Öz
The aim of this study is to examine the relationship between organizational gossip perceptions and revenge intentions of employees working in the health sector and to determine the mediating role of forgiveness in this relationship. In addition, it was investigated whether the variables of organizational gossip, revenge and forgiveness differed significantly according to demographic characteristics. The study was structured according to the quantitative research design, and the data were collected through a questionnaire. Within the scope of the research, the data obtained from 385 health workers working in a public hospital in Kayseri province were analyzed. The findings show that work-related/non-work-related gossip has a positive and significant effect on revenge intention. In particular, non-work-related gossip has been found to have a stronger effect. The "forgiveness of others" dimension of forgiveness had a negative and significant effect on the intention of revenge; it has been determined that it plays an intermediary role in the relationship between gossip and revenge. The research also revealed that as the level of education and seniority increased, the tendency to forgive increased, and the intention to get revenge decreased. It is also a noteworthy finding that the tendency to get revenge is lower in female employees. The study examines the relationships between these concepts in the context of the health sector with a holistic approach by considering the variables of organizational gossip, forgiveness, and revenge together, and makes original contributions to the literature.
Anahtar Kelimeler
Organizational Gossip Organizational Revenge Forgiveness Organizational Behavior
Kaynakça
- Abdelghani, A. A., Ahmed, H. A., Zamil, A. M., Elsawy, O., Fayyad, S., & Elshaer, I. A. (2025). Gossip gone toxic: The dual role of self-esteem and emotional contagion in counterproductive workplace behavior. Administrative Sciences, 15(9), 359. https://doi.org/10.3390/admsci15090359
- Akduru, H. E., & Semeraciöz, F. (2017). Kamu kurumlarında örgütsel dedikodu ve işyeri yalnızlığına dair bir araştırma. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 13(13), 106-119.
- Akın, M., Özdevecioğlu, M., & Ünlü, O. (2012). Örgütlerde intikam niyeti ve affetme eğiliminin çalışanların ruh sağlıkları ile ilişkisi. Amme İdaresi Dergisi, 45(1), 77-97.
- Amrhein, V., Greenland, S., & McShane, B. (2019). Scientists rise up against statistical significance. Nature, 567(7748), 305-307. https://doi.org/10.1038/d41586-019-00857-9
- Aquino, K., Tripp, T. M., & Bies, R. J. (2006). Getting even or moving on? Power, procedural justice, and types of offense as predictors of revenge, forgiveness, reconciliation, and avoidance in organizations. Journal of Applied Psychology, 91(3), 653. https://doi.org/10.1037/0021-9010.91.3.653
- Baron, R. M., & Kenny, D. A. (1986). The moderator–mediator variable distinction in social psychological research: Conceptual, strategic, and statistical considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173. https://doi.org/10.1037/0022-3514.51.6.1173
- Bies, R. J., Tripp, T. M., Kramer, R. M., & Tyler, T. R. (1996). Beyond distrust. Trust in organizations, 246-260. https://doi.org/10.2307/259288
- Boonyarit, I., Chuawanlee, W., Macaskill, A., & Supparerkchaisakul, N. (2013). A psychometric analysis of the workplace forgiveness scale. Europe’s Journal of Psychology, 9(2), 319-338. https://doi.org/10.5964/ejop.v9i2.551
- Brady, D. L., Brown, D. J., & Liang, L. H. (2017). Moving beyond assumptions of deviance: The reconceptualization and measurement of workplace gossip. Journal of Applied Psychology, 102(1), 1 https://doi.org/10.1037/apl0000164
- Brady, D. L., Saldanha, M. F., & Barclay, L. J. (2023). Conceptualizing forgiveness: A review and path forward. Journal of Organizational Behavior, 44(2), 261-296. https://doi.org/10.1002/job.2632
- Bright, D. S., Fry, R. E., & Cooperrider, D. L. (2006). Forgiveness from the perspectives of three response modes: Begrudgement, pragmatism, and transcendence. Journal of Management, Spirituality & Religion, 3(1-2), 78-103. https://doi.org/10.1080/14766080609518612
- Chan, S. H. G., Lin, Z. C., Wong, I. A., & So, A. C. Y. (2022). When employees fight back: Investigating how customer incivility and procedural injustice can impel employee retaliation. International Journal of Hospitality Management, 107, 103308. https://doi.org/10.1016/j.ijhm.2022.103308
- Chopra, F., Haaland, I., Roth, C., & Stegmann, A. (2024). The null result penalty. The Economic Journal, 134(657), 193-219. https://doi.org/10.1093/ej/uead009
- Coşar, A. M. (2011). İntikam: Öznesi de nesnesi de mağdur bir duygu. Acta Turcica Dergisi, 1(2), 302-309.
- De Gouveia, C. M., Van Vuuren, L. J., & Crafford, A. (2005). Towards a typology of gossip in the workplace. SA Journal of Human Resource Management, 3(2), 56-68. https://hdl.handle.net/10520/EJC95806
- DiFonzo, N., & Bordia, P. (2002). Corporate rumor activity, belief and accuracy. Public Relations Review, 28(1), 1-19. https://doi.org/10.1016/S0363-8111(02)00107-8
- DiFonzo, N., Bordia, P., & Rosnow, R. L. (1994). Reining in rumors. Organizational Dynamics, 23(1), 47-62. https://doi.org/10.1016/0090-2616(94)90087-6
- Dores Cruz, T. D., Beersma, B., Dijkstra, M. T., & Bechtoldt, M. N. (2019). The bright and dark side of gossip for cooperation in groups. Frontiers in Psychology, 10, 1374. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2019.01374
- Ellwardt, L., Labianca, G. J., & Wittek, R. (2012). Who are the objects of positive and negative gossip at work? A social network perspective on workplace gossip. Social Networks, 34(2), 193-205. https://doi.org/10.1016/j.socnet.2011.11.003
- Fehr, R., Gelfand, M. J., & Nag, M. (2010). The road to forgiveness: A meta-analytic synthesis of its situational and dispositional correlates. Psychological Bulletin, 136(5), 894. https://doi.org/10.1037/a0019993
- Field, A. (2024). Discovering statistics using IBM SPSS statistics. Sage publications limited.
- Gao, C., Shaheen, S., & Bari, M. W. (2024). Workplace gossip erodes proactive work behavior: Anxiety and neuroticism as underlying mechanisms. BMC psychology, 12(1), 464. https://doi.org/10.1186/s40359-024-01966-5
- Georganta, K., Panagopoulou, E., & Montgomery, A. (2014). Talking behind their backs: Negative gossip and burnout in Hospitals. Burnout Research, 1(2), 76-81. https://doi.org/10.1016/j.burn.2014.07.003
- George, D., & Mallery, P. (2024). IBM SPSS statistics 29 step by step: A simple guide and reference. Routledge.
- Greenland, S. (2023). Divergence versus decision P‐values: A distinction worth making in theory and keeping in practice: Or, how divergence P‐values measure evidence even when decision P‐values do not. Scandinavian Journal of Statistics, 50(1), 54-88. https://doi.org/10.1111/sjos.12625
- Grosser, T. J., Lopez-Kidwell, V., Labianca, G., & Ellwardt, L. (2012). Hearing it through the grape vine: Positive and negative workplace gossip. Organizational Dynamics, 41(1), 52-61. https://doi.org/10.1016/j.orgdyn.2011.12.007
- Guerin, B., & Miyazaki, Y. (2006). Analyzing rumors, gossip, and urban legends through their conversational properties. The Psychological Record, 56(1), 23-33. https://doi.org/10.1007/BF03395535
- Güllü, S., & Şahin, S. (2016). Antrenörlerin intikam (öç alma) davranışlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Journal of International Social Research, 9(47), 863-871. https://doi.org/10.17719/jisr.2016.1432
- Gürbüz, S., & Şahin, F. (2018). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
- Harlos, K. P., & Pinder, C. C. (2000). 14 emotion and injustice in the workplace. Emotion in Organizations, 255. https://doi.org/10.4135/9781446219850.n14
- Hartig, F., & Barraquand, F. (2022). The evidence contained in the P-value is context dependent. Trends in Ecology & Evolution, 37(7), 569-570. https://doi.org/ 10.1016/j.tree.2022.02.011
- Hayes, A. F. (2017). Introduction to mediation, moderation, and conditional process analysis: A regression-based approach. Guilford publications.
- Kniffin, K. M., & Wilson, D. S. (2005). Utilities of gossip across organizational levels: Multilevel selection, free-riders, and teams. Human Nature, 16(3), 278-292. https://doi.org/10.1007/s12110-005-1011-6
- Koç, O. (2016). İş yerinde intikamcı davranışlar ve Medea Sendromu: Türk kamu yönetimi alanına ilişkin bir vaka analizi. Yönetim Bilimleri Dergisi, 14(28), 587-610.
- Konan, N., & Nazlı, K. (2018). Okul yöneticilerinin örgütsel affedicilik düzeyleri. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(16), 127-144.
- Kuo, C. C., Chang, K., Quinton, S., Lu, C. Y., & Lee, I. (2015). Gossip in the workplace and the implications for HR management: A study of gossip and its relationship to employee cynicism. The International Journal of Human Resource Management, 26(18), 2288-2307. https://doi.org/10.1080/09585192.2014.985329
- Kurland, N. B., & Pelled, L. H. (2000). Passing the word: Toward a model of gossip and power in the workplace. Academy of management review, 25(2), 428-438. https://doi.org/10.2307/259023
- Lichtenfeld, S., Maier, M. A., Buechner, V. L., & Fernández Capo, M. (2019). The influence of decisional and emotional forgiveness on attributions. Frontiers in Psychology, 10, 1425. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2019.01425
- Liu, Y. (2024). Research review of workplace negative gossip. SHS Web of Conferences (Vol. 190, p. 02019). EDP Sciences. https://doi.org/10.1051/shsconf/202419002019
- Madan, P., Kashif, M., & Attiq, S. (2025). “The dark side of workplace chatter”: how gossip breeds revenge, knowledge hiding and silence. International Journal of Conflict Management, 1-25. https://doi.org/10.1108/IJCMA-05-2025-0139
- Martinescu, E., Janssen, O., & Nijstad, B. A. (2014). Tell me the gossip: The self-evaluative function of receiving gossip about others. Personality and Social Psychology Bulletin, 40(12), 1668-1680. https://doi.org/10.1177/0146167214554916
- McCullough, M. E., Worthington Jr, E. L., & Rachal, K. C. (1997). Interpersonal forgiving in close relationships. Journal of Personality and Social Psychology, 73(2). https://doi.org/10.1037/0022-3514.73.2.321
- Nayir, K. F. (2024). Developing organizational revenge scale and examining teachers’ opinions about organizational revenge. International Online Journal of Educational Sciences, 8(3), 1-15. https://doi.org/10.15345/iojes.2016.03.012
- Noon, M., & Delbridge, R. (1993). News from behind my hand: Gossip in organizations. Organization Studies, 14(1), 23-36. https://doi.org/10.1177/017084069301400103
- Okimoto, T. G., Low, E. Z., Dawson, N., Zubielevitch, E., Thai, M., & Wenzel, M. (2025). Examining motivational profiles of forgiveness in the workplace: An employee-centered approach. Journal of Business Ethics, 1-20. https://doi.org/10.1007/s10551-025-06128-0
- Şantaş, G., Akbolat, M., & Sağlam, H. (2019). Sağlık çalışanlarında örgütsel affetme, örgütsel dedikodu ve intikam niyeti arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (36), 131-148. https://doi.org/10.30794/pausbed.527068
- Şantaş, G., Uğurluoğlu, Ö., Özer, Ö., & Demir, A. (2018). Do gossip functions effect on organizational revenge and job stress among health personnel?. Journal of Health Management, 20(1), 64-72. https://doi.org/10.1177/0972063417747724
- Sarah, W., & Peter, S. (2004). A social comparison account of gossip. Review of General Psychology, 8(2), 122-137. https://doi.org/10.1037/1089-2680.8.2.122
- Schumann, K., & Ross, M. (2010). Why women apologize more than men: Gender differences in thresholds for perceiving offensive behavior. Psychological Science, 21(11), 1649-1655. https://doi.org/10.1177/0956797610384150
- Şener, E. (2014). Örgütsel intikam üzerine nitel bir araştırma. (Doctoral dissertation, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü).
- Şener, E., & Çetinkaya, F. F. (2015). Bir liderlik özelliği olarak affetme ve örgütsel düzeyde etkileri üzerine bir inceleme. İşletme Araştırmaları Dergisi, 7(4), 24-42.
- Şener, E., Cetinkaya, F. F., & Akkoca, Y. (2017). Hidden side of the employee relations: the relationship between impression management and revenge intention. International Journal of Business and Management Invention, 6(7), 73-84.
- Shantoo, A. H., Islam, S., Chowdhury, S. P., Eni, L. N., Rahman, M. M., & Hossain, M. A. (2025). Forgiveness climate and perceived firm performance: A serial mediation model. Global Business Review, 09721509251318095. https://doi.org/10.1177/09721509251318095
- Skarlicki, D. P., & Folger, R. (1997). Retaliation in the workplace: The roles of distributive, procedural, and interactional justice. Journal of Applied Psychology, 82(3), 434. https://doi.org/10.1037/0021-9010.82.3.434
- Solove, D. J. (2007). The future of reputation: Gossip, rumor, and privacy on the internet. Yale University Press. http://ssrn.com/abstract=1019177
- Stewart, P. J. & Strathern, A. (2004). Witchcraft, sorcery, rumors, and gossip. Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/CBO9780511616310
- Stone, M. (2002). Forgiveness in the workplace. Industrial and Commercial Training, 34, 278-286. https://doi.org/10.1108/00197850210447282
- Stuckless, N., & Goranson, R. (1992). The vengeance scale: Development of a measure of attitudes toward revenge. Journal of Social Behavior and Personality, 7(1), 25.
- Sun, T., Schilpzand, P., & Liu, Y. (2023). Workplace gossip: An integrative review of its antecedents, functions, and consequences. Journal of Organizational Behavior, 44(2), 311-334. https://doi.org/10.1002/job.2653
- Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2019). Using multivariate statistics (7th Еd.).
- Tatarlar, C. D., & Çangarlı, B. G. (2018). İntikam mı affetme mi? Örgütsel yaşamda çok bilinmeyenli bir denklem. Ege Academic Review, 18(4), 591-603. https://doi.org/10.21121/eab.2018442989
- Türk Dil Kurumu (2017) Online güncel sözlük erişim adresi: https://sozluk.gov.tr/öç Erişim Tarihi: 06.03.2025.
- Wade, S.H. (1989). The Development of a Scale to Measure Forgiveness. Fuller Theological Seminary Graduate School of Psychology, California
- Wang, C., Huang, J., & Zhu, J. (2025). The impact of work connectivity behavior on employee time theft: The role of revenge motive and leader–member exchange. Behavioral Sciences, 15(6), 738. https://doi.org/10.3390/bs15060738
- Wasserstein, R. L., Schirm, A. L., & Lazar, N. A. (2019). Moving to a world beyond “p<0.05”. The American Statistician, 73(sup1), 1-19. https://doi.org/10.1080/00031305.2019.1583913
- Wax, A., Rodriguez, W. A., & Asencio, R. (2022). Spilling tea at the water cooler: A meta-analysis of the literature on workplace gossip. Organizational Psychology Review, 12(4), 453-506. https://doi.org/10.1177/2041386622111238
- Wittek R., & Wielers, R. (1998). Gossip in organizations. Computational & Mathematical Organization Theory, 4(2), 189-204. https://doi.org/10.1023/A:1009636325582
- Worthington Jr, E. L. (2013). Forgiveness and reconciliation: Theory and application. Routledge.
- Yamhure Thompson, L., Snyder, C. R., & Hoffman, L. (2005). Heartland forgiveness scale. Faculty Publications, Department of Psychology, 452. https://doi.org/10.1111/j.1467-6494.2005.00311.x
- Yılmaz, Ö. D. (2014). Algılanan mağduriyetin affetme eğilimi ve intikam niyeti üzerindeki etkisi: Konaklama işletmeleri çalışanlarına yönelik bir araştırma. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16(1), 87-106. http://hdl.handle.net/11630/1560
- Zhao, H., Ma, Y., & Chen, Y. (2024). The double-edged sword of negative workplace gossip: When and how negative workplace gossip promotes versus inhibits knowledge hiding. Current Psychology: A Journal for Diverse Perspectives on Diverse Psychological Issues, 43(25), 21840–21856. https://doi.org/10.1007/s12144-024-05954-1
Öz
Bu araştırmanın amacı, sağlık sektöründe görev yapan çalışanların örgütsel dedikodu algıları ile intikam niyetleri arasındaki ilişkiyi incelemek ve bu ilişkide affediciliğin aracılık rolünü belirlemektir. Ayrıca örgütsel dedikodu, intikam ve affedicilik değişkenlerinin demografik özelliklere göre anlamlı farklılık gösterip göstermediği de araştırılmıştır. Çalışma, nicel araştırma desenine göre yapılandırılmış ve veriler anket yoluyla toplanmıştır. Araştırma kapsamında, Kayseri ilinde bir kamu hastanesinde görev yapan 385 sağlık çalışanından elde edilen veriler analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular işle ilgili olan/olmayan dedikodunun intikam niyeti üzerinde pozitif ve anlamlı bir etkiye sahip olduğunu göstermektedir. Özellikle işle ilgili olmayan dedikodunun daha güçlü bir etkisi olduğu tespit edilmiştir. Affediciliğin “başkalarını affetme” boyutu ise intikam niyeti üzerinde negatif ve anlamlı bir etki göstermiş; dedikodu ile intikam arasındaki ilişkide aracı rol üstlendiği belirlenmiştir. Araştırma ayrıca, eğitim düzeyi ile kıdem süresi arttıkça affetme eğiliminin yükseldiğini ve intikam niyetinin azaldığını ortaya koymuştur. Kadın çalışanlarda intikam eğiliminin daha düşük olduğu da dikkate değer bir bulgudur. Çalışma, örgütsel dedikodu, affetme ve intikam değişkenlerini bir arada ele alarak bu kavramlar arasındaki ilişkileri sağlık sektörü bağlamında bütüncül bir yaklaşımla incelemekte ve literatüre özgün katkılar sunmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Örgütsel Dedikodu Örgütsel İntikam Affedicilik Örgütsel Davranış
Kaynakça
- Abdelghani, A. A., Ahmed, H. A., Zamil, A. M., Elsawy, O., Fayyad, S., & Elshaer, I. A. (2025). Gossip gone toxic: The dual role of self-esteem and emotional contagion in counterproductive workplace behavior. Administrative Sciences, 15(9), 359. https://doi.org/10.3390/admsci15090359
- Akduru, H. E., & Semeraciöz, F. (2017). Kamu kurumlarında örgütsel dedikodu ve işyeri yalnızlığına dair bir araştırma. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 13(13), 106-119.
- Akın, M., Özdevecioğlu, M., & Ünlü, O. (2012). Örgütlerde intikam niyeti ve affetme eğiliminin çalışanların ruh sağlıkları ile ilişkisi. Amme İdaresi Dergisi, 45(1), 77-97.
- Amrhein, V., Greenland, S., & McShane, B. (2019). Scientists rise up against statistical significance. Nature, 567(7748), 305-307. https://doi.org/10.1038/d41586-019-00857-9
- Aquino, K., Tripp, T. M., & Bies, R. J. (2006). Getting even or moving on? Power, procedural justice, and types of offense as predictors of revenge, forgiveness, reconciliation, and avoidance in organizations. Journal of Applied Psychology, 91(3), 653. https://doi.org/10.1037/0021-9010.91.3.653
- Baron, R. M., & Kenny, D. A. (1986). The moderator–mediator variable distinction in social psychological research: Conceptual, strategic, and statistical considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173. https://doi.org/10.1037/0022-3514.51.6.1173
- Bies, R. J., Tripp, T. M., Kramer, R. M., & Tyler, T. R. (1996). Beyond distrust. Trust in organizations, 246-260. https://doi.org/10.2307/259288
- Boonyarit, I., Chuawanlee, W., Macaskill, A., & Supparerkchaisakul, N. (2013). A psychometric analysis of the workplace forgiveness scale. Europe’s Journal of Psychology, 9(2), 319-338. https://doi.org/10.5964/ejop.v9i2.551
- Brady, D. L., Brown, D. J., & Liang, L. H. (2017). Moving beyond assumptions of deviance: The reconceptualization and measurement of workplace gossip. Journal of Applied Psychology, 102(1), 1 https://doi.org/10.1037/apl0000164
- Brady, D. L., Saldanha, M. F., & Barclay, L. J. (2023). Conceptualizing forgiveness: A review and path forward. Journal of Organizational Behavior, 44(2), 261-296. https://doi.org/10.1002/job.2632
- Bright, D. S., Fry, R. E., & Cooperrider, D. L. (2006). Forgiveness from the perspectives of three response modes: Begrudgement, pragmatism, and transcendence. Journal of Management, Spirituality & Religion, 3(1-2), 78-103. https://doi.org/10.1080/14766080609518612
- Chan, S. H. G., Lin, Z. C., Wong, I. A., & So, A. C. Y. (2022). When employees fight back: Investigating how customer incivility and procedural injustice can impel employee retaliation. International Journal of Hospitality Management, 107, 103308. https://doi.org/10.1016/j.ijhm.2022.103308
- Chopra, F., Haaland, I., Roth, C., & Stegmann, A. (2024). The null result penalty. The Economic Journal, 134(657), 193-219. https://doi.org/10.1093/ej/uead009
- Coşar, A. M. (2011). İntikam: Öznesi de nesnesi de mağdur bir duygu. Acta Turcica Dergisi, 1(2), 302-309.
- De Gouveia, C. M., Van Vuuren, L. J., & Crafford, A. (2005). Towards a typology of gossip in the workplace. SA Journal of Human Resource Management, 3(2), 56-68. https://hdl.handle.net/10520/EJC95806
- DiFonzo, N., & Bordia, P. (2002). Corporate rumor activity, belief and accuracy. Public Relations Review, 28(1), 1-19. https://doi.org/10.1016/S0363-8111(02)00107-8
- DiFonzo, N., Bordia, P., & Rosnow, R. L. (1994). Reining in rumors. Organizational Dynamics, 23(1), 47-62. https://doi.org/10.1016/0090-2616(94)90087-6
- Dores Cruz, T. D., Beersma, B., Dijkstra, M. T., & Bechtoldt, M. N. (2019). The bright and dark side of gossip for cooperation in groups. Frontiers in Psychology, 10, 1374. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2019.01374
- Ellwardt, L., Labianca, G. J., & Wittek, R. (2012). Who are the objects of positive and negative gossip at work? A social network perspective on workplace gossip. Social Networks, 34(2), 193-205. https://doi.org/10.1016/j.socnet.2011.11.003
- Fehr, R., Gelfand, M. J., & Nag, M. (2010). The road to forgiveness: A meta-analytic synthesis of its situational and dispositional correlates. Psychological Bulletin, 136(5), 894. https://doi.org/10.1037/a0019993
- Field, A. (2024). Discovering statistics using IBM SPSS statistics. Sage publications limited.
- Gao, C., Shaheen, S., & Bari, M. W. (2024). Workplace gossip erodes proactive work behavior: Anxiety and neuroticism as underlying mechanisms. BMC psychology, 12(1), 464. https://doi.org/10.1186/s40359-024-01966-5
- Georganta, K., Panagopoulou, E., & Montgomery, A. (2014). Talking behind their backs: Negative gossip and burnout in Hospitals. Burnout Research, 1(2), 76-81. https://doi.org/10.1016/j.burn.2014.07.003
- George, D., & Mallery, P. (2024). IBM SPSS statistics 29 step by step: A simple guide and reference. Routledge.
- Greenland, S. (2023). Divergence versus decision P‐values: A distinction worth making in theory and keeping in practice: Or, how divergence P‐values measure evidence even when decision P‐values do not. Scandinavian Journal of Statistics, 50(1), 54-88. https://doi.org/10.1111/sjos.12625
- Grosser, T. J., Lopez-Kidwell, V., Labianca, G., & Ellwardt, L. (2012). Hearing it through the grape vine: Positive and negative workplace gossip. Organizational Dynamics, 41(1), 52-61. https://doi.org/10.1016/j.orgdyn.2011.12.007
- Guerin, B., & Miyazaki, Y. (2006). Analyzing rumors, gossip, and urban legends through their conversational properties. The Psychological Record, 56(1), 23-33. https://doi.org/10.1007/BF03395535
- Güllü, S., & Şahin, S. (2016). Antrenörlerin intikam (öç alma) davranışlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Journal of International Social Research, 9(47), 863-871. https://doi.org/10.17719/jisr.2016.1432
- Gürbüz, S., & Şahin, F. (2018). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
- Harlos, K. P., & Pinder, C. C. (2000). 14 emotion and injustice in the workplace. Emotion in Organizations, 255. https://doi.org/10.4135/9781446219850.n14
- Hartig, F., & Barraquand, F. (2022). The evidence contained in the P-value is context dependent. Trends in Ecology & Evolution, 37(7), 569-570. https://doi.org/ 10.1016/j.tree.2022.02.011
- Hayes, A. F. (2017). Introduction to mediation, moderation, and conditional process analysis: A regression-based approach. Guilford publications.
- Kniffin, K. M., & Wilson, D. S. (2005). Utilities of gossip across organizational levels: Multilevel selection, free-riders, and teams. Human Nature, 16(3), 278-292. https://doi.org/10.1007/s12110-005-1011-6
- Koç, O. (2016). İş yerinde intikamcı davranışlar ve Medea Sendromu: Türk kamu yönetimi alanına ilişkin bir vaka analizi. Yönetim Bilimleri Dergisi, 14(28), 587-610.
- Konan, N., & Nazlı, K. (2018). Okul yöneticilerinin örgütsel affedicilik düzeyleri. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(16), 127-144.
- Kuo, C. C., Chang, K., Quinton, S., Lu, C. Y., & Lee, I. (2015). Gossip in the workplace and the implications for HR management: A study of gossip and its relationship to employee cynicism. The International Journal of Human Resource Management, 26(18), 2288-2307. https://doi.org/10.1080/09585192.2014.985329
- Kurland, N. B., & Pelled, L. H. (2000). Passing the word: Toward a model of gossip and power in the workplace. Academy of management review, 25(2), 428-438. https://doi.org/10.2307/259023
- Lichtenfeld, S., Maier, M. A., Buechner, V. L., & Fernández Capo, M. (2019). The influence of decisional and emotional forgiveness on attributions. Frontiers in Psychology, 10, 1425. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2019.01425
- Liu, Y. (2024). Research review of workplace negative gossip. SHS Web of Conferences (Vol. 190, p. 02019). EDP Sciences. https://doi.org/10.1051/shsconf/202419002019
- Madan, P., Kashif, M., & Attiq, S. (2025). “The dark side of workplace chatter”: how gossip breeds revenge, knowledge hiding and silence. International Journal of Conflict Management, 1-25. https://doi.org/10.1108/IJCMA-05-2025-0139
- Martinescu, E., Janssen, O., & Nijstad, B. A. (2014). Tell me the gossip: The self-evaluative function of receiving gossip about others. Personality and Social Psychology Bulletin, 40(12), 1668-1680. https://doi.org/10.1177/0146167214554916
- McCullough, M. E., Worthington Jr, E. L., & Rachal, K. C. (1997). Interpersonal forgiving in close relationships. Journal of Personality and Social Psychology, 73(2). https://doi.org/10.1037/0022-3514.73.2.321
- Nayir, K. F. (2024). Developing organizational revenge scale and examining teachers’ opinions about organizational revenge. International Online Journal of Educational Sciences, 8(3), 1-15. https://doi.org/10.15345/iojes.2016.03.012
- Noon, M., & Delbridge, R. (1993). News from behind my hand: Gossip in organizations. Organization Studies, 14(1), 23-36. https://doi.org/10.1177/017084069301400103
- Okimoto, T. G., Low, E. Z., Dawson, N., Zubielevitch, E., Thai, M., & Wenzel, M. (2025). Examining motivational profiles of forgiveness in the workplace: An employee-centered approach. Journal of Business Ethics, 1-20. https://doi.org/10.1007/s10551-025-06128-0
- Şantaş, G., Akbolat, M., & Sağlam, H. (2019). Sağlık çalışanlarında örgütsel affetme, örgütsel dedikodu ve intikam niyeti arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (36), 131-148. https://doi.org/10.30794/pausbed.527068
- Şantaş, G., Uğurluoğlu, Ö., Özer, Ö., & Demir, A. (2018). Do gossip functions effect on organizational revenge and job stress among health personnel?. Journal of Health Management, 20(1), 64-72. https://doi.org/10.1177/0972063417747724
- Sarah, W., & Peter, S. (2004). A social comparison account of gossip. Review of General Psychology, 8(2), 122-137. https://doi.org/10.1037/1089-2680.8.2.122
- Schumann, K., & Ross, M. (2010). Why women apologize more than men: Gender differences in thresholds for perceiving offensive behavior. Psychological Science, 21(11), 1649-1655. https://doi.org/10.1177/0956797610384150
- Şener, E. (2014). Örgütsel intikam üzerine nitel bir araştırma. (Doctoral dissertation, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü).
- Şener, E., & Çetinkaya, F. F. (2015). Bir liderlik özelliği olarak affetme ve örgütsel düzeyde etkileri üzerine bir inceleme. İşletme Araştırmaları Dergisi, 7(4), 24-42.
- Şener, E., Cetinkaya, F. F., & Akkoca, Y. (2017). Hidden side of the employee relations: the relationship between impression management and revenge intention. International Journal of Business and Management Invention, 6(7), 73-84.
- Shantoo, A. H., Islam, S., Chowdhury, S. P., Eni, L. N., Rahman, M. M., & Hossain, M. A. (2025). Forgiveness climate and perceived firm performance: A serial mediation model. Global Business Review, 09721509251318095. https://doi.org/10.1177/09721509251318095
- Skarlicki, D. P., & Folger, R. (1997). Retaliation in the workplace: The roles of distributive, procedural, and interactional justice. Journal of Applied Psychology, 82(3), 434. https://doi.org/10.1037/0021-9010.82.3.434
- Solove, D. J. (2007). The future of reputation: Gossip, rumor, and privacy on the internet. Yale University Press. http://ssrn.com/abstract=1019177
- Stewart, P. J. & Strathern, A. (2004). Witchcraft, sorcery, rumors, and gossip. Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/CBO9780511616310
- Stone, M. (2002). Forgiveness in the workplace. Industrial and Commercial Training, 34, 278-286. https://doi.org/10.1108/00197850210447282
- Stuckless, N., & Goranson, R. (1992). The vengeance scale: Development of a measure of attitudes toward revenge. Journal of Social Behavior and Personality, 7(1), 25.
- Sun, T., Schilpzand, P., & Liu, Y. (2023). Workplace gossip: An integrative review of its antecedents, functions, and consequences. Journal of Organizational Behavior, 44(2), 311-334. https://doi.org/10.1002/job.2653
- Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2019). Using multivariate statistics (7th Еd.).
- Tatarlar, C. D., & Çangarlı, B. G. (2018). İntikam mı affetme mi? Örgütsel yaşamda çok bilinmeyenli bir denklem. Ege Academic Review, 18(4), 591-603. https://doi.org/10.21121/eab.2018442989
- Türk Dil Kurumu (2017) Online güncel sözlük erişim adresi: https://sozluk.gov.tr/öç Erişim Tarihi: 06.03.2025.
- Wade, S.H. (1989). The Development of a Scale to Measure Forgiveness. Fuller Theological Seminary Graduate School of Psychology, California
- Wang, C., Huang, J., & Zhu, J. (2025). The impact of work connectivity behavior on employee time theft: The role of revenge motive and leader–member exchange. Behavioral Sciences, 15(6), 738. https://doi.org/10.3390/bs15060738
- Wasserstein, R. L., Schirm, A. L., & Lazar, N. A. (2019). Moving to a world beyond “p<0.05”. The American Statistician, 73(sup1), 1-19. https://doi.org/10.1080/00031305.2019.1583913
- Wax, A., Rodriguez, W. A., & Asencio, R. (2022). Spilling tea at the water cooler: A meta-analysis of the literature on workplace gossip. Organizational Psychology Review, 12(4), 453-506. https://doi.org/10.1177/2041386622111238
- Wittek R., & Wielers, R. (1998). Gossip in organizations. Computational & Mathematical Organization Theory, 4(2), 189-204. https://doi.org/10.1023/A:1009636325582
- Worthington Jr, E. L. (2013). Forgiveness and reconciliation: Theory and application. Routledge.
- Yamhure Thompson, L., Snyder, C. R., & Hoffman, L. (2005). Heartland forgiveness scale. Faculty Publications, Department of Psychology, 452. https://doi.org/10.1111/j.1467-6494.2005.00311.x
- Yılmaz, Ö. D. (2014). Algılanan mağduriyetin affetme eğilimi ve intikam niyeti üzerindeki etkisi: Konaklama işletmeleri çalışanlarına yönelik bir araştırma. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16(1), 87-106. http://hdl.handle.net/11630/1560
- Zhao, H., Ma, Y., & Chen, Y. (2024). The double-edged sword of negative workplace gossip: When and how negative workplace gossip promotes versus inhibits knowledge hiding. Current Psychology: A Journal for Diverse Perspectives on Diverse Psychological Issues, 43(25), 21840–21856. https://doi.org/10.1007/s12144-024-05954-1
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | İş ve Örgüt Sosyolojisi |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 18 Ağustos 2025 |
| Kabul Tarihi | 7 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 15 Mart 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.25295/fsecon.1768276 |
| IZ | https://izlik.org/JA79MS43TM |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 10 Sayı: 1 |
Amaç ve Kapsam
FSECON is a peer refereed open access international journal focusing on political economy. FSECON tries to make significant contributions about the relationship between state, economy and society and wants to become an important means of communication. In addition to book reviews, each issue contains the products of original research on economics, sociology and other related social sciences.
To the authors:
- This journal uses double-blind review.
Fiscaoeconomia started to be published in 2016. Journal welcomes papers for publications as original research papers. The journal operates under a continuous publication model. Articles that successfully complete the peer-review process and are accepted for publication are published online in the relevant issue as soon as the production process is completed. Manuscripts submitted to the journal are only accepted if they have not been or will not be published and should not be under review elsewhere. Manuscript’s language is Turkish and English. All responsibility of the studies belongs to the author(s). Studies must be sent to the journal via Dergipark (https://dergipark.org.tr/tr/pub/fsecon) system.
Fiscaoeconomia (FSECON) is an international peer-reviewed academic journal that aims to contribute to scholarly debates on the relationship between the state, economy, and society. The journal provides an interdisciplinary platform for researchers working in the fields of economics, public finance, sociology, and other related social sciences.
The journal seeks to advance scientific knowledge by publishing high-quality theoretical and empirical studies that address economic structures, fiscal policies, socio-economic transformations, and public policy issues at national and international levels.
Fiscaoeconomia publishes original research articles and book reviews that contribute to the literature and promote academic dialogue among scholars from different disciplines and countries.
The journal has been published since 2016 and welcomes submissions from national and international researchers.
Fiscaoeconomia operates under a continuous publication model. Articles that successfully complete the double-blind peer review process are published online in the relevant issue as soon as the editorial and production processes are completed.
Manuscripts submitted to the journal must be original works that have not been previously published and are not under consideration elsewhere. The journal accepts manuscripts written in Turkish and English.
All responsibility for the content of published articles belongs to the author(s). Manuscripts must be submitted through the DergiPark online submission system: https://dergipark.org.tr/tr/pub/fsecon
Yazım Kuralları
1. Makale yüklerken benzerlik raporu da beraberinde eklenmelidir. Benzerlik oranı yüzde 15'i geçmemelidir.
2. Makaleler 6.000-8.000 kelime aralığında olmalıdır.
3. Makalelerde en fazla 2. derece başlıklar kullanılmalıdır. 3. derece ve daha alt düzey başlıklar yer almamalıdır.
4. Türkçe makaleler Türkçe makale şablonuna, İngilizce makaleler İngilizce makale şablonuna göre düzenlenmelidir.
5. Makale yüklemesi yaparken makale üst verileri sekmesinde İngilizce/Türkçe başlıkların ve İngilizce/Türkçe özetlerin, anahtar kelimelerin eksiksiz girilmesi gereklidir.
6. Makalede en az üç adet JEL kodu bulunmalıdır.
7. Makalede mutlaka Türkçe ve İngilizce başlıkların her ikisi de bulunmalıdır.
8. Makale Word dosyası olarak yüklenmeli ve dosya içinde/dosya adında yazarlara ilişkin herhangi bir bilgi bulunmamalıdır.
9. Makalenin İngilizce ve Türkçe özetleri 150-200 kelime aralığında olmalıdır. Makalenin dili Türkçe ise, ek olarak 1250 kelimelik İngilizce genişletilmiş özet yazılmalı ve metin sonuna eklenmelidir.
10. Türkçe makalelerde ondalık ayırıcı olarak virgül (,), binlik ayırıcı olarak nokta (.) kullanılmalıdır. İngilizce makalelerde ondalık ayırıcı olarak nokta (.), binlik ayırıcı olarak virgül (,) kullanılmalıdır.
11. Makale yüklenmeden önce yazım ve imla konularında gözden geçirilmelidir.
Yukarıdaki hususlardan herhangi biri eksik olduğu takdirde, makale değerlendirmeye alınmayacaktır.
ÖNEMLİ NOT: Türkiye Cumhuriyeti’nin uluslararası resmi adı, 2 Haziran 2022 tarihi itibarıyla Birleşmiş Milletler nezdinde ve diğer uluslararası kuruluşlarda Turkey yerine Türkiye olarak kullanılmaya başlanmıştır. Bu doğrultuda, makalenizde, tablolarınızda ve kaynak gösterimlerinde ülkemizin adı geçerken Türkiye ifadesinin tercih edilmesi gerekmektedir.
- Makale yazım şablonu örnek şablon
- Şablon kullanım kılavuzu yazım kuralları
- Dergi kapak dosyası kapak dosyası
- APA 7 kaynakça örnekleri APA
You may choose to submit your manuscript as a single Word file to be used in the refereeing process (Please click for template file.)
• Title of the manuscript (both Turkish and English). If the manuscript is English, title in English must be 14 Puntos, Bold and the Capitals will be upper case and the Turkish title will be 12 Puntos and Bold and vice versa) (Example. If the manuscript is English the titles will be as such: “Scottish Enlightenment in the Age of Reason”(14p). “Akıl Çağında İskoç Aydınlanması) (12p).
• Abstract (both Turkish and English. If the manuscript is English no need a Turkish abstract. If the manuscript is Turkish an english abstract must be written with minimum 1250 characters)
•Manuscript:
• Include keywords under the abstracts. (min. 3)
• Jel Codes (min. 3)
• All figures (include relevant captions)
• All tables (including titles, description, footnotes)
• Ensure all figure and table citations in the text match the files provided • Indicate clearly if color should be used for any figures in print Graphical Abstracts / Highlights files (where applicable) Supplemental files (where applicable) Further considerations
• Manuscript has been 'spell checked' and 'grammar checked'
• All references mentioned in the Reference List are cited in the text, and vice versa • Permission has been obtained for use of copyrighted material from other sources (including the Internet)
• Relevant declarations of interest have been made
This journal uses double-blind review, which means the identities of the authors are concealed from the reviewers, and vice versa. To facilitate this, please include the following separately: No authors' names and affiliations in the text for the blinded manuscript. The main body of the paper (including the references, figures, tables and any acknowledgements) should not include any identifying information, such as the authors' names or affiliations.
Fiscaoeoconomia Editörlüğü
·
Etik İlkeler ve Yayın Politikası
Etik İlkeler
FSECON'da uygulanan yayın süreçleri, bilginin tarafsız ve saygın bir şekilde gelişimine ve dağıtımına temel teşkil etmektedir. Bu doğrultuda uygulanan süreçler, yazarların ve yazarları destekleyen kurumların çalışmalarının kalitesine doğrudan yansımaktadır. Hakemli çalışmalar bilimsel yöntemi somutlaştıran ve destekleyen çalışmalardır. Bu noktada sürecin bütün paydaşlarının (yazarlar, okuyucular ve araştırmacılar, yayıncı, hakemler ve editörler) etik ilkelere yönelik standartlara uyması önem taşımaktadır. FSECON yayın etiği kapsamında tüm paydaşların aşağıdaki etik sorumlulukları taşımasını beklenmektedir. Etik denetimi ve etik dışı girişimlerin önlenmesi için iThenticate, Turnitin ya da intihal.net kullanılabilir.
Aşağıda yer alan etik görev ve sorumluluklar, açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan rehberler ve politikalar dikkate alınarak hazırlanmıştır.
Yazarların Etik Sorumlulukları
FSECON'a çalışma gönderen yazar(lar)ın aşağıdaki etik sorumluluklara uyması beklenmektedir:
Yazar(lar)ın gönderdikleri çalışmaların özgün olması beklenmektedir. Yazar(lar)ın başka çalışmalardan yararlanmaları veya başka çalışmaları kullanmaları durumunda eksiksiz ve doğru bir biçimde atıfta bulunmaları ve/veya alıntı yapmaları gerekmektedir.
Çalışmanın oluşturulmasında içeriğe entelektüel açıdan katkı sağlamayan kişiler, yazar olarak belirtilmemelidir.
Yayınlanmak üzere gönderilen tüm çalışmaların varsa çıkar çatışması teşkil edebilecek durumları ve ilişkileri açıklanmalıdır.
Yazar(lar)dan değerlendirme süreçleri çerçevesinde makalelerine ilişkin ham veri talep edilebilir; böyle bir durumda yazar(lar) beklenen veri ve bilgileri yayın kuruluna sunmaya hazır olmalıdır.
Yazar(lar) kullanılan verilerin kullanım haklarına, araştırma/analizlerle ilgili gerekli izinlere sahip olduklarını veya deney yapılan deneklerin rızasının alındığını gösteren belgeye sahip olmalıdır.
Yazar(lar)ın yayınlanmış, erken görünüm veya değerlendirme aşamasındaki çalışmasıyla ilgili bir yanlış ya da hatayı fark etmesi durumunda, dergi editörünü veya yayıncıyı bilgilendirme, düzeltme veya geri çekme işlemlerinde editörle işbirliği yapma yükümlülüğü bulunmaktadır.
Yazarlar çalışmalarını aynı anda birden fazla derginin başvuru sürecinde bulunduramaz. Her bir başvuru önceki başvurunun tamamlanmasını takiben başlatılabilir. Başka bir dergide yayınlanmış çalışma FSECON'a gönderilemez.
Değerlendirme süreci başlamış bir çalışmanın yazar sorumluluklarının değiştirilmesi (yazar ekleme, yazar sırası değiştirme, yazar çıkartma gibi) teklif edilemez.
Etik kurallar çerçevesinde; dergide değerlendirilmesi için Etik Kurul İzni gerektiren araştırmalar aşağıdaki gibidir:
Anket, mülakat, odak grup çalışması, gözlem, deney, görüşme teknikleri kullanılarak katılımcılardan veri toplanmasını gerektiren nitel ya da nicel yaklaşımlarla yürütülen her türlü araştırmalar,
İnsan ve hayvanların (materyal/veriler dahil) deneysel ya da diğer bilimsel amaçlarla kullanılması,
İnsanlar üzerinde yapılan klinik araştırmalar,
Hayvanlar üzerinde yapılan araştırmalar,
Kişisel verilerin korunması kanunu gereğince retrospektif çalışmalar.
Bu çerçevede dergimizde değerlendirmeye alınacak çalışmalarda;
Olgu sunumlarında “Aydınlatılmış onam formu”nun alındığının belirtilmesi,
Başkalarına ait ölçek, anket, fotoğrafların kullanımı için sahiplerinden izin alınması ve belirtilmesi,
Kullanılan fikir ve sanat eserleri için telif hakları düzenlemelerine uyulduğunun belirtilmesi gerekmektedir.
Editörlerin Etik Görev ve Sorumlulukları
FSECON editörleri, açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan "COPE Code of Conduct and Best Practice Guidelines for Journal Editors" ve "COPE Best Practice Guidelines for Journal Editors" rehberleri temelinde aşağıdaki etik görev ve sorumluluklara sahip olmalıdır:
Genel görev ve sorumluluklar
Editörler, FSECON'da yayınlanan her yayından sorumludur. Bu sorumluluk bağlamında editörler, aşağıdaki rol ve yükümlülükleri taşımaktadır:
Okuyucuların ve yazarların bilgi ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik çaba sarfetme,
Sürekli olarak derginin gelişimini sağlama,
Dergide yayınlanan çalışmaların kalitesini geliştirmeye yönelik süreçleri yürütme,
Düşünce özgürlüğünü destekleme,
Akademik açıdan bütünlüğü sağlanma,
Fikri mülkiyet hakları ve etik standartlardan taviz vermeden iş süreçlerini devam ettirme,
Düzeltme, açıklama gerektiren konularda yayın açısından açıklık ve şeffaflık gösterme.
Okuyucu ile ilişkiler
Editörler tüm okuyucu, araştırmacı ve uygulayıcıların ihtiyaç duydukları bilgi, beceri ve deneyim beklentilerini dikkate alarak karar vermelidir. Yayınlanan çalışmaların okuyucu, araştırmacı, uygulayıcı ve bilimsel literatüre katkı sağlamasına ve özgün nitelikte olmasına dikkat etmelidir. Ayrıca editörler okuyucu, araştırmacı ve uygulayıcılardan gelen geri bildirimleri dikkate almak, açıklayıcı ve bilgilendirici geri bildirim vermekle yükümlüdür.
Yazarlar ile ilişkiler
Editörlerin yazarlara karşı görev ve sorumlulukları aşağıdaki şekildedir:
Editörler, çalışmaların önemi, özgün değeri, geçerliliği, anlatımın açıklığı ve derginin amaç ve hedeflerine dayanarak olumlu ya da olumsuz karar vermelidir.
Editörler, yayın kapsamına uygun olan çalışmaları ciddi problemi olmadığı sürece ön değerlendirme aşamasına almalıdır.
Editörler, çalışma ile ilgili ciddi bir sorun olmadıkça, olumlu yöndeki hakem önerilerini göz ardı etmemelidir.
Yeni editörler, çalışmalara yönelik olarak önceki editör(ler) tarafından verilen kararları ciddi bir sorun olmadıkça değiştirmemelidir.
"Kör Hakemlik ve Değerlendirme Süreci" mutlaka yayınlanmalı ve editörler tanımlanan süreçlerde yaşanabilecek sapmaların önüne geçmelidir.
Editörler, yazarlar tarafından kendilerinden beklenecek her konuyu ayrıntılı olarak içeren bir "Yazar Rehberi" yayınlamalıdır. Bu rehberler belirli zaman aralıklarında güncellenmelidir.
Yazarlara açıklayıcı ve bilgilendirici şekilde bildirim ve dönüş sağlanmalıdır.
Hakemler ile ilişkiler
Editörlerin hakemlere karşı görev ve sorumlulukları aşağıdaki şekildedir:
Hakemleri çalışmanın konusuna uygun olarak belirlemelidir.
Hakemlerin değerlendirme aşamasında ihtiyaç duyacakları bilgi ve rehberleri sağlamakla yükümlüdür.
Yazarlar ve hakemler arasından çıkar çatışması olup olmadığını gözetmek durumundadır.
Körleme hakemlik bağlamında hakemlerin kimlik bilgilerini gizli tutmalıdır.
Hakemleri tarafsız, bilimsel ve nesnel bir dille çalışmayı değerlendirmeleri için teşvik etmelidir.
Hakemleri zamanında dönüş ve performans gibi ölçütlerle değerlendirmelidir.
Hakemlerin performansını artırıcı uygulama ve politikalar belirlemelidir.
Hakem havuzunun dinamik şekilde güncellenmesi konusunda gerekli adımları atmalıdır.
Nezaketsiz ve bilimsel olmayan değerlendirmeleri engellemelidir.
Hakem havuzunun geniş bir yelpazeden oluşması için adımlar atmalıdır.
Yayın kurulu ile ilişkiler
Editörler, tüm yayın kurulu üyelerinin süreçleri yayın politikaları ve yönergelere uygun ilerletmesini sağlamalıdır. Yayın kurulu üyelerini yayın politikaları hakkında bilgilendirmeli ve gelişmelerden haberdar etmelidir. Yeni yayın kurulu üyelerini yayın politikaları konusunda eğitmeli, ihtiyaç duydukları bilgileri sağlamalıdır.
Ayrıca editörler;
Yayın kurulu üyelerinin çalışmaları tarafsız ve bağımsız olarak değerlendirmelerini sağlamalıdır.
Yeni yayın kurulu üyelerini, katkı sağlayabilir ve uygun nitelikte belirlemelidir.
Yayın kurulu üyelerinin uzmanlık alanına uygun çalışmaları değerlendirme için göndermelidir.
Yayın kurulu ile düzenli olarak etkileşim içerisinde olmalıdır.
Yayın kurulu ile belirli aralıklarla yayın politikalarının ve derginin gelişimi için toplantılar düzenlemelidir.
Dergi sahibi ve yayıncı ile ilişkiler
Editörler ve yayıncı arasındaki ilişki editöryal bağımsızlık ilkesine dayanmaktadır.
Editöryal ve kör hakemlik süreçleri
Editörler; dergi yayın politikalarında yer alan "Kör Hakemlik ve Değerlendirme Süreci" politikalarını uygulamakla yükümlüdür. Bu bağlamda editörler her çalışmanın adil, tarafsız ve zamanında değerlendirme sürecinin tamamlanmasını sağlar.
Kalite güvencesi
Editörler; dergide yayınlanan her makalenin dergi yayın politikaları ve uluslararası standartlara uygun olarak yayınlanmasından sorumludur.
Kişisel verilerin korunması
Editörler; değerlendirilen çalışmalarda yer alan deneklere veya görsellere ilişkin kişisel verilerin korunmasını sağlamakla yükümlüdür. Çalışmalarda kullanılan bireylerin açık rızası belgeli olmadığı sürece çalışmayı reddetmekle görevlidir. Ayrıca editörler; yazar, hakem ve okuyucuların bireysel verilerini korumaktan sorumludur.
Etik kurul, insan ve hayvan hakları
Editörler; değerlendirilen çalışmalarda insan ve hayvan haklarının korunmasını sağlamakla yükümlüdür. Çalışmalarda kullanılan deneklere ilişkin etik kurul onayı, deneysel araştırmalara ilişkin izinlerin olmadığı durumlarda çalışmayı reddetmekle sorumludur.
Olası suistimal ve görevi kötüye kullanmaya karşı önlem
Editörler; olası suistimal ve görevi kötüye kullanma işlemlerine karşı önlem almakla yükümlüdür. Bu duruma yönelik şikayetlerin belirlenmesi ve değerlendirilmesi konusunda titiz ve nesnel bir soruşturma yapmanın yanı sıra, konuyla ilgili bulguların paylaşılması editörün sorumlulukları arasında yer almaktadır.
Akademik yayın bütünlüğünü sağlamak
Editörler çalışmalarda yer alan hata, tutarsızlık ya da yanlış yönlendirme içeren yargıların hızlı bir şekilde düzeltilmesini sağlamalıdır.
Fikri mülkiyet haklarının korunması
Editörler; yayınlanan tüm makalelerin fikri mülkiyet hakkını korumakla, olası ihlallerde derginin ve yazar(lar)ın haklarını savunmakla yükümlüdür. Ayrıca editörler yayınlanan tüm makalelerdeki içeriklerin başka yayınların fikri mülkiyet haklarını ihlal etmemesi adına gerekli önlemleri almakla yükümlüdür.
Yapıcılık ve tartışmaya açıklık
Editörler;
Dergide yayınlanan eserlere ilişkin ikna edici eleştirileri dikkate almalı ve bu eleştirilere yönelik yapıcı bir tutum sergilemelidir.
Eleştirilen çalışmaların yazar(lar)ına cevap hakkı tanımalıdır.
Olumsuz sonuçlar içeren çalışmaları göz ardı etmemeli ya da dışlamamalıdır.
Şikayetler
Editörler; yazar, hakem veya okuyuculardan gelen şikayetleri dikkatlice inceleyerek aydınlatıcı ve açıklayıcı bir şekilde yanıt vermekle yükümlüdür.
Politik ve Ticari kaygılar
Dergi sahibi, yayıncı ve diğer hiçbir politik ve ticari unsur, editörlerin bağımsız karar almalarını etkilemez.
Çıkar çatışmaları
Editörler; yazar(lar), hakemler ve diğer editörler arasındaki çıkar çatışmalarını göz önünde bulundurarak, çalışmaların yayın sürecinin bağımsız ve tarafsız bir şekilde tamamlamasını garanti eder.
Hakemlerin Etik Sorumlulukları
Tüm çalışmaların "Körleme Hakemlik" ile değerlendirilmesi yayın kalitesini doğrudan etkilemektedir. Bu süreç yayının nesnel ve bağımsız değerlendirilmesi ile güven sağlar. FSECON değerlendirme süreci çift taraflı kör hakemlik ilkesiyle yürütülür. Hakemler yazarlar ile doğrudan iletişime geçemez, değerlendirme ve yorumlar dergi yönetim sistemi aracılığıyla iletilir. Bu süreçte değerlendirme formları ve tam metinler üzerindeki hakem yorumları editör aracılığıyla yazar(lar)a iletilir. Bu bağlamda FSECON için çalışma değerlendiren hakemlerin aşağıdaki etik sorumluluklara sahip olması beklenmektedir:
Sadece uzmanlık alanı ile ilgili çalışmaları değerlendirmeyi kabul etmelidir.
Tarafsızlık ve gizlilik içerisinde değerlendirme yapmalıdır.
Değerlendirme sürecinde çıkar çatışması ile karşı karşıya olduğunu düşünürse, çalışmayı incelemeyi reddederek, dergi editörünü bilgilendirmelidir.
Gizlilik ilkesi gereği inceledikleri çalışmaları değerlendirme sürecinden sonra imha etmelidir. İnceledikleri çalışmaların sadece nihai versiyonlarını ancak yayınlandıktan sonra kullanabilir.
Değerlendirmeyi nesnel bir şekilde sadece çalışmanın içeriği ile ilgili olarak yapmalıdır. Milliyet, cinsiyet, dini inançlar, siyasal inançlar ve ticari kaygıların değerlendirmeye etki etmesine izin vermemelidir.
Değerlendirmeyi yapıcı ve nazik bir dille yapmalıdır. Düşmanlık, iftira ve hakaret içeren aşağılayıcı kişisel yorumlar yapmamalıdır.
Değerlendirmeyi kabul ettikleri çalışmayı zamanında ve yukarıdaki etik sorumluluklarda gerçekleştirmelidir.
Editörler, FSECON'a gönderilen çalışmaların tüm süreçlerinden sorumludur. Bu çerçevede ekonomik ya da politik kazançlar göz önüne alınmaksızın karar verici kişiler editörlerdir.
Bağımsız editör kararı oluşturulmasını taahhüt eder.
Editörlere ilişkin her türlü bilimsel suistimal, atıf çeteciliği ve intihalle ilgili önlemleri alma sorumluluğuna sahiptir.
Etik Olmayan Bir Durumla Karşılaşırsanız
FSECON'da yukarıda bahsedilen etik sorumluluklar ve dışında etik olmayan bir davranış veya içerikle karşılaşırsanız lütfen fsecon2016@gmail.com adresine e-posta yoluyla bildiriniz.
Yayın Politikası
Fiscaoeconomia (FSECON) (e-ISSN: 2564-7504), sürekli yayın modeli ile yayımlanan, hakemli ve açık erişimli uluslararası bir akademik dergidir.
Dergi; iktisat, işletme, maliye, uluslararası ilişkiler, ekonometri, kamu yönetimi ve siyaset bilimi alanlarında yayımlanan bilimsel çalışmalara yer vermekte olup, bu alanlarda çalışan araştırmacılar, akademisyenler ve uygulayıcılar için akademik bir platform sağlamayı amaçlamaktadır.
Fiscaoeconomia, Türkçe ve İngilizce dillerinde yazılmış makaleleri kabul etmektedir.
Dergiye gönderilen tüm çalışmaların özgün olması, daha önce herhangi bir yerde yayımlanmamış olması ve başka bir dergide değerlendirme sürecinde bulunmaması gerekmektedir.
Dergiye gönderilen makaleler öncelikle editörlük tarafından derginin kapsamına uygunluk, etik standartlar ve yazım kuralları açısından ön değerlendirmeye tabi tutulmaktadır. Bu kriterleri karşılayan çalışmalar daha sonra alanında uzman bağımsız hakemler tarafından yürütülen çift kör hakemlik sürecine gönderilmektedir. Makalenin yayımlanmasına ilişkin nihai karar, hakem değerlendirmeleri doğrultusunda editör kurulu tarafından verilmektedir.
Fiscaoeconomia açık erişimli bir dergidir. Dergide yayımlanan tüm makaleler Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY 4.0) kapsamında yayımlanmaktadır. Bu lisans, uygun şekilde atıf yapılması koşuluyla çalışmaların herhangi bir ortamda serbestçe kullanılmasına, paylaşılmasına ve çoğaltılmasına izin vermektedir.
Ücret Politikası
Fiscaoeconomia, uluslararası akademik yayıncılık standartları doğrultusunda şeffaf bir ücret politikası uygulamaktadır.
Yükseköğretim Kurulu (YÖK) Üniversitelerarası Kurul (ÜAK) Doçentlik Kriterleri Sıkça Sorulan Sorular bölümünün 44. maddesinde belirtilen esaslar doğrultusunda, dergimizde makale başvurusu sırasında kabul veya ret kararından bağımsız olarak başvuru ücreti alınmaktadır.
Alınan başvuru ücreti, derginin editoryal süreçlerinin yürütülmesi, teknik altyapının sürdürülmesi ve yayın süreçlerinin desteklenmesi amacıyla kullanılmaktadır.
Başvuru ücreti makalenin kabul edilmesine bağlı değildir ve editoryal karar süreci ile hakem değerlendirmelerini hiçbir şekilde etkilemez.
Fiscaoeconomia açık erişimli bir dergidir ve kabul edilen tüm makaleler yayımlandıktan sonra okuyuculara ücretsiz olarak erişime sunulmaktadır.
Ücret Politikası
Fiscaoeconomia Journal makale gönderen yazarlardan, Üniversiteler Arası Kurul (ÜAK) Doçentlik kriterleri sıkça sorulan sorular 44. maddede ifade edildiği üzere Makale başvurusu sırasında -kabul/red şartına bağlı olmaksızın- ücret almaktadır.
Dergi Kurulları
Sahibi
Baş Editör
Editörler
Tiago André Lopes is an Assistant Professor of International Relations, Diplomacy and Negotiation, having a PhD in International Relations from Lisbon University since 2013. Tiago André Lopes is a researcher at the Center for Legal, Economic, International and Environmental Studies at Lusiada University and also at the Orient Institute at Lisbon University. Tiago André Lopes is a TV Commentator of International Affairs at CNN Portugal and collaborates regularly with national and local radios and press
Dilek Çetin Süleyman Demirel Üniversitesi'nde Profesör olarak görev yapmaktadır. Lisans derecesini 1998 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi İktisat Bölümü'nden, yüksek lisans derecesini Akdeniz Üniversitesi İktisat Bölümü'nden almıştır. 2012 yılında Orta Doğu Teknik Üniversitesi'nden Ekonomi alanında doktora derecesi almıştır. Doktora tezi, Organize Sanayi Bölgeleri üzerine mekânsal ekonometrik bir uygulama ile bilgi yayılımları ve kümelenmeler üzerineydi. Türkiye Ekonomi Kurumu tarafından doktora teşvik ödülüne layık görülmüştür. Çalışmaları bölgesel ekonomi ile araştırma ve inovasyon politikalarına odaklanmaktadır. Bu konulara ek olarak ticaret, girişimcilik ve toplumsal cinsiyet konularında da çalışmaktadır. Çalışmalarında mekânsal ekonometri, mikroekonometri ve panel veri ekonometrisi gibi ekonometrik yöntemler kullanmaktadır. Avrupa Komisyonu Genel Müdürlüğü Ortak Araştırma Merkezi'nin yedi enstitüsünden biri olan İspanya'nın Sevilla kentindeki İleriye Dönük Teknolojik Çalışmalar Enstitüsü'nde (IPTS) on beş ay boyunca doktora sonrası araştırmacı olarak görev yapmıştır.
Dr. Vikas Arya is a distinguished expert in Digital Brand Management, holding a doctorate in the field. He currently serves as an Assistant Professor of Marketing and Programme Manager for Strategic & Digital Marketing at EMLV Business School, Pôle Léonard de Vinci University, Paris, France. Additionally, Dr. Arya has been awarded a prestigious European fellowship and will serve as a Research Fellow at Corvinus University of Budapest, Hungary, for the academic year 2024–2025.
In 2022, he received the ERASMUS+ European Scholarship, enabling him to deliver academic sessions on the Metaverse and AR/VR in Poland. As the founder of BlueForskning Research Academy, Dr. Arya has made significant contributions to the academic community.
He was honored with the Journal of Consumer Behaviour’s ‘Best Paper Award 2023’ and the ‘Top Cited Award 2023–24’ for his study titled “Brands are calling your AVATAR in Metaverse – A study to explore XR-based gamification marketing activities & consumer-based brand equity in the virtual world.” He also received a Top Cited Paper Award for his article published in the International Journal of Consumer Studies, titled “Like it or not! Brand communication on social networking sites triggers consumer-based brand equity.”
A committed research scholar, Dr. Arya has presented his work at prestigious international conferences, including the EGOS Conference at Copenhagen Business School (Denmark), the American Marketing Science Conference (AMS-USA), the American Marketing Association Conference (Italy), the EMAC Conference (Lithuania), and Global Brand Conferences held in Bergamo (Italy), Edinburgh (UK), and Porto (Portugal), among others.
Dr. Arya has also edited several special issues for leading journals indexed in Scopus and/or ABDC categories. His research has been published in renowned journals listed in ABDC A and A* categories, such as Business Strategy and the Environment, Journal of Knowledge Management, Journal of Consumer Behaviour, International Journal of Consumer Studies, International Journal of Information Management, Computers in Human Behavior, Journal of Retailing and Consumer Studies, and Journal of Global Information Management, among others.
A seasoned expert in quantitative data analysis, Dr. Arya has trained over 5,000 scholars worldwide through numerous workshops and sessions focused on Metaverse, AR/VR, and advanced technologies related to brands and consumers. His academic and professional interests encompass Metaverse, Web 3.0, AR & AI, Consumer Behaviour, Brand Management, Marketing Communication, Destination Branding, Digital Mobile App Marketing, and Brand Building through Virtual Platforms.
Thanks & Regards
Dr. Vikas Arya
Assistant Professor - Marketing
EMLV Business School, Paris, France
Research Fellow: Corvinus University of Budapest, Hungry
EMLV Profile: https://www.devinci.fr/en/enseignant-chercheur/vikas-arya/
Google Scholar: https://scholar.google.co.in/citations?user=4VkMzzcAAAAJ&hl=en
LinkedIn: https://www.linkedin.com/in/vikas-aryaa/
http://www.vikasarya.in
Best Paper & Top Cited Award 2023-24 - Journal of Consumer Behavior (ABDC-A):
https://onlinelibrary.wiley.com/page/journal/14791838/homepage/bestpaperawards
Editör Yardımcıları
Sekretarya
Fiscaoeconomia is licensed under a Creative Commons Attribution License (CC BY)..