Rekreasyonel Faaliyet Olarak Fiziksel Aktivitelerin Otizmli Çocuklarda Sosyal İletişime Yönelik Etkileri

Bu araştırma, rekreasyonel faaliyet olarak fiziksel aktivitenin otizm spektrum bozukluğu özelliği gösteren çocuklar üzerindeki sosyal etkilerini belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Mevcut araştırmanın örneklemini 2019-2020 yılları içerisinde ilinde Samsun Engelliler ve Dezavantajlılar Biriminde kayıtlı olan otizmli çocukların ebeveynleri ve rehabilitasyon merkezlerinde eğitim alan otizmli çocukların aileleri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise benzer gelişimsel düzeyde oldukları tıbbi raporlarda ifade edilen ve araştırmada kullanılan ölçeği cevaplamaya gönüllü 100 otizmli çocuğun ebeveyni oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak Avcıoğlu (2007) tarafından geliştirilen “Sosyal Becerileri Değerlendirme Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda rekreasyonel faaliyet olarak fiziksel aktiviteye katılan otizmli çocuklarla sportif faaliyetlere katılmayan otizmli çocukların sosyalleşmeleri arasında farklılıklar bulunduğu belirlenmiştir. Elde edilen verilere göre fiziksel aktiviteye katılan otizmli çocukların spor yapmayan otizmli çocuklardan daha fazla sosyalleşme göstermektedir. Araştırmada sporun otizmli çocukların sosyalleşmelerinde farklılık oluşturduğu hipotezinin doğrulandığı görülmektedir. Fiziksel aktivite yapma durumu incelendiğinde tüm alt boyutlarda fiziksel aktiviteye katılanların lehine anlamlı fark olduğu görülmektedir (p<0,05). Sonuç olarak rekreasyonel faaliyet olarak fiziksel aktivitelere katılan ve fiziksel aktivitelere katılmayan otizmli çocukların sosyalleşme düzeylerini karşılaştırmalı olarak inceleyen bu çalışmada; fiziksel aktivitelerin sosyalleşme, temel sosyal beceri, temel iletişim becerisi, grupla iş yapma becerisi ve kendini kontrol edebilme becerileri açısından olumlu yönde etki ettiği sonucuna ulaşılmıştır.