GÖÇ, MANEVİYAT VE SOSYO-KÜLTÜREL UYUMUNUN SOSYAL HİZMET AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

2011 yılında başlayan ve hala devam etmekte olan Suriye İç Savaşı, birçok insanın hayatını kaybetmesine ve yerinden edilmesine neden olmuştur. Türkiye 3,6 milyon Suriyeli sığınmacıya ev sahipliği yapmaktadır. Suriyeli sığınmacıların ülkemize göç etmesiyle birlikte sosyo-kültürel uyumun sağlanması oldukça önemli bir hale gelmiştir. Göç eden bireyler ile yerel halkın aynı dine mensup olmalarının bu uyum sürecini kolaylaştıracağı ve yüksek maneviyata sahip olmanın dini başa çıkmayı artırarak uyum sürecine etki edeceği düşünülmüştür. Bu çalışmanın genel amacı; sosyokültürel uyum ve maneviyat kavramları hakkında bilgi vermek, maneviyat kavramını psikolojik danışma kuramları içerisinde değerlendirmek ve sosyal hizmet ile maneviyat arasındaki ilişkiyi göç etmek durumunda kalan bireylere referansla incelemektir.

Anahtar Kelimeler

• Suriyeli sığınmacı
• maneviyat
• sosyo-kültürel uyum
• sosyal hizmet
• göç

EVALUATING THE REFUGEE SPIRITUALITY LEVEL AND THEIR SOCIO-CULTURAL ADAPTATION IN TERMS OF SOCIAL WORK

Abstract

The Syrian Civil War, which started in 2011 and still continues, has caused many people to die and be displaced. Turkey hosts 3.6 million Syrian refugees. With the migration of Syrian refugees to our country, it has become very important to ensure socio-cultural harmony. It is thought that the fact that the migrating individuals and the local people belong to the same religion will facilitate their social adaptation process and that having high spirituality will facilitate the adaptation process by increasing religious coping. The purpose of this study is to give a general account of the concepts of sociocultural harmony and spirituality, to evaluate the concept of spirituality within psychological counseling theories and to examine the relationship between social work and spirituality with reference to individuals who have to migrate.

Keywords

• Syrian refugee
• spirituality
• socio-cultural adaptatian
• social work
• immigration

Kaynakça

1. 1. Mülteciler Derneği. Türkiye'deki Suriyeli Sayısı. Erişim adresi: https://multeciler.org.tr/turkiyedeki-suriyeli-sayisi/ Erişim tarihi: 02 05 2021.
2. 2. Erkan, Erol. Suriyeli Göçmenler ve Dini Hayat: Uyum, Karşılaşma, Benzeşme Gaziantep Örneği. İlahiyat Akademi, 2017; (4): 1-36.
3. 3. Jung, Carl Gustav. Keşfedilmemiş Benlik. [çev.] Ersin Cengiz. Kocaeli : Olympıa Yayınları, 2016.
4. 4. IOM , Uluslararası Göç Örgütü. Göç Terimleri Sözlüğü . 2009. Erişim Tarihi: 01 05 2021.
5. 5. TDK . Maneviyat. 2021. Erişim Adresi: https://sozluk.gov.tr/ Erişim Tarihi: 02.05.2021.
6. 6. YUKK, Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu. m.3/1-ı. Erişim Adresi: https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.6458.pdf Erişim Tarihi: 02 05 2021.
7. 7. IOM, Turkey. Türkiye'de Göç. 2021. Erişim Adresi: https://turkey.iom.int/tr/t%C3%BCrkiyede-g%C3%B6%C3%A7 Erişim Tarihi: 02 05 2021.
8. 8. Dışişleri Bakanlığı. Türkiye'de Düzensiz Göç. 2021. Erişim Adresi: https://www.mfa.gov.tr/turkiye_de-duzensiz-goc.tr.mfa Erişim Tarihi: 03 05 2021.

9. 9. Özdemir, Çağatay. Suriye’de İç Savaşın Nedenleri:Otokratik Yönetim mi, Bölgesel ve Küresel Güçler mi?. Bilgi Sosyal Bilimler Dergisi. 2016;(2): 81-102.
10. 10. Todd, Zoe. By the Numbers: Syrian Refugees Around the World. 2019. Erişim Tarihi: 31.07.2021. Erişim Adresi: https://www.pbs.org/wgbh/frontline/article/numbers-syrian-refugees-around-world/.
11. 11. Geçici Koruma Yönetmeliği. Resmi Gazete 6203 (22.10.2014). Erişim Tarihi: 31.07.2021.
12. 12. Ata, Fırat. Kültürlerarası İletişim Kaygısı ile Sosyokültürel Adaptasyon ve Yaşam Doyumu Arasındaki İlişki: Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Örneği. 2, 2019, Selçuk İletişim, 2019; 12(2): 708-735.
13. 13. Berry, John W. Immigration, acculturation, and adaptation. Applied Psychology. 1997. 46 (1): 5-34.
14. 14. Bilge Zafer, Ayşenur. Göç Çalışmaları İçin Bir Anahar Olarak 'Kültürleşme' Kavramı. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2016; 17(30): 75-92.
15. 15. Erdoğan, Mehtap ve Vatandaş, Celalettin. Aynılık-Farklılık Geriliminde Bir Siyasal Teori Olarak Çokkültürlülük ve Asimilasyon. Turkish Studies -Social. 2020; 15(5): 2787-2800.
16. 16. Rumbaut, Ruben G. Assimilation of Immigrants. International Encyclopedia of the Social & Behavioral Sciences. 2015; 2( 2): 81-87.
17. 17. Yüceşahin, M. Murat. Uluslararası Göç, Kimlik ve Mekansal Kümelenme-Ayrışma. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. 2017; 22( Göç Özel Sayısı): 1303-1315.
18. 18. Özgür, Ertuğrul Murat. Göç, İkametgâh Ayrışması ve Entegrasyon: Türk Kentleri İçin Bir Değerlendirme. Coğrafya Dergisi. 2020; (41): 221-240.
19. 19. Martıkaınen, Tuomas. Din, Göçmenler ve Entegrasyon. [çev.] Nebile Özmen. M.Ü. İlahiyat Fakültesi Dergisi. 2010; 38(1): 263-276.
20. 20. Henkes, Christian, Dahm, Jochen ve Krell, Christian. Entegrasyon, Göç ve Sosyal Demokrasi. [çev.] Tamer İlbuğa. Sosyal Demokrasi El Kitabı 5. 2011, s. 18-34.
21. 21. Akbaş, Emrah. Sosyal Çalışmada Çağdaş Eleştirel Perspektifler. SABEV Yayını, Ankara 2017.
22. 22. Horozcu, Ümit. Tecrübi Araştırmalar Işığında Dindarlık ve Maneviyat ile Ruhsal ve Bedensel Sağlık Arasındaki İlişki. Milel ve Nihal. 2010; 7(1): 209-240.
23. 23. Ekşi, Halil. Manevi yönelimli Psikolojik Danışma. Nobel Akademik Yayıncılık, Ankara 2020.
24. 24. Zinnbauer, Brian J., ve diğerleri. Din ve Maneviyatı Kavramlaştırma: Birleşme ve Ayrışma Noktaları. [çev.] Nurten Kimter. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. 2013; (3): 85-118.
25. 25. Aydın, Ali Rıza. Din ve Psikoloji İlişkisi Üzerine. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi IV. 2004; (1): 15-29.
26. 26. Corey, Gerald. Psikolojik Danışma Kuram ve Uygulamaları. [çev.] Tuncay Ergene. Mentis Yayıncılık, Ankara 2015. Orijinal eser 2009 yılında basılmıştır.
27. 27. Yazoğlu, Ruhattin. Hümanizm ve Mevlana. Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi. 2010; 9(20): 67-83.
28. 28. Kula, Tahsin ve Erden, Müslime. Varoluşsal Kaygı ve Din. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi. 2017; 17(2): 21-41.
29. 29. Ayan, Dilek. Şükür: Pozitif Psikolojiden Din Psikolojisine Köprü. Türk Din Psikolojisi Dergisi. 2020; (2): 229-235.
30. 30. Göcen, Gülüsan. Pozitif Psikoloji Düzleminde Psikolojik İyi Olma ve Dini Yönelim İlişkisi: Yetişkinler Üzerine Bir Araştırma. Toplum Bilimleri Dergisi. 2013; 7(13): 97-130.
31. 31. Türkçapar, M. Hakan. Bilişsel Davranışçı Terapi: Temel İlkeler ve Uygulama, 11. baskı, Eplison Yayınevi, İstanbul 2018.
32. 32. Horejsi, Charles J. ve Sheafor, Bradford W. Sosyal Hizmet Uygulaması Temel Teknikler ve İlkeler. [çev.] Ayşe Bilgen, ve diğerleri. 3. baskı, Nika Yayınevi, Ankara 2016.
33. 33. . Seyyar, Ali ve Yumurtacı, Aynur. Afet Odaklı Acil Manevi Sosyal Hizmet Uygulamaları Bağlamında Türkiye’ye Yönelik Bir Model Önerisi. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi. 2016; 5(3): 1-24.
34. 34. Apak , Hıdır ve Abay, Ali Rıza. Sosyal Hizmet ve Maneviyat: Sosyal Çalışmacılar İçin Bir Alan Araştırması. Toplum ve Sosyal Hizmet. 2019; 30(1): 56-87.
35. 35. Acar, Muhammet Cevat ve Apak, Hıdır. Sosyal Hizmet Uygulamasında Din ve Maneviyatın Rolü ile Manevi Yönelim Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi. 2020; 15(24): 2505-2527.