Öğrencilerin Çevrimiçi Problem Temelli İşbirliğine Dayalı - Çevrimiçi Problem Temelli Bireysel Öğrenmeyi Değerlendirmesi
Öz
Bu çalışmanın amacı çevrimiçi ortamda, öğrencilerin problem temelli işbirliğine dayalı çalışma yöntemini ve bireysel çalışma yöntemini kullanımları hakkındaki görüşlerini karşılaştırmaktır. Akdeniz bölgesindeki bir devlet üniversitesinde sekiz haftalık kurs kapsamında gerçekleştirilen bu çalışmaya 30 meslek yüksekokulu öğrencisi katılmıştır. Çalışmada kuram oluşturma yöntemi kullanılmıştır. Veriler görüşmeler ve yansı raporları ile toplanmıştır. Görüşmeler toplam 24 öğrenci ile dört farklı zamanda gerçekleştirilmiştir. Yansı raporları ise 30 öğrenciden kurs sonunda toplanmıştır. Analizler açık kodlama, eksenel kodlama ve seçici kodlama ile yapılmıştır. Araştırma sonucunda öğrencilerin işbirliğine dayalı çalışma yöntemine ve bireysel çalışma yöntemine katılımını etkileyen üç ana faktör olduğu belirlenmiştir. Bu değişkenler içten dışa doğru; kişisel yaklaşımlar, oluşan değişiklikler ve ortama bağlı özelliklerdir. Bu değişkenlerin her birinin, doğrudan ya da dolaylı olarak alt katmanını etkilediği belirlenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Problem Temelli Öğrenme, İşbirliğine Dayalı Öğrenme, çevrimiçi ortamda
Kaynakça
- Akarasriworn, C. (2011). Students’ knowledge construction and attitudes toward syncronous videconferencing in an online collaborative problem-based learning environment (Unpublished doctoral dissertation). University of Northern Colorado, Colorado.
- An, Y. (2006). Collaborative problem-based learning in online environments (Unpublished doctoral dissertation). Indiana University, Indiana.
- Anderson, T., & Garrison, D. R. (1998). Learning in a networked world: New roles and responsibilities. In C. Gibson (Ed.), Distance learners in higher education (pp. 7–112). Madison, WI: Atwood Publishing.
- Anderson, T., & Kuskis, A. (2007). Models of Interactions. In M. M.G. (Ed.), Handbooks of Distance Education (Second Edi, pp. 295–309). New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates Mahwah.
- Asunka, S. A. (2009). Ghanaian university students’ perceptions of collaborative online learning environments: A case study (Unpublished doctoral dissertation). Columbia University.
- Atıcı, B., & Gürol, M. (2002). Bilgisayar destekli asenkron işbirlikli öğrenme yönteminin öğrenci başarısına etkisi. Eğitim ve Bilim, 27(124), 3–12. http://egitimvebilim.ted.org.tr/index.php/EB/article/view/5152/1283 adresinden erişilmiştir.
- Bell, S. (2010). Project-based learning for the 21st century: Skills for the future. The Clearing House, 83(2), 39–43.
- Bridges, E. M. (1992). Problem based learning for administrators. http://files.eric.ed.gov/fulltext/ED347617.pdf adresinden erişilmiştir.
- Capdeferro, N., & Romero, M. (2012). Are online learners frustrated with collaborative learning experiences? The International Review of Research in Open and Distributed Learning, 13(2), 26–44. https://doi.org/http://dx.doi.org/10.19173/irrodl.v13i2.1127
- Carr-Chellman, A., Dyer, D., & Breman, J. (2000). Burrowing through the network wires: does distance detract from collaborative authentic learning? International Journal of E-Learning & Distance Education, 15(1), 39–62. http://ijede.ca/index.php/jde/article/view/197/405 adresinden erişilmiştir.