Taught Curriculum Effect on Teacher Education Programs at Faculties of Education in Turkey: Action 2006

Inevitable portion of teacher education programs is the continuous and gradual betterment proposals over the curricula. Any sort of propositions with an aim to improve the maintaining programs either recognizing the top-down, bottom-up or interactive and participative suggestions offered by participants -administrators, practitioners and expert academicians, or a combination of several, if not all- make sense especially if they are realized and find ways to get actualized in real life conditions. Action 2006, as an example of comparatively meaningful proposals of ‘taught curriculum’ which puts the teacher educators as intellectuals and educated brains to the center of curricular studies, has proved to be useful and found a place in teacher education programs for several reasons, which is the focus of this study. General reasoning and relative effects of Action 2006, even though it necessitates some more time to get overall results, shed light to the teacher education programs as an alternative to go beyond keeping abreast of the innovations and paradigm shifts. The study finalizes announcing both prompting concerns of teacher educators and mentioning several handicaps that this approach might bring to the curricular studies, which Action 2006 puts forward

Öğretmen yetiştirme programlarının kaçınılmaz bir parçası, müfredatların sürekli ve aşamalı iyileştirmesine ilişkin öneriler”dir. Katılımcılar -yöneticiler, uygulayıcılar ve uzman akademisyenlerin her biri, ya da katılımcıların tümü değilse de bir kaçı- tarafından yukarıdan aşağı, aşağıdan yukarıya sunulan ya da etkileşimci ve katılımcı nitelikli öneriler, dikkate alındıkları ve gerçek yaşam koşullarında hayata geçirilmek için yollar bulunduğu koşullarda anlam kazanırlar. Eylem 2006, öğretmen yetiştiren eğitimcileri eğitimli beyinler ve aydınlar olarak müfredat çalışmalarının merkezine koyan ‘öğretilen müfredat’ın görece anlamlı önermelerinin bir örneği olarak, geçerlilik kazanmış ve bu çalışmanın da başat amacı olan çeşitli nedenlerle öğretmen yetiştirme programlarında bir yer edinmiştir. Eylem 2006’nın görece etkileri ve genel mantığı, her ne kadar kapsamlı sonuçlar edinmek için biraz daha zamana gereksinim duyulsa da, öğretmen yetiştirme programlarına paradigma değişiklikleri ve yenilikçi hareketlerle ilgili gelişmeleri izlemenin ötesine geçmeye bir alternatif olması yönüyle ışık tutmaktadır. Çalışma, Eylem 2006’nın ortaya koyduğu öğretmen yetiştiren eğitimcilerin güdüleyici ilgilerinin ve bu yaklaşımın müfredat çalışmalarına getirebileceği birkaç engelleyici durumun ifade edilmesiyle son bulmaktadır