Tıp Fakültesi Öğrencilerinin Akıllı Telefon Bağımlılığı, Sosyal Medya Bağımlılığı ve Zaman Yönetimi Becerilerinin İncelenmesi

Bu araştırmada tıp fakültesinde eğitim gören öğrencilerinin akıllı telefon bağımlılığı, sosyal medya bağımlılığı ve zaman yönetimi beceri düzeylerini belirlemek amaçlanmıştır. Araştırmada nicel araştırma desenlerinden betimsel ve ilişkisel tarama modeli birlikte kullanılmış, hem cinsiyet, sınıf düzeyleri, akıllı telefon kullanım süresi ve akıllı telefonda yapılan işlem değişkenleri betimlenmiş hem de değişkenler arasındaki ilişki araştırılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Tıp Fakültesi’nde farklı sınıflarda öğrenim görmekte olan 356 gönüllü öğrenci oluşturmuştur. Araştırmanın verileri Akıllı Telefon Bağımlılığı Ölçeği-Kısa Formu, Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği-Yetişkin Formu ve Zaman Yönetimi Anketi kullanılarak toplanmıştır. Toplanan verilerin normal dağılım gösterdiğinden veriler, ortalama, standart sapma, bağımsız örneklem t testi, tek yönlü varyans analizi, korelasyon testi ve basit doğrusal regresyon analizleri kullanılarak incelenmiştir. Verilerin analizinde bağımsız örneklem t testi, tek yönlü varyans analizi, korelasyon analizi ve basit doğrusal regresyon analizleri kullanılmıştır. Sonuç olarak öğrencilerin akıllı telefon bağımlılığı, sosyal medya bağımlılığı ve zaman yönetimi becerilerinin orta düzeyde olduğu ve cinsiyet, sınıf düzeyleri, akıllı telefon kullanım süresi ve akıllı telefonda yapılan işlem değişkenlerine göre farklılaştığı belirlenmiştir. Ayrıca akıllı telefon bağımlılığı ve sosyal medya bağımlılığı arasında pozitif yönde yüksek düzeyde anlamlı bir ilişki olduğu ve birbirlerini yordadıkları, akıllı telefon ve sosyal medya bağımlılığı ile zaman yönetimi becerileri arasında negatif yönde düşük düzeyde anlamlı bir ilişki olduğu ve akıllı telefon bağımlılığının zaman yönetimi becerileri üzerinde anlamlı bir yordayıcı role sahip olduğu, sosyal medya bağımlılığının zaman yönetimi becerileri üzerinde negatif yönde düşük düzeyde anlamlı bir ilişki olduğu, ancak anlamlı bir yordayıcı role sahip olmadığı belirlenmiştir.

This study aims to determine the levels of smartphone addiction, social media addiction, and time management skills of university students. In the study, descriptive and relational survey model which are quantitative research designs were used together. Both the variables of gender, class levels, duration of smartphone use, and the operations performed on the smartphone were described and the relationship between the variables was investigated. The study group consisted of 356 volunteer students studying at the Faculty of Medicine. Descriptive analysis, independent sample t, one-way ANOVA, correlation, and simple linear regression analysis were performed. As a result, it was determined that the students' smartphone addiction, social media addiction, and time management skill levels were at a moderate level and these levels differed according to the variables of gender, class levels, duration of smartphone use, frequency of control, and purpose of use, the process performed on the smartphone and social media usage status. In addition, there is a positive, highly significant relationship between smartphone addiction and social media addiction and they predict each other, a negative, low-significant relationship between smartphone and social media addiction and time management skills, and smartphone addiction has a significant effect on time management skills. It was determined that social media addiction had a negative, low-level significant relationship with time management skills, but it did not have a significant predictive role.