Öfke Kontrol Programının 15 ve 18 Yaş Arası Ergenler Üzerindeki Etkililiğinin Araştırılması
Öz
Bu araştırma, Bilişsel–Davranışçı yaklaşımın ilkelerine dayanan Öfke Kontrol Programının 15-18 yaş arası ergenler üzerindeki etkililiğini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla Nuri Erbak Süper Lisesi ikinci sınıf öğrencilerinden oluşan 148 öğrenciye Spielberger tarafından geliştirilen ve Özer tarafından Türkçeye uyarlanan “Durumluk Sürekli Öfke Ölçeği” uygulanmıştır. Durumluk Sürekli Öfke Ölçeği, “sürekli öfke”, “öfke içte”, “öfke dışta” ve “öfke kontrol” alt ölçeklerinden oluşmaktadır. Durumluk Sürekli Öfke Ölçeği uygulaması sonucunda öfke düzeyi en yüksek 20 öğrenci random yolla deney ve kontrol grubuna seçilmişlerdir. Daha sonra deney gruThe aim of this study was to investigate the efficiency of anger control programme which has been based on Cognitive-behavioural therapy for 15-18 years old adolescents. For this purpose “The State Trait Anger Scale” was applied over 148 tenth grade pupils who study in Nuri Erbak Super High Scool. The scale was developed by Spielberger and adapted to Turkish by Özer. The State Trait Anger Scale consists of “trait of anger”, “anger-in”, “anger-out” and “controling of anger” subscales. As a result of the application of The State Trait Anger Scale 20 students who obtained the highest scores in the anger scale were chosen. Anger Control Programme was applied to the experimental group of students for 10 weeks. After the experiment The State Trait Anger Scale was applied again over the students both in experiment and control groÖfke, Öfke Kontrol Programı, Ergen.Anger, Anger Control Programme, Adolescence Tam Metin
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Archier, J. ve K. Browne. (1989). Human Aggression Naturalistic Approaches. London: Routledge.
- Arenofsky, J. (2001). Control Your Anger Before It Controls You. Current Healt, 7, 6- 12.
- Bacanlı, H. (1999). Sosyal Beceri Eğitimi. Nobel Yayın Dağıtım. Ankara.
- Baron, R. (1977). Human Agression. Newyork: Plenum Pres.
- Bilge, F. (1996). Danışandan Hız Alan ve Bilişsel Yaklaşımlarla Yapılan Grupla Psikolojik Danışmanın Üniversite Öğrencilerinin Kızgınlık Düzeyleri Üzerindeki Etkileri. Doktora Tezi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi.
- Bridewell, B.W. ve E. Change. (1997). Distinguishing Between Anxiety, Depression and Hostility: Relations to Anger-in, Anger-out and Anger Control. Personal Individual Differences. 22 (4),587-590.
- Coats, K. I., ve M.W. Reynolds. (1986). A Comparison of Cognitive-Behavioural Therapy and Relaxation for The Treatment of Depression in Adolescent. Journal of Counsulting and Clinical Psychology, 54 (5), 653-660.
- Conte C., L. Goldbant ve E. Selleck. (1995). My Crew: Preventing Adolescent Violence in an Urban Community. Public Healt Reports, 110(2), 199.
- Deffenbacher, J. L. ve Diğerleri. (1990). A Comparasion of Cognitive-Behavioral and Process-Oriented Group Counseling for General Anger Reduction. Journal of Counseling Psychology, 69,169-172.
- Edmonson, B. C. ve J. C. Conger. (1996). A Review of Treatment Efficacy for Individuals with Anger Problems: Conceptual, Assessment and Methodological Isues. Clinical Psychology Review. 16 (3), 251-275.