PLATON VE ABDÜLKERİM AMASÎ’DE RUH ANLAYIŞI
Öz
Düşünce tarihinde ruh ile ilgili tartışmalar yapılagelmekte
ve bu tartışmaların günümüzde de güncelliğini kaybetmediği görülmektedir. Bunda
ölüm sonrasına dair tasavvurlar ve varoluşsal kaygılar büyük ölçüde etkili
olmaktadır. Bu çalışmada Antik Yunan’da yaşayan bir filozof olan Platon (m.ö
347) ile Osmanlı’nın son dönemlerinde yaşayan bir düşünür olan Abdülkerim
Amasî’nin (ö.1886) konuyla ilgili düşüncelerini ele alıp irdelemeye çalıştık.
Platon ruhun mahiyeti ile ilgili düşünceleriyle kendisinden sonra gelen
düşünürler üzerinde etkili olan bir filozoftur. Platon’un, pagan inançların
hâkim olduğu bir dönemde ortaya attığı bu fikirler daha sonra semitik dinlere
mensup düşünürler tarafından da kabul görmüş ve onlar kendi düşüncelerini
temellendirmek için onun düşüncelerinden büyük ölçüde faydalanmışlardır. Bu
makalede son dönem Osmanlı’da yaşayan bir düşünür olan Abdülkerim Amasî ile
Platon’un ruh ile ilgili düşüncelerinin birlikte ele alınarak aralarındaki
etkileşimin görülmesine katkı amaçlanmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- AbdülKerim Amasî, Risâle-i Rûh-i İnsâniyye, İstanbul 1293.
- Aslan, Ahmet, İlkçağ Felsefe Tarihi 2, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul 2008.
- Aydın, Mehmet, Din Felsefesi, Selçuk Yayınları, Ankara 1997.
- Cevizci, Ahmet, İlkçağ Felsefe Tarihi, Asa yayınları, Bursa 2000.
- Gökberk, Macit, Felsefe Tarihi, Remzi Kitabevi, İstanbul 2007
- Jones, W. T., Klasik Düşünce Batı Felsefesi Tarihi 1, Çev. Hakkı Hünler, Paradigma Yayınları, İstanbul, 2006.
- Paksüt, Fatma, Platon ve Platon Sonrası, Kültür Bakanlığı yayınları, Ankara 1982.
- Platon, Phaidon, Çev. Suut Kemal Yetkin-Hamdi R. Atademir, MEB Yayınları, İstanbul 1997.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Din Araştırmaları
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
30 Haziran 2017
Gönderilme Tarihi
24 Mart 2017
Kabul Tarihi
10 Nisan 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 5 Sayı: 1