A Inclusive Setting for the Visually Impaired Students Itinerant Teaching

Öz

İnclusive is defined as training the visually impaired children in normal classes provided with support special education services by the specialists. İnclusive for the visually impaired children is itinerant teaching, resource room and counseling for special education. Itinerant teaching is providing support special education services with special materials traveling among schools by special education teacher. Thanks to itinerant teaching, it is possible to provide support special education services to the visually impaired children placed in normal classes without leaving their families and environment. Therefore, it can be provided for them to get benefit from the services of training and instruction with the same level of their peers together in the educational environment.

Anahtar Kelimeler

• Visually Impaired Children, Inclusive, Itinerant Teacher, Support Special Education Services.

Görme Yetersizliğinden Etkilenmiş Öğrenciler İçin Bir Kaynaştırma Düzenlemesi Gezici Öğretmenlik

Öz

Kaynaştırma, uzman personel tarafından ek destek hizmet sağlanarak, yetersizlikten etkilenmiş çocukların normal sınıflarda eğitim almaları olarak tanımlanmaktadır. Görme yetersizliğinden etkilenmiş öğrenciler için kaynaştırma düzenlemeleri kaynak oda, gezici öğretmenlik ve özel eğitim danışmanlığıdır. Gezici öğretmenlik düzenlemesi, okullar arasından gezerek özel araç-gereçlerle özel eğitim öğretmeni tarafından destek hizmeti sağlanmasıdır. Gezici öğretmenlik düzenlemesi ile normal sınıflara yerleştirilmiş görme yetersizliğinden etkilenmiş öğrencilere, ailelerinden ve çevrelerinden ayrılmadan destek hizmet sağlamak mümkün olabilir. Böylece bulundukları birlikte eğitim ortamında, eğitim öğretim hizmetlerinden akranları ile aynı düzeyde yararlanmaları sağlanabilir.

Anahtar Kelimeler

• Görme Yetersizliğinden Etkilenmiş Çocuklar, Kaynaştırma, Gezici Öğretmenlik, Destek Özel Eğitim Hizmetleri.

Kaynakça

1. Batu S. (2000a). Özel Gereksinimli Öğrencilerin Kaynaştırıldığı Bir Kız Meslek Lisesindeki öğretmenlerin Kaynaştırmaya İlişkin Görüş ve Önerileri. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
2. Batu, S. (2000b). Kaynaştırma, Destek Hizmetler ve Kaynaştırmaya Hazırlık Etkinlikleri. Özel Eğitim Dergisi, 2. (4) 35-45.
3. Bullock, L. M. (1991). Exceptionalities Children and Youth. Universty of Texas, USA.
4. Kırcaali-İftar, G. (1992). Özel Eğitimde Kaynaştırma. Eğitim ve Bilim, 16. (86) 45-49.
5. Lewis, R. B. & D. H. Doorlag. (1999). Teaching Special Students in General Education Classrooms. New Jersey: Prentice Hall Inc.
6. Luckner, J. L. & K. J. Miller. (1994). Itinerant Teachers: Resposibilities, Perceptions, Preparation and Students Served. American Annals of the Deaf, 139. (2), 111- 118.
7. Luckner, J. L. & J. Howell. (2002). Suggestions for Preparing Itinerant Teachers: a Oualitative Analysis. American Annals of the Deaf, 147. (3), 54-61.
8. Olmstead, J. E. (1991). Itinerant Teaching: Tricks of the Trade for Teachers of Blind and Visually Impaired Students. New York: American Foundation for the Blind.

9. Olmstead, J. E. (1995a). Consideration for student Placement in İtinerant Programs. Journal of Visual Impairment & Blindness, 89. (2) 102-105.
10. Olmstead, J. E. (1995b). Itinerant Personel: A survey of Caseloads and Working Conditions. Journal of Visual Impairment & Blindness, 89. (6).
11. Özyürek, M. (1983). Birlikte ve Ayrı Eğitimin Etkililiği. Ankara. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları.
12. Özyürek, M. (1985). Ortopedik Arızalıların Eğitim Ortamlarına Yerleştirilmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 17. (1-2), 113-125.
13. Özyürek, M. (1990). Özel Eğitimde Normalleştirmenin Doğurguları. Eğitim Bilimleri 1. Ulusal Kongresi. Bildiriler IV. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi.
14. Özyürek, M. (2004). Bireyselleştirilmiş Eğitim Programı: Temelleri ve Geliştirilmesi. Ankara: Kök Yayıncılık.
15. Resmi Gazete (2000). Milli Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği. Sayı: 23937.
16. Sadler, F. H. (2001). The Itinerant Teacher Hits the Road. Teaching Exceptional Children, 34.(1), 60-66.
17. Sadler, F. H. (2003). The Itinerant Special Education Teacher in the Early Childhood Classroom. Teaching Exceptional Children, 35.(3), 8-15.
18. Salend, S. J. (1998). Effective Mainsteraming. New Jersey: Prentice Hall Inc.
19. Smith, T. E. C. ve diğerl. (2001). Teaching Students with Special Needs in Inclusive Settings. Third Edition. Allyn & Bacon a Person Education Company.
20. Snell, M. E. (1983). “Developing the IEP: Selecting and Assesing Skills”. E. M. SNELL (Ed.). Systematic Instruction of the Moderately and Severely Handicapped. 2. Baskı, Ohio: Merrill Publishing Com. Colombus.
21. Strumwasser, K.P. (1989). The Itinerant Model For Educating visually Handicapped Children: Teacher Perceptions of Roles, Administrative Support and Competencies. Unpublished doctoral dissertation, Columbia University Teachers College.
22. Şafak P. (2005). Birlikte Eğitim Ortamindaki Görme Yetersizliğinden Etkilenmiş Öğrencilere Gezici Öğretmenlik Düzenlemesine Göre Verilen Destek Hizmetin Etkililiği. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
23. Timuçin, Ufuk (2000). Zihinsel Yetersizliği Olan Öğrencilerin Yapabildiklerine Göre Hazırlanarak Sınıf Öğretmenine Verilen Öğretim Planıyla Sunulan Öğretimin Ders Amaçlarını Gerçekleştirme Düzeyi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
24. Yarger, C. C. & J. L. Luckner. (1999). Itinerant Teaching: İnside Story. American Annals of the Deaf, 144. (4), 309-314.
25. Vista School Dıstrıct. (2003, Temmuz 21). Role of the Itinerant Teacher. e_of_the_itinerant. html> (2006, Eylül 20)
26. Wood, Judy W. (2002). Adapting Instruction to Accommodate Students in Inclusive Settings. Fourth Edition. Pearson Education.