YEREL YÖNETİMLERDE DEZAVANTAJLI GRUPLARA YÖNELİK UYGULANAN SOSYAL POLİTİKALAR: ŞANLIURFA BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ ÖRNEĞİ
Öz
Bulunduğu toplum içerisinde; içinde bulunduğu yoksunluk ya da yoksulluk nedeni ile ülkenin sosyo-ekonomik imkânlarından yeteri kadar ya da hiç faydalanamayan ve de özel olarak korunmaya gereksinim duyan sosyal gruplar dezavantajlı gruplar olarak adlandırılmaktadır. Dezavantajlı gruplar içerisinde çocuklar, gençler, yaşlılar, engelliler, göçmenler, azınlıklar, eski hükümlüler, kadınlar, tek ebeveynli aileler ve yoksullar yer almaktadır. Özel olarak üzerinde durulması gereken bu grupların korunması, ülkemizde başta devlet olmak üzere; sivil toplum kuruluşları ve de yerel yönetimler tarafından uygulanan sosyal politikalar aracılığı ile sağlanmaktadır. Ancak yerel yönetimler, dezavantajlı gruplara yönelik uygulanan sosyal politika uygulamalarında daha da aktif ve önemli bir rol oynamaktadır. Çünkü günümüzde yerel yönetimler içerisinde yer alan belediyelerin özellikle de büyükşehir statüsündeki belediyelerin, sosyal devlet ilkesinin bir gerekliliği olarak sosyal belediyecilik anlayışına geçtiği ve bu anlayışın da 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ve de 5393 sayılı Belediye Kanunu ile desteklendiği görülmektedir. Nitekim hem bu yeni anlayış hem de bu yasal düzenlemeler sayesinde; geçmişte sadece teknik hizmetler sunan belediyeler artık yerel halkın sosyal sorunlarının da çözümüne yönelik çalışmalar geliştirmekte ve de yürütmektedirler. Bu çalışmada; yerel yönetimlerde dezavantajlı gruplara yönelik sunulan hizmetler sosyal politika perspektifinde Şanlıurfa Büyükşehir Belediyesi örneği incelenmiştir. Çalışmamız üç ana bölümden oluşup birinci bölümde yerel yönetimler ve sosyal politika kavramları hakkında bilgi verilecektir. İkinci bölümünde ise Türkiye’de sosyal belediyecilik kapsamında belediyelerin, dezavantajlı gruplara yönelik sosyal politika uygulamalarının hukuki çerçevesi incelenip; Türkiye’de yerel yönetimlerde dezavantajlı gruplara yönelik uygulanan sosyal politikalar genel olarak ele alınacaktır. Çalışmanın son bölümü olan üçüncü bölümde ise Şanlıurfa Büyükşehir Belediyesi Kültür ve Sosyal İşler Daire Başkanlığı Biriminin, dezavantajlı gruplara yönelik uygulamış olduğu sosyal politika uygulamaları incelenip analiz edilecektir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aygen, M. (2014). Sosyal belediyecilik üzerine bir inceleme: Elazığ Belediyesi örneği. Fırat Üniversitesi Harput Araştırmaları Dergisi, 1(1) ,173-192
- Çelik, A. (2014). Sosyal belediyecilik anlayışı: Şanlıurfa Büyükşehir Belediyesi örneği. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16(1), 1-20.
- Çetin, Z. Ö. (2015). Türkiye’de il özel idaresi sisteminin dönüşümü ve 6360 sayılı kanunun dönüşüme etkileri. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20(2),247-266.
- Ersöz, H., Y. (2011). Sosyal politikada yerelleşme. İstanbul: İTO Yayınları.
- Faaliyet Raporu, (2014). 2013 yılı mahalli idareler genel faaliyet raporu, T.C. İçişleri Bakanlığı, Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü, Ankara.
- Faaliyet Raporu, (2017). 2016 yılı mahalli idareler genel faaliyet raporu, T.C. İçişleri Bakanlığı, Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü, Ankara.
- Henden, H. B., Henden, R. (2005). Yerel yönetimlerin hizmet sunumlarındaki değişim ve E-Belediyecilik. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 14(14),48-66.
- Koçak, O., Arslan, H. ve Eti, S. (2017). Belediyelerde sosyal politika uygulamaları ve Pendik belediyesi örneği. OPUS – Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 7(12), 119-144.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Derleme
Yazarlar
Muharrem Es
Yalova Üniversitesi
0000-0002-7620-7038
Türkiye
Bahar Menteşe
*
Bu kişi benim
Yalova Üniversitesi
0000-0001-8106-3609
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
30 Aralık 2018
Gönderilme Tarihi
8 Mart 2018
Kabul Tarihi
31 Aralık 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 7 Sayı: 19
Cited By
Dünyayı Sarsan Pandemi (covid 19) Sürecinde Türkiye'de Sosyal Yardımların Önemini Yeniden Düşünmek
Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi
https://doi.org/10.53443/anadoluibfd.934466Local Service Delivery Problem: Social Services
Cankiri Karatekin Universitesi Iktisadi ve Idari Bilimler Fakultesi Dergisi
https://doi.org/10.18074/ckuiibfd.1128950Merkezi ve Yerel Yönetimlerin Dezavantajlı Gruplara Sunduğu Sosyal Hizmetlerin Fiziksel Mekâna Yansımaları: Trabzon Örneği
Karadeniz Araştırmaları Enstitüsü Dergisi
https://doi.org/10.31765/karen.1135851Kalkınma Planlarında Kadın: Amaç mı? Araç mı?
Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
https://doi.org/10.14520/adyusbd.1180267BELEDİYELERDE STRATEJİK GÖÇ YÖNETİMİ: HATAY, ADANA VE MERSİN BÜYÜKŞEHİR BELEDİYELERİNİN MUKAYESELİ ANALİZİ
Tarsus Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi
https://doi.org/10.56400/tarsusiibfdergisi.1243395ULUSAL KALKINMA ve BÖLGE PLANLARI ÇERÇEVESİNDE DEZAVANTAJLI GRUPLAR
Bölgesel Kalkınma Dergisi
https://doi.org/10.61138/bolgeselkalkinmadergisi.1270926TÜRKİYE’DE YEREL YÖNETİMLERİN GÖÇ YÖNETİMİNDEKİ ROLÜ: İSTANBUL VE ŞANLIURFA ÖRNEĞİ
Tarsus Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi
https://doi.org/10.56400/tarsusiibfdergisi.1557072