Stres İnkontinansta Hemşirelik Yaklaşımı: Stres İnkontinans Bakım Protokolü
Öz
Stres inkontinans kadınlarda en sık görülen inkontinans türü olup bireyin yaşamını olumsuz etkilemektedir. Stres inkontinansın tedavisinde konservatif tedaviler ilk seçenek olarak önerilmektedir. Stres inkontinans tedavisinde amaç, hastaya zarar vermeden semptomlarını hafifletmek ve yaşam kalitesini arttırmak olmalıdır. Hemşirelerin, konservatif yöntemleri hakkında kanıt temelli bilgiye sahip olmaları gerekmektedir. Ancak hemşireler bu kanıtlar hakkında yeterli bilgi sahibi olmadığı için kanıtları bakıma yansıtamamaktadır. Kanıta dayalı bilgiyi bakıma yansıtmada kullanılan yaklaşımlardan biri bakım protokolleridir. Bakım protokollerinin oluşturulması ve uygulanmasında; kanıta dayalı uyulama modelleri, kanıta dayalı bilgi ile klinik uygulamalar arasında köprü kurma görevi üstlenirler. Kanıta dayalı uygulama modellerinden biri olan Stevens Yıldız Modeli Bilginin Dönüşümü (Stevens Star Model of Knowledge Transformation) kanıta dayalı hemşirelik araştırmalarının belirli bir sistematik içerisinde yürütülmesini sağlayan bir kanıta dayalı uygulama modelidir. Bu derlemede, stres inkontinans hemşirelik yaklaşımı ve Yıldız Modeli ile aşamaları kullanılarak oluşturulmuş olan Stres İnkontinans Bakım Protokolü anlatılmıştır.
Anahtar Kelimeler
, Hemşirelik , ,Hemşirelik protokolleri , , Stres , ,Üriner inkontinans
Kaynakça
- 1. Abrams, P, Cardozo, L, Fall, M, Griffiths D, Rosier P, Ulmsten U, Kerrebroeck, Victor, A. and Wein, A. (2003). “The Standardisation of Terminology of Lower Urinary Tract Function: Report From The Standardisation Sub-Committee of The International Continence Society”. Urology, 187 (1), 116–26.
- 2. Lim, R, Liong, ML, Leong, W. S, Khan, NAK. and Yuen, K. H. (2017). “Effect of Stress Urinary Incontinence on The Sexual Function of Couples And The Quality of Life of Patients”. Journal of Urology, 166 (1), 153-158.
- 3. Milsom, I, Altman, D, Cartwright, R, Lapitan, M. C, Nelson, R, Sillen, U. and Tikkinen, K. (2013). “Epidmiology of Urinary Incontinence and Other Lower Urinary Tract Symptoms, Pelvic Organ Prolapse and Anal Incontinence”. In: Incontinence. 5 th edition, European association of urology. Abrams P, Cardozo L, Khoury S, Wein A, Editors. ICUD-EAU. https://www.ics.org/Publications/ICI_5/INCONTINENCE.pdf
- 4. National Institute for Health and Clinical Excellence (NICE) (2013). “Urinary Incontinence: The Managment of Urinary Incontinence in Women”. Erişim adresi: https://www.nice.org.uk/guidance/cg171 (Erişim tarihi: 06.07.2020).
- 5. Engberg, S. (2016). “Urinary Incontinence/Voiding Dysfunction in The Female”. In: Wound, Ostomy and Continence Society Core Curriculum, Continence Managment. Doughty B.D, Moore K.N, (Eds.). Wolters Kluwer.
- 6. Bø, K, Taseth, T. and Vinsnes, A. (2000). “Randomized Controlled Trial on The Effect of Pelvic Floor Muscle Training on Quality of Life And Sexual Problems in Genuine Stress İncontinent Women”. Acta Obstetrica et Gynecologica Scandinavica, 79, 598-603.
- 7. Broome, A.S.B. (2003). “The Impact Of Urinary Incontinence on Self-Efficacy and Quality of Life”. Health Qual Life Out, 1-35.
- 8. Lins, S, Hayder-Beichel, D, Kunath, F, Cartwright, R, Motschall, E, Antes, G. and Rücker, G. (2014). “Pelvic Floor Muscle Training Versus Other Active Treatments For Urinary Incontinence in Women”. Cochrane Database Syst Rev, 6, 1-10.
- 9. DuMoulin, C, Hay-Smith, E. J. C. and Mac Habee-Seguin, C. (2014). “Pelvic Floor Muscle Training Versus No Treatment, or Inactive Control Treatments, For Urinary Incontinence in Women.” Cochrane Database Syst Rev, 5, 1-96.
- 10. Borrie, M.J, Bawden, M, Speechley, M. and Kloseck, M. (2002). “Interventions Led By Nurse Continence Advisers in The Management of Urinary Incontinence: A Randomized Controlled Trial”. Canadian Medical Association Journal, 166 (10), 1267-1273.