Üniversite Öğrencilerinin Romantik İlişkilerinde Maruz Kaldığı İstismar Davranışları
Öz
Bu araştırma betimsel, tarama modelinde ve nitel veri analizine dayalı gerçekleştirilmiş olup araştırmada üniversite öğrencilerinin romantik ilişkilerinde yaşanan istismar davranışlarının ve bu davranışların yaş ve cinsiyet değişkenlerine özgü biçimde nasıl değişim gösterdiğinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışma grubu, ulaşılabilir örnekleme yöntemiyle, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetinde yer alan bir üniversitede 2016-2017 Eğitim- Öğretim Yılında, rehberlik ve psikolojik danışmanlık bölümünde öğrenim gören 128 gönüllü öğrenciden meydana gelmiştir. Katılımcıların yaş aralığı 21-27 olup yaş ortalaması 22.98’dir. Araştırmanın verileri alan yazın taraması ve araştırmacı tarafından geliştirilmiş olan bilgi formu aracılığıyla toplanmıştır. Bilgi formu kapsamında araştırmanın katılımcılarından, “kendi yaşadıkları veya çevrelerindeki romantik ilişkilerde karşılaştıkları istismar edici davranışların neler olduğunu” belirtmeleri istenmiştir. Uygulama sonucunda elde edilen veriler içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiştir. Bulgular kapsamında romantik ilişkilerde görülen istismar davranışlarının sırasıyla, “ceza verme” (%25), “yargılama” (%23.41), “önemsiz görme” (%22.02), “yönetme” (%10.12), “tehdit etme” (% 6.55), “şiddet uygulama” (% 6.55), “sömürme” (%3.57) ve “denetleme” (% 2.38) olduğu görülmüştür. Bu kategorilerin, “baskı uygulama”, “sindirme”, “kontrol altında tutma” ve “değersizleştirme” kavramları ile ifade edilmesinin uygun olacağı belirlenmiştir. İstismar kategorilerindeki davranışların yaş ve cinsiyet değişkenlerine dağılımları incelenmiş elde edilen bulgular, alan yazında istismarla başa çıkma gücünü arttırdığı öne sürülen faktörler ile ilişkili biçimde tartışılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Atak, H. ve Taştan, N. (2012). Romantik ilişkiler ve aşk. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 4(4), 520-546.
- Abowitz, Deborah, A., Knox, D. & Zusman, M. (2010). Emotional abuse among undergraduates in romantic relationships. International Journal of Sociology of the Family, 36(2), 117-138.
- Ainsworth, M. D. S. & Bowlby, J. (1991). An ethological approach to personality development. American Psychologist, 46(4), 333-341.
- Ainsworth M. S. (1989). Attachment beyond infancy. American Psychologist, 44(4), 709-716.
- Bayhan, P. ve Işıtan, S. (2010). Ergenlik döneminde ilişkiler: Akran ve romantik ilişkilere genel bakış. Aile ve Toplum, 5(20), 33-44.
- Beck, J. S. (2015). Bilişsel davranışçı terapi- temelleri ve ötesi (Çev. Şahin, M.). Ankara: Nobel Akademik Yay. Eğ. Dan. Tic. Ltd. Şti.
- Bell, M. E., Catteneo, L. B., Goodman, L. A. & Dutton, M. A. (2008). Assessing the risk of future psychological abuse: predicting the accuracy of battered women’s predictions. Journal of Family Violence, 23(2),69–80.
- Calvete, E. Corral, S. & Estévez, A. (2008). Coping as a mediator and moderator between ıntimate partner violence and symptoms of anxiety and depression. Violence Against Women, 14(8), 886-904. http://citeseerx.ist.psu.edu/viewdoc/download?doi=10.1.1.846.5555&rep=rep1&type=pdf adresinden erişilmiştir.
- Calvete, E. Corral S. & Este´vez, A. (2007). Cognitive and coping mechanisms in the interplay between intimate partner violence and depression. Anxiety, Stress, & Coping, 20(4), 369-382. http://www.tandfonline.com/doi/pdf/10.1080/10615800701628850?needAccess=true adresinden erişilmiştir.
- Christman, J. A. (2009) Expanding the theory of traumatic bonding as it relates to forgiveness, romantic attachment, and ıntention to return. (Unpublished master of art dissertation). University of Tennessee, Knoxville. http://trace.tennessee.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1059&context=utk_gradthes adresinden erişilmiştir.