The Effect of Group Parent Training Programme to the Gain of Behavioral Processes by Fathers'

Öz

The purpose of the study was to determine whether the fathers can acquire the behavioral processes after the implementation of group parent training program to control inappropriate behavior. The design of the study was AB design which is one of the single subject experimental designs. The subjects of this study are four people who are the fathers of mentally handicapped children. A graphical analysis was used in evaluating the obtained data. In this research to collect data, criterion referenced test related to the concepts, criterion referenced test related to the behavioral processes, and implementation reliability form and social validity form were used. At the end of the study, the subjects acquired all the concepts and behavioral processes covered in the study. When parent training programme is evaluated in terms of social validity to intervention, it has been determined that this program has very high rates of implementation reliability and social validity.

Anahtar Kelimeler

• Parent training, Group parent training, Behavioral processes.

Grup Aile Eğitim Programının Babaların Davranışsal İşlem Süreçlerini Kazanmalarına Etkisi

Öz

Bu araştırmanın amacı uygun olmayan davranışları kontrol edebilmek için geliştirilen grup aile eğitim programının babaların davranışsal işlem süreçlerini kazanmalarında etkili olup olmadığını belirlemektir. Araştırmada tek denekli deneysel desenlerden AB Deseni kullanılmıştır. Araştırmanın deneklerini, özel bir özel eğitim merkezine devam eden zihinsel yetersizlikten etkilenmiş öğrencilerin babalarından dört tanesi oluşturmuştur. Araştırmada, veriler grafiksel olarak gösterilmiş ve görsel olarak analiz edilmiştir. Araştırma verilerinin toplanabilmesi için kavram ve işlem süreçlerine ilişkin ölçüt bağımlı ölçü araçları, sosyal geçerlilik formu ve uygulama güvenirliği formu kullanılmıştır. Araştırma sonunda elde edilen bulgular grup aile eğitim programının babaların davranışsal işlem süreçlerini kazanmalarında etkili olduğu belirlenmiştir. Ayrıca, grup aile eğitim programı uygulama güvenirliği ve sosyal geçerlilik açısından değerlendirilmiş ve uygulama açısından güvenilir aynı zamanda sosyal açıdan geçerli bir program olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Grup aile eğitimi, Aile eğitimi, Davranışsal işlem süreçleri.

Kaynakça

1. Adams, J. F. (2001). Impact of parent training on family functioning. Child & Family
2. Behavior Therapy, 23(1), 29-42.
3. Alberto, P. A., & Troutman, A. C. (1990). Applied behavior analysis for teachers (3rd Ed.). NV: McMillan.
4. Bagner, D. M., & Eyberg, S. M. (2003). Father Involvement in Parent Training: When does it Matter? Journal of Clinical Child and Adolescent Psychology, 32(4), 599-605.
5. Bazyk, S. (1989). Changes in Attitudes and Beliefs Recording Parent Participation and
6. Home Programs: an Update. The American Journal of Occupational Therapy. 43(11).
7. Binnendyk, L., & Lucyshyn, J. M. (2009). A family-centered positive behavior support approach to the amelioration of food refusal behavior: An empirical case study. Journal of Positive Behavior Interventions, 11(1), 47-62.
8. Birkan, B. (2002). Küçük adımlar kursunun gelişimsel geriliği olan çocuğa sahip annelerin küçük adımları uygulama becerilerini kazanmalarına etkisi (Yayınlanmış doktora tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.

9. Can-Toprakçı, N. (2006). Kurumda eğitim alan zihinsel engelli öğrencilerin annelerine genişletilmiş aile eğitim programının uygulanmasının öğrencilerin matematik ders amaçlarını edinmelerinde, sürdürme ve genellemelerine etkisi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.
10. Cavkaytar, A. (1999). Zihinsel engellilere özbakım ve ev içi becerilerinin öğretiminde bir aile eğitim programının etkililiği (Yayınlanmış doktora tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
11. Connolly, L., Sharry, J., & Fitzpatrick, C. (2001). Evaluation of a group treatment programme for parents of children with behavioural disorders. Child Psychology & Psychiatry Review, 6(4),159-165.
12. Di-Pipi-Hoy, C., & Jitendra, A. (2004). A parent-delivered ıntervention to teach
13. purchasing skills to young adults with disabilities. The Journal of Special
14. Education, 38(3), 144-157.
15. Diler-Sönmez, N. (2008 ). Eve Dayalı Gündüz Tuvalet Kontrolü Aile Eğitimi Programının Anneler ve Zihinsel Engelli Çocuklarında Beklenen Davranış Değişikliklerini Gerçekleştirmede Etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi. Ankara.
16. Feldman, M. A. (1993). Effectiveness of home based early intervention on the language development of children of mothers with mental retardation. Research in Developmental Disabilities, 14, 387-408.
17. Feldman, M. A. & Case, L. (1999). Teaching child-care and safety skills to parents with intellectual disabilities through self-learning. Journal of Intellectual & Developmental Disability, 24(1), 27-44.
18. Forehand, R., & Kotchick, B. A. (2002). Behavioral parent training: current challenges and potential solutions. Journal of Child and Family Studies, 11(4), 377-384.
19. Fox, R. & Binder, M. C. (1990). Parenting: A developmental behavioral approach. Advances in Special Education, 78, 187-201.
20. Gavidia-Payne, S., & Hudson, A. (2002). Behavioural supports for parents of children with an intellectual disability and problem behaviors: An overview of the literature. Journal of Intellectual & Developmental Disability, 27(1), 31-55.
21. Green, S. (2003) Reaching out to fathers: An examination of staff efforts that lead to greater father involvement in early childhood programs. Early childhood research and practice. An Internet Journal on the Development, Care, and Education of Young Children, 5(2).
22. Gross, D., & Grady, J. (2002). Group-based parent training for preventing mental health disorders in children. Issues in Mental Nursing, 23, 367-383.
23. Gustis, C. M. (2006). Behavioral ıntervention and parent training within the cassp system: the effectiveness of using direct commands to manage ADHD/ODD in the home environments. Unpublished Doctoral Dissertation.
24. Gültekin, E. (1999). Uygun olmayan davranışların azaltılmasında ebeveynler tarafından uygulanan uyuşmayan davranışların ayrımlı pekiştirilmesinin etkisi (otistik çocuklar ve ebeveynleriyle eve dayalı aile eğitimi) (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.
25. Kashima, K. J., B. L. Baker & S. J. Landau (1980). Media based versus professionally led training for parents of mentally retarded children. American Journal of Mental Retardation, 93(2), 209-217.
26. Kırcaali-İftar, G. ve Tekin, E. (1997). Tek denekli araştırma yöntemleri (Birinci Basım). Ankara: Türk Psikologlar Derneği.
27. Kroth, R. L., & Edge, D. (1997). Parent training groups. Strategies communications with parents and families of exceptional children (3rd Ed.). USA: Love Publishing Company.
28. Lundahl, W. B., Tollefson, D., Risser, H., & Lovejoy, M.C. (2008). A meta-analysis of father involvement in parent training. Research on Social Work Practice. 18(2), 97-106.
29. Marcus, B. A., Swanson, V., & Volmer, T. R. (2001). Effects of parent training on parent and child behavior using procedures based on functional analyses. Behavioral Interventions, 16, 87-104.
30. McGaha, C. G. (2002). Development of Parenting Skills in Individuals with an
31. Intellectual Impairment: An Epigenetic Explanation. Disability & Society, 17(1), 81-91.
32. McGaw, S., Ball, K., & Clark, A. (2002). The effect of group intervention on relationship of parents with intellectual disabilities. Journal of Applied Research in Intellectual Disabilities, 15, 354-366.
33. Miller, H. W. (1975). Systematic parent training: procedures, cassese and issues. Research Press, IL.
34. Orlowska, D. (1995). Parental participation in ıssues concerning their sons and daughters with learning disabilities. Disability & Society, 10(4), 437-456
35. Özcan, N. (2004) Zihin özürlü çocuklara tuvalet becerisi öğretimine yönelik aile eğitimi programının etkiliği (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
36. Roberts, C., Mazzucchelli, T., Taylor, K., & Reid, R. (2003). Behaviour problems in young children with developmental disabilities. International Journal of Disability, Development and Education, 50(3), 275-292.
37. Schulz, J. B. (1987). Parents and professionals special education. USA: Allyn and Bacon, Mc.
38. Sucuoğlu, B. (1995). Özürlü çocuğu olan anne-baba gereksinimlerinin belirlenmesi. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, II(1), 65-68.
39. Sucuoğlu, B., Küçüker, S. ve Kanık, N. (1994). Anne babaların özürlü çocuklarının eğitimine katılımları. Yayımlanmamış Araştırma Raporu. A.Ü. Eğitim Bilimleri Fakültesi, E.P.H. Anabilim Dalı, Ankara.
40. Sweet, M. A., & Appelbaum, M. I. (2004). I home visiting an effective strategy? a meta – analytic review of home visiting programs for families with young children. Child Development, 75(5), 1435-1456.
41. Tavil, Y. Z. (2005). Davranış denetimi aile eğitim programının davranışsal işlem sürelerinin kazanılmasına etkisi (Yayınlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.
42. Tawney, W. J., & Gast, L.D. (1984). Single subject research in special education. Merrill Pub. Co. Columbus.
43. Turnbull, A. P. (1983). Parent professional interactions ( Ed. M. Snell) systematic instruction of the moderately and severely handicapped ( 2nd Ed.) Ohio: Merrill Pub. Corp., Columbus.
44. Varol, N. (1996). Aile eğitimi çalışmalarının planlanması. Eğitim ve Bilim, 31-37.
45. ……………(2005). Aile eğitimi. Ankara: Kök.
46. Vuran, S. (1997). Zihinsel engelli çocuk annelerine ödüllendirme ve eleştirmemenin kazandırılmasında ödüllendirmenin etkililiği (Yayınlanmamış doktora tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir. dönüt verme, dönüt verme ve
47. Wade, C., Llewellyn, G., & Matthews J. (2008). Parent training ınterventions for
48. parents with ıntellectual disability. Journal of Applied Research in Intellectual
49. Disabilities, 21, 351-366.
50. Zucker, N. L., Ferriter, C., Best, S., & Brantley, A. (2005). Group parent training: A novel approach for the treatment of eating disorders. Eating Disorders, 13, 391-405.