TR
EN
Ankara’da Orta ve Üst Gelir Grubu Toplu Konut Alanlarının Çevresel Psikoloji Bağlamında Karşılaştırılması
Öz
Türkiye’de
1980’lerden itibaren gelişmeye başlayan toplu konutlar; özel girişimciler,
kooperatifler ve devlet kurumları aracılığıyla bugün hızlı bir şekilde
üretilmeye devam etmektedir. Büyük birer kent parçası olan toplu konutlar,
benzer şekilde tekrar edildiği için; giderek aynılaşan ve bireyin yön bulma
algısını zayıflatan kentler oluşturmaktadırlar. Ankara’da, kullanıcılarını
farklı gelir gruplarına göre ayrıştıran yerleşimlerin ürettikleri dış mekanlar;
algı ve çevresel psikoloji bağlamında analiz edilmiştir. Lynch’in geliştirdiği,
“kent imgeleri” ve bu imgelerle kurgulanan “zihinsel haritalama metodu”, sözü
geçen disiplinlerce kabul gören ve analizde kullanılabilecek önemli bir
yöntemdir. Ancak, yalnızca fiziksel elemanların varlığını irdelediği ve konuya
estetik yönden bakmadığı için; Gestalt temel tasar ve kompozisyon ilkeleri,
Sanoff’un görsel araştırma yöntemleri çerçevesinde belirlediği kentsel
elemanlar ve tasarım yaklaşımlarıyla bireyin mekan algısında rol oynayan
etmenler de örneklerin analizini destekleyecek yöntemler olarak seçilmiştir.
Sonuç olarak, yüksek gelir grubu toplu konut yerleşimlerinde kamusal alanlar,
peyzaj alanları, farklı fonksiyonların bir araya gelişleri önemsenmiş; orta
gelir grubu toplu konut yerleşimlerinde öncelikli amaç barınma olduğu için tip
projeler uygulanmış ve bütünün kurgusu zayıf kalmıştır. Kısacası; tasarımın
temelinde, algısal ve çevresel psikoloji disiplinlerince önerilen tasarım
kriterlerini göz önünde bulundurulması ile hem gelir grubuna yönelik
gruplaşmaların bu denli öne çıkmayacağı, hem de kentlinin algı ve psikolojisini
olumlu etkileyecek, nitelikli kentlerin oluşumunu destekleyeceği görülmüştür.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- [1] Aydınlı, S., Mimarlıkta Görsel Analiz, İTÜ Rektörlüğü, İstanbul, 1992. [2] Göregenli, M., Çevre Psikolojisi, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul, 2013. [3] Morval, J., Çevre Psikolojisine Giriş, Doç. Dr. Nuri Bilgin, Ege Üniversitesi Basımevi, İzmir, 1985. [4] İmamoğlu, O., “Psikolojik Açıdan İnsan-Çevre İlişkileri”, İnsan,Çevre,Toplum, İmge Kitabevi Yayınları, Ankara, 2. Basım, 287-308, 1997. [5] Gifford, R., Environmental Psychology, Principles and Practise, Allyn and Bacon, Inc., Londra, 2002. [6] Türksoy, Ö., “Çevresel Psikoloji, Planlama ve Kentsel Bütünleşme”, Planlama, 1, 13-17, 1986. [7] Lynch, K., Kent İmgesi, Berktay A., Özkan K., Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, İstanbul, 2012. [8] Sanoff H., Visual Research Methods in Design, Van Nostrand Reinhold, New York, 1991. [9] Dede, E. Ö., Mekanın Algılanma Olgusu ve İnsan-Hareket-Zaman Faktörlerinin Etkisi, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, 1997. [10] Şenyapılı T. ve Türel A., Ankara’da Gecekondu Oluşum Süreci ve Ruhsatlı Konut Sunumu - Ankara’da Ruhsatlı Konut Sunumu, Batıbirlik Yayınları, Ankara, 1996. [11] URL: http://inceklife.com , Son Erişim Tarihi: 08.06.2015. [12] URL: http://www.turkuazvadisi.com.tr/ , Son Erişim Tarihi: 08.06.2015.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
15 Eylül 2017
Gönderilme Tarihi
15 Eylül 2017
Kabul Tarihi
22 Temmuz 2016
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 5 Sayı: 3
