Türkiye’nin Doğu Karadeniz Bölgesinde Yetişen Karayemiş Bitkisinin (Prunus laurocerasus L.) Meyve ve Toprak Örneklerinin Radyolojik Değerlendirilmesi
Öz
Bu
çalışma Doğu Karadeniz Bölgesinde on dört farklı istasyondan toplanan karayemiş
(Prunus laurocerasus L.)‘in meyve kısmında ve bu türün köklerindeki toprak
örneklerinde 226Ra, 232Th, 137Cs ve 40K
radyonüklid konsantrasyon sonuçlarını göstermektedir. Karayemişin meyve
kısmında 226Ra, 232Th, 137Cs ve 40K’ın
ortalama aktivite konsantrasyonları sırasıyla 1.75, 1.03, 2.07 ve 215.38 Bq kg-1(kuru
ağırlık)’dır. Toprak örneklerinde 226Ra, 232Th ve 40K’ın
ortalama aktivite konsantransyonları Dünya ortalaması değerlerinden daha düşük
olarak belirlenmiştir. Karayemiş meyvesi ve toprak örneklerinde en yüksek 137Cs
radyonüklid konsantrasyonu Rize Merkez istasyonunda gözlemlenmiştir. Bunlara ek
olarak, karayemişin tüketimine bağlı olarak 226Ra, 232Th,
137Cs ve 40K’ın günlük alımı, yıllık alınan etkin doz ve
kanserojen risk değerleri hesaplanmış ve uluslararası değerlerle karşılaştırılmıştır.
Ayrıca toprak örneklerinde radyum eşdeğer aktivitesi, soğurulmuş doz oranı, dış
tehlike indeksi ve yıllık etkin doz eşdeğeri hesaplanmıştır. Bu hesaplamalara
ilaveten topraktan karayemişin meyve kısmına geçen 226Ra, 232Th,
137Cs ve 40K radyonüklidleri için transfer faktörleri
belirlenmiştir. Bu çalışmada elde edilen sonuçlar kanserojen risk ve radyolojik
etki parametre değerlerinin herhangi bir risk taşımadığını göstermektedir.
Anahtar Kelimeler
Günlük alım dozu,HPGe dedektör,Karayemiş,Radyoaktivite,Transfer faktörü
Kaynakça
- Alasalvar, C., Al-Farsi, M. ve Shahidi, F., 2005. Compositional characteristics and antioxidant components of cherry laurel varieties and pekmez, Journal of Food Science, 70, 1, 47─52.
- Amanjeet, Kumar, A., Kumar, S., Singh, J., Singh, P. ve Bajwa, B.S., 2017. Assessment of natural radioactivity levels and associated dose rates in soil samples from historical city Panipat, India, Journal of Radiation Research and Applied Sciences, 10, 283–288.
- Amrani, D. ve Tahtat, M., 2001. Natural radioactivity in Algerian building materials, Applied Radiation and Isotopes, 54, 4, 687–689.
- Aung, H.P., Aye, Y.S., Mensah, A.D., Omari, R.A., Djedidi, S., Oikawa, Y., Ohkama-Ohtsu, N., Yokoyama, T. ve Bellingrath-Kimura, S.D., 2015. Relations of fine-root morphology on 137Cs uptake by fourteen Brassica species, Journal of Environmental Radioactivity, 150, 203–212.
- Badran, H.M., Sharshar, T. ve Elnimer, T., 2003. Levels of 137Cs and 40K in edible parts of some vegetables consumed in Egypt, Journal of Environmental Radioactivity, 67, 181‒190.
- Baker, A.J.M. ve Brooks, R.R., 1989. Terrestrial higher plants which hyperaccumulate metallic elements ‒ a review of their distribution, ecology and phytochemistry, Biorecovery, 1, 81–126.
- Baltas, H., Kiris, E., Ustabas, I., Yilmaz, E., Sirin, M., Kuloglu, E. ve Erdogan Gunes, B., 2014. Determination of natural radioactivity levels of some concretes and mineral admixtures in Turkey, Asian Journal of Chemistry, 26, 13, 3946–3952.
- Baltas, H., Kiris, E. ve Sirin, M., 2017. Determination of radioactivity levels and heavy metal concentrations in seawater, sediment and anchovy (Engraulis encrasicolus) from the Black Sea in Rize, Turkey, Marine Pollution Bulletin, 116, 528–533.
- Beretka, J. ve Mathew, P.J., 1985. Natural radioactivity of Australian building materials, waste and by-products, Health Physics, 48, 87–95.
- Celik, N., Cevik, U., Celik, A. ve Kucukomeroglu, B., 2008. Determination of indoor radon and soil radioactivity levels in Giresun, Turkey, Journal of Environmental Radioactivity, 99, 1349–1354.