TAKSAN BAZLI KEMOTERAPİ ALAN MEME KANSERLİ HASTALARDA CERRAHİ ŞEKLİ YAŞAM KALİTESİ, AĞRI, ANKSİYETE VE DEPRESYON DÜZEYİNİ ETKİLER Mİ?

Öz

Giriş: Onkolojik tedavi algoritmasında kullanılan kemoterapi ilaçları kanserli hücreleri yok etmeye çalışırken sağlıklı hücrelere de zarar vererek kas iskelet sisteminde kalıcı yan etkilere sebep olabilmektedir. Amaç: Bu çalışmanın amacı taksan bazlı kemoterapi alan meme kanserli hastalarda cerrahi tipine göre hastaların yaşam kalitesini, ağrıyı, anksiyete ve depresyon düzeylerini karşılaştırmaktır. Yöntem: Bu kesitsel çalışmaya, taksan bazlı neoadjuvan kemoterapi alan, radyoterapi almamış, cerrahiden sonraki ilk 3 ay içinde olan; total mastektomi cerrahisi (n: 18) veya meme koruyucu cerrahi (n:18) geçirmiş toplam 36 hasta katılmıştır. Cerrahi tipine göre iki gruba ayrılan hastaların yaşam kalitesi Kanser Tedavisinin Fonksiyonel Değerlendirilmesi-Meme [Functional Assessment of Cancer Therapy-Breast (FACT-B)] ölçeği ile ağrı şiddeti Vizüel Analog Skala (VAS) ile, anksiyete ve depresyon düzeyleri de Hastane Anksiyete ve Depresyon (HADS) ölçeği ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Total mastektomi ve meme koruyucu cerrahi geçirmiş hastalar arasında, FACT-B yaşam kalitesi alt skorları olan fiziksel iyilik hali, sosyal- ailesel iyilik hali, duygusal iyilik hali, işlevsel iyilik hali skorları, meme kanseri alt ölçeği ve toplam FACT-B skorları açısından anlamlı fark bulunmadı (p>0.05). Benzer şekilde, HADS ve VAS skorları da farklılık göstermedi (p>0.05). Sonuç: Taksan bazlı kemoterapi ajanı alan meme kanserli hastaların post-operatif karşılaştırılmasında, cerrahi tipinin sonuç ölçümlerinde etkisi olmadığı görülmüştür. Cerrahi sonrası erken dönemde benzer sonuçlar gösteren aynı kemoterapi ajanı alan hastaların, uzun dönemdeki sonuçların araştırılması ve çalışmaya katılan hasta sayısının arttırılması, cerrahi tipinin hastalar üzerindeki etkinliğini daha net ortaya koyacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Meme Kanseri
• Taksan
• Yaşam Kalitesi
• Anksiyete
• Depresyon

DOES THE SURGERY TYPE AFFECT THE QUALITY OF LIFE, PAIN, ANXIETY AND DEPRESSION LEVELS IN BREAST CANCER PATIENTS RECEIVING TAXANE-BASED CHEMOTHERAPY?

Öz

Background: Chemotherapy drugs used in the oncological treatment algorithm can damage healthy cells while trying to destroy cancerous cells and can cause permanent side effects on the musculoskeletal system. Aim: The aim of this study is to compare the quality of life, pain, anxiety and depression levels of patients with breast cancer who received taxane-based chemotherapy according to the type of surgery. Method: A total of 36 patients who received taxane-based neoadjuvant chemotherapy, did not undergo radiotherapy, and were within the first 3 months post-surgery and underwent either total mastectomy surgery (n=18) or breast-conserving surgery (n=18) participated in this cross-sectional study. The patients were divided into two groups based on the type of surgery. The patients was assessed with the Functional Assessment of Cancer Therapy-Breast (FACT-B) scale, Visual Analog Scale (VAS), Hospital Anxiety and Depression (HADS) scale. Results: No significant differences were found between patients who underwent total mastectomy and those who underwent breast-conserving surgery in terms of FACT-B subscale scores, including physical well-being, social/family well-being, emotional well-being, functional well-being, the breast cancer subscale, and total FACT-B scores (p>0.05). Similarly, HADS and VAS scores did not show any significant differences between the groups (p>0.05). Conclusion: In the post-operative comparison of breast cancer patients treated with taxane-based chemotherapy, no effect of the type of surgery on outcome measurements was observed. Investigating the long-term outcomes of patients receiving the same chemotherapy agent, who showed similar early postoperative results, and increasing the number of participants, will more clearly highlight the impact of the type of surgery on patients.

Anahtar Kelimeler

• Breast Cancer
• Taxane
• Quality of Life
• Anxiety
• Depression

Kaynakça

1. II. Ulusal Onkolojik Rehabilitasyon Kongresi’nde sözel bildiri olarak sunulmuştur.