Functions and Strategic Importance of Urban Green Spaces from Different Thematic Perspectives

Öz

Today, cities are confronted not only with rapidly growing populations and uncontrolled, unplanned development, but also with multidimensional vulnerabilities arising from climate change and disaster risks. This study aims to move urban green spaces beyond their conventional definition and function as “social infrastructure” by examining them within a thematic and integrated functional framework from the perspectives of urban planning, climate change, and disaster management. Within the scope of the research, urban green spaces are classified through a systematic matrix based on their general characteristics and functions across small-, medium-, and large-scale typologies (street, neighborhood, city, and regional levels). Employing literature review and legislative analysis methods, the study identifies that the current zoning and planning legislation positions green spaces as a secondary consideration in relation to disaster and climate resilience. The study emphasizes that, in the site selection and spatial organization of green spaces, planning approaches should go beyond purely quantitative standards and instead adopt integrated, multifunctional design strategies, principles, and tools aligned with urban morphology. The findings provide a strategic guide for local governments and policymakers in building disaster-resilient and sustainable cities and in enhancing urban quality of life.

Anahtar Kelimeler

• Green Space
• Disaster Management
• Climate Change
• Urban Planning
• Resilience

Kentsel Yeşil Alanların Farklı Tematik Yaklaşımlar Açısından İşlevleri ve Stratejik Önemi

Öz

Günümüzde kentler, hızla artan nüfus, kontrolsüz ve plansız gelişmenin yanı sıra iklim değişikliği ve afet risklerinin yarattığı çok boyutlu kırılganlıklarla da mücadele etmek zorunda kalmaktadır Bu çalışma, kentsel yeşil alanları geleneksel "sosyal altyapı" tanımı ve işlevinin ötesine taşıyarak; bu alanları şehircilik, iklim değişikliği ve afet yönetimi perspektiflerinden tematik ve bütüncül bir işlevsel çerçevede ele almayı amaçlamaktadır. Araştırma kapsamında kentsel yeşil alanlar; küçük, orta ve büyük ölçekli (sokak, mahalle, kent ve bölge) tipolojiler üzerinden genel özellikleri ve işlevlerine göre sistematik bir matrisle sınıflandırılmıştır. Literatür taraması ve mevzuat analizi yöntemlerinin kullanıldığı çalışmada, mevcut imar mevzuatının yeşil alanları afet ve iklim dirençliliği bağlamında ikincil konumda bıraktığı tespit edilmiştir. Çalışma, yeşil alanların yer seçimi ve mekânsal organizasyonunda salt sayısal standartların yanı sıra kentsel morfoloji ile bütünleşik ve çok işlevli tasarım stratejileri, ilkeleri ve araçlarının benimsenmesi gerektiğini vurgulamaktadır. Elde edilen bulgular, yerel yönetimler ve politika yapıcılar için afetlere karşı dirençli ve sürdürülebilir kentlerin inşasında ve kentlerdeki yaşam kalitesinin arttırılmasında stratejik bir rehber niteliği taşımaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Yeşil Alan
• Afet Yönetimi
• İklim Değişikliği
• Kent Planlama
• Dayanıklılık

Destekleyen Kurum

Bu araştırmanın yürütülmesi ve/veya makalenin hazırlanması için herhangi bir mali destek alınmamıştır.

Etik Beyan

Bu araştırmada etik kurul onayı alınması gerekmemektedir.

Teşekkür

Çalışmanın hazırlanması sürecinde katkı ve destekleriyle yardımcı olan Prof. Dr. Hilmi Evren Erdin’e teşekkür ederim.

Kaynakça

1. Addas, A. (2023). The importance of urban green spaces in the development of smart cities. Frontiers in Environmental Science, 11, Article 1206372. https://doi.org/10.3389/fenvs.2023.1206372
2. Ahern, J. (2011). From fail-safe to safe-to-fail: Sustainability and resilience in the new urban world. Landscape and Urban Planning, 100(4), 341–343. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2011.02.021
3. Akkemik, Ü., Tolunay, D., Erdönmez, C., Atmış, E., & Kurdoğlu, O. (2021). İstanbul’un yeşil alan sorunları çerçevesinde yeşil duvarların irdelenmesi ve öneriler. Bartın Orman Fakültesi Dergisi, 23(1), 337-345. https://doi.org/10.24011/barofd.858230
4. Kamer Aksoy, O., & Arslan, E. S. (2022). Kentlerde iklim değişikliğinin olası etkilerinin azaltılmasında yeşil altyapı ve ekosistem hizmetlerinin rolü. İnsan ve İnsan, 9(33), 53-62. https://doi.org/10.29224/insanveinsan.1104391
5. Allan, P., & Bryant, M. (2014). The attributes of resilience: a tool in the evaluation and design of earthquake-prone cities. International Journal of Disaster Resilience in the Built Environment, 5(2), 109-129. https://doi.org/10.1108/IJDRBE-05-2012-0013
6. Ankara Büyükşehir Belediyesi. (2014, 18 Mart). İşte yeşil Ankara. Ankara Büyükşehir Belediyesi Haberler. https://www.ankara.bel.tr/haberler/iste-yesil-ankara-5804
7. Aram, F., García, E. H., Solgi, E., & Mansournia, S. (2019). Urban green space cooling effect in cities. Heliyon, 5(4), Article e01339. https://doi.org/10.1016/j.heliyon.2019.e01339.
8. Athokpam, V., Chamroy, T., & Ngairangbam, H. (2024). The role of urban green spaces in mitigating climate change: An integrative review of ecological, social, and health benefits. Environmental Reports, 6(1), 10–14. https://doi.org/10.51470/ER.2024.6.1.10

9. Azagew, S., & Worku, H. (2020). Accessibility of urban green infrastructure in Addis Ababa city, Ethiopia: Current status and future challenge. Environmental Systems Research, 9, Article 26. https://doi.org/10.1186/s40068-020-00187-0
10. Bąkowska-Waldmann, E., & Piniarski, W. (2023). Gender-specific preferences regarding urban green areas. Quaestiones Geographicae, 42(4), 23–41. https://doi.org/10.14746/quageo-2023-0037
11. Baró, F., Gómez-Baggethun, E., & Haase, D. (2017). Ecosystem service bundles along the urban–rural gradient: Insights for landscape planning and management. Ecosystem Services, 24, 147–159. https://doi.org/10.1016/j.ecoser.2017.02.021
12. Benedict, M. A., & McMahon, E. T. (2012). Green infrastructure: linking landscapes and communities. Island press. Benek, S., & Şahap, A. (2017). Şanlıurfa şehrinde coğrafi bilgi sistemleri (CBS) ve uzaktan algılama (UA) kullanılarak yeşil alanların yeterliliğinin belirlenmesi. Marmara Coğrafya Dergisi, 36, 304–314. https://dergipark.org.tr/tr/pub/marucog/issue/30253/330018
13. Bernard, S. M., & McGeehin, M. A. (2004). Municipal heat wave response plans. American journal of public health, 94(9), 1520-1522. https://doi.org/10.2105/AJPH.94.9.1520
14. Blakely, E. J. (2007). Urban planning for climate change (Working Paper No. WP07EB1). Lincoln Institute of Land Policy. https://www.lincolninst.edu/publications/working-papers/urban-planning-climate-change
15. Bowler, D. E., Buyung-Ali, L., Knight, T. M., & Pullin, A. S. (2010). Urban greening to cool towns and cities: A systematic review of the empirical evidence. Landscape and Urban Planning, 97(3), 147–155. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2010.05.006
16. Cengiz, V. N., Peker, Ş., Özsoy, Ö., & Ersoy Tonyaloğlu, E. (2022). Kadın dostu kent yaklaşımı ile kentsel açık ve yeşil alanların değerlendirilmesi: Efeler / Aydın örneği. Turkish Journal of Forest Science, 6(2), 539–552. https://doi.org/10.32328/turkjforsci.1168597
17. Chang, P. J., Tsou, C. W., & Li, Y. S. (2020). Urban-greenway factors’ influence on older adults’ psychological well-being: A case study of Taichung, Taiwan. Urban Forestry & Urban Greening, 49, Article 126606. https://doi.org/10.1016/j.ufug.2020.126606
18. Chen, X., Marzbali, M. H., & Abdullah, A. (2024). Landscape attractiveness and place identity: Considering the role of urban parks. Planning Malaysia, 22(4), 114–128. https://doi.org/10.21837/pm.v22i33.1537
19. Chiesura, A. (2004). The role of urban parks for the sustainable city. Landscape and Urban Planning, 68(1), 129–138. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2003.08.003
20. Civan, D., & Görmüş Cengiz, S. (2023). Kentsel sürdürülebilirliğin geliştirilmesine yönelik yeşil altyapı uygulamaları. İnönü Üniversitesi Sanat ve Tasarım Dergisi, 27, 72-84. https://doi.org/10.16950/iujad.1316489 Coşkun Hepcan, C. (2019). Kentlerde iklim değişikliği ile mücadele için yeşil altyapı çözümleri. İklim Değişikliği Çalışmaları Kitabı, 12, 45–60. T.C. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı.
21. Dadvand, P., Nieuwenhuijsen, M. J., Esnaola, M., Forns, J., Basagaña, X., Alvarez-Pedrerol, M., Baccarelli, A., Jerrett, M., Wright, R. O., & Sunyer, J. (2015). Green spaces and cognitive development in primary schoolchildren. Proceedings of the National Academy of Sciences, 112(26), 7937–7942. https://doi.org/10.1073/pnas.1503402112
22. Demuzere, M., Orru, K., Heidrich, O., Olazabal, E., Geneletti, D., Orru, H., Bhave, A. G., Mittal, N., & Faehnle, M. (2014). Mitigating and adapting to climate change: Multi-functional and multi-scale assessment of green urban infrastructure. Journal of Environmental Management, 146, 107–115. https://doi.org/10.1016/j.jenvman.2014.07.025
23. Dissanayaka, K. D. C. R., Tanaka, N., & Vinodh, T. L. C. (2022). Integration of Eco-DRR and hybrid defense system on mitigation of natural disasters (tsunami and coastal flooding): A review. Natural Hazards, 110(1), 1–28. https://doi.org/10.1007/s11069-021-04965-6
24. Doğan, D., Zengin, M., Özdede, S., & Yılmaz, F. Ç. (2023). Kentlerde yeşil alanların yeterliliğinin ve i-Tree Canopy ile hava kalitesine olan katkılarının belirlenmesi: Denizli merkez ilçeleri ve kent merkezi örneği. Turkish Journal of Agriculture-Food Science and Technology, 11(11), 2146-2154. https://doi.org/10.24925/turjaf.v11i11.2146-2154.6371.
25. Doygun, H., & Ok, T. (2006). Kahramanmaraş kenti açık-yeşil alanlarında ağaçlandırma çalışmalarının değerlendirilmesi ve öneriler. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Fen ve Mühendislik Dergisi, 9(2), 94-103.
26. Elliott, H., Eon, C., & Breadsell, J. K. (2020). Improving City vitality through urban heat reduction with green infrastructure and design solutions: A systematic literature review. Buildings, 10(12), 219. https://doi.org/10.3390/buildings10120219
27. Erdin, H. E., Zengin Çelik, H., Sılaydın, M. B., & Partigöç, N. S. (2023). Afet ve acil durumlarda sosyal altyapı alanlarının toplanma alanı olarak belirlenme kriterleri ve yöntemi. Türk Deprem Araştırma Dergisi, 5(1), 1–21. https://doi.org/10.46464/tdad.1251998
28. Erdin, H. E., Zengin Çelik, H., Slaydın Aydın, M. B., Özcan, N. S., & Erdem, U. (2017). Afet yönetimi içerisinde kentsel mekan ihtiyacı ve kentsel arazi kullanımları. İçinde Disiplinlerarası afet yönetimi araştırmaları, 255–272. Albi Yayınları.
29. Erduran Nemutlu, F. (2021). Biyolojik gölet tasariminda bitkisel materyal kullanimi: Çanakkale örneği. Journal Of Landscape Research and Practices (Jolarp), 3(1), 12-18. Https://Izlik.Org/Ja74wb95cd
30. Fratini, C. F., Geldof, G. D., Kluck, J., & Mikkelsen, P. S. (2012). Three Points Approach (3PA) for urban flood risk management: A tool to support climate change adaptation through transdisciplinarity and multifunctionality. Urban Water Journal, 9(5), 317-331. https://doi.org/10.1080/1573062X.2012.668913
31. Fryd, O., Pauleit, S., & Bühler, O. (2012). The role of urban green space and trees in relation to climate change. CABI Reviews, 2011, 1-18. https://doi.org/10.1079/PAVSNNR20116053
32. Fuady, M., Buraida, Kevin, M. A., Farrel, M. R., & Triaputri, A. (2025). Enhancing urban resilience: Opportunities and challenges in adapting to natural disasters in Indonesian cities. Sustainability, 17(4), 1632. https://doi.org/10.3390/su17041632
33. Gill, S. E., Handley, J. F., Ennos, A. R., & Pauleit, S. (2007). Adapting cities for climate change: the role of the green infrastructure. Built Environment, 33(1), 115-133. https://doi.org/10.2148/benv.33.1.115
34. Giuffré, L., Bonafina, C., Vespasiano, C., & Ciarlo, E. (2019). Social impact of urban green spaces. OSR J. Humanit. Soc. Sci, 24, 29-35. https://doi.org/10.9790/0837-2408062935
35. Gómez-Baggethun, E., & Barton, D. N. (2013). Classifying and valuing ecosystem services for urban planning. Ecological economics, 86, 235-245. https://doi.org/10.1016/j.ecolecon.2012.08.019
36. Green, D., O’Donnell, E., Johnson, M., Slater, L., Thorne, C., Zheng, S., Stirling, R., Chan, F. K. S., Li, L., & Boothroyd, R. J. (2021). Green infrastructure: The future of urban flood risk management? WIREs Water, 8(6), Article e1560. https://doi.org/10.1002/wat2.1560
37. Gül, A., Dinç, G., Akın, T., & Koçak, A. (2020). Kentsel açık ve yeşil alanların mevcut yasal durumu ve uygulamadaki sorunlar. İdealkent, 11, 1281-1312. https://doi.org/10.31198/idealkent.650461
38. Efe Güney, M., & Üstündağ, B. (2020). Kadın dostu kent yaklaşımı kapsamında kentsel açık yeşil alanların değerlendirilmesi: Bornova örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 36, 38-65. https://izlik.org/JA92AJ77HZ
39. Gupta, K., Kumar, P., Pathan, S. K., ve Sharma, K. P. (2012). Urban neighborhood green index–a measure of green spaces in urban areas. Landscape and urban planning, 105(3), 325-335. https://doi.org/0.1016/j.landurbplan.2012.01.003
40. Hashem, O. M., Wahba, S. M. E., & Nasr-Eldin, T. I. (2022). Urban voids: Identifying and optimizing urban voids potential as a revitalization source in enhancing developing countries’ city income. Journal of Engineering and Applied Science, 69, 1-30. https://doi.org/10.1186/s44147-021-00053-5
41. Coşkun Hepcan, Ç., & Canguzel, A. (2021). Bornova üniversite caddesi yol ağaçlarının hava kalitesi üzerine etkisi. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 58(2), 247-252. https://doi.org/10.20289/zfdergi.697540
42. Ijatuyi, E.J., Yessoufou, K. & Patrick, H.O. Sustainable tourism and green space: exploring how green spaces and natural attractions contribute to local tourism economies and revenue generation in Gauteng province. Discov Sustain 6, 236(2025). https://doi.org/10.1007/s43621-025-00958-8
43. Jennings, V., & Bamkole, O. (2019). The relationship between social cohesion and urban green space: An avenue for health promotion. International journal of environmental research and public health, 16(3), 452. https://doi.org/10.3390/ijerph16030452
44. Ji, Y. W., Zhang, L., Liu, J., Zhong, Q., & Zhang, X. (2020). Optimizing spatial distribution of urban green spaces by balancing supply and demand for ecosystem services. Journal of Chemistry, 2020(1), Article 8474636. https://doi.org/10.1155/2020/8474636
45. Jim, C. Y., & Chen, W. Y. (2010). External effects of neighbourhood parks and landscape elements on high-rise residential value. Land use policy, 27(2), 662-670. https://doi.org/10.1016/j.landusepol.2009.08.027
46. Joppe, M., & Dodds, R. (1998). Urban Green Tourism: Applying ecotourism principles to the city. Travel and Tourism Research Association-Canada Chapter Toronto, Chapter 4-6.
47. Kabisch, N., Frantzeskaki, N., Pauleit, S., Naumann, S., Davis, M., Artmann, M., Haase, D., Knapp, S., Korn, H., Stadler, J., Zaunberger, K., & Bonn, A. (2016). Nature-based solutions to climate change mitigation and adaptation in urban areas: perspectives on indicators, knowledge gaps, barriers, and opportunities for action. Ecology and Society, 21(2). http://www.jstor.org/stable/26270403
48. Karakoç, D. Y., & Kovancı, E. (2022). İklim değişikliğine uyum çabalarında kentsel yeşil alan yönetimi: İstanbul, Ankara ve İzmir örnekleri. Vizyoner Yönetim, 53, 117–138. https://doi.org/10.33117/vizyoner.1220855
49. Kim, S. Y., & Kim, B. H. (2017). The effect of urban green infrastructure on disaster mitigation in Korea. Sustainability, 9(6), Article 1026. https://doi.org/10.3390/su9061026
50. Kifayatullah, S., Saqib, Z., Khan, M., Zaman-Ul-Haq, M., Kucher, D., Ullah, S., & Tariq, A. (2025). Equitable urban green space planning for sustainable cities: a GIS-based analysis of spatial disparities and functional strategies. Scientific Reports, 15. https://doi.org/10.1038/s41598-025-07578-2.
51. Kuo, M. (2015). How might contact with nature promote human health? Promising mechanisms and a possible central pathway. Frontiers in psychology, 6, Article 1093. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2015.01093
52. Li, Q., Thapa, S., Hu, X., Luo, Z., & Gibson, D. J. (2022). The relationship between urban green space and urban expansion based on gravity methods. Sustainability, 14(9), Article 5396. https://doi.org/10.3390/su14095396
53. Liu, W., Chen, W., & Peng, C. (2014). Assessing the effectiveness of green infrastructures on urban flooding reduction: A community scale study. Ecological Modelling, 291, 6-14. https://doi.org/10.1016/j.ecolmodel.2014.07.012
54. Marando, F., Heris, M. P., Zulian, G., Udías, A., Mentaschi, L., Chrysoulakis, N., & Maes, J. (2022). Urban heat island mitigation by green infrastructure in European Functional Urban Areas. Sustainable cities and society, 77, 103564. https://doi.org/10.1016/j.scs.2021.103564
55. McHarg, I. L. (1992). Green the Earth, heal the Earth. Journal of soil and water conservation, 47(1), 39-41.
56. Morrow, S., Smolen, M., Stiegler, J., & Cole, J. (2003). Using vegetation for erosion control on construction sites (Fact Sheet No. F-2201). Oklahoma Cooperative Extension Service. https://extension.okstate.edu/fact-sheets/using-vegetation-for-erosion-control-on-construction-sites.html
57. Nayak, L., Adavi, S. B., Lal, P., Behera, L., Sahu, U. R., Altaf, M. A., & Lal, M. K. (2024). Urban Forests and Carbon Sequestration. In Urban Forests, Climate Change and Environmental Pollution, 373-390. Springer.
58. Nowak, M. J., Mitrea, A., Dühr, S., Gagakuma, D., Legutko-Kobus, P., Peña, S., & Blaszke, M. (2025). Protected green spaces in spatial planning as a key element of climate change adaptation. The Protection of Green Spaces for Climate Change Adaptation, 5-18. Routledge.
59. Onay, Ö. Ü. B., Şahin, C. K., & Sava, P. M. B. (2023, Mayıs). Kentsel açık-yeşil alanların dönüşümlü kullanımı: Deprem parkları. Conference Book, 389.
60. Önder, S., & Polat, A. T. (2012). Kentsel açık-yeşil alanların kent yaşamındaki yeri ve önemi. Kentsel Peyzaj Alanlarının Oluşumu ve Bakım Esasları Semineri, 19, 73-96.
61. Öner, N., Ayan, S., Sıvacıoğlu, A., & İmal, B. (2007). Kent ormancılığı ve kent ormanlarının çevresel etkileri. Kastamonu University Journal of Forestry Faculty, 7(2), 190-203. https://izlik.org/JA34PM47PP
62. Ortaçeşme, V., Karagüzel, O., Atik, M., & Sayan, S. (2000). Antalya kentinin aktif yeşil alan varlığı üzerinde bir arastırma. Akdeniz University Journal of the Faculty of Agriculture, 13(1), 11-22. https://izlik.org/JA42YL42YU
63. Özçelik, A. E., Çorbacı, Ö. L., Yuksek, T., & Kurdoğlu, O. (2023). Korunan alanların deprem sonrası risk yönetimi sürecinde kullanılabilirliğinin değerlendirilmesi: Kahramanmaraş merkezli deprem bölgesi örneği. Düzce Üniversitesi Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi, 19(2), 200-225. https://doi.org/10.58816/duzceod.1396149
64. Pan, H., Page, J., Shi, R., Cong, C., Cai, Z., Barthel, S., & Kalantari, Z. (2023). Contribution of prioritized urban nature-based solutions allocation to carbon neutrality. Nature Climate Change, 13(8), 862-870. https://doi.org/10.1038/s41558-023-01737-x
65. Peker, E., & Orhan, E. (2021). Mekânsal planlamada deprem riski ve iklim krizini birlikte ele almak. Planlama, 31(2). https://doi.org//10.14744/planlama.2021.41713
66. Petralli, M., Massetti, L., Brandani, G., & Orlandini, S. (2014). Urban planning indicators: useful tools to measure the effect of urbanization and vegetation on summer air temperatures. International Journal of Climatology, 34(4). https://doi.org/10.1002/joc.3746
67. Pinto, F. (2014). Urban planning and climate change: Adaptation and mitigation strategies. TeMA - Journal of Land Use, Mobility and Environment, Special Issue (June), 829–840. https://doi.org/10.6092/1970-9870/2547. Pojani, D., & Stead, D. (2015). Sustainable urban transport in the developing world: Beyond megacities. Sustainability, 7(6), 7784–7805. https://doi.org/10.3390/su7067784. Pokhrel, S. (2019). Green space suitability evaluation for urban resilience: An analysis of Kathmandu Metropolitan City, Nepal. Environmental Research Communications, 1(10), Article 105003. https://doi.org/10.1088/2515-7620/ab3a7e.
68. Pouya, S., & Pouya, S. (2017). Biyolojik çeşitliliğe ve ekosistem hizmetlerine katkı sağlayan kentsel projeler. Kent Akademisi, 10(31), 306-322.
69. Ramaiah, M., & Avtar, R. (2019). Urban green spaces and their need in cities of rapidly urbanizing India: A review. Urban science, 3(3), 94, Article 94. https://doi.org/10.3390/urbansci3030094.
70. Reuben, A., Arseneault, L., Belsky, D. W., Caspi, A., Fisher, H. L., Houts, R. M., & Odgers, C. (2019). Residential neighborhood greenery and children's cognitive development. Social Science & Medicine, 230, 271-279. https://doi.org/10.1016/j.socscimed.2019.04.029
71. Sadeghi, A. R., Baghi, E. S. M. S., Shams, F., & Alizadeh, A. (2023). Women in a safe and healthy urban environment: Environmental top priorities for the women’s presence in urban public spaces. BMC Women's Health, 23(1), Article 163. https://doi.org/10.1186/s12905-023-02281-8
72. Samancı, Ö. N., & Karadağ, R. (2024). Kentlerde yaşanan iklim değişikliğinde yeşil altyapı çözümleri: Erzurum örneği. Uluslararası Gelişim Akademi Dergisi, 1(4), 24-31. https://izlik.org/JA63SA79KT
73. Sebesvari, Z., Woelki, J., Walz, Y., Sudmeier-Rieux, K., Sandholz, S., Tol, S., & Renaud, F. G. (2019). Opportunities for considering green infrastructure and ecosystems in the Sendai Framework Monitor. Progress in Disaster Science, 2, Article 100021. https://doi.org/10.1016/j.pdisas.2019.100021
74. Seddon, N., Chausson, A., Berry, P., Girardin, C. A., Smith, A., ve Turner, B. (2020). Understanding the value and limits of nature-based solutions to climate change and other global challenges. Philosophical Transactions of the Royal Society B, 375(1794), Article 20190120. https://doi.org/10.1098/rstb.2019.0120
75. Selim, S. (2021). Yeşil Mutabakat çerçevesinde kentsel yeşil alanların yeşil altyapı sistemine entegrasyonu: Antalya-Konyaaltı örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 25(3), 636-643. https://doi.org/10.19113/sdufenbed.896324
76. Seyhan, S., & Bingül Bulut, M. B. (2023). Kent Ormanlarına Yönelik Bir Literatür Çalışması. Türkiye Peyzaj Araştırmaları Dergisi, 6(2), 177-186. https://doi.org/10.51552/peyad.1344419
77. Sharifi, A. (2019). Resilient urban forms: A macro-scale analysis. Cities, 85, 1-14. https://doi.org/10.1016/j.cities.2018.11.023
78. Shishegar, N. (2014). The impacts of green areas on mitigating urban heat island effect: A review. The International Journal of Environmental Sustainability, 9(1), 119. https://doi.org/10.18848/2325-1077/CGP/v09i01/55081
79. Sönmez, T., & Çetin, B. (2024). İstanbul Özgürlük Parkı’ndaki ağaçların biyokütle ve karbon depolama kapasitesinin belirlenmesi. Anadolu Orman Araştırmaları Dergisi, 10(2), 49-56. https://doi.org/10.53516/ajfr.1530115
80. Staccione, A., Essenfelder, A. H., Bagli, S., & Mysiak, J. (2024). Connected urban green spaces for pluvial flood risk reduction in the Metropolitan area of Milan. Sustainable Cities and Society, Article 105288. https://doi.org/10.1016/j.scs.2024.105288
81. Steyn, K., de Villiers, W., & Babafemi, A. J. (2025). A comprehensive review of hempcrete as a sustainable building material. Innovative Infrastructure Solutions, 10(3), 97. https://doi.org/10.1007/s41062-025-01906-1
82. Sturiale, L., & Scuderi, A. (2019). The role of green infrastructures in urban planning for climate change adaptation. Climate, 7(10), 119. https://doi.org/10.3390/cli7100119
83. T.C. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı. (2014, 14 Haziran). Mekânsal planlar yapım yönetmeliği. Resmî Gazete (Sayı: 29030). https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2014/06/20140614-2.htm
84. Terkenli, T. S., Bell, S., Tošković, O., Dubljević-Tomićević, J., Panagopoulos, T., Straupe, I., & Živojinović, I. J. U. F. (2020). Tourist perceptions and uses of urban green infrastructure: An exploratory cross-cultural investigation. Urban Forestry & Urban Greening, 49, Article 126624. https://doi.org/10.1016/j.ufug.2020.126624
85. Trojanek, R., Gluszak, M., & Tanas, J. (2018). The effect of urban green spaces on house prices in Warsaw. International Journal of Strategic Property Management, 22(5), 358-371. https://doi.org/10.3846/ijspm.2018.5220
86. Tuğluer, M., & Oğuz, H. (2022, Aralık). Kentlerin karbon yutakları: Kentsel açık-yeşil alanlar. 1st International Conference on Scientific and Academic Research (ICSAR), Konya, Türkiye. https://www.researchgate.net/publication/366953819_Kentlerin_Karbon_Yutaklari_Kentsel_Acik-Yesil_Alanlar
87. Tülek, B., & Mirici, M. E. (2019). Kentsel sistemlerde yeşil altyapı ve ekosistem hizmetleri. Ekoloji ve Planlama Dergisi, 4(1), 67–82. https://izlik.org/JA99NZ99RP
88. Türker, H. B., Kalkan, M., & Ortaç, G. (2024). Reimagining resilience: The transformative role of urban green areas in Türkiye's disaster preparedness. International Journal of Disaster Risk Reduction, 106, Article 104397. https://doi.org/10.1016/j.ijdrr.2024.104397
89. Türker, H. B., & Gül, A. (2022). Kentsel açık ve yeşil alanlarının niceliksel analizi ve irdelenmesi: Uşak kent merkezi örneği. Kent Akademisi, 15(4), 2088-2109. https://doi.org/10.35674/kent.999451
90. Tzoulas, K., Korpela, K., Venn, S., Yli-Pelkonen, V., Kaźmierczak, A., Niemela, J., & James, P. (2007). Promoting ecosystem and human health in urban areas using green infrastructure: A literature review. Landscape and Urban Planning, 81(3), 167-178. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2007.02.001
91. United Nations Human Settlements Programme (UN-Habitat). (2020). World cities report: The value of sustainable urbanization. UN-Habitat.
92. Ünlükaplan, Y., & Tiğiz, B. (2023). Cumhuriyetin 100. yılında sürdürülebilir su kullanımında yeşil alan tasarım ve yönetiminin etkinliğinin araştırılması: Ankara Dikmen Vadisi örneği. Kent Akademisi, 16(Türkiye Cumhuriyetinin 100. Yılı Özel Sayısı), 115–130. https://doi.org/10.35674/kent.1315094
93. Uslu, A., & Shakouri, N. (2013). Kentsel peyzajda yeşil altyapı ve biyolojik çeşitliliği destekleyecek olanaklar. Turkish Journal of Scientific Reviews, 1, 46-50. https://izlik.org/JA58FU43WP
94. Uyar, S., & İban, M. C. (2024). NDVI ve LST faktörlerinin kentsel alanlarda gayrimenkul değeri üzerindeki etkisinin araştırılması: Ankara, İstanbul, İzmir ve Mersin örneği. Türk Uzaktan Algılama Ve CBS Dergisi, 5(2), 158-171. https://doi.org/10.48123/rsgis.1423218
95. Venn, S. J., & Niemelä, J. K. (2004). Ecology in a multidisciplinary study of urban green space: the URGE project. Boreal environment research, 9(6), 479.
96. Whitehand, J. W. R. (2019). Green space in urban morphology: a historico-geographical approach. Urban Morphology, 23(1), 5-17. https://doi.org/10.51347/jum.v23i1.4077
97. World Health Organization [WHO]. (2012). Health indicators of sustainable cities in the context of the Rio+20 UN Conference on Sustainable Development. World Health Organization.
98. Wolch, J. R., Byrne, J., & Newell, J. P. (2014). Urban green space, public health, and environmental justice: The challenge of making cities ‘just green enough’. Landscape and urban planning, 125, 234-244. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2014.01.017
99. Wood, E., Harsant, A., Dallimer, M., Cronin de Chavez, A., McEachan, R. R., & Hassall, C. (2018). Not all green space is created equal: Biodiversity predicts psychological restorative benefits from urban green space. Frontiers in psychology, 9, Article 2320. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2018.02320
100. Wu, J., Wang, M., Li, W., Peng, J., & Huang, L. (2015). Impact of urban green space on residential housing prices: Case study in Shenzhen. Journal of Urban Planning and Development, 141(4), 05014023. https://doi.org/10.1061/(ASCE)UP.1943-5444.0000241
101. Wuqiang, L., Song, S., & Wei, L. (2012). Urban spatial patterns based on the urban green space system: A strategic plan for Wuhan City. P.R. China [Bildiri sunumu]. World Town Planning Day Conference Proceedings, Wuhan, Çin.
102. Zengin, H., Erdin, H. E., & Silaydin Aydın, M. B., (2012). İzmir Büyük kent bütünü içerisindeki açık yeşil alanların erişilebilirlik kademelenme ve süreklilik kriterleri açısından değerlendirilmesi. 1. Rekreasyon Araştırmaları Kongresi, 903-913. Antalya, Turkey.
103. Zhang, D., Yao, M., Chen, Y., & Liu, Y. (2025). The Role of Urban Vegetation in Mitigating Fire Risk Under Climate Change: A Review. Sustainability, 17(6), 2680. https://doi.org/10.3390/su17062680
104. Zhang, S., Li, Y., Ma, M., Song, T., & Song, R. (2018). Storm water management and flood control in sponge city construction of Beijing. Water, 10(8), 1040. https://doi.org/10.3390/w10081040
105. Zhang, X., Huang, H., Tu, K., Li, R., Zhang, X., Wang, P., ... & Liu, Y. (2024). Effects of plant community structural characteristics on carbon sequestration in urban green spaces. Scientific Reports, 14(1), 7382. https://doi.org/10.1038/s41598-024-57789-2
106. Zhou, H., Liu, Y., & He, M. (2022). The spatial interaction effect of green spaces on urban economic growth: Empirical evidence from China. International Journal of Environmental Research and Public Health, 19(16), 10360. https://doi.org/10.3390/ijerph191610360
107. Zia, S., Nasar-u-Minallah, M., Zahra, N., & Hanif, A. (2022). The effect of urban green spaces in reducing urban flooding in Lahore, Pakistan, using geospatial techniques. Geography, Environment, Sustainability, 15(3), 47-55. https://doi.org/10.24057/2071-9388-2021-135
108. Zoure, A. N., & Genovese, P. V. (2023). Comparative study of the impact of bio-sourced and recycled insulation materials on energy efficiency in office buildings in Burkina Faso. Sustainability, 15(2), 1466. https://doi.org/10.3390/su15021466