Dünya Hayatının Oyun ve Oyalanmadan İbaret Olup Olmaması
Öz
Hz. Âdem ile başlayan insanlık; hayatın ne olduğunu, dünyaya nereden geldiğini, dünya hayatından sonra nereye gideceğini, dünyada bulunuş nedenini… anlamlandırmada vahye muhtaç olmuş ve her türlü soru ve sorunlarını vahyin ışığında çözümlemeye çalışmıştır. İlk insan ve ilk peygamber ile başlayan vahyin son halkasını Kur’an-ı Kerim oluşturmuştur. Kur’an-ı Kerim, nüzulünden günümüze değin araştırma ve incelemeye tabi tutulmuş bir ilahi kitaptır. Zira Kur’an’da, dünya ve âhiret hayatının tamamı ana hatlarıyla ele alınmıştır. Kur’an statik değil dinamik bir kitap olduğu için hayatın hayatı haline gelmesi gerektiği açıktır. Ancak hayat; detayları, soruları ve sorunları içermektedir ve bunlar sadece ve sadece Kur’an’ın ve Hz. Peygamberin rehberliğinde çözümlenebilir. İnsanlığın dünya ve âhiret saadetini hedefleyen Kur’an-ı Kerim’i hayata aktarma çabası sonucunda zaman içerisinde telaffuz ve anlam yönü ile ele alan ilimler oluşmuştur ki bu ilimlere Ulûmu’l-Kur’an denir. Onlardan birisi de, ilk bakışta birbirine zıtlık ve benzeri problemleri içerdiği zannedilen âyetleri inceleyen müşkilü’l-Kur’an’dır. Biz de bu makalede göklerin ve yerin boşu boşuna yaratılmadığını ifade eden âyetler ile dünya hayatının bir oyun ve oyalanmadan ibaret olduğunu ifade eden âyetleri müşkilü’l-Kur’an muvacehesinde inceledik. Âyetleri anlamlandırmada ilk dönem sözlükleri ve tefsirleri başta olmak üzere alan literatüründen istifade ettik. Değerlendirme kısmında karşılaştırma yöntemini kullandık. Sonuç olarak gördük ki, ilgili âyetler dünyanın ve dünya hayatının farklı yönlerini ele almakta ve kimin açısından bakıldığına ve bağlamına göre anlam kazanmakta olup birbirine zıtlık arz etmemektedirler.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abdullah b. H. M., Müşkilü’l-Kur’âni’l-Kerîm, Dâr’ü-bni’l-Cevzî, Demmam 2005.
- Bedir, L., “İnsanın Âhiret İstikâmetine Olumlu Veya Olumsuz Manada Etki Eden Faktörler”, Edebali İslamiyat Dergisi 3/Mayıs (2018), 77-108.
- Bedir, L., Ru’yetullahla İlgili Âyetlerin Bağlam Esaslı Değerlendirilmesi, Hikmet Yurdu, Yıl: 13 C: 13 Sayı: 25 Ocak – Haziran, 2020/1, ss. 61 - 88
- Cevherî, İ. b. H., es- Sıhâh fi’l- lüğa, Dâru’l-İlm, Beyrut 1990.
- Cürcânî, S. Ş., Mu‘cemu’t-Ta‘rifat, Dâru’l-Fazilet Kahire 1987.
- Çiçek, Y., “Müşkilü’l- Kur’an”, Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, (1989-1992), sayı: 7-8-9-10, s. 79-112 Ebû Hilâl, A., el-Furûku’l-Luğavî, Dâru’l- İlm ve’s-Sekâfe, Kâhire 1997.
- Ferâhidî, H. b. A., Kitâbu-l ‘Ayn, Dâru’l- Kütübi’l- İlmiyyi, Beyrut 2003.
- Ferrâ, B., Me‘âlimu’t-tenzîl fi tefsîri’l-Kur’ân, thk. Muhammed Abdullah en-Nemr vd. Dâru Tayyibe, Riyad 1991.
- İbni Atıyye, E. M., el- Muharrerü’l- Vecîz Fî Tefsîr-i Kitâbi’l- Azîz, Dâru’l- Kütübi’l- İlmiyyi, Beyrut 2001.
- İbnü’n-Nedîm, el-Fihrist, Dâru’l-Ma‘rife, Beyrut tsz.