“ELİT” KAVRAMI ve OLUŞUM MEKANIZMALARI

Elit yönetim, yaratıcılık görevlerini yerine getiren yüksek, ayrıcalıklı tabakanın veya tabakaların ve nüfusun kalan kütlesinin non-yaratıcı, üreme görevler yapan istenen sosyal yapının zorunlu unsurları olduğunu iddia eden elit teorilerinin temel kavramıdır. Batı sosyoloji ve politlogiyasında "elit"kavramı kesin değildir. Ondan geniş anlamda kullanılır: faaliyetleri alanında en yüksek endeks almış adamları eklemek için; siyasi açıdan en aktif, iktidara meyil eden adamları, toplumun azınlık organize bölümünü, hakim sınıf eklemek için; toplumda daha büyük nüfuza, statüye, servete sahip olan adamları eklemek için; xarizimaya sahip olan, "Tanrıdan ilham alan "adamları; toplumun sivil yaratıcı çoğunluğunun aksine, yaratıcı azlığını eklemek için; toplumda daha önemli görevler üstlenen, daha fazla etkisi olan adamları eklemek için; toplumun siyasi, ekonomik, kültürel hayatında önemli pozisyon yakalayan kişilerden oluşan nispeten küçük grupları eklemek için siyasi elit, ekonomik elit, kültürel elit ; bürokratik yönetim sistemindeki en kalifiye bilim adamları, yöneticiler ve yüksek görevlileri eklemek için; istenilen sosyal grubun - profesyonel, etnik, mahalli grupların önde gelen temsilcilerini sporcular, teyyareçiler, hatta ovçuular eliti vb. , eklemek için. Herhangi bir durumda elit-kitle haçalanması sosyal sturukturun tehlilinde başlıca metodolojik prensiptir