Siyasal İletişim Aracı Olarak Sosyal Medyanın Kullanımı: 2024 Yerel Seçimleri Üzerine Bir Araştırma

Öz

Bu çalışma, siyasal iletişimin dijital dönüşüm sürecinde sosyal medya platformlarının yerel seçim kampanyalarındaki etkisini ve stratejik kullanım biçimlerini analiz etmeyi amaçlamaktadır. 31 Mart 2024 Mahalli İdareler Genel Seçimleri kapsamında İstanbul İli Üsküdar İlçesi’nde yarışan belediye başkan adayları Hilmi Türkmen ve Sinem Dedetaş’ın sosyal medya faaliyetleri içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Araştırmada, siyasal aktörlerin sosyal medya platformlarındaki paylaşım temaları, etkileşim düzeyleri ve dijital kampanya stratejileri karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiş, geleneksel medya araçlarıyla olan farkları ortaya konulmuştur. Bulgular, her iki adayın sosyal medyayı aktif biçimde kullandığını, ancak iletişim stratejilerinde farklılaşma olduğunu göstermektedir. Hilmi Türkmen’in daha fazla içerik üretimiyle uzun dönemli dijital varlığa odaklandığı; Sinem Dedetaş’ın ise kısa sürede profesyonel bir imaj sunarak geniş kitlelere ulaşmayı başardığı tespit edilmiştir. Ayrıca sosyal medya paylaşımlarının tematik çeşitliliği, seçmenle doğrudan etkileşim kurma düzeyi, görsel ve video içerik kullanımı gibi faktörlerin siyasal iletişim başarısını etkileyen temel unsurlar olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Siyasal iletişim,
• Seçim kampanyası
• Siyasal aktör
• Yerel seçimler

THE USE OF SOCIAL MEDIA AS A TOOL FOR POLITICAL COMMUNICATION: A STUDY ON THE 2024 LOCAL ELECTİONS

Abstract

This study aims to analyze the impact of social media platforms on local election campaigns within the context of the digital transformation of political communication, as well as the strategic modes of their utilization. The research examines the social media activities of two mayoral candidates—Hilmi Türkmen and Sinem Dedetaş—competing in the 2024 local elections in Istanbul’s Üsküdar district, using content analysis as the primary methodological approach.The study comparatively evaluates the thematic content of political actors’ social media posts, levels of audience engagement, and the characteristics of their digital campaign strategies, highlighting contrasts with traditional media tools. The findings reveal that both candidates actively utilized social media, yet their communication strategies diverged significantly. While Hilmi Türkmen focused on long-term digital presence through a high volume of content production, Sinem Dedetaş succeeded in reaching broad audiences in a short period by presenting a professionally curated image. Moreover, the research identifies that thematic diversity in social media posts, the degree of direct interaction with voters, and the use of visual and video-based content constitute essential determinants of successful political communication.

Keywords

• Political communication
• Political election campaign
• Political aktors
• Lokal elections

Kaynakça

1. Aktaş, H. (2004). Bir Siyasal İletişim Aracı Olarak İnternet. Tablet Kitabevi, Konya.
2. Aziz, A. (2023). Siyasal İletişim. Nobel.
3. Baloğlu E., Uçak A., (2023). "Siyasal Kampanya Aracı Olarak Siyasal Reklamlar: 2023 Seçimleri AK Parti ve CHP Reklamları Örneği", Karatay Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2023(11). ss. 169-195.
4. Biagi, S., “Media/ İmpocat: An İntroduction to Mass Media”, Wadsworth Publishhing; Edition, 2009. Aktaran: Toros, K, D. (2012). Pazarlama Halkla İlişkilerinde Sosyal Medya Uygulamaları. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
5. Bostancı, M. (2015). Bir Siyasal İletişim Aracı Olarak Sosyal Medya: Milletvekili ve Seçmen Örneğinde Bir Alan Araştırması. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kayseri.
6. Burton, G. (1995). Görünenden Fazlası.( çev. N. Dinç). Alan Yayıncılık, İstanbul. S:33. Aktaran: Genel, G, M. (2010). Bir Siyasal iletişim Aracı Olarak Almanya’daki Türk Medyasının, Almanya’da Yaşayan Türklerin Siyasal Tercihleri Üzerine Etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
7. Choudhury, N. (2014). “World wide web and its journey from web 1.0 to web 4.0”, International Journal of Computer Science and Information Technologies, 5(6), 8096-8100.
8. Doğu, B., Özçetin, B., Bayraktutan, G., Binark, M., Çomu, T., Aydemir, T. A ve İslamoğlu, G. (2014). Siyasetin Yeni Hali: Vaka-i Sosyal Medya. Kalkedon Yayınları, İstanbul.

9. Dursunoğlu, İ ve Kömür, G.(2018). “Siyasal Toplumsallaşma Sürecinde Kitle İletişim Araçları: Geleneksel Medyadan Sosyal Medyaya”. The Journal Of Academic Sosial Science Studies, 71, 1-14.
10. Fidan, Z. (2014). “Siyasi Partilerin Siyasal İletişim Aracı Olarak Web Sayfalarını Kullanımı”. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 2(4): 1-23.
11. Güngör, N. (2013). İletişim Kuramları ve Yaklaşımlar. Siyasal Kitapevi. Ankara.
12. Mutlu, E. (2004). İletişim sözlüğü. Ankara: Bilim-Sanat Yayınları.
13. Newberry, C. (2023, 4 Ocak). What is social media marketing? Hootsuite Blog. https://blog.hootsuite.com/social-media-marketing/ (Erişim Tarihi: 12.04.2026).
14. https://www.nature.com/articles/nature.2012.11401/metrics (Erişim Tarihi: 12.04.2026).
15. Rudman, R. ve Steenkamp, L. (2012). “Changing behaviour: Web 2.0 usage and security practices of online users”, In Proceedings of the International Conference on Information Communication Technologies in Education, 1-11.
16. Özkan, A. (2007). Siyasal İletişim Stratejileri. Tasarım Yayınları, İstanbul.
17. Özsoy, O. (2009). Seçim kazandıran Siyasal iletişim. Pozitif Yayınevi, İstanbul.
18. Safko, L ve Brake, K, D. (2009). The Sosial Media Bible: Tactics, Tools & Strategies For Business Success. John Wiley & Sons, İnc. The United States of America. S.453. Erişim Adresi: http://msport04.free.fr/Books/The%20Social%20Media%20Bible.pdf (Erişim Tarihi: 12.04.2026).
19. Shivalingaiah, D. ve Naik, U. (2008). “Comparative study of web 1.0, web 2.0 and web 3.0”, International CALIBER, 499-507.
20. Tokgöz, O. (2008). Siyasal İletişimi Anlamak. İmge Kitabevi, Ankara.
21. Toros, K, D. (2012). Pazarlama Halkla İlişkilerinde Sosyal Medya Uygulamaları. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
22. Tuten, T. L., & Solomon, M. R. (2018). Social media marketing (3rd ed.). Sage.
23. Uslu, K, Z. (1996). “Siyasal İletişim ve 24 Aralık 1995 Genel Seçimleri”. Yeni Türkiye Dergisi, 11,(0):1-16.
24. Yıldırım, B. (2015). İçerik analizi yönteminin tarihsel gelişimi uygulama alanları ve aşamaları. B. Yıldırım (Ed.), İletişim araştırmalarında yöntemler uygulama ve örneklerle içinde. İstanbul: Literatürk Academia.
25. Yıldız, H., Reiter, A., Vrontis, D., & Mouline, J.-P. (2024). Interacting in virtual reality: When the Proteus effect stimulates 3D MMORPG players to buy. Technological Forecasting and Social Change, 201, Article:123205. https://doi.org/10.1016/j.techfore.2024.123205
26. Yücel, A., & Coşkun, P. (2018). Nöropazarlama Literatür İncelemesi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 28(2), 160.