Therapeutic Alliance Ruptures as a Challenge in Psychotherapy Process

Öz

This study examines the therapeutic alliance ruptures, which emerge as a challenge in the psychotherapy process. In the therapy process, the therapeutic alliance is an important factor in the outcome of the therapy or in its effectiveness and in outcomes such as cessation of therapy. In cases where the ruptures in the therapeutic alliance are not recognized and worked on, they may lead to negative consequences on the effectiveness of the therapy and may cause the therapy to be discontinued. It is stated that ruptures in the therapeutic alliance are situations that can occur in any session. Although therapeutic ruptures do not lead to negative consequences in all cases, it is thought that when they are not recognized during the therapy process, they may grow and lead to relationship difficulty and then to the abandonment of the therapy. In this article, the therapeutic relationship, ruptures in the therapeutic alliance, and how these concepts are studied in psychotherapy process research in our country and in the world will be discussed. When we encourage addressing the ruptures in the therapeutic alliance, we move from a perfect understanding of therapy to a healthier transformative therapist-client relationship that accepts making mistakes and accepts that therapy is a learning process open to discovery. This path will show us that there can be a symmetrical relationship between therapist and client that is transparent, accepting and kind.

Anahtar Kelimeler

• Psychotherapy process
• therapy relationship
• therapeutic alliance ruptures

Psikoterapi Sürecinde Bir Zorluk Olarak Terapötik İttifaktaki Kırılmalar

Öz

Bu makalede psikoterapi sürecinde bir zorluk olarak ortaya çıkan terapötik ittifaktaki kırılmalar konusu incelenecektir. Terapi sürecinde terapi ilişkisi, tedavi sonucu, terapinin etkililiği ve terapinin bırakılması gibi sonuçlarda önemli bir faktör olarak karşımıza çıkmaktadır. Terapötik ittifakta yaşanan kırılmalar fark edilmediği ve üzerinde çalışılmadığı durumlarda terapinin etkililiği üzerinde olumsuz sonuçlara yol açabileceği ve terapinin bırakılmasına sebep olabildiği bilinmektedir. Terapötik ittifaktaki kırılmalar her seans ortaya çıkabilecek bir durumdur. Terapötik kırılmalar her durumda olumsuz sonuçlara yol açmasa da terapi sürecinde fark edilmediğinde büyüyerek, danışan ve terapist arasında ilişkinin bozulmasına ve sonrasında da terapinin yarıda bırakılmasına yol açabilmektedir. Ayrıca terapötik ittifaktaki kırılmalar, danışan ve terapist arasında oluşan ilişki biçimi, danışanın gerçek yaşamındaki ilişkilerine ve uyum bozucu şemalarının varlığına işaret etmesi sebebiyle de terapi için çok sağlam bir bilgi kaynağı oluşturmaktadır. Bu makalede terapi ilişkisi, terapötik ittifaktaki kırılmalar, bu kavramların psikoterapi süreç araştırmalarında ülkemizde ve dünyada nasıl çalışıldığı incelenmiştir. Terapötik ittifaktaki kırılmalar ele almaya cesaret ettiğimizde kusursuz bir terapi anlayışından, hata yapmayı kabullenen, terapinin de keşfetmeye açık öğretici süreç olduğunu kabullenen daha sağlıklı dönüştürücü güce sahip bir terapist danışan ilişkisine yol almış oluruz. Bu yol bize terapist ve danışan arasında şeffaf, kabullenici ve nezaketli doğrusal bir ilişkinin olabileceğini gösterecektir.

Anahtar Kelimeler

• Psikoterapi süreci
• terapi ilişkisi
• terapötik ittifaktaki kırılmalar

Kaynakça

1. Addis, Michael E. -Krasnow, Aaron D., “A national survey of practicing psychologists’ attitudes toward psychotherapy treatment manuals”, Journal of Consulting and Clinical Psychology, vol.68, no.2, April 2000; doi: 10.1037//0022-006x.68.2.331.
2. Anderson, Timothy – Crowley, Mary E. – Himawan, Lina- Holmberg, Jennifer- Uhlin, Brian D., “Therapist facilitative interpersonal skills and training status: A randomized clinical trial on alliance and outcome”, Psychotherapy Research, vol. 26, no. 5, September 2016; doi: 10.1080/10503307.2015.1049671.
3. Aponte, Harry J., “The Soul of Therapy: The Therapist’s Use of Self in the Therapeutic Relationship”, Contemporary Family Therapy, vol. 44, June 2022; doi.org/10.1007/s10591-021-09614-