A PESTLE-Based Dashboard for Soft Power Measurement: The Türkiye Application (2010–2020)

Abstract

Soft power, though frequently referenced in international relations scholarship in recent years, complicates the development of a consistent analytical framework due to its ill-defined boundaries and the persistent ambiguity surrounding measurement criteria. To address this methodological gap, this study proposes a three-dimensional measurement model integrated with PESTLE analysis. The model conceptualises soft power across resources (cultural production, education, humanitarian aid), communication (diplomatic networks, media, digital platforms), and legitimacy (international trust and acceptance), and operationalises indicators along the PESTLE (political, economic, social, technological, legal, environmental) axes, grounded in concrete data. The study’s primary contribution is that, rather than collapsing soft power into a single composite score, it introduces a transparent “indicator dashboard” that can be monitored across intersecting PESTLE×resources–communication–legitimacy layers. This layered approach enables the separation of soft power’s components and makes a country’s strengths and areas for improvement more visible. An application focusing on Türkiye over the 2010–2020 period demonstrates the framework’s utility for both identifying policy priorities and analysing underlying components. In conclusion, the study seeks to reduce conceptual ambiguity, standardise measurability, and offer an assessment framework that is applicable to both academia and policymakers.

Keywords

• Soft Power
• Public Diplomacy
• Measurement
• Dashboard
• PESTLE Analysis

Yumuşak Güç Ölçümü İçin PESTLE-Tabanlı Gösterge Panosu: Türkiye Uygulaması (2010–2020)

Öz

Yumuşak güç, uluslararası ilişkiler literatüründe sıkça kullanılan bir kavram olmasına karşın, sınırlarının belirsizliği ve ölçüm kriterlerine ilişkin süregelen muğlaklık, tutarlı bir analitik çerçevenin kurulmasını güçleştirmektedir. Bu çalışma, söz konusu metodolojik boşluğu gidermek üzere PESTLE analiziyle entegre edilmiş üç boyutlu bir ölçüm modeli önermektedir. Model, yumuşak gücü kaynak (kültürel üretim, eğitim, insani yardım), iletişim (diplomatik ağlar, medya, dijital platformlar) ve meşruiyet (uluslararası güven ve kabul) boyutlarında ele almakta; göstergeleri PESTLE’nin politik, ekonomik, sosyal, teknolojik, hukuki ve çevresel eksenleri boyunca somut verilerle temellendirmektedir. Çalışmanın özgün katkısı, yumuşak gücü tek bir bileşik skora indirgemek yerine PESTLE×kaynak–iletişim–meşruiyet katmanlarında izlenebilen şeffaf bir “gösterge panosu” yaklaşımı geliştirmesidir. Böylece farklı boyutlar ayrıştırılabilmekte, ülkenin güçlü olduğu ve gelişime açık alanlar daha görünür hâle gelmektedir. Türkiye’nin 2010–2020 dönemine odaklanan uygulama, yaklaşımın politika önceliklerini belirleme ve bileşenleri çözümleme açısından kullanılabilir olduğunu ortaya koymaktadır. Sonuç olarak çalışma, kavramsal bulanıklığı azaltmayı, ölçülebilirliği daha standart bir zemine oturtmayı ve akademi ile politika yapıcılar için uygulanabilir bir değerlendirme çerçevesi sunmayı hedeflemektedir.

Anahtar Kelimeler

• Yumuşak Güç
• Kamu Diplomasisi
• Ölçüm
• Gösterge Tablosu (Pano)
• PESTLE Analizi

Kaynakça

1. Akgün, A. H. (2025, Aralık 26). Kültür ve Turizm Bakanı Ersoy: Türk dizileri, dünyanın en büyük Türkçe kursudur. Anadolu Ajans
2. Başar, H. (2011). Türkiye’nin kamu diplomasisi: Bir örnek çalışma TR. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Beykent Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
3. Bilgin, P., & Eliş, B. (2008). Hard power, soft power: Toward a more realistic power analysis. Insight Turkey, 10(2), 5–20.
4. Carr, E. H. (2010). Yirmi yıl krizi (1919–1939) (Çev.: C. Cemgil). İstanbul, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
5. Çavuş, T. (2012). Dış politikada yumuşak güç kavramı ve Türkiye’nin yumuşak güç kullanımı. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(2), 23–37.
6. Doğan, B. (2020). Kamu diplomasisinde yumuşak güç unsuru olarak MEB yurt dışı Türk okulları: Sorunlar ve çözüm stratejileri (Körfez ülkeleri örneği). Yayımlanmış doktora tezi. Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
7. Gilpin, R. (1981). War and change in world politics. Cambridge University Press.
8. Jhee, Bk., Lee, Ny. (2011). Measuring soft power in East Asia: An overview of soft power in East Asia on affective and normative dimensions. S. J. Lee & J. Melissen (Eds.), Public diplomacy and soft power in East Asia. Palgrave Macmillan Series in Global Public Diplomacy. Palgrave Macmillan, New York. https://doi.org/10.1057/9780230118447_4

9. Kalın, İ. (2011). Soft power and public diplomacy in Turkey. Perceptions: Journal of International Affairs, 16(3), 5–23.
10. Kavoğlu, S., & Köksoy, E. (2024). Yumuşak güç ve kamu diplomasisine karşılaştırmalı bir bakış: Rusya ve Ukrayna üzerine bir inceleme. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(2), 788–804.
11. Lukes, S. (2005). Power and the battle for hearts and minds. Millennium: Journal of International Studies, 33(2), 477–493.
12. McClory, J. (2021). Socially distanced diplomacy: The future of soft power and public diplomacy in a fragile world. Sanctuary Counsel & USC Center on Public Diplomacy.
13. McClory, J., & Harvey, O. (2016). The soft power 30: Getting to grips with the measurement challenge. Global Affairs, 2(3), 309–319. https://doi.org/10.1080/23340460.2016.1239379
14. Melissen, J. (2005). The new public diplomacy: Between theory and practice. The new public diplomacy: Soft power in international relations (3-27). London: Palgrave Macmillan UK.
15. Mert, Y. E. (2024). Türkiye’nin kamu diplomasisi faaliyetleri ve diaspora ile ilişkileri. Yüksek lisans tezi. Başkent Üniversitesi, Avrupa Birliği ve Uluslararası İlişkiler Enstitüsü.
16. Morgenthau, H. J. (1948). World politics in the mid-twentieth century. The Review of Politics, 10(2), 154-173.
17. Nye, J. S., Jr. (2003). The paradox of American power: Why the world’s only superpower can’t go it alone. Oxford University Press.
18. Nye, J. S., Jr. (2004). Soft power: The means to success in world politics. New York, NY, Public Affairs.
19. Nye, J. S., Jr. (2023). Yumuşak güç: Dünya siyasetinde başarının araçları. Serbest Kitaplar.
20. Nye, J. S., Jr. (2025). L’avenir de l’ordre mondial. Commentaire, 190(2), 427-428
21. Pamment, J. (2012). New public diplomacy in the 21st century: A comparative study of policy and practice. Routledge.
22. Rothman, S. B. (2011). Revising the soft power concept: What are the means and mechanisms of soft power?. Journal of Political Power, 4(1), 49-64.
23. Sancak, K. (2015). Dış politikada bir etki aracı olarak yumuşak güç: Türkiye’nin yumuşak gücünün analizi ve Azerbaycan üzerindeki yumuşak güç kapasitesinin değerlendirilmesi. Yayımlanmamış doktora tezi. Karadeniz Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
24. Say, B. (2022). Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı Başkanlığı (TİKA)‘nın Kırgızistan’daki Kamu Diplomasisi Etkinlik Alanları. Ahi Evran Akademi, 3(1), 1-18.
25. Sıradağ, A. (2022). The rise of Turkey’s soft power in Africa: Reasons, dynamics, and constraints. Uluslararası Politik Araştırmalar Dergisi, 8(2), 1–14. https://doi.org/10.25272/1icps.1117810
26. Tauscher, S. (2025). Uluslararası ilişkilerde toplumsal hafıza ve yumuşak güç: Türkiye’nin kamu diplomasisi mimarisinde TİKA ve YTB’nin stratejik rolü. Avrasya Etüdleri, (64), 229–264.
27. Vuving, A. L. (2009). How soft power works. American Political Science Association Annual Meeting, Toronto. https://doi.org/10.2139/ssrn.1466220
28. Wilson, E. J., III. (2008). Hard power, soft power, smart power. The Annals of the American Academy of Political and Social Science, 616(1), 110–124. https://doi.org/10.1177/0002716207312618
29. Yeşilyurt, B. (2024). İletişim fakültesindeki anabilim dallarında yazılan “Yumuşak Güç” ile ilgili tezlerin analizi: Metodolojik bir inceleme. 6th International Anatolian Scientific Research Congress (8–10 Kasım 2024, Konya, Türkiye). ISBN: 978-625-367-992-7.
30. Yun, S. (2018). An overdue critical look at soft power measurement: The construct validity of the soft power 30 in focus. The Journal of International and Area Studies, 25.
31. Yüksel, M. A. (2025). Türkiye’nin Afrika’ya yönelik dış siyasetinde yumuşak güç politikasının sınırlılıkları. Abant Sosyal Bilimler Dergisi, 25(2), 859–874. https://doi.org/10.11616/asbi.1658323