İstifhâmın Havf (Korku) Âyetlerinde Kazandığı Belâgî Anlamlar
Öz
İstifhâm, belirli bir edatla daha önce bilinmeyen bir şey hakkında bilgi talep etmek olarak tarif edilmiştir. Belagat ilminin me’ânî kısmında önemli bir yeri vardır. Arap edebiyatında bu manayla kullanılmasının yanı sıra bazen tevbih, taaccüp, temenni gibi farklı manalarda da kullanılmıştır. Kur’ân-ı Kerîm’de istifhâm edatıyla soru sorularak muhataba mesaj verilmeye çalışılmıştır. Bunun yanı sıra insanın korku duygusuna yönelik birçok âyet mevcuttur. Bu âyetlerin bazılarında korku manasına gelen ifadeler geçmekle beraber istifhâm edatlarıyla soru sorulduğu görülmektedir. Bu çalışmanın amacı, İstifhâmın Korku Ayetlerinde kazandığı belagî anlamları ortaya koymaktır.
Anahtar Kelimeler
Belâgat,, Kur'ân,, İstifhâm,, Korku âyetleri,, Belâgî manalar.
Kaynakça
- Abbas, F. H. (1997). El-Belâgatu funûnuhâ ve efnânuhâ (4. bs). Dâru’l-Furkân.
- Abbas, H. (t.y.). En-Nehvu’l-Vâfî (15. bs, 1-4). Daru’l-m’ârif.
- Abdulhamid, A. M. (2008). İçinde Mu’camu’l-lugati’l-’Arabiyeti’l-mu’âsira (1. bs, 1-4). ’Alemü’l-Kütüb.
- ’Atîk, A. (2009). ’İlmu’l-me’ânî (1. bs). Dâru’n-Nahdati’l-’Arabiyi.
- Ebu Ya’kûb es-Sekkâkî, Y. b. E. B. b. M. b. A. (1987). Miftâhu’l-’ulûm (3. bs). Dâru’l-Kutubu’l-İlmiyye.
- Ebu’l-Kâsım ez-Zemahşarî, M. b. ’Amrb. A. (1407). El-Keşşâf ’an hakîki ğavamidi’d-Tenzîl (3. bs, 1-4). Dâru’l-Kitâbi’l-’Arabî.
- Ebu’s-Su’ûd, M. b. M. b. M. (t.y.). İrşâdu’l-’akli’s-selîm ilâ mezâye’l-Kitâbi’l-Kerîm (1-9). Dâru İhyâi’t-Turâsi’l-Arabî.
- ed-Dusûkî, M. b. ’Arafa. (t.y.). Hâşiyetu’d-dusûkî ’alâ muhtasri’l-ma’ânî (1-4). el-Matba’atu’l-’Asriye.
- el-Âlûsî, Ş. M. b. A. (1415). Rûhu’l-me’ânî (1. bs, 1-16). Daru’l-Kütübu’l-’İlmiye.
- el-’Askalânî, İ. H. (1379). Fethu’l-bârî (1-13). Daru’l-Ma’rife.