Etik Değerler ve Örgütsel Bağlılık İlişkisi Üzerine Turizm İşletmeleri Örneğinde Bir Araştırma

Öz

Örgütlerde etik ve ilgili konular işletmelerin ilgi alanına giren bir kavramdır. Özellikle son yıllarda gerek beşeri unsurların toplumun farklı katmanlarında önem kazanması gerekse kurumuna bağlı personel istihdam etme eğilimi örgütsel bağlılık ve etik kavramının bir arada ele alınmasını gerekli kılmıştır.  İşletmesine bağlı, güler yüzlü, güçlü iletişim becerilerine sahip, etik değerlere önem veren personelin işletmelerine olan bağlılıkları pek çok kurumun arzu ettiği bir husustur. Bu kapsamda; araştırmanın amacı, farklı turizm işletmelerinde çalışan personelin etik değerlere yönelik tutumları ile örgütsel bağlılık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırma turizmde popüler birer destinasyon olma yolunda hızla ilerleyen Samsun, Sinop, Kastamonu illerinde hizmet sunan turizm işletmelerinde çalışmakta olan personele anket tekniği kullanılarak gerçekleştirilmiş; netice itibariyle 398 anket formu analize tabi tutulmuştur. Araştırma sonuçlarına göre; turizm işletmeleri personelinin etik değerlere yönelik tutumları ile örgütsel bağlılık düzeyleri arasında da pozitif yönlü bir ilişki tespit edilmiştir. 

Anahtar Kelimeler

• Etik Değerler,Örgütsel Bağlılık,Turizm Personeli,Turizm İşletmeleri,Turizm

Kaynakça

1. Aksoğan, M. (2017). Meslek Etiği. Erişim Tarihi: 11.05.2018 https://admin.inonu.edu.tr/media/iys/cmsmenu/1210/2017/12/Meslek-Eti%C4%9Fi.pdf.
2. Aksu, A. ve Aktas, A. (2005). Job Satisfaction of Managers in Tourism: Cases in the Antalya Region of Turkey. Managerial Auditing Journal, 20(5), 479- 488.
3. Aras, G. (2001). Ekonomi Forumu: İş Etiği, Etik Sorunlar, Yeni Yaklaşımlar, İstanbul, Basım Çözüm Reklam.
4. Avcı, N. ve Küçükusta, D. (2009). Konaklama İşletmelerinde Örgütsel Öğrenme, Örgütsel Bağlılık ve İşten Ayrılma Eğilimi Arasındaki İlişki. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 20(1),33-44.
5. Aydın, İ. P. (2001). Yönetsel, Mesleki ve Örgütsel Etik, 2. Baskı, Ankara: Pegem A Yayınevi.
6. Bağcı, Z. (2013). Çalışanların Örgütsel Adalet Algılarının Örgütsel Bağlılıkları Üzerindeki Etkisi: Tekstil Sektöründe Bir İnceleme, Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, Cilt 9, Sayı 19, ss.163-184.
7. Baker, T. L., Hunt, T. G. ve Andrews, M. C. (2006). Promoting Ethical Behavior and Organizational Citizenship Behaviors: The Influence of Corporate Ethical Values. Journal of Business Research, 59(7), 849-857.
8. Balay, R. (2000). Yönetici ve öğretmenlerde örgütsel bağlılık, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

9. Baron, D. P. (2000). Business and Its Environment, Third Edition, Prentice Hall, New Jersey.
10. Baum, T., ve Lundtorp, S. (2000). Seasonality in tourism. London: Elsevier.
11. Baum, T., Hearns, N., ve Devine, F. (2007). Place, people and interpretation: issues of migrant labor and tourism imagery in Ireland. Tourism and Recreation Research, 32(3), 39-48.
12. Bayram, L. (2005). Yönetimde Yeni Bir Paradigma: Örgütsel Bağlılık. Sayıştay Dergisi, 59, 25-139.
13. Berno, T. ve Bricker, K. (2001). Sustainable tourism development: the long road from theory to practice, International Journal of Economic Development. 3, 3-21.
14. Beyers W, Goossens L, Vansant I., ve Mors E. (2003). A structural model of autonomy in middle and late adolescence: connectedness, separation, detachment and agency. J Youth Adolesce 32, 351-365.
15. Blaskova M., ve Blasko R. (2008). Sustainable Development of Rural Tourism through Relations between Customers’ and Employees’ Motivation. Management theory and studies for rural business and infrastructure development, 15(4), 19-28.
16. Bolat, T., ve Seymen Aytemiz, O. (2003), Örğütlerde İş Etiği ve Kariyer Yönetimi İlişkisi: Normatif Etik Boyutuyla Bir Değerlendirme, İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi, İşletme İktisadı Enstitüsü Dergisi, Yönetim, 14(45), 3-19.
17. Boulstridge, E. ve Carrigan, M. (2000). Do consumers really care about corporate responsibility? Highlighting the attitude-behaviour gap. Journal of Communication Management, 4(4), 355-368.
18. Bozkurt, Ö. ve Yurt, İ. (2013). Akademisyenlerin Örgütsel Bağlılık Düzeylerini Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma. Yönetim Bilimleri Dergisi,11(22), 121-139.
19. Budeanu, A. (2005). Impacts and responsibilities for sustainable tourism: A tour operator’s perspective, Journal of Cleaner Production, 13(2), 87-91.
20. Buluç, B. (2009). Sınıf Öğretmenlerinin Algılarına Göre Okul Müdürlerinin Liderlik Stilleri ile Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişki, Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 15(57), 5-34.
21. Butcher, J. (2008). Ethical’ travel and well-being: reposing the issue, Tourism Recreation Research, 33(2), 219-222.
22. Butler, R. (1992). Tourism, environment and development. Environmental Conservation, 18(3), 201-209.
23. Callan, V. J. (1992). Predicting Ethical Values and Training Needs in Ethics. Journal of Business Ethics, 11(10), 761-769.
24. Campbell, S. (2003). It may be ethical but is it news? In Focus, Summer, Issue 47, 9.
25. Chonko L.,B., ve Hunt S.,D. (2000). Ethics and marketing management: a retrospective and prospective commentary. J Bus Res, 50, 235–44 .
26. Davidson, M. C. G., Timo, N., ve Wang, Y. (2010). How much does labor turnover cost? A case study of Australian four and five star hotels. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 22(4), 451-466.
27. De George, R. T. (1986). Business Ethics, Macmillan, New York.
28. Deery, M. A., ve Shaw, R. N. (1997). An exploratory analysis of turnover culture in the hotel industry in Australia. International Journal of Hospitality Management, 16(4), 375-392.
29. Doğan, S. ve Kılıç, S. (2007). Örgütsel Bağlılığın Sağlanmasında Personel Güçlendirmenin Yeri ve Önemi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (29),37-61.
30. Donyadide, A. (2010). Ethics in Tourism, European Journal of Social Sciences, 17(3), 426-433.
31. Dost Özkan, A. (2016). Etik Değerler Ölçeği-EDÖ-Uzun Form, https://wordpress.clarku.edu/ljensen/files/2016/09/Measure-EVA-Turkish-081816.pdf , Erişim Tarihi: 02.12.2018.
32. Dubinsky AJ., ve Ingram TN. (1984), Correlates of salespeople's ethical conflict: an exploratory investigation. J Bus Ethics, 3, 43–53.
33. Durna, U., ve Eren, V. (2005). Üç Bağlılık Unsuru Ekseninde Örgütsel Bağlılık. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 6(2), 210-219.
34. Enea, C. (2007), The tourism industry of ethics and tourism, Management and Marketing Craiova, 1, 166-170.
35. Eroğlu, A. H., Adıgüzel, O., ve Öztürk, U. C. (2011). Sessizlik Girdabı ve Bağlılık İkilemi: İşgören Sessizliği ile Örgütsel Bağlılık İlişkisi ve Bir Araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16(2), 97-124.
36. Eröz, S. S. ve Doğdubay, M. (2012). Turistik Ürün Tercihinde Sosyal Medyanın Rolü ve Etik İlişkisi. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 27(1),133-157.
37. Ersoy, S. ve Bayraktaroğlu, S. (2010). Örgütsel Bağlılık. Özler D. E. (Editör). Örgütsel Davranışta Güncel Konular. İstanbul: Ekin Yayın Evi.
38. Feinstein, A. H. ve Vondrasek, D. (2001). A Study of Relation- ships between Job Satisfaction and Organizational Com- mitment among Restaurant Employees. Journal of Hospitality, Tourism, and Leisure Science, 1(4), 1-20.
39. Feinstein, A. H. ve Vondrasek, D. (2001). A Study of Relationships between Job Satisfaction and Organizational Commitment among Restaurant Employees, Journal of Hospitality, Tourism, and Leisure Science, 1(4), 1-20.
40. Fennell, D.A. (2008). Tourism ethics needs more than a surface assroach, Tourism Recreation Research, 33(2), 223-224.
41. Fisher R., McPail R., ve Menghetti G. (2010). Linking employee attitudes and behaviors with business performance: a comparative analysis of hotels in Mexico and China. International Journal of Hospitality Management, 29, 387-404.
42. French, S. (2005). Tourism and sustainable development, Proceedings of the Foundation for Excellence in Business Practice Conference, Geneva.
43. Garcia T., ve Pintrich PR. (1996). The effects of autonomy motivation and performance in the college classroom. Contemp Educ Psychol, 21, 477-486.
44. Gegez, E. (2010), Pazarlama Araştırmaları, 3. Baskı, İstanbul: Beta Yayınları.
45. Gonzalez, J. V., ve Garazo, T. G.(2006). Structural Relationships between Organizational Service Orientation, Contact Employee Job Satisfaction and Citizenship Behavior, International Journal of Service Industry Management, 17(1), 23-50.
46. Goodwin, H., ve Francis, J. (2003). Ethical and responsible tourism: consumer trends in the UK. Journal of Vacation Marketing, 9(3), 271-284.
47. Gül, H. (2002). Örgütsel Bağlılık Yaklaşımlarının Mukayesesi ve Değerlendirmesi. Ege Akademik Bakış Dergisi, 2(1), 37-56.
48. Gündoğan, T. (2009). Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası Örneği, Uzmanlık Tezi. Ankara: TC Merkez Bankası İnsan Kaynakları Genel Müdürlüğü.
49. Gürbüz, S. (2006). Örgütsel Vatandaşlık Davranışı ile Duygusal Bağlılık Arasındaki İlişkilerin Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma. AİBÜ-İİBF Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(1), 48-75.
50. Hall, D., ve Brown, F. (2008). The tourism industry’s welfare responsibilities: an adequate response?, Tourism Recreation Research, 33(2), 213-218.
51. Harris, L. C. (2012). Rissing off ' tourists: An empirical evaluation of tourists' perceptions and service worker (mis) behavior. Annals of Tourism Research, 39(2), 1070-1093.
52. Hatcher, T. (2004). Environmental Ethics as an Alternative for Evaluation Theory in For-Profit Business Contexts. Evaluation and Program Planning, 27(3), 357-363.
53. Hmel B.A., ve Pincus A.L. (2002). The meaning of autonomy: on and beyond the interpersonal circumplex. J Pers; 70, 277-310.
54. Holjevac, I. A. (2008), Business Ethics in Tourism: As A Dimension of Tqm, Total Quality Management, 19(10), 1029-1041.
55. Hoogervorst, N., De Cremer, D. ve van Dijke, M. (2010). Why leaders not always disassrove of unethical follower behavior: It depends on the leader's self-interest and accountability. Journal of Business Ethics, 95(1), 29-41.
56. Hoque K. (1999). HRM and Performance in the UK hotel industry. British Journal of Industrial Relations, 37(3), 419-443.
57. Hultsman, J. (1995). Just Tourism. An Ethical Framework, Annals of Tourism Research, 22(3), 553-567.
58. Hunt SD, Wood VR., ve Chonko LB. (1989). Corporate individuals in organizations: an issue ethical values and organizational commitment in marketing. J Mark, 53(3), 79–90.
59. Iverson, R. D. ve Buttigieg, D. M. (1999). Affective, Normative and Continuance Commitment: Can the ‘Right Kind’of Commitment Be Managed?. Journal of Management Studies, 36(3), 307-333.
60. Jenkins, C. L. (2008). Tourism and welfare: A good idea and a pious hope, Tourism Recreation Research, 33(2), 225-226.
61. Kağıtçıbaşı Ç. (2005). Autonomy and relatedness in cultural context: implication for self and family. J Cross Cult Psychol; 36, 403-422.
62. Kanter, R. M. (1968). Commitment and Social Organization: A Study of Commitment Mechanisms in Utopian Communities. American Sociological Review, 499-517.
63. Karababa İ., (2005), Mühendislik ve Etik. 3. Ulusal Uçak, Havacılık ve Uzay Mühendisligi Kurultayı, 111, Ankara, 7-8 Mayıs.
64. Karacaoğlu, K. ve Güney, Y. S. (2010). Öğretmenlerin Örgütsel Bağlılıklarının, Örgütsel Vatandaşlık Davranışları Üzerindeki Etkisi: Nevşehir İli Örneği. Öneri, 9(34), 137-153.
65. Karahan, A. (2015). Hekimlerin Örgütsel Bağlılık ve İş Tatmini İlişkisinin İncelenmesine Yönelik Bir Araştırma: Afyon Kocatepe Üniversitesi Hastanesi Örneği. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (23), 1-10.
66. Karalar, R., (2001), Genel İşletme, Eskişehir, Anadolu Üniversitesi Yayınları.
67. Karcıoğlu, F. ve Çelik, Ü. H. (2012). Mobbing (Yıldırma) ve Örgütsel Bağlılığaa Etkisi, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 26(1), 59-75.
68. Kazanç, S. (2013). Etik Değerler Beyannamesini İmzaladık. SYKONSEPT - Mart-Nisan Sayısı Erişim Tarihi: 08.05.2018 http://www.syk.com.tr/1/images/b629536f-6ba0-4d61-b607-ebd138473833_50.pdf.
69. Keung, S. W. C. (2000). Tourists' perception of hotel frontline employees' questionable job-related behaviour. Tourism Management, 21(2), 121-134.
70. Kılıç, G. (2008). Kariyer Yönetimi ve Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişki: Beş Yıldızlı Otel İşletmelerinde Bir Araştırma. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). T.C. Gazi Üniversitesi, Ankara.
71. Kırel, Ç. (2000). Örgütlerde Etik Davranışlar, Yönetimi ve Bir Uygulama Çalışması, Eskişehir, Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Yayınları, No: 1211, Yayın No: 168, 4-16.
72. Knani, M. (2014). Ethics in the hospitality industry: Review and research agenda. International Journal of Business and Management, 9(3), 1-8.
73. Kulshreshta, P. (2005). Business Ethics versus Economic Incentives: Comtemporary Issues and Dilemmas, Journal of Business Ethics, 60(4), 393-410.
74. Lamsa, A. M., ve Savolainen, T. (1999). Exploring commitment in different contexts of change: findings from a study on downsizing and quality improvement. Allied Academies, 4(10).
75. Lashley, C., ve Chaplain, A. (1999). Labor turnover: Hidden problem – hidden cost. The Hospitality Review, 1(1), 49-54.
76. Mason, P. ve Mowforth, M. (1995). Codes of Conduct in tourism. Occasional papers in Geography, No. 1. University of Plymouth, Department of Geographical Studies.
77. Maxwell, M. ve Steele, G. (2008). Organizational Commitment: A Study of Managers in Hotels, International Journal of Contemporary Hospitality Management, 15(7), 362-369.
78. McClurg, L. N. (1999). Organizational Commitment in the Temporary-Help Service Industry, Journal of Asslied Management Studies, 8(1), 5-26.
79. Mendonca M., ve Kanungo R. (2006). Ethical Leadership, Open University Pres, Buckingham.
80. Meslekî Eğitim ve Öğretim Sisteminin Güçlendirilmesi Projesi [MEGEP]. (2006). Tüm Alanlar, Meslek Etiği. T.C. Millî Eğitim Bakanlığı.
81. Meyer, J. P. ve Allen, N. J. (1991). A Three-Component Conceptualization of Organizational Commitment, Human Resource Management Review, 1 (1), 61-89.
82. Meyer, J. P. ve Allen, N. J. (1990). The Measurement and Antecedents of Affective, Continuance and Normative Commitment to the Organization. Journal of Occupational Psychology, 63(1), 1-18.
83. Miller, J. E., Walker, K. E., Drummond, K. E. ve Hoboken, M. (2002). Supervision in the Hospitality Industry, 4th Edition, John Wiley & Sons, Hoboken.
84. Mintel. (2001). Ethical tourism. Leisure Intelligence – UK report. October. Mintel International Group Ltd.
85. Mosley D. C., Paul H. P., ve Leon C. M., (1996). Management Leadership in Action., New York, Harper Collins.
86. Mowday Richard T., Lyman W. Porter ve Richard M. Steers (1982). Employee- Organization Linkages: the Psychology of Commitment, Absenteeism, and Turnover, New York: Academic Press.
87. Nill, A., ve Schibrowski, J. A. (2007). Research on marketing ethics: a systematic review of the literature, Journal of Macromarketing, 27, 256.
88. O’Reilly, C. ve Chatman, J. (1986). Organizational Commitment and Psychological Attachment: The Effect of Compliance, Identification and Internalization on Prosocial Behavior, Journal of Asslied Psychology,71(3), 492-499.
89. Oğuz N.Y., Tepe H., Büken N.Ö., ve Kucur, D.K. (2005). Biyoetik Terimleri Sözlüğü. Ankara: Türkiye Felsefe Kurumu. Meteksan AŞ, 196-200.
90. Okpara, J.O. ve Wynn, P. (2008). The impact of ethical decision-making behavior. J Assl Psychol climate on job satisfaction, and commitment in Nigeria. Implications for management development. Journal of Management Development, 9(27), 935-950.
91. Özgener, Ş. (2004), İş Ahlâkının Temelleri, İstanbul, Nobel Yayın-Dağıtım.
92. Özutku, H. (2008). Örgüte Duygusal, Devamlılık ve Normatif Bağlılık ile İş Performansı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Istanbul University Journal of the School of Business, 37(2), 79-97.
93. Payne, D. ve Dimanche, F. (1996). Towards a code of conduct for the tourism industry: An ethics model. Journal of Business Ethics, 15(9), 997-1007.
94. Pehlivan, İ. (1997). Yönetimde Etik Sorunu ve Kamu Yöneticisinin Etik Davranışları, 21.yüzyılda Nasıl Bir Kamu Yönetimi Sempozyumu, 7-9 Mayıs 1997, Ankara, TODAİE Yayınları.
95. Pieper, A. (1999). Etiğe Giriş, (Çev. Veysel, A. ve Gönül S.) İstanbul, Ayrıntı Yayınları.
96. Porter, L. W., Steers, R. M., Mowday, R. T. ve Boulian, P. V. (1974). Organizational Commitment, Job Satisfaction, and Turnover Among Psychiatric Technicians. Journal of Asslied Psychology, 59(5), 603-609.
97. Purcell J., ve Kinnie N. (2007). HRM and business performance. İçinde Boxall P., Purcell J., Wright P.(Edt.), The Oxford Handbook of Human Resource Management (533-551). United Kingdom, Oxford University Press.
98. Randall, D.M., ve Cote, J.A.(1991). Interrelationship of influence of ethical climate and ethical work commitment constructs. Work and conflict on role stress in the sales force. Occupations, 2(18), 194.
99. Ratkovic Njegovan, B. (2009). Business Ethics, Faculty of Technical Sciences, Novi Sad.
100. Rogene A. Buchholz, Sandra B. Rosenthal (1998). Business Ethics, Prentice Hall, Usser Saddle River.
101. Ryan, C. (2002). Equity, management, power sharing and sustainability – issues of the ‘new tourism’. Tourism Management, 23, 17-26.
102. Saks, A.M., Mudrack , P. E., ve Ashforth., B.E. (1996). Job satisfaction as predictors’ attitudes toward "The Relationship between the work ethic, job attitudes, intentions to quit, and turnover temporary service employees. Canadian Journal of Administrative Sciences, (3), 226- 236.
103. Schermerhorn J. R. (1999). Management, John Wiley & Sons, Inc., New York.
104. Schminke M, Ambrose ML, ve Noel TW. (1997). The effect of ethical frameworks on perceptions of organizational justice. Acad Manage J, 40:1190–207.
105. Schwepker CH, Ferrell OC., ve Ingram TN. (1997). The influence of ethical climate and ethical conflict on role stress in the sales force. J Occupations, 2(18), 194.
106. Schwepker Jr, C. (2001). Ethical climates relationship to job satisfaction, organizational commitment, and turnover intention in the sales force. Journal of Business Research, 54(72), 520-571.
107. Sctwartz, K., Tasser, R., ve Font, X. (2008). A sustainable sussly chain management framework for tour operators, Journal of Sustainable Tourism, 16(3), 298-314.
108. Seyedin H., Zaboli R., Malmoon Z., ve Azami S. (2013). The relationship between Ethical Values and Organizational Commitment of staff in Public and Non- Public Hospitals. IJHS; 1(1): 1-7.
109. Shakeela, A., ve Cooper, C. (2009). Human resource issues in a small island setting: the case of the Maldivian tourism industry. Tourism Recreation Research, 34(1), 67-79.
110. Sharply R., ve Forster G. (2002). The implication of hotel employee attitudes for the development of quality tourism: the case of Cyprus. Tourism Management, 24, 687-697.
111. Statman, M. (2007). Local ethics in a global world. Financial Analysts Journal, 63(3), 32-41.
112. Steinberg L., ve Silverberg SB. (1986). The vicissitudes of autonomy in early adolescence. Child Dev; 57, 841-851.
113. Stroll, A., Long, A.A., Bourke, V.J., ve Campbell, R., (2008). Etik Kuramları, Derleyen ve Çeviren Mehmet Türkeri, Ankara, Lotus Yayınevi.
114. Tepelus, C.M. (2008). Social responsibility and innovation on trafficking and child sex tourism: Morphing of practice into sustainable tourism policies?, Tourism and Hospitality Research, 8(2), 98-115.
115. Tevruz, S. (2007). Etik Yaklaşımlar ve İş Ahlakı, İş Hayatında Etik, Edt.Suna T., İstanbul: Beta Yayıncılık.
116. Tomljenović, R. ve Getz, D. (2009). Life-cycle stages in wine tourism development: A comparison of wine regions in Croatia and Canada. Tourism Review International, 13(1), 31-49.
117. Trevino L.K., ve Youngblood S.A. (1990). Bad assles in bad barrels: a causal analysis of ethical decision-making behavior. J Assl Psychol, 75, 378–85.
118. Treviño, L. K. (1986). Ethical decision making in organizations: A person-situation interactionist model. The Academy of Management Review, 11(3), 601-617.
119. Usta, A. (2011). Kuramdan Uygulamaya Kamu Yönetiminde Etik ve Ahlak. Karamanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1(2), 39-50.
120. Uysal, E. (2005). Dindarlığın Ahlâkî Temeli Üzerine Bazı Düşünceler, T.C. Uludağ Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi Dergisi, 14(1), 41-59.
121. Velasquez M. G., (2002). Business Ethics Concepts and Cases, Prentice Hall, Fifth Edition.
122. Walker, P.M.L. ve Jensen, A.L. (2015), Validation of the long- and short-form of the Ethical Values Assessment (EVA)-A questionnaire measuring the three ethics assroach to moral psychology, Çeviren: Dost Özkan, A. Sage Journals, 40(2), 181-192.
123. Wasti, S. A. (1999). Organizational Commitment and Collectivism: The case of Turkey, Unpublished Doctoral Dissertation. University of Illinois, Urbana – Champaign.
124. Wasti, S. A. ve Erdil, S. E. (2007). Bireycilik ve Toplulukçuluk Değerlerinin Ölçülmesi: Benlik Kurgusu ve INDCOL Ölçeklerinin Türkçe Geçerlemesi. Yönetim Araştırmaları Dergisi, 7, 39-66.
125. Werner, C. (2003). The new Silk Road: mediators and tourism development in Central Asia, Ethnology, 24(2), 141-159.
126. Wheeller, B. (1997). Tourism’s Troubled Times: Responsible tourism is not the answer, in France, L (ed.) The Earthscan Reader in Sustainable Tourism. London: Earthscan Publishing Ltd.
127. Wiener, Y., Gechman, A. S. (1977). Commitment: A behavioral assroach to job involvement. Journal of Vocational Behavior, 10(1), 47-52.
128. Yenihan, B. (2014). Örgütsel Bağlılık ve İş Tatmini Arasındaki İlişki, Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(2), 170-178.
129. Yılmazer, A. ve Bahadır, İ. (2011). Otel İşletmelerinde Önbüro Çalışanlarının Etik Algılamalarına Yönelik Bir Araştırma. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20(3), 21-40.
130. Yousef, D.A. (2000). Organizational commitment as a mediator of a relationship between islamic factors influencing perceptions of ethical work ethic and attitude toward organizational problems and alternatives. Human Relations Towards The Integration Of The Social Sciences, 4(53),739-740.
131. Zangaro, G. A. (2001). Organizational Commitment: A Concept Analysis. Nursing Forum, 36(2), 14-21.
132. Zopiatis, A., ve Constanti, P. (2007). Human resource challenges confronting the Cyprus hospitality industry. EuroMed Journal of Business, 2(2), 135-153.