ULUSLARARASI İLİŞKİLERDE GÜVENLİĞİN REFERANS NESNESİ SORUNSALI: KLASİKTEN YENİYE KAVRAMSAL BİR ANALİZ

Öz

Uluslararası ilişkilerde bir alt alan olan güvenlik, alandaki çalışmaların tümünün doğrudan ya da dolaylı bir bağlamını oluşturur. Sahip olduğu anlamsal genişlik itibarıyla, çözümlemelerde birimler üzerinden ifade edilmesi zorunlu olan güvenlik kavramı, günümüzde bu birimler arasındaki etkileşimin ölçülebilir sınırları aşmış olmasıyla yeni ve kaçınılmaz bir genişlemeye uğramış gibi görünmektedir. Bu anlamda güvenliğin referans nesnesinin düşünsel dönüşümünün anlamlandırılması, güvenlik çalışmalarının temel yaklaşımlarının sağlamlaştırılması noktasında zorunlu bir aşama olarak karşımıza çıkar. Bu çalışmada, bahsi geçen dönüşüm, konu ile ilgili kuramsal tartışmaların betimlenmesi ve yorumlanması yöntemiyle ele alınmıştır

Anahtar Kelimeler

• Eleştirel Güvenlik Çalışmaları,Ulusal Güvenlik,Kopenhag Okulu, Abersywyth Ekolü

THE REFERENT OBJECT PROBLEMATIC OF SECURITY IN INTERNATIONAL RELATIONS: A CONCEPTUAL ANALYSIS FROM CLASSIC TO CONTEMPORARY

Öz

The concept of security, a subfield of international relations, takes part in all studies of the field directly or indirectly. There is a necessity to describe the concept via the units of analysis due to its semantic wideness. Nowadays, the concept seems to be widened inevitably once again with the exceeding of the interaction between these units the measurable limits. In this sense, the explanation of the intellectual transformation of the referent object arises as an imperative stage for the security studies with regards to theoretical framework. In this study, the mentioned transformation will be examined over theoretical discussions on the subject with descriptive method.

Anahtar Kelimeler

• Critical Security Studies, National Security, Copenhagen School, Aberystwyth School

Kaynakça

1. Aksu, M., & Turhan, F. (2012). Yeni Tehditler, Güvenliğin Genişleme Boyutları ve İnsani Güvenlik. Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 4(2), 69-80.
2. Aldis, A., & Herd, G. (2004). Managing Soft Security Threats: Current Progress and Future Prospects. European Security, 13, 169-186.
3. Arends, J. (2012). Homeros'dan Hobbes ve Ötesine: Avrupa Geleneğinde Güvenlik Kavramı. M. Aydın, H. Brauch, N. Polat, M. Çelikpala, & U. Spring içinde, Uluslararası İlişkilerde Çatışmadan Güvenliğe (B. Yavuz, Çev., s. 199-220). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
4. Baldwin, D. (1997). The Concept of Security. Review of International Studies, 5-26.
5. Baylis, J. (2012). Uluslararası İlişkilerde Güvenlik Kavramı. M. Aydın, H. Brauch, M. Çelikpala, U. Spring, & N. Polat içinde, Uluslararası İlişkilerde Çatışmadan Güvenliğe (B. Yavuz, Çev., s. 153-164). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi.
6. Bellamy, A., & McDonald, M. (2004). Securing International Society: Towards an English School Discourse of Security. Australian Journal of Political Science, 39(2), 307-330.
7. Betts, R. (1997). Should Strategic Studies Survive? World Politics, 50(1), 7-33.
8. Bilgin, P. (2003). Individual and Societal Dimensions of Security. International studies Review, 203-222.

9. Bilgin, P. (2005). Turkey’s Changing Security Discourses: The Challenge of Globalisation. European Journal of Political Research, 44, 175-201.
10. Bilgin, P. (2010). Güvenlik Çalışmalarında Yeni Açılımlar: Yeni Güvenlik Çalışmaları. Stratejik Araştırmalar, 8(14), 69-96.
11. Birdişli, F. (2014). Eleştirel Güvenlik Çalışmaları Kapsamında Frankfurt Okulu ve Soğuk savaş Sonrası Güvenlik Sorunlarına Eleştirel Bir Yaklaşım: Galler Ekolü. Güvenlik Stratejileri Dergisi, 229-255.
12. Booth, K. (1991). Security and Emancipation. Review of International Studies, 17(4), 313- 326.
13. Booth, K. (1997). Security and Self: Reflections of a Fallen Realist. K. Krause, & M. C. Williams içinde, Critical Security Studies: Concepts and Cases (s. 83-119). Minneapolis: University of Minnesota.
14. Booth, K. (1999). Nuclearism, Human Rigths and Constructions of Security. The International Journal of Human Rigths, 44-61.
15. Booth, K. (2004). Realities of Security: Editor's Introduction. International Relations, 5- 8.
16. Brauch, H. (2012). Güvenliğin Yeniden Kavramsallaştırılması: Barış, Güvenlik, Kalkınma ve Çevre Kavramsal Dörtlüsü. M. Aydın, H. Brauch, M. Çelikpala, U. Spring, & N. Polat içinde, Uluslararası İlişkilerde Çatışmadan Güvenliğe (Z. Arkan, Çev., s. 167-198). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
17. Brown, S. (1998). World Interests and the Changing Dimensions of Security. Nisan 12, 2017 tarihinde http://users.clas.ufl.edu: http://users.clas.ufl.edu/rnolan/3333worldinterests.html adresinden alındı
18. Bruno, S., Khan, D.-E., Nolte, G., & Paulus, A. (2002). The Charter of The United Nations: A Commentary. Oxford: Oxford University Press.
19. Buzan, B. (1983). People, States and Fear. Brighton: Wheatsbeaf Books. Carr, E. (2010). Yirmi Yıl Krizi, 1919-1939. (C. Cemgil, Çev.) İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.
20. COT Institute for Safety, Security and Crisis Management. (2007). Notions of Security: Shifting Concepts and Perspectives. Hague: COT Institute for Safety, Security and Crisis Management.
21. Çiçekçi, C. (2012). Uluslararası Güvenlik Çalışmaları: Uluslararası İlişkilerde Eleştirel Güvenlik Kuramı. İstanbul: Kriter Yayın.
22. Dalby, S. (1997). Contesting and Essential Concept: Reading the Dilemmas in Contemporary Security Discourse. Critical Security Studies-Concept and Cases, 3- 33.
23. Deudney, D. (1990). The Case Against Linking Environmental Degradation and National Security. Millenium: Journal of International Studies, 19(3), 461-476.
24. Gilpin, R. (1986). The Richness of the Tradition of Political Realism. R. Keohane içinde, Neorealism and Its Critics (s. 301-321). New York: Colombia University Press. Nisan 30, 2017 tarihinde https://www.academia.edu/11808971/_HIN_100508_Neorealism_and_Its_C ritics_-_Robert_O._Keohane adresinden alındı
25. Haftendorn, H. (1991). The Security Puzzle: Theory-Building and Discipline-Building in International Security. International Studies Quarterly(35), 3-17.
26. Held, D., & McGrew, A. (1998). The End of the Old Order? Globalization and the Prospects for World Order. Review of International Studies, 24(5), 219-245.
27. Hobbes, T. (2013). Leviathan (12 b.). (S. Lim, Çev.) İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
28. Jones, R. W. (1999). Security, Strategy and Critical Theory. Boulder: Lynne Rienner Publishers.
29. King, G., & Murray, C. (2001). Rethinking Human Security. Political Science Quarterly, 585-610.
30. Kolodziej, E. (1992). Renaissance in Security Studies? Caveat Lector! International Studies Quarterly, 36(4), 421-438.
31. Krause, K., & Williams, M. (1996). Broadening the Agenda of Security Studies: Politics and Methods. Mershon International Studies Review, 40(2), 229-254.
32. Mcsweeney, B. (1999). Security, Identity and Interest: A Sociology of International Relations. Cambridge: Cambridge University Press.
33. Mearsheimer, J. (1994). The False Promise of International Institutions. International Security, 19(3), 5-49.
34. Miller, B. (2001). The Concept of Security: Should it be Redefined? Journal of Strategic Studies, 24(2), 13-42.
35. Neumann, I., & Sending, O. (2010). Governing the Global Polity: Practice, Mentality,Rationality. Michigan: Michigan University Press.
36. Özkan, A. (2012). Sınıraşan Çevresel Zararlar ve Küresel Sorumluluk Rejimi. Uluslararası İnsani Güvenlik Konferansı,, (s. 139-150). İstanbul.
37. Özkan, A. (2016). Güvenlik Paradigmasında Sınıraşan Bir Çevre Sorunsalı: Nükleer Zarar. Alternatif Politika Dergisi, Çevre Özel Sayısı, 7(1), 128-159.
38. Poggi, G. (1978). The Development of the Modern State. Stanford: Stanford University Press.
39. Rotschild, E. (1995). What is Security. Daedalus: The Quest for World Order, 124(3), 53- 98.
40. Rudolph, C. (2003). Globalization and Security: Migration and Evolving Conceptions of Security in State Craft and Scholarship. Security Studies, 13(1), 1-32.
41. Smith, S. (1999). The Increasing Insecurity of Security Studies: Conceptualizing Security in the Last Twenty Years. Contemporary Security Policy, 20(3), 72-101.
42. Spiegel, S., & Wehling , F. (1999). World Politics in a New Era. Fort Worth: Harcourt Brace College Publishers.
43. Tang, S. (2009). The Security Dilemma: A Conceptual Analysis. Security Studies, 18(3), 587-623.
44. Tanrısever, O. (2014). Güvenlik. A. Eralp içinde, Devlet ve Ötesi: Uluslararası İlişkilerde Temel Kavramlar (s. 107-124). İstanbul: İletişim Yayınları.
45. Tavas, T. (2011). Uluslararası Güvenlik Sisteminde Değişim: Kolektf Müdahale Doktrininin Yükselişi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
46. Terriff, T., Croft, S., James, L., & Morgan, P. (2000). Security Studies Today. Malden: Blackwell Publishers.
47. Ullman, R. (1983). Redefining Security. Internatonal Security, 8(1), 129-153.
48. Wæver, O. (1995). Securitization and Desecuritization. R. Lipschutz içinde, On Security (s. 46-87). New York: Colombia University Press.
49. Wæver, O. (2007). Peace and Security: Two Evolving Concepts and Their Changing. H. Brauch, U. Oswald Spring, C. Mesjasz, J. Grin, P. Dunay, N. Behera, . . . P. Liotta içinde, Globalization and Environmental Challenges (s. 99-111). Berlin– Heidelberg–New York: Springer.
50. Wæver, O., Buzan, B., Kelstrup, M., & Lemaitre, P. (1993). Identity, Migrationand the New Security Agenda in Europe. New York: St. Martin's Press.
51. Walt, S. M. (1991). The Renaissance of Security Studies. International Studies Quarterly, 35(2), 211-239.
52. Waltz, K. N. (1979). Theory of International Politics. Reading: Addison-Wesley.
53. Zielonka, J. (1991). Europe's Security: A Great Confusion. International Affairs (Royal Institute of International Affairs 1944-), 67(1), 127-137.