Pandemi Dönemi Bağlamında Öğretmenlerin Teknolojik Formasyon Düzeyleri ve Canlı Ders Etkileşim Düzeyleri
Öz
Bu araştırmanın amacı öğretmenlerin hızlı bir değişim sürecine evrilen öğretim süreci karşısında Teknolojik Formasyon Düzeyleri ve Canlı Ders Etkileşim düzeylerini belirlemektir. Araştırma İlişkisel Tarama Modeli kullanılarak yapılan nicel bir çalışmadır. Araştırmanın çalışma grubunu 2020-2021 Eğitim Öğretim yılında Samsun ili Bafra ilçesinde tüm özel ve devlet okullarında görev yapan çeşitli branşlarda 266 öğretmen oluşturmaktadır. Çalışmada veriler ve Karaman (2015) tarafından geliştirilen 14 maddelik, 5’ li likert tipi ölçek olan “Canlı Ders Etkileşim Düzeyi Belirleme Ölçeği” kullanılarak elde edilmiştir. Araştırmada elde edilen verilerin analizinde SPSS programından yararlanılmıştır. Verilerin normal dağılıp dağılmadığını ölçmek için Kolmogorov- Smirnov testi yapılmıştır. Normal dağıldığı görülen puanlar aritmetik ortalama, standart sapma, t, Anova ve Pearson r korelasyon ve regresyon analizleri kullanılarak çözümlenmiştir. Araştırma sonucunda öğretmenlerin teknolojik formasyon becerilerinin iyi düzeyde, canlı ders etkileşim düzeyleri yüksek düzeyde olduğu; kadın ve erkek öğretmenlerin teknolojik formasyon düzeylerinin birbirine benzediği görülmüştür. Ayrıca, kadın öğretmenlerin canlı ders etkileşim düzeylerinin, erkek öğretmenlere göre daha yüksek düzeyde olduğu belirlenmiştir. Öğretmenlerin teknolojik formasyon düzeyleri ile canlı ders etkileşim düzeyleri arasında doğrusal pozitif yönde düşük düzeyde ilişki olduğu ve teknolojik formasyon puanlarının canlı ders etkileşim puanları üzerinde etkili olduğu görülmüştür.
Anahtar Kelimeler
References
- Akbulut, Y., Odabaşı, H. F. ve Kuzu, A. (2011). Perceptions of preservice teachers regarding the integration of information and communication technologies in Turkish education faculties. Turkish Online Journal of Educational Technology, 10(3), 175-184.
- Aktürk, A. O. ve Delen, A. (2020). Öğretmenlerin teknoloji kabul düzeyleri ile öz-yeterlik inançları arasındaki ilişki. Bilim Eğitim Sanat ve Teknoloji Dergisi, 4(2), 67-80.
- Ascough, R. S. (2002). Disagning for online distance education: Putting pedagogy before technology. Teaching Theology and Religion, 5(1), 17-29.
- Aspillera, M. (2010). What are the potential benefits of online learning? http://www.worldwidelearn.com/education-articles/benefits-of-online-learning.htm adresinden alınmıştır.
- Aydoğmuş, M. ve Karadağ, Y. (2020). Öğretmen adaylarının bilgi ve iletişim teknolojileri (BİT) yeterlikleri: Ondokuz Mayıs Üniversitesi örneği. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(3), 686-705.
- Aytaş, Ö. (2020). Öğretmen adaylarının bilgi ve iletişim teknolojileri becerileri ile derste teknoloji kullanımına yönelik eğilimlerinin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Fırat Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Elazığ.
- Baker, J. D. (2004). An investigation of relationships among instructor immediacy and affective and cognitive learning in the online classroom. The Internet and Higher Education, 7(1), 1-13.
- Başaran, M., Ülger, I, Demirtaş, M., Kara, E., Geyik, C. ve Vural, Ö. (2021). Uzaktan eğitim sürecinde öğretmenlerin teknoloji kullanım durumlarının incelenmesi. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 17(37), 4619-4645.
- Battaio, J. (2007). Interaction online: A reevaluation. Quarterly Review of Distance Education, 8(4), 339-352.
- Bloom, B. S. (1976). Human characteristics and school learning, New York: McGraw- Hill.