ARE POLITICALLY SKILLED EMPLOYEES HAPPIER? A RESEARCH STUDY FROM A GENDER PERSPECTIVE

Öz

Political skill is defined as the ability to understand others at work and to use this information in order to influence people in a way to leverage personal or organizational goals. In the highly politicized atmosphere of the contemporary business organizations, employees are not only expected to develop a set of political skills for survival, but they are also supposed to integrate their those skills into daily work practices. The purpose of this study is to investigate the relationship between political skill and job satisfaction, and to test for the moderating role of gender. To that end, data was collected on a sample of 248 white collar bank employees in Ankara, İzmir and Manisa provinces through survey method. According to the findings of the study, there are significantly positive correlations between political skill subscales and job satisfaction. There are also statistically significant differences between men and women in terms of the relationship between social astuteness and job satisfaction as well as between networking ability and job satisfaction. Theoretical and practical implications are discussed.

POLİTİK OLARAK YETENEKLİLER İŞİNDE DAHA MI MUTLU? CİNSİYET AÇISINDAN BİR DEĞERLENDİRME

Öz

İş yerinde başkalarını anlama ve bu bilgiyi onların örgütsel ve bireysel hedeflerini geliştirmeye yönelik etkileme veya harekete geçirme amacıyla kullanma becerisi olarak tanımlanan politik yeti, bir dizi örgütsel sonuç ile ilişkilendirilmektedir. Çalışanların politik arena olan örgütlerde ayakta kalabilmeleri için politik yeteneklerini kullanmaları ve geliştirmeleri gerekmektedir. Bu çalışmanın amacı; güncel bir kavram olan politik yetinin, örgütsel bir çıktı olan iş tatmini kavramı ile ilişkisini ve bu ilişkide cinsiyet değişkenin rolünü araştırmaktır. Bu amaç doğrultusunda; Ankara, İzmir, Manisa illerinde bankacılık sektöründe çalışan beyaz yakalı, 248 katılımcıya araştırma ölçeklerini içeren anket uygulanmıştır. Araştırma sonuçları değerlendirildiğinde, politik yeti ve alt boyutları ile iş tatmini arasında istatistiksel açıdan anlamlı ilişkiler görülmüştür. Politik yeti ve iş tatmini arasındaki ilişki cinsiyet düzenleyici değişkeni açısından ele alındığında ise sosyal etki ve iş tatmini arasındaki ilişki ile ilişki ağı kurma ve iş tatmini arasındaki ilişkinin gücü kadınlar için daha yüksek bulunmuştur. Bulgular ilgili literatür ve pratik çıkarımlar üzerinden tartışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Politik Yeti,İş Tatmini,Cinsiyet,Düzenleyici Etki,Beyaz Yakalılar

Kaynakça

1. Acker, J. (1990). Hierarchies, Jobs, Bodies: A Theory of Gendered Organizations. Gender & Society, 4, 139-158.
2. Ahearn, K.K., Ferris, G.R., Hochwarter, W.A., Douglas, C. ve Ammeter, A.P. (2004). Leader Political Skill and Team Performance. Journal of Management, 30, 309-327.Aiken, L. S. ve West, S. G. (1991). Multiple Regression: Testing And Interpreting Interactions. Thousand Oaks, CA: Sage.
3. Akşit Aşık, N. (2010). Çalışanların İş Doyumunu Etkileyen Bireysel ve Örgütsel Faktörler ile Sonuçlarına İlişkin Kavramsal Bir Değerlendirme. Türk İdare Dergisi, 467, 31-51.
4. Alderfer, C. P. (1987). An Intergroup Perspective on Group Dynamics. In J. Lorsch (Ed.), Handbook of Organizational Behavior (pp. 190-122). Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
5. Aryee, S., Wyatt, T. ve Stone, R. (1996). Early Career Outcomes of Graduate Employees: The Effect of Mentoring and Ingratiation. Journal of Management Studies, 33(1), 95-118.
6. Atay, S. (2010). Geliştirilebilir Yönetim Becerisi: Teorik ve Ampirik Yönleriyle Politik Yeti. Amme İdaresi Dergisi, 43(2), 1-28.
7. Basım, N. ve Şeşen, H. (2009). Örgütsel Adalet Algısı Örgütsel Vatandaşlık Davranışı İlişkisinde İş Tatmininin Aracılık Rolü. 17. Yönetim ve Organizasyon Kongresi Bildiriler Kitabı (ss. 806-812), Osman Gazi Üniversitesi, Eskişehir.
8. Baskerville Watkins, M. ve Smith, A.N. (2014). Importance of Women's Political Skill in Male-Dominated Organizations. Journal Of Managerial Psychology, 29(2), 206-222.

9. Bing, M., Davison, K.H., Minor, I., Novicevic, M.M. ve Frink, D.D. (2011). The Prediction of Task and Contextual Performance By Political Skill: A Meta-Analysis and Moderator Test. Journal of Vocational Behavior, 79, 563-577.
10. Carli, L. L. (2015). Social Influence and Gender. In K. Williams & S. Harkins (Eds.), Oxford Handbook of Social Influence, Oxford, England: Oxford University Press.
11. Çekmecelı̇oğlu, H.G. (2005). Örgüt İkliminin İş Tatmini ve İşten Ayrılma Niyeti Üzerindeki Etkisi: Bir Araştırma. C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 6(2), 23-39.
12. Çetin, F. ve Basım, H.N. (2011). Psikolojik Dayanıklılığın İş Tatmini ve Örgütsel Bağlılık Tutumlarındaki Rolü. İş Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 13(3), 79-94.
13. Çetin, F. ve Fıkırkoca, A. (2010). Rol Ötesi Olumlu Davranışlar Kişisel ve Tutumsal Faktörlerle Öngörülebilir mi?, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 65(4), 41-66.
14. Den Hartog, D. N., House, R. J., Hanges, P. J., Ruiz-Quintanilla, S. A. ve Dorfman, P. W. (1999). Culture Specific and Cross-Culturally Generalizable Implicit Leadership Theories: Are Attributes of Charismatic/Transformational Leadership Universally Endorsed? Leadership Quarterly, 10, 219-256.
15. Dirik, D. (2017). Liderin Sosyal Güç Kaynakları ile Çalışan Performansı ve Liderin Etkililiği Arasındaki İlişkiler: Cinsiyet Perspektifinden Bir Araştırma. Yayımlanmış Doktora Tezi, Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
16. Dirik, D., Eryılmaz, İ. ve Altın Gülova, A. (2017). Liderin Yumuşak ve Sert Güç Kaynakları İle Çalışan Performansı Arasındaki İlişkilere Yönelik Bir Araştırma: Tarafların Cinsiyetinin Düzenleyici Rolü. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 16. UİK Özel Sayısı, 1-20.
17. Eagly, A. H. ve Carli, L. C. (2007). Through the Labyrinth: The Truth About How Women Become Leaders. Boston, MA: Harvard Business School Press.
18. Eagly, A. H. ve Carli, L. L. (2003). The Female Leadership Advantage: An Evaluation of the Evidence. The Leadership Quarterly,14, 807-834.
19. Ely, R. J. (1995). The power in Demography: Women’s Social Constructions of Gender Identity at Work. Academy of Management Journal, 38, 589–634.
20. Eryılmaz, İ, Dirik, D. ve Gülova, A. (2017). İş Tatmininin Belirleyicisi Olarak Lider-Üye Etkileşimi ve Politik Yetinin Düzenleyici Rolü, Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 16. UİK Özel Sayısı, 167-182.
21. Eryılmaz, İ. (2017). Sosyal Güç, Lider Üye Etkileşimi ve İş Tatmini İlişkisinde Politik Yetinin Düzenleyici Rolü: Bankacılık Sektöründe Bir Araştırma. Yayımlanmamış Doktora Tezi Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
22. Ferrario, M. (1991). Sex Differences in Leadership Style: Myth or Reality? Women in Management Review, 6(3), 16-21.
23. Ferris, G. R., Treadway, D. C., Perrewe, P. L., Brouer, R. L., Douglas, C. ve Lux, S. (2007). Political Skill in Organizations. Journal of Management, 33, 290-320.
24. Ferris, G.R., Davidson, S.L., Perrewe, P.L. ve Atay, S. (2010). İş Yaşamında Politik Yeti. Ankara: Namar Yayınları.
25. Ferris, Treadway D.C., Kolodinsky, R.W., Hochwarter, W.A., Kacmar, C.J., Douglas, C. ve Frink, C.C. (2005). Development and Validation of the Political Skill Inventory. Journal of Management, 31(1), 126-152.
26. Fiske, S.T. ve Berdahl, J. (2007). Social Power. In, A. W. Kruglanski, & E. T. Higgins, Social Psychology, Second Edition: Handbook of Basic Principles, New York: Guilford Publications.
27. Gandz, J. ve Murray, V. (1980). The Experience of Workplace Politics. The Academy of Management Journal, 23(2), 237-251.
28. Greenberg, J. ve Baron, R.A., (2000). Behavior In Organizations, Seventh Edition. New Jersey: Prentice Hall.
29. Hackman, J. R. ve Oldham, G. R. (1980). Work Redesign. California, Massachusetts: Addison-Wesley Publishing Company Reading.
30. Harris, K. J., Harris, R. B. ve Eplion, D. M. (2007). Personality, Leader-Member Exchanges, and Work Outcomes. Journal of Behavioral and Applied Management, 8(2) 92-107.
31. Isaacson, K. (2004). Getting Hired. Woman in Business, 56, 14-17.
32. Jawahar, I. M., Stone T. H. ve Kisamore J L. (2007). Role Conflict and Burnout: The Direct and Moderating Effects of Political Skill and Perceived Organizational Support on Burnout Dimensions. International Journal of Stres Management, 14(2), 142-159.
33. Kanter, R. M. (1977). Men and Women of the Corporation. New York: Basic Books.
34. Kelley, H. H. (1972), Attribution in Social Interaction, In E. E. Jones, D. E. Kanouse, H. H. Kelley, R. E. Nisbett, S. Valins, & B. Weiner (Eds.), Attribution: Perceiving the Causes of Behavior (pp. 1–26). Morristown, NJ: General Learning Press.,
35. Lu, H., While, A. ve Barriball, L. (2005). Job Satisfaction among Nurses: A Literature Review. International Journal of Nursing Studies, 42, 211-227.
36. Mann, S. (1995). Politics and Power in Organizations: Why Woman Lose Out. Leadership and Organization Development Journal, 16(2), 9-15.
37. Mintzberg, H. (1983). Power in and around Organizations. Englewood Cliffs: Prentice-Hall.
38. Perrewe, P. L. ve Nelson, D.L. (2004). Gender and Career Success: The Facilitative Role of Political Skill. Organizational Dynamics, 33(4), 366-378.
39. Pfeffer, J. (1981). Power in Organizations. Marshfield, MA: Pitman Publishing.
40. Ragins, B. R. ve Cotton, J. (1991). Easier Said Than Done: Gender Differences in Perceived Barriers to Gaining A Mentor. Academy of Management Journal, 34, 939-951.
41. Robbins, S.P., (2003). Organizational Behavior, Ninth Edition. Prentice Hall, New Jersey.
42. Semadar, A., Robbins, G. ve Ferris, G. R. (2006). Comparing the Validity of Multiple Social Effectiveness Constructs in the Prediction of Managerial Job Performance. Journal Of Organizational Behaviour, 27, 443-461.
43. Treadway, D. C., Hochwarter, W. A., Ferris, G. R., Kacmar, C. J., Douglas, C., Ammeter, A. P. ve Buckley, M. R. (2004). Leader Political Skill and Employee Reactions. The Leadership Quarterly, 15, 493-513.
44. Türkiye Bankalar Birliği, TBB (2016). https://www.tbb.org.tr/tr (1 Mart 2018).
45. Williams, J. E. ve Best, D. L. (1990). Measuring Sex Stereotypes. A Multination Study. Newbury Park, CA: Sage.
46. Williams, J. E., Satterwhite, R. C. ve Best, D. L. (1999). Pancultural Gender Stereotypes Revisited: The Five Factor Model. Sex Roles, 40, 513-525.
47. Witt, A., (1989). Sex Differences among Bank Employees in the Relationships of Commitment With Psychological Climate and Job Satisfaction. Journal of General Psychology, 116(4), 419-426.