YETERSİZ BESLENME YAYGINLIĞI ve KÜRESEL GIDA GÜVENCESİ ENDEKSİ ÜZERİNE KARŞILAŞTIRMALI BİR ANALİZ
Öz
Mevcut teknolojik olanaklar ve tarımsal verimlilikteki artış düşünüldüğünde günümüzde yeryüzünde açlık sorununun olmaması beklenir. Ancak dünyanın birçok ülkesinde yetersiz beslenme sorunu yaşanmaya devam etmektedir. Bu çalışmanın amacı Gıda ve Tarım Örgütü (FAO) verileri ile Ekonomik İstihbarat Birimi (EIU) Küresel Gıda Güvenliği Endeksi verilerinden yararlanılarak 2012-2022 dönemi için dünyada yetersiz beslenmenin ciddi sorun teşkil ettiği ülkelerin nitel araştırma yöntemi ve betimsel analiz tekniğiyle incelenmesidir. Bunun yanı sıra Yetersiz Beslenme Yaygınlığı ile Küresel Gıda Güvenliği Endeksi verilerinin karşılaştırmalı olarak analiz edilmesi amaçlanmıştır. 2021 yılında dünya nüfusunun yüzde 9,2’ si temel besinlere erişememiştir. Yetersiz beslenme oranının en yüksek olduğu ülke Madagaskar olup, bu ülkede yetersiz beslenme oranı yüzde 51’ dir. 2021 yılında yetersiz beslenme oranının en yüksek olduğu on ülke Madagaskar’ dan sonra sırayla Somali, Orta Afrika Cumhuriyeti, Lesoto, Kore Demokratik Halk Cumhuriyeti, Haiti, Zimbabve, Liberya, Gine-Bissau ve Yemen’ dir. Küresel Gıda Güvenliği Endeksi sıralamasında da Madagaskar, Haiti, Kongo Demokratik Cumhuriyeti ve Yemen son on sıradaki ülkeler arasında yer almaktadır. Dolayısıyla hem Yetersiz beslenme yaygınlığı göstergesine göre, hem de Küresel Gıda Güvenliği Endeksi sıralamasına göre bu dört ülke son sıralarda bulunmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abruzzese, L. (2014), Global Food Security, The Economist Intelligence Unit, Rabat. https://www.imf.org/external/np/seminars/eng/2014/food/pdf/Abruzzese.pdf
- Akdoğan Gedik, M. (2021), “Küresel Kamusal Mallar: COVID-19 ve Gıda Güvencesi Sorunu”, Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10:1, 662-678.
- Aliyev, P. (2023), “Rusya-Ukrayna Savaşı ve Afrika’da Gıda Güvenliği”, Africania-İnönü Üniversitesi Uluslararası Afrika Araştırmaları Dergisi, 3: 1, 36-50.
- Azomahou, T. T.; Boucekkine, R.; Kazianga, H.; Korir, M. and Ndung'u, N. (2022), “Guest Editors? Introduction: The role of policy in reducing malnutrition in sub-Saharan Africa”, Food Policy, 113: 102378, 1-4.
- Bayar, E. (2022), “Afganistan’da Gıda Krizi ve Açlık Döngüsü Riski”, Uluslararası Kriz ve Siyaset Araştırmaları Dergisi, Aralık, 6: 2, 487-525.
- Dağdur, E.; Olhan, E. (2015), “Küresel Gıda Güvencesi Endeksi Kapsamında Türkiye'nin Değerlendirilmesi”, Tarım Ekonomisi Dergisi, 21: 2, 49-61.
- Dünya Gazetesi. (2023, Ekim 15), “Dünyada Her Üç Kişiden Biri Yeterli Gıdaya Erişemedi”, https://www.dunya.com/ekonomi/dunyadaher-uc-kisiden-biri-yeterli-gidaya-erisemedi-haberi-707812 (Erişim Tarihi: 11.05.2024).
- Eraktan, G.; Yelen B. (2012), “Üretici, Tüketici ve Yoksulluk Olgusu Yönünden Türkiye’de Gıda Güvencesi”, 10. Ulusal Tarım Ekonomisi Kongresi’nde sunulan bildiri, 121-128.
- Food and Agriculture Organization. FAO. (2014), Refinements to the FAO Methodology for Estimating the Prevalence of Undernourishment Indicator, ESS Working Paper 14-05, Rome.
- Food and Agriculture Organization. FAO. (2023a), The State of Food Security and Nutrition in the World (SOFI) 2023, https://data.unicef.org/resources/sofi-2023/ (Erişim Tarihi: 11.05.2024).
