TIBBİ YAPAY ZEKÂYA YÖNELİK HAZIRLIK DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ: BİTLİS EREN ÜNİVERSİTESİ ÖRNEĞİ
Öz
Amaç: Bu çalışma, lisans öğrencilerinin tıbbi yapay zekâya hazırlık düzeylerini incelemeyi ve YZ hazırlığının seçilen demografik özelliklere ve teknoloji kullanım modellerine göre farklılık gösterip göstermediğini araştırmayı amaçlamıştır. Yöntem: Kesitsel nicel bir tasarım kullanılmıştır. Çalışma, Bitlis Eren Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi'nde kayıtlı beslenme ve diyetetik, sosyal hizmet ve fizyoterapi bölümü öğrencilerinden oluşan 196 lisans öğrencisiyle gerçekleştirilmiştir. Veriler, Karaca vd. (2021) tarafından geliştirilen ve bilişsel, beceri, öngörü ve etik hazırlık olmak üzere dört alt boyuttan oluşan Tıbbi Yapay Zekâ Hazırlık Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. SPSS 27 kullanılarak tanımlayıcı istatistikler, bağımsız örneklem t-testleri ve Pearson korelasyon analizleri yapılmıştır. Bulgular: Öğrenciler dört alt boyutun tamamında orta ila orta derecede yüksek düzeyde yapay zekâya hazır olma durumu göstermiş olup, en yüksek ortalama beceri boyutunda gözlemlenmiştir. Yapay zekâya hazır olma puanlarında cinsiyet, sağlıkla ilgili bilgi için internet kullanımı, yapay zekâ kullanım durumu veya yapay zekâ kullanım amacı açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Sadece bilişsel boyutta evlilik durumuna göre anlamlı bir fark tespit edilmiş olup, evli öğrenciler lehine bir sonuç ortaya çıkmıştır. Korelasyon analizleri, tüm alt boyutlar arasında orta ila güçlü pozitif ilişkiler ortaya koyarak, tutarlı ve birbirine bağlı bir hazır olma yapısını göstermiştir. Sonuç: Bulgular, sağlık bilimleri öğrencilerinin genel olarak olumlu ve yeterli düzeyde yapay zekâya hazır olma durumu sergilediğini, ancak hazır olmanın büyük ölçüde demografik ve kullanım ile ilgili değişkenlerin çoğundan bağımsız olduğunu göstermektedir. Bu sonuçlar, gelecekteki sağlık profesyonelleri arasında eşit ve kapsamlı yapay zekâ hazırlığını sağlamak için yapılandırılmış ve müfredata dayalı yapay zekâ eğitimine duyulan ihtiyacın altını çizmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Lane M, Williams M, Broecke S. The impact of AI on the workplace: Main findings from the OECD AI surveys of employers and workers. OECD Soc Employ Migr Work Pap. 2023. doi:10.1787/ea0a0fe1-en
- 2. Holmes W, Tuomi I. State of the art and practice in AI in education. Eur J Educ. 2022;57(4):542-70. doi:10.1111/ejed.12533
- 3. Briganti G, Le Moine O. Artificial intelligence in medicine: Today and tomorrow. Front Med (Lausanne). 2020;7:27. doi:10.3389/fmed.2020.00027
- 4. Bajwa J, Munir U, Nori A, Williams B. Artificial intelligence in healthcare: transforming the practice of medicine. Future Healthc J. 2021;8(2):e188-94. doi:10.7861/fhj.2021-0095
- 5. Park CW, Seo SW, Kang N, Ko B, Choi BW, Park CM, et al. Artificial intelligence in health care: Current applications and issues. J Korean Med Sci. 2020;35(42):e379. doi:10.3346/jkms.2020.35.e379
- 6. Çeliktürk Doruker N, Kara RH. Attitudes and readiness of nursing students practicing in surgical units towards artificial intelligence: a cross-sectional study. BMC Med Educ. 2026.
- 7. Güven GÖ, Yılmaz Ş, İnceoğlu F. Determining medical students' anxiety and readiness levels about artificial intelligence. Heliyon. 2024;10(4).
- 8. Hanifa H, Atia M, Daboul R, Alhamid AAH, Alayyoubi A, Naima HA, et al. Artificial intelligence in focus: assessing awareness and perceptions among medical students in three private Syrian universities. BMC Med Educ. 2025;25(1):801. doi:10.1186/s12909-025-0801-x
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Yapay Zeka (Diğer)
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
30 Mart 2026
Gönderilme Tarihi
15 Şubat 2026
Kabul Tarihi
11 Mart 2026
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2026 Cilt: 11 Sayı: 1