Üniversite Personelinin Sporda Güdülenme Düzeylerinin Araştırılması: Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Örneği

Öz

Bu araştırmada; Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi personelinin sporda güdülenme düzeylerinin farklı değişkenlere göre araştırılması amaçlanmıştır.. Çalışmanın evreni; Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesinde görev yapmakta olan yaklaşık 1900 akademik ve idari personelden, örneklemi ise 273 akademik ve idari personelden meydana gelmektedir. Veri toplama kısmında ise Kişisel bilgi formu ile Pelletier ve arkadaşları (2013) tarafından geliştirilen, Sporda Güdülenme Ölçeği II uygulanmıştır. Ölçek 6 alt boyut ve her alt boyutta 3’er madde olmak üzere toplam 18 maddeden ve 7’li likert tipi sorulardan oluşmuştur. Ölçeğin orijinal adı Sport Motivation Scale II dir; Bu çalışmada ölçek SGÖ II şeklinde ifade edilecektir. Ölçeğin Türkçeye çevirisi, geçerlilik ve güvenilirlik çalışması ise Öcal ve Sakallı (2018) tarafından yapılmıştır. Bu çalışmada SGÖ II ve kişisel bilgi formu kullanılarak Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi personeline uygulanmıştır. İstatistik testlerde SPSS programı kullanılmıştır. Verilerin genel özelliklerini belirlemede tanımlayıcı istatistik, frekans ve yüzde dağılımlar uygulanmıştır. İstatistik testler olarak normallik testi (Kolmogorov Simirnov ve Saphiro Wilks) yapılmıştır. Normal dağılıma sahip veriler için p<0,05 anlamlılık düzeyinde ikili karşılaştırmalarda bağımsız iki grup için t-testi yapılmıştır. Üç ve daha fazla grup karşılaştırmalarında ise tek yönlü Anova testi (Oneway) yapılmıştır Anlamlı bulunan farklılıklar için (post hoc) Tukeys’ HSD yapılmıştır. Sonuç olarak; spor ile ilgilenen personelin yaşı ilerledikçe amaçları ve hedeflerinin değişmesi nedeniyle güdülenme düzeylerinin de bu durumdan etkilendiği, ayrıca, doktora düzeyindeki katılımcıların özümseme puanlarının sırasıyla üniversite, lise ve yüksek lisans eğitim düzeyindeki üniversite personelinden anlamlı şekilde daha yüksek olduğu söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Üniversite Personeli
• Sporda Güdülenme
• Spor

Kaynakça

1. Akbulut, M.K., Aktağ, I., Akpınar, S. (2015) “Takım Sporu ile Bireysel spor yapan Öğrencilerin Sezinleme Zamanlarının İncelenmesi” spor bilimleri dergisi Hacettepe Journal of Sport Sciences 2015, 26 (4), 154-164
2. Akman K (2017). Oryantiring Sporu Yapan Lise Öğrencilerinin Sporda Güdülenme Düzeylerinin Farklı Değişkenler Açısından İncelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Bilim Dalı, Atatürk Üniversitesi, Mayıs, Erzurum.
3. Balcıoğlu, İ. (2003). Sporun sosyolojisi ve psikolojisi. İstanbul: Bilge yayıncılık.
4. Büyüköztürk,Ş.(2010). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
5. Engür, M. (2002). Elitsporcularda başarı motivasyonun, durumluk kaygı düzeyleri üzerine etkisi (Yayımlanmamış doktora tezi). Ege Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enst., İzmir.
6. Erdem, M. (2008). “Amerikan Futbolu Sporcularında Sporda Güdülenme Ölçeğinin Geliştirilmesi’’ Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Ankara.
7. Esentürk O, K (2014). Lise Düzeyinde Öğrenim Gören Ve Okullar arası Spor Müsabakalarına Katılan Sporcu Öğrencilerin Güdülenme Ve Saldırganlık Düzeylerinin İncelenmesi Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Anabilim Dalı, Mart, Ankara.
8. Gerrig, R.J., & Zimbardo, P.G. (2014). Psikoloji ve yaşam: psikolojiye giriş. (G. Sart Çev.). Ankara: Nobel. Gill, D. L., Gross, J. B., & Huddleston, S., “Participation motivation in young sports.” International Journal of Sport Psychology, 14,1, 1-14, 1983.

9. Günay, D. (2004). “Üniversitenin Neliği, Akademik Özgürlük ve Üniversite Özerkliği”. I.Uluslararası Üniversite Eğitimi Kongresi, İstanbul: Fatih Üniversitesi. Hagger, M. S., & Chatzisarantis N. L. D. (2007). Intrinsic Motivation and Self Determination in Exercise and Sport. Human Kinetics.
10. Kavalcı, İ., Kalkavan, A. (2018). “Türkiye Şampiyonasına Katılan Grekoromen Güreşçilerin Sporda Güdülenme Durumlarının Araştırılması” 3. Uluslararası Avrasya Spor Eğitim ve Toplum Kongresi.
11. Kazak, Z. (2004), “Sporda Güdülenme Ölçeği-SGÖ-nin Türk Sporcuları İçin Güvenirlilik ve Geçerlilik Çalışması” Hacettepe üniversitesi Spor bilimleri dergisi 2004, 15 (4), 191-206.
12. Öcal, K, Sakallı D. (2018). Sporda Güdülenme Ölçeği-II'nin Türkçe Uyarlaması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması International Journal of Sports Exercıse & Traning Sciences 2018, Vol.4, Issue 1, 39-48
13. Saygılı, G., Atay, E., Erarslan, M., Hekim M. (2015). “Düzenli Olarak Spor Yapan ve Yapmayan Öğrencilerin Kişilik Özellikleri ile Akademik Başarıları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi” Ocak 2015 Cilt:23 No:1 Kastamonu Eğitim Dergisi 161-170 Şirin, F.E., Çağlayan, S.H., Çetin, Ç.M. ve İnce, A. (2008). “Spor Yapan Lise Öğrencilerinin Spora Katılım Motivasyonlarına Etki Eden Faktörlerin Belirlenmesi” Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2(2), 98-110.
14. Tel, M., Öcalan, M., Yaman, M. (2000). Taekwondocuların Bu Sporu Tercih Etme Nedenleri ve Sosyo-Ekonomik Durumları. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt:3, Sayı:3.
15. Özdağ, S., Yeniçeri, M., Fişekçioğlu, İ.B., Akçakoyun F., Kürkçü, R.,(2009). Devlet Memurlarının Boş Zaman Değerlendirme Eğilimleri, Antropometrik ve Fiziksel Uygunluk Seviyeleri. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 22, 307-323.
16. Yeltepe, H. (2007). Spor ve Egzersiz Psikolojisi. Epsilon Yayıncılık.
17. Yeniçeri, M., Coşkun, B. ve Özkan, H. (2002). Muğla Merkezindeki Memurların Boş Zaman değerlendirme Eğilimlerinin Belirlenmesi Üzerinde Bir Araştırma. Muğla Üniversitesi SBE Dergisi, 7, 1–20.