THE USE OF MEDIA IN THE TRANSFORMATION OF ASYMMETRIC STRATEGIES: COMMON LOGIC, DIFFERENT METHODS

Öz

The process involving the shift of armed conflicts towards non-conventional strategies has transformed both of method of using force, and ways of achieving political goals. It has been observed that subjects and areas, previously not relevant to wars, begins to have a function. The role of the media in achieving policy objectives, has gradually increased, and it transformed the non-conventional uses of media. In this study, the interaction between media and wars was examined and the function of the media within asymmetric strategies was questioned. With the emergence of the media's new functions, guerrilla organizations began to focus on activities to increase visibility in the media and to announce their propaganda. This was followed by the ‘banalization of war’ and these efforts began to fail to make as much impact as they used to. The response to this came from terrorist organizations. They managed to put their activities back on the media agenda with most brutal violent methods. In parallel, widespread social media and computer games have added a new dimension to today's conflicts. The study examines all this transformation process and reveals the similarities and differences of different strategies in media use.

Anahtar Kelimeler

• Armed Conflicts
• Non-Conventional Strategies
• Media
• Guerilla War
• Terrorism

ASİMETRİK STRATEJİLERİN DÖNÜŞÜMÜNDE MEDYA KULLANIMI: ORTAK MANTIK, FARKLI YÖNTEMLER

Öz

Silahlı çatışmaların geleneksel olmayan yöntemlere kaymasını içeren süreç hem güç kullanmanın yöntemini hem de politik amaçlara ulaşmanın yollarını da dönüştürmüştür. Daha önce savaşlarla alakalı bulunmayan konu ve alanların birer işleve sahip olmaya başladıkları gözlemlenmiştir. Bu alanlardan birisi olan medyanın politik amaçlara ulaşmadaki rolü giderek artmış ve asimetrik strateji uygulayan aktörlerin medyayı ele alış biçimini dönüşmüştür. Bu çalışmada söz konusu etkileşim ele alınmış ve medyanın asimetrik stratejiler içerisindeki işlevi sorgulanmıştır. Medyanın savaşın yalnızca aktarıcısı değil aynı zamanda bir kamuoyu yaratıcısı olma işlevinin belirmesi ile gerilla örgütleri medyada görünürlüğü artırıcı faaliyetler ve propagandanın duyulması faaliyetlerine ağırlık vermeye başlamışlardır. Bunu ise ‘savaşın sıradanlaşması’ takip etmiş ve bu çabalar eskisi kadar etki yaratamamaya başlamıştır. Buna tepki ise terörist örgütlerden gelmiş, savaşın sıradanlaşmasını önleyecek düzeyde vahşice şiddet yöntemleri ile faaliyetlerini yeniden medya gündemine sokmayı başarmışlardır. Buna paralel olarak yaygınlaşan sosyal medya ve bilgisayar oyunları ise günümüz silahlı mücadelelerine yeni bir boyut eklemiştir. Çalışma bu dönüşüm sürecini incelemekte ve farklı stratejilerin medya kullanımındaki benzerlik ve farklılıklarını ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Silahlı Çatışmalar
• Geleneksel Olmayan Stratejiler
• Medya
• Gerilla Savaşı
• Terörizm

Kaynakça

1. ABC News. (1993, 10 04). US Causalities in Somalia. 07 30, 2018 tarihinde www.abcnews.go.com: https://abcnews.go.com/Archives/video/oct-1993-us-casualties-somalia-11229194 adresinden alındı
2. Akad, M. T. (2015). Tarihten Bugüne Gayrı Nizami Savaş, . İstanbul: Kastaş Yayınevi.
3. Allen, S., & Thompson, R. J. (2017, 04 13). The Late 1960s and Early 1970s: The Relevance Movement. 10 08, 2019 tarihinde Encyclopedia Britannica: https://www.britannica.com/art/television-in-the-United-States/The-late-1960s-and-early-70s-the-relevance-movement adresinden alındı
4. Al-Rawi, A. (2018). Video games, terrorism, and ISIS’s Jihad 3.0. Terrorism and Political Violance, 30(4), 740-760.
5. Arlen, M. (1997). Living Room War. New York: Syracuse University Press.
6. Aron, R. (1963). Frieden und Krieg: Eine Theorie der Staatenwelt, . Frankfurt: S. Fisher Verlag.
7. Barnes, J. A. (2005, 11 21). The New Action Heroes. US News & World Report, 53.
8. Baudrillard, J. (2012). The Gulf War Did Not Take Place. Sydney: Power Publications.

9. Cambrensis, G. (1188). The Itinary Through Wales and The Description of Wales.
10. Chomsky, N. (2002). Medya Gerçeği . (A. Y. Akınhay, Çev.) İstanbul: Everest Yayınları.
11. Crawford, N. C. (2017, 11 5). Costs Of War Report: United States Budgetary Costs of Post 9/11 Wars Through FY2018. 10 6, 2018 tarihinde https://watson.brown.edu/costsofwar: https://watson.brown.edu/costsofwar/files /cow/imce/papers/2017/Costs%20of%20U.S.%20Post-9_11%20NC%20 Crawford%20FINAL%20.pdf adresinden alındı
12. Farwell, J. P. (2014). The Media Strategy of ISIS. Survival, 56(6), 49-55.
13. Friedman, L. (2015). Strategy. (B. Ç. Belge, Çev.) İstanbul: Alfa Yayınları.
14. Gann, L. H. (1971). Guerillas in History . Standford: Hoover Institute Press.
15. Gray, C. S. (2008). War, Peace and International Relations: An Introduction to Strategic History . New York: Routledge Publishing.
16. Hadyniak, K. (2015). How Journalism Influenced American Public Opinion During Vietnam War. 02 01, 2020 tarihinde The University of Maine: https://digitalcommons.library.umaine.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1218&context=honors adresinden alındı
17. Hammond, W. (1989). The Press in Vietnam as Agent of Defeat: A Critical Examination. Reviews in American History, 17(2), s. 312-323.
18. Kilcullen, D. (2010). Counterinsurgency. Londra: Hurst and Co. Publishing.
19. Kissinger, H. (1969). The Viet Nam Negotiations . 06 25, 2017 tarihinde Foreign Affairs: https://www.foreignaffairs.com/articles/asia/1969-01-01/viet-nam-negotiations adresinden alındı
20. Klein, N. (2001). Video Savaş Oyunlarının Sonu. M. S. Kılıç içinde, Düşmanını Arayan Savaş (O. Akınhay, Çev., s. 140-141). İstanbul: Everest Yayınları.
21. Kramer, M. (2005). Guerrilla Warfare, Counterinsurgency and Terrorism in the North Caucasus: The Military Dimension of the Russian-Chechen Conflict. Europe-Asia Studies, 57(2), 209-290.
22. Kydd, A. H., & Walter, B. F. (2006). The Strategies of Terrorism. International Security, 31(1), 49-80.
23. Münkler, H. (2010). Yeni Savaşlar. (Z. A. Yılmazer, Çev.) İstanbul: İletişim Yayınları.
24. Münkler, H. (2012). İmparatorluklar: Eski Roma'dan ABD'ye Dünya Egemenliğinin Mantığı. (Z. A. Yılmazer, Çev.) İstanbul: İletişim Yayınları.
25. Pew Global Research Center. (2004). Global Attitudes Project: A Year After Iraq War. 06 22, 2017 tarihinde www.pewresearch.org: http://assets.pewresearch. org/wp-content/uploads/sites/2/pdf/206.pdf adresinden alındı
26. Pew Research Center. (2015, 11 22). Trust In Government 1958-2015. 09 02, 2019 tarihinde People-Press: https://www.people-press.org/2015/11/23/1-trust-in-government-1958-2015/ adresinden alındı
27. Porch, D. (2008). French Imperial Warfare 1945-62. D. Marston, & C. Malkasian içinde, Counterinsurgency in Modern Warfare. Oxford: Oxford University Press.
28. Roth, M. P. (1997). Historical Dictionary of War Journalism. Westport: Greenwood Press.
29. Stahl, R. (2010). Savaş Oyunları A.Ş. (Y. Alogan, Çev.) İstanbul: Everest Yayınları.
30. Stanley, M. (2003). War Game: Army Deploys to L.A. to Capture The Attantion of America's Gamers. Milwaukee Journal Sentinel.
31. White, J. (2005, 05 27). It's a Video Game, and an Army Recruiter. 02 18, 2020 tarihinde washingtonpost.com: https://www.washingtonpost.com/archive/ politics/2005/05/27/its-a-video-game-and-an-army-recruiter/55e4745a-5e0d-494a-90f6-cb7abec1f132/ adresinden alındı
32. Willcox, D. R. (2005). Propaganda, the Press and Conflict: The Gulf War and Kosovo. New York: Routledge.
33. Yalçınkaya, H. (2008). Savaş: Uluslararası İlişkilerde Güç Kullanımı. Ankara: İmge Yayınları.
34. Zedong, M. (2012). Seçme Eserler III . İstanbul: Kaynak Yayınları.