Investigation of Massive Open Online Course Participants’ Innovativeness Profiles

Öz

Kitlesel Açık Çevrimiçi Derslere Katılanların Yenilikçilik Profillerinin İncelenmesi

Öz

Kitlesel Açık Çevrimiçi Dersler (KAÇED), büyük gruplar için tasarlanan, internet bağlantısı olan herkes tarafından her yerden erişilebilen, herhangi bir giriş koşulu bulunmayan genelde ücretsiz, yapılandırılmış çevrimiçi dersleri ifade etmektedir. KAÇED’ler üzerinde gerçekleştirilen ilk çalışmalar büyük ölçüde bu derslere katılanların özelliklerini belirleme üzerine odaklanmıştır. Alanyazın, katılımcıların eğitim düzeyleri, demografik özellikleri, öğrenme stratejileri gibi farklı özelliklerini ortaya koymuştur. Ancak hangi yenilikçi kategorisine girdikleri konusunda bir çalışmaya rastlanmamıştır. Bu araştırma ile özellikle Türkiye’de sunulan Türkçe KAÇED’lere katılanların yenilikçilik düzeyleri (kategorileri) ile demografik özellikleri araştırılmıştır. Böylece, daha nitelikli KAÇED tasarımı için ipuçları elde edilmeye çalışılmıştır. Araştırma, Anadolu Üniversitesi AKADEMA platformunda sunulan 4 KAÇED’e katılan katılımcılarla gerçekleştirilmiş; Bireysel Yenilikçilik Ölçeği bir çevrimiçi anket kapsamında kullanılarak veriler toplanmıştır. Sonuç olarak, KAÇED katılımcılarının genelde dengeli dağılmakla birlikte en fazla ‘sorgulayıcı’ ve ‘kuşkucu’ katergorilerinde oldukları saptanmıştır. Elde edilen bulgular ile katılımcıların demografik özellikleri arasındaki ilişkiler de araştırılmış ve varılan sonuçlar alanyazınla tartışılmıştır.    

Anahtar Kelimeler

• Kitlesel Açık Çevrimiçi Dersler,KAÇED Katılımcıları,Bireysel Yenilikçilik,Yenilikçilik Kategorisi

Kaynakça

1. Atkins D.E., Brown J.S., ve Hammond A., L., (2007), A Review of the Open Educational Resources (OER) Movement: Achievements, Challenges, and New Opportunities, Hewlett Foundation.
2. Aydemir, M., Çelik, E., Bingöl, İ., Karapınar, D., Kurşun, E. ve Karaman, S. (2016), “İnternet üzerinden herkese açık kurs (İHAK) sağlama deneyimi: AtademiX”, Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi AUAd, 2 (3), 52-74.
3. Aydın, C. H. (2016), “Current Status of MOOC Movement in the World and Reaction of the Turkish Higher Education Institutions”, https://eadtu.eu/images/publicaties/Turkey-Comparing_Institutional_MOOC_strategies.pdf, (11.04.2018).
4. Barber, M., Donnelly, K. ve Rizvi, S. (2013), “An avalanche is coming: Higher Education and the revolution ahead”, http://med.stanford.edu/smili/support/FINAL%20Avalanche%20Paper%20110313%20(2).pdf, (11.04.2018).
5. Beal, G. M. ve Bohlen, J. M. (1956), “The diffusion process. Farm Foundation”, Increasing Understanding of Public Problems and Policies, 111-121.
6. Belanger, Y. ve Thornton, J. (2013). “Bioelectricity: A Quantitative Approach, Duke University’s First MOOC”, Duke Center for Instructional Technology, http://dukespace.lib.duke.edu/dspace/bitstream/handle/10161/6216/Duke_Bioelectricity_MOOC_Fall2012.pdf, (11.04.2018).
7. Berger, J.I. (2005), “Perceived consequences of adopting the internet into adult literacy and basic education classrooms”, Adult Basic Education, 15 (2), 103-121.
8. Carson, S. (2006), “2005 MIT OCW Program Evaluation Findings Report”, http://ocw.mit.edu/OcwWeb/Global/AboutOCW/evaluation.htm , (11.04.2018).

9. Christensen, G., Steinmetz, A., Alcorn, B., Bennett, A. Woods, D. ve Emanuel, E. J. (2013), “The MOOC Phenomenon: Who Takes Massive Open Online Courses and Why?”, https://ssrn.com/abstract=2350964, (11.04.2018).
10. Conole, G. (2013), “MOOCs as disruptive technologies: strategies for enhancing the learner experience and quality of MOOCs”, e-Lis., http://eprints.rclis.org/19388/4/Pegagogies%20for%20enhanced%20the%20learner%20experience%20and%20quality%20of%20MOOCs.pdf, (11.04.2018).
11. Daniel, J. (2012), “Making sense of MOOCs: Musings in a maze of myth, paradox and possibility”, Journal of Interactive Media in Education, 2012 (3), Art-18.
12. Demirsoy, C. (2005), Yeniliğin yayılması modellerinin ve yeniliği benimseyen kategorilerinin internet bankacılığı ürünü üzerinde bir incelemesi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Hacettepe Üniversitesi.
13. Downes, S. (2008), “An Introduction to Connective Knowledge”, K. Habitzel, T. D. Märk, S. Prock (Eds), Conference Series, 7-102.
14. Downes, S. (2013), “What makes MOOCs massive?”, http://halfanhour.blogspot.com.tr/2013/01/what-makes-mooc-massive.html, (11.04.2018).
15. EADTU (2015), “Institutional MOOC strategies in Europe”, http://eadtu.eu/documents/Publications/OEenM/Institutional_MOOC_strategies_in_Europe.pdf, (11.04.2018).
16. Esen, K. (2002), Yeniliklerin kabul süreci: Çukurova üniversitesi öğrencileri ile yapılan bir pilot çalışma, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Adana: Çukurova Üniversitesi.
17. Hollands, F. M. ve Tirthali, D. (2014), “MOOCs: expectations and reality. Full report”, Center for Benefit-Cost Studies of Education, Teachers College, Columbia University, NY, http://cbcse.org/wordpress/wp-content/uploads/2014/05/MOOCs_Expectations_and_Reality.pdf , (11.04.2018).
18. Jordan, K. (2014), “Initial trends in enrolment and completion of massive open online courses”, The International Review of Research in Open and Distributed Learning, 15 (1).
19. Kılıçer, K. (2011), Bilgisayar ve öğretim teknolojileri eğitimi öğretmen adaylarının bireysel yenilikçilik profilleri, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
20. Kılıçer, K. ve Odabaşı, H.F. (2010), “Bireysel Yenilikçilik Ölçeği (BYÖ): Türkçeye Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38, 150-164.
21. King, W. R. ve He, J. (2005), “Understanding the role and methods of meta-analysis in IS research”, Communications of the Association for Information Systems, 16, 665-686.
22. Levy, D. (2011), “Lessons learned from participating in a connectivist massive online open course (MOOC)”, Emerging Technologies for Online Learning Symposium, the Sloan Consortium, San Jose, CA, http://shoham.openu.ac.il/chais2011/download/f-levyd-94_eng.pdf , (11.04.2018).
23. Ma, Q. ve Liu, L. (2004), “The technology acceptance model: A meta-analysis of empirical findings”, Journal of Organizational and End User Computing, 16 (1), 59–72.
24. Mak, S., Williams, R., ve Mackness, J. (2010), “Blogs and Forums as Communication and Learning Tools in a MOOC”, Proceedings of the 7th International Conference on Networked Learning, 275-284.
25. Masters, K. (2011), “A brief guide to understanding MOOCs”, The Internet Journal of Medical Education, 1 (2), 71.
26. Mutlu, M.E., Özöğüt Erorta, Ö., Kip Kayabaş, B. ve Kayabaş, İ. (2014), “Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Sisteminde e-Öğrenmenin Gelişimi”, İçinde Özkul, A.E., Aydın, C.H., Kumtepe, E.G. ve Toprak, E. (Ed.), Açıköğretimle 30 Yıl (ss. 1-58), Anadolu Üniversitesi Yayınları, ISBN:97975-06-1754-6
27. Özkul, A.E. (2012), “Açık Eğitim Kaynakları Girişimi ve Ulusal Açık Ders Malzemeleri Konsorsiyumu”, XII. Türkiye’de İnternet konferansında sunulan bildiri, 8-10 Kasım 2007, Ankara.
28. Özkul, A.E. (2013), “Dünyada ve Türkiye’de Açık Ders Kaynakları”, 2. Uluslararası Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Sempozyumunda sunulan bildiri, Ege Üniversitesi.
29. Pappano, L. (2012), “The year of the MOOC”, The New York Times, ED26, http://www.nytimes.com/2012/11/04/education/edlife/massive-open-online-courses-are-multiplying-at-a-rapid-pace.html, (11.04.2018).
30. Regalado, A. (2012), “The most important education technology in 200 years”, MIT Technology Review, https://www.technologyreview.com/s/506351/the-most-important-education-technology-in-200-years, (11.04.2018).
31. Rogers, E. M. (1995), Diffusion of innovations (Fifth Edition), New York: Free Press.
32. Sakarya.edu.tr (2016), “Sakarya Üniversitesi’nden Kitlesel Açık Çevrimiçi Ders”,http://www.haber.sakarya.edu.tr/tr/haberler/goster/52001/sakarya-universitesi-nden-kitlesel-acik-cevrimici-ders, (11.04.2018).
33. Shirky, C. (2012), “Napster, Udacity and the academy”, Clay Shirky, http://www.case.edu/strategicplan/downloads/Napster-Udacity-and-the-Academy-Clay_Shirky.pdf, (11.04.2018).
34. Shirky, C. (2012), “Higher education: our MP3 is the mooc”, The Guardian.
35. Siemens, G. (2011), “Stanford University does a MOOC”, http://www.elearnspace.org/blog/2011/08/04/stanford-university-does-a-mooc/, (11.04.2018).
36. Siemens, G. (2013), “Massive open online courses: Innovation in education”, McGreal, R., Kinuthia W., & Marshall S. Eds), Open educational resources: Innovation, research and practice, p. 5-16, Commonwealth of Learning, Athabasca University.
37. Şahin, İ. ve Thompson A. (2006), “Using Rogers’ theory to interpret instructional computer use by COE faculty”, Journal of Research on Technology in Education, 39 (1), 81-104.
38. Turkcelakademi.com (2016), “Turkcell Akademi – MIT İşbirliği”, http://www.turkcellakademi.com/, (11.04.2018).
39. Usluel, Y.K., Avcı, Ü., Kurtoğlu, M. ve Uslu, N. (2013), “Yeniliklerin Benimsenmesi Sürecinde Rol Oynayan Değişkenlerin Betimsel Tarama Yöntemiyle İncelenmesi”, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33 (1), 53-71.
40. Watters, A. (2012), “Top ed-tech trends of 2012: MOOC”, Hack Education, http://hackeducation.com/2012/12/03/top-ed-tech-trends-of-2012-moocs, (11.04.2018).
41. Yuan, L., ve Powell, S. (2013), MOOCs and open education: Implications for higher education, Bolton, UK: JISC, Centre for Educational Technology & Interoperability Standards.