Türkiye’deki Tıp Fakültesi Öğrencilerinin Dijital Sağlık Teknolojilerine Yaklaşımları

Öz

Bu çalışma, Türkiye'deki tıp fakültesi öğrencilerinin dijital sağlık teknolojilerine yönelik görüşlerini, endişelerini ve beklentilerini anlamayı amaçlamaktadır. Dijital sağlık, sağlık hizmetlerini daha verimli ve erişilebilir hale getiren bir dizi teknolojiyi içerir. Özellikle, Tıp öğrencileri, dijital sağlık teknolojilerini sadece sağlık hizmetlerinin sunumu açısından değil, kendi mesleki eğitim süreçleri bakımından da önemli bulmaktadır. Bu bağlamda, öğrencilerin dijital sağlık teknolojilerine yönelik yaklaşımları, endişeleri ve gelecekte bu teknolojilerden neler bekledikleri incelenmiştir. Bu çalışmada, nitel araştırma yöntemlerinden yararlanılmıştır. Araştırmada, 10 tıp fakültesi öğrencisi ile birebir yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Bu görüşmeler, öğrencilerin dijital sağlık teknolojilerine ilişkin bireysel deneyimlerini, teknoloji kullanımındaki yetkinliklerini ve bu teknolojilere dair endişelerini derinlemesine anlamak için kullanılmıştır. Veriler, tematik analiz yöntemiyle analiz edilerek, dijital sağlık teknolojilerine yönelik genel tutumlar, bu teknolojilere ilişkin olası faydalar ve sorunlar üzerine odaklanılmıştır. Yarı yapılandırılmış görüşmelerin cevaplarına dayanan tematik analiz sonucunda 5 ana tema ve 17 alt tema belirlenmiştir. Türkiye’deki tıp fakültesi öğrencileri, dijital sağlık teknolojilerine olumlu bir tutum sergilemekte ve bu teknolojilerin hem tıp eğitiminde hem de mesleki uygulamalarda işlevsel rolünü kabul etmektedirler. Dijital sağlık uygulamalarının sağlık hizmetlerine erişimi kolaylaştırdığını ve süreçleri hızlandırdığını düşünen öğrencilere en büyük endişe ise veri güvenliği ve gizliliği olmuştur. Öğrenciler, dijital sağlık teknolojilerinin gelecekte daha erişilebilir ve güvenilir bir hale gelmesini beklemektedirler.

Anahtar Kelimeler

• Dijital sağlık
• tıp öğrencileri
• sağlık eğitimi
• tematik analiz

Medical Students’ Approaches to Digital Health Technologies in Turkey

Öz

This study aims to understand the views, concerns and expectations of medical students in Turkey towards digital health technologies. Digital health includes a range of technologies that make healthcare more efficient and accessible. Medical students find digital health technologies important not only for the delivery of healthcare services but also for their own professional education processes. In this context, students' attitudes towards digital health technologies, their concerns and what they expect from these technologies in the future were analysed. In this study, qualitative research methods were utilised. In the study, one-to-one semi-structured interviews were conducted with 10 medical students. The data were analysed using thematic analysis. As a result of thematic analysis based on the answers of semi-structured interviews, 5 main themes and 17 sub-themes were identified.Medical students in Turkey have a positive attitude towards digital health technologies and recognise the functional role of these technologies in both medical education and professional practice. The biggest concern of the students who think that digital health applications facilitate access to health services and speed up the processes was data security and privacy. Students expect digital health technologies to become more accessible and reliable in the future.

Anahtar Kelimeler

• Digital health
• medical students
• health education
• thematic analysis

Kaynakça

1. Akçay, E., & Sütcü, C. (2022). Dijital sağlık alanında giyilebilir teknoloji kullanımının benimsenmesi: teknoloji kabul modeli çalışması. g. b. kıyat içinde , Yeni Düzende Sağlık İletişimi ve Yönetimi 1,7 24.
2. Akgün, Ö., & Toker, S. (2023). Sağlık yüksekokulu öğrencilerinin dijital ortamda sağlık bilgisi edinme durumları. Sağlık Akademisyenleri Dergisi , 644 653.
3. Arcury, T. A., Sandberg, J., Melius, K., Quandt, S., Leng, X., Latulipe, C., . . . Bertoni , A. (2020). Older adult internet use and eHealth literacy. J Appl Gerontol, 39(2), 141 150.
4. Baum F, Newman L. & Biedrzycki K. (2012). Vicious cycles: digital technologies and determinants of health in Australia. Health Promot Int.;29(2):349–60.
5. Çalık, M., & Sözbilir, M. (2014). İçerik analizinin parametreleri. Eğitim ve Bilim , 39(174), 33 38.
6. Çetinkaya, L. (2023). Sağlıkta dijitalleşme sürecinde tıp fakültesi öğrencilerinin dijital teknoloji yeterlilikleri: algıları ve isteklilikleri. Sürekli Tıp Eğitimi Der gisi, 32(5), 370 379.
7. Deursen, A. J., & Helsper, E. (2015). The third level digital divide: Who benefits most from being online? n Communication and Information Technologies Annual: Digital Distinctions and Inequalities, 10, 29 53.
8. Doğanyiğit, P. B., & Keçeligil, H. (2024). Tıp öğrencileri arasında teletıp kullanımında e sağlık okuryazarlığının rolü . TJFMPC , 18(1), 56 63.

9. Elenko, E., Underwood, L. ve Zohar, D. (2015). Defining digital medicine. Nature Biotechnology, 33(5), 456-461.
10. e Nabız Kullanıcı Sayısı 78,5 Milyonu Aştı: Yeni Güncelleme Tanıtıldı. (2025). 06 08, 2025 tarihinde saglikagi.com: https://saglikagi.com/e%E2%80%91nabiz-kullanici-sayisi-785-milyonu-asti-yeni-guncelleme-tanitildi/ adresinden alındı.
11. European Commission. (2023). eGovernment Benchmark 2023. Luxembourg: Capgemini, Sogeti, IDC, Politecnico di Milano for the European Commission Directorate General for Communications Networks.
12. Ernst & Young. (2023). Dijital Sağlıkta Dünya ve Türkiye Perspektifi. EY.
13. Giersbergen, M. Y., & Pınarkaya Özpınar, E. (2024). Sağlığın dijitalleştirilmesi: küresel e-sağlık gelişmeleri için öneriler. Akdeniz Hemşirelik Dergisi, 3 (3), 109 - 117.
14. Guest, G., Bunce, A., & Johnson, L. (2006). How Many Interviews Are Enough? An Experiment with Data Saturation and Variability. Field Methods, 18(1), 59–82. https://doi.org/10.1177/1525822X05279903
15. Glaser, B. G., & Strauss, A. L. (1967). The discovery of grounded theory: Strategies for qualitative research. Aldine.
16. Goodyear, V. A., Kerner, C., & Quennerstedt, M. (2019). Young people’s uses of wearable healthy lifestyle technologies; surveillance, self-surveillance and resistance. sport, Education and Society, 24(3), 212-225.
17. Jagarapu, J., & Savani , R. (2021). A brief history of telemedicine and the evolution of teleneonatology. Semin Perinatol.
18. Karasar, N. (1998). Bilimsel Araştırma Yöntemi (Cilt 8). Ankara: Nobel Yayınları.
19. Kasyanau, A. (2022). The six key trends driving the future of digital healthcare. 2024 tarihinde Fast Company:https://www.fastcompany.com/90754971/the-six-key-trends-driving-the-future-of-digital-healthcare adresinden alındı.
20. Kemp, E., Trigg, J., Beatty, L., Christensen, C., Dhillon, H., Maeder, A., . . . Koczwara, B. (2021). Health literacy, digitalhealth literacy and the implementation of digital health technologies in cancer care: the need for a strategic approach. Health Promotion Journal of Australia, 104–114.
21. Lee, W. L., Lim, Z. J., Tang, L. Y., Yahya, N. A., Varathan, K. D., & Ludin, S. M. (2021). Patients’ technology readiness and ehealth literacy: implications for adoption and deployment of eHealth in the COVID-19 era and beyond. Comput Inform Nurs, 40(4), 244-250.
22. Lupton, D. (2018). Digital Health : Critical and Cross-Disciplinary Perspectives. New York: Routledge.
23. Ng, S. I., Ho, J., Lim, X., Chong, K., & Latiff, K. (2019). Mirror, mirror on the wall, are we ready for gen-z in marketplace? a study of smart retailing technology in Malaysia. Young Consumers, 1-22.
24. Norman, C. D., & Skinner, H. (2006). eHealth literacy: essential skills for consumer health in a networked world. J Med Internet Res., 8(2).
25. Oke, G. I., & Sibomana, O. (2025). Adoption of Digital Health Technology in Nigeria: A Scoping Review of Current Trends and Future Directions. Advances in Public Health, 1-10.
26. Özdemir, H., & Biçer, E. B. (2025). Sağlık kurumlarında çalışanların dijital sağlık ve yapay zeka okuryazarlık düzeylerinin belirlenmesi. BMIJ, 13(2), 807-827.
27. Philips. (2021). A resilient future Healthcare leaders look beyond the crisis.
28. Richardson, S., Lawrence, K., Schoenthaler , A., & Mann, D. (2022). A framework for digital health equity. Digital Medicine , 1-6.
29. Scott, K., Morris, A., & Marais, B. (2018). Medical student use of digital learning resources. The Clinical Teacher, 29–33 .
30. Seneviratne, S., Hu, Y., Nguyen, T., Lan, G., Khalifa, S., Thilakarathna, K., . . . Seneviratne, A. (2017). A survey of wearable devices and challenges. ıeee communications surveys & tutorials, 19(4), 2573- 2620.
31. Smith, B., & Magnani , J. (2019). New technologies, new disparities: The intersection of electronic health and digital health literacy. Int. J. Cardiol, 280-282.
32. Statista. (2024). Digital Health – Turkey. www.statista.com/outlook/dmo/digital-health/turkey.
33. Statista Research Department. (2022, Ağustos 11). Projected global digital health market size from 2019 to 2025*. Ağustos 2024 tarihinde Statista: https://www.statista.com/statistics/1092869/global-digital-health-market-sizeforecast/ adresinden alındı.
34. Sungur, C. (2020). Teletıp Uygulamalarında hasta memnuniyeti: bir sistematik derleme çalışması. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 23(3), 505-522.
35. T.C. Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı. (2019). On Birinci Kalkınma Planı (2019-2023). Ankara.
36. Türnüklü, A. (2000). Eğitimbilim araştırmalarında etkin olarak kullanılabilecek nitel bir araştırma tekniği: görüşme. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 543-559.
37. The HLS19 Consortium of the WHO Action Network M-POHL. (2021). International report on the methodology, results, and recommendations of the European Health Literacy Population Survey 2019-2021 (HLS19) of M-POHL . Viyana.
38. TÜİK. (2022, Aralık). Sağlık Harcamaları İstatistikleri 2021. 2024 tarihinde TÜİK: https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Saglik-Harcamalari-Istatistikleri-2021-45728 adresinden alındı.
39. TÜİK. (2024, Aralık). Sağlık Harcamaları İstatistikleri, 2022. TÜİK: https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=SaglikHarcamalari-Istatistikleri-2022-49676 adresinden alındı.
40. World Health Organization. (2016). Atlas of eHealth Country Profiles 2015: The Use of eHealth in Support of Universal Health Coverage. WHO.
41. Yaltagil, E. I., & Öztürk, Z. (2025). Sağlık Yöneticisi Adaylarının E-Sağlık Okuryazarlık Düzeylerinin ve Dijital Sağlık Hakkındaki Görüşlerinin Belirlenmesi: Hacı Bayram Veli Üniversitesi Örneği. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 14(1), 304 - 312.
42. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin.
43. Mıdık, Ö., & Aker, S. (2021). Tıp fakültesi öğrencilerinin pandemi sürecinde e-sağlık okur yazarlık düzeyleri ve sağlık bilgisi arama davranışları. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi, 30(4), 245-251.
44. Rowley, J., Johnson, F., & Sbaffi, L. (2015). Students’ trust judgements in online health information seeking. Health Informatics Journal, 21(4), 316-327.
45. Chen, M., Hao, Y., Hwang, K., Wang, L., & Wang, L. (2020). Disease Prediction by Machine Learning over Big Data from Healthcare Communities. IEEE Access, 5, 8869-8879.
46. Zhang, H., Cao, Y., Jiang, H., Zhou, Q., Yang, Q., & Cheng, L. (2025). The present and future of digital health, digital medicine, and digital therapeutics for allergic diseases. Clinical and Translational Allergy, 15(1), 1-13.