Anlatı Deneyim Tabanları – “Küçük Prens” Örnek Olayı

Öz

Deneyim tabanı, yaşam günlüğü sistemi ile yakalanan yaşam deneyimleri ile bu deneyimlere eşlik eden bağlamların ontolojisinden elde edilen bir bağlam-deneyim anlamsal ağına dayalı kişisel bilgi tabanıdır. Deneyim tabanları kişisel deneyimlerden elde edilirler ve kişinin kendisi deneyimlerin tek aktörüdür. Anlatılar ise öykü, masal, roman gibi içinde birden fazla aktörün bulunabildiği deneyim kümeleridir ve bir anlatıdaki her aktör için ayrı bir deneyim tabanı elde edilebilir. Bu çalışmada “öğrenme deneyimleri yönetimi” yaklaşımının bir parçası olan, yaşam deneyimlerine eşlik eden bağlamların ve bağlam - deneyim anlamsal ağının elde edilmesi sürecinin anlatılardaki deneyimlere uyarlanması araştırılmıştır. Geliştirilen yöntem Antoine de Saint-Exupéry’nin dünyaca ünlü “Küçük Prens” isimli öyküsü üzerinde uygulanarak değerlendirilmiştir. Çalışmanın Sonuç ve Öneriler bölümünde “anlatı deneyim tabanları” ve “anlatıların deneyim tabanıyla modellenmesi” düşünceleri kavramsallaştırılmış ve uygulama alanları tartışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Deneyim Tabanları,Anlatı Deneyim Tabanları,Anlatı Modelleme

Narrative Experience Bases - "The Little Prince" Case Study

Öz

An experience base is a personal knowledge base based on a context-experience semantic network derived from the ontology of life experiences captured by a life logging system and the accompanying contexts. Experience bases are derived from personal experiences and one is the sole actor of experiences. Narratives are sets of experiences in which more than one actor can be found, such as a story, fairy tale and novel, and a separate experience base can be obtained for each actor in a narrative. In this study, the adaptation of contexts and context - experience semantic network to the experiences of narratives, which are part of the “management of learning experiences” approach, are investigated. The developed method was evaluated by applying it on Antoine de Saint-Exupéry’s world famous “Little Prince”. In the Conclusion and Suggestions section of the study, narrative experience bases and the ideas of modeling narratives with experience base were conceptualized and their application areas were discussed.

Anahtar Kelimeler

• Experience Bases,Narrative Experience Bases,Narrative Modelling

Kaynakça

1. Akınhay, O. (2015, 13 Nisan). Küçük Prens Küçük Prenslere karşı. Agora Kitaplığı, http://agorakitapligi.com/kucuk-prens-kucuk-prenslere-karsi/ (20.02.2019).
2. Basili, V. R., Lindvall, M., & Costa, P. (2001). Implementing the Experience Factory concepts as a set of Experience Bases. In Proceedings of the SEKE 2001 Conference, Buenos Aires, Argentina, 102-109.
3. Bostock, M., Ogievetsky, V. & Heer, J. (2011). D3 – data-driven documents. IEEE Transactions on Visualization and Computer Graphics, 17 (12), 2301–2309.
4. Cheng, P. W., Chennuru, S., Buthpitiya, S. & Zhang, Y. (2010). A language-based approach to indexing heterogeneous multimedia lifelog. International Conference on Multimodal Interfaces and the Workshop on Machine Learning for Multimodal Interaction, ACM.
5. Davies, S. (2011). Still Building the Memex. Communications of the ACM, 53 (2), 80-88.
6. Dervişcemaloğlu, B. (2007). Gerard Genette’e göre anlatı söylemi, Ege Edebiyat, http://www.ege-edebiyat.org/docs/337.doc. Erişim tarihi: 12.09.2019.
7. Doherty, A. R., Caprani, N., Conaire, C. Ó., Kalnikaite, V., Gurrin, C., Smeaton, A. F. & O’Connor, N. E. (2011). Passively recognising human activities through lifelogging. Computers in Human Behavior, 27 (5), 1948-1958.
8. Experience. (1989). The Oxford English Dictionary 2nd Edition. Oxford, UK: Oxford University Press.

9. Gerard Genette (2011). Anlatının söylemi: Yöntem hakkında bir deneme. Çev. Ferit Burak Aydar, İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi. (İlk baskı: 1980).
10. Guillemette, L. ve Lévesque, C. (2016). Narratology. Signo. http://www.signosemio.com/genette/narratology.asp. Erişim tarihi: 12.09.2019.
11. Gurrin, C., Smeaton, A.F. ve Doherty, A.R. (2014). Lifelogging: Personal big data, Foundations and Trends in Information Retrieval, 8 (1), 1-125.
12. Kaptelinin, V. (2018). Activity Theory, The Encyclopedia of Human-Computer Interaction, 2nd Ed. https://www.interaction-design.org/encyclopedia/activity_theory.html. Erişim tarihi: 12.09.2019.
13. Mutlu, M.E. (2014). Öğrenme deneyimlerinin yorumlanması. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 3 (4), 21-45.
14. Mutlu, M.E. (2015a). Öğrenme deneyimleri bağlam modeli, Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 4 (3), 173-191.
15. Mutlu, M.E. (2015b). Yaşam günlüğünün aktif kullanımı, 20.Türkiye’de İnternet Konferansı – İnet-Tr’15, İstanbul Üniversitesi.
16. Neo4j. (2018). Neo4j Graph Database [Yazılım], http://neo4j.com. Erişim tarihi: 12.09.2019.
17. Saint-Exupéry, A. (2015). Küçük Prens, Erhan Kayaalp (Çev.). İstanbul: Agora Kitaplığı. (İlk baskı. 1943).
18. Schacter, D.L., Gilbert, D.T. & Wegner, D.M. (2011). Semantic and episodic memory. Psychology; Second Edition. New York: Worth, Incorporated.
19. Teraoka, T. (2011). A study of exploration of heterogeneous personal data collected from mobile devices and web services. In Multimedia and Ubiquitous Engineering (MUE), 2011 5th FTRA International Conference (s. 239-245). IEEE.
20. Wang, F. & Hannafin, M. J. 2005. Design-Based Research and Technology-Enhanced Learning Environments, Educational Technology Research and Development, 53(4), 5-23.