Implications Regarding the Roles and Responsibilities of Teachers Administrators in the Scope of Educational Institutions's Safety in Disasters

Öz

Considering that the education infrastructure and beneficiaries are damaged by disasters and service continuity is not ensured, an effective disaster management scheme is needed for resilient education infrastructure.In this context, it is aimed to evaluate the perspectives of school administrators on disaster preparedness, roles and responsibilities. Within the scope of the study, face-to-face interviews were conducted using semi-structured interview forms with 26 participants working as school administrators in 10 different schools in the center of Gümüşhane province, which were determined by criterion sampling method. The data were collected in the 2019-2020 academic year fall-spring term. As a result of the analysis, the participants who stated that they do not have a role in disaster and emergency situations, revealed a very broad approach when they stated the roles they should have. It is recommended that experts who have completed their training in disaster management are included in the organizational structure, creating professional units, identifying hazards, preparing risk and crisis plans, supporting all phases of disaster management with legislation for units, and clarifying roles for disasters and emergencies. Education infrastructure resistance should be addressed by revealing all its dimensions and examining them in depth.

Anahtar Kelimeler

• Disaster
• Security
• Safety School
• Administrator
• Teacher.

Afetlerde Eğitim Kurumları Güvenliği Kapsamında Öğretmen Yöneticilerin Rol ve Sorumlulukları ile İlgili Çıkarımlar

Öz

Eğitim altyapısının ve yararlanıcılarının afetlerden zarar görmesi ve hizmet devamlılığının sağlanamaması dikkate alındığında dirençli eğitim altyapısı için etkin afet yönetim şemasına ihtiyaç duyulmaktadır. Bu bağlamda okul yöneticilerinin afetlere yönelik hazırlık çalışmalarına, rol ve sorumluluklarına bakış açılarının değerlendirmek amaçlanmaktadır. Çalışma kapsamında ölçüt örnekleme metodu ile belirlenmiş Gümüşhane ilinin merkezinde bulunan 10 farklı okulda okul yöneticisi olarak görev yapmakta olan 26 katılımcı ile yarı yapılandırılmış görüşme formları kullanılarak yüz yüze görüşme gerçekleştirilmiştir. Veriler 2019-2020 eğitim-öğretim güz-bahar döneminde toplanmıştır. Yapılan analizler sonucunda afet ve acil durumlarda rollerinin bulunmadığı belirten katılımcılar olması gereken rolleri belirttiklerinde ise çok geniş bir yaklaşım ortaya çıkarmışlardır. Katılımcı görüşlerinden planlamanın güncel olduğu ve paydaş ortaklıklarının yapıldığı görülmektedir. Afet yönetimi alanında eğitimini tamamlamış uzmanların teşkilat yapısına dâhil edilerek profesyonel birimler oluşturulması, tehlikelerin belirlenmesi, risk ve kriz planlarının hazırlanması, birimler için afet yönetiminin tüm evrelerinin mevzuat ile desteklenmesi ve afet ve acil durumlar için rollerin netleştirilmelidir. Eğitim altyapı direnci tüm boyutları ortaya konulup derinlemesine irdelenerek ele alınmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• Afet
• Güvenlik
• Okul Güvenliği
• Yönetici
• Öğretmen.

Kaynakça

1. AFAD, (2021). Afete Hazır Okul. Erişim Tarihi: 04.04.2021 https://www.afad.gov.tr/afadem/afete-hazir-okul
2. Baş, T., & Akturan, U. (2017). Sosyal Bilimlerde Bilgisayar Destekli Nitel Araştırma Yöntemleri. (3. Baskı), Ankara, Türkiye: Seçkin Yayıncılık.
3. Benevolenza, M. A., & DeRigne, L. (2019). The İmpact Of Climate Change And Natural Disasters On Vulnerable Populations: A Systematic Review Of Literature. Journal of Human Behavior in the Social Environment, 29(2), 266-281.
4. Cahill, H., Beadle, S., Mitch, J., Coffey, J., & Crofts, J. (2010). Adolescents in Emergencies. Parkville: Youth Research Centre, The University of Melbourne.
5. Costa, R., Hansel, T. C., Moore, M., Many, M., & Osofsky, J. (2015). Teachers And School Personnel As First Responders Following Disasters: Survivors And Supporters. J Trauma Stress Disor Treat, 4(4).
6. Díaz-Vicario, A., & Gairín Sallán, J. (2017). A Comprehensive Approach To Managing School Safety: Case Studies İn Catalonia, Spain. Educational Research, 59(1), 89-106.
7. Dirik, K., Yürür, Y. D. D. T., & Demirbağ, A. G. H. (2003). 1 Mayıs 2003 Çimenli (Bingöl) Depremi Değerlendirme Raporu. Hacettepe Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Jeoloji Mühendisliği Bölümü.
8. Dikmenli, Y., & İbrahim, G. A. F. A. (2017). Farklı Eğitim Kademelerine Göre Afet Kavramı. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (44), 21-36.

9. Dünya Bankası, (2016). İstanbul Deprem Riskini Azaltma ve Acil Durum Hazırlık Projesi İçin Türkiye Cumhuriyeti’ne Sağlanan 310,0 Milyon Avro (400,0 Milyon Abd$ Eşdeğeri) Tutarındaki Bir Krediye Ve 109,8 Milyon Avro (150 Milyon ABD$ Eşdeğeri) Tutarındaki Ek Finansman Kredisine İlişkin Uygulama Tamamlama Ve Sonuç Raporu (IBRD-47840 ve IBRD-80330). Rapor No: ICR00003698 https://www.ipkb.gov.tr/wp-content/uploads/2019/05/ismep-proje-kapanis-raporu.pdf
10. Ersoy, Ş., & Koçak, A. (2016). Disasters And Earthquake Preparedness Of Children And Schools İn Istanbul, Turkey. Geomatics, Natural Hazards and Risk, 7(4), 1307-1336.
11. Gülkan, P., & Utkutuğ, D. (2003). Okul Binalarının Deprem Güvenliği İçin Minimum Dizayn Kriterleri. Türkiye Mühendislik Haberleri Sayı 425, 13-22.
12. Graham, J., Shirm, S., Liggin, R., Aitken, M. E., & Dick, R. (2006). Mass-Casualty Events At Schools: A National Preparedness Survey. Pediatrics, 117(1), e8-e15.
13. Mutch, C. (2018). The Role Of Schools İn Helping Communities Copes With Earthquake Disasters: The Case Of The 2010–2011 New Zealand Earthquakes. Environmental Hazards, 17(4), 331-351.
14. Kano, M., & Bourque, L. B. (2007). Experiences With And Preparedness For Emergencies And Disasters Among Public Schools İn California. NASSP bulletin, 91(3), 201-218.
15. Karancı, A. N., Kalaycıoğlu, S., Erkan, B. B. B., Özden, A. T., Çalışkan, İ., & Özakşehir, G. (2011). Tabanlı-Van (23 Ekim 2011) ve Edremit-Van (9 Kasım 2011) Depremleri İnceleme Raporu. Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Afet Yönetimi Uygulama ve Araştırma Merkezi, Ankara.
16. Kousky, C. (2016). Impacts Of Natural Disasters On Children. The Future of children, 73-92.
17. Lai, B. S., Esnard, A. M., Lowe, S. R., & Peek, L. (2016). Schools And Disasters: Safety And Mental Health Assessment And İnterventions For Children. Current psychiatry reports, 18(12), 1-9.
18. Mirzaei, S., Mohammadinia, L., Nasiriani, K., Dehghani Tafti, A. A., Rahaei, Z., Falahzade, H., & Amiri, H. R. (2019). School Resilience Components İn Disasters And Emergencies: A Systematic Review. Trauma Monthly, 24(5), 1-13.
19. Mutch, C. (2014). The Role Of Schools in Disaster Preparedness, Response And Recovery: What Can We Learn From The Literature?. Pastoral Care in Education, 32(1), 5-22.
20. Hyder, S., Manzoor, A. F., & Iqbal, M. A. (2020). Policy Implementation: Teachers’ Role as First Responders in Emergencies and Disasters. Kesmas: Jurnal Kesehatan Masyarakat Nasional (National Public Health Journal), 15(4).
21. UNISDR, (2015). Comprehensive School Safety. In: UNISDR, editor. Brussels, Belgium: UNISDR; 2015. Erişim Tarihi: 03.04.2021, https://www.preventionweb.net/files/55548_cssframework2017.pdf
22. Oral, V. (2018). İlköğretim Okullarının Afet ve Acil Durumlara Yönelik Kurumsal Hazırlıklarının Değerlendirilmesi (Gümüşhane İli Örneği), Gümüşhane Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi, Gümüşhane.
23. Ozmen, F. (2006). The Level Of Preparedness Of The Schools For Disasters From The Aspect Of The School Principals. Disaster Prevention and Management: An International Journal, 15(3), 383-395.
24. Seddighi, H., Sajjadi, H., Yousefzadeh, S., López, M. L., Vameghi, M., Rafiey, H., ... & Fonseca, M. G. (2020). Students’ Preparedness For Disasters İn Schools: A Systematic Review Protocol. BMJ paediatrics open, 4(1).
25. Seggie, F. N. & Bayyurt, Y. (2017). Nitel Araştırma Yöntemlerine Giriş. Nitel Araştırma Yöntem, Teknik, Analiz Ve Yaklaşımları. (2.Baskı). Ankara, Türkiye: Anı Yayıncılık.
26. Shah, A. A., Gong, Z., Ali, M., Jamshed, A., Naqvi, S. A. A., & Naz, S. (2020). Measuring Education Sector Resilience in The Face Of Flood Disasters in Pakistan: An Index-Based Approach. Environmental Science and Pollution Research, 27(35), 44106-44122.
27. Stough, L. M., Kang, D., & Lee, S. (2018). Seven School-Related Disasters: Lessons For Policymakers And School Personnel. Education Policy Analysis Archives, 26, 100.
28. Sulkowski, M. L., & Lazarus, P. J. (2013). Five Essential Elements Of Crisis İntervention For Communities And Schools When Responding To Technological Disasters. International Journal of School & Educational Psychology, 1(1), 3-12.
29. Sünbül, A. B., Dağdeviren, U., Gündüz, Z., & Arman, H. (2007). 1999 Marmara Depremi Sonrası Adapazarı Şehir Merkezi Hasar Durumlarının Analizi ve Depremin Ekonomik Boyutu. TMMOB Afet Sempozyumu, 433-442.
30. Tanhan, F., & Kardaş, F. (2014). Van depremini yaşayan ortaöğretim öğrencilerinin travmadan etkilenme ve umutsuzluk düzeylerinin incelenmesi. Sakarya University Journal of Education, 4(1), 102-115.
31. TBMM, (2010). Deprem Riskinin Araştırılarak Deprem Yönetiminde Alınması Gereken Önlemlerin Belirlenmesi Amacıyla Kurulan Meclis Araştırması Komisyonu Raporu.
32. Turhan, M., & Turan, M. (2012). Ortaöğretim kurumlarında güvenlik. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 1(1), 121-142.
33. UNICEF & Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, (2015). Van - Erciş Depremleri Sonrası Yürütülen Psikososyal Destek Programlarının Değerlendirilmesi Değerlendirme Raporu, ISBN: 978-92-806-4821-8