TÜRKİYE’NİN KÜMÜLATİF OLARAK ARTAN SOSYAL DEVLET NİTELİĞİ

Öz

Sosyal devlet profili, avantajlı kesimlere karşı engelliler, kadınlar, çocuklar, yoksullar gibi dezavantajlı kesimleri korumayı prensip eden bir nevi şefkat devleti veya maternalist devlet anlayışıdır. Refah düzeyine ulaşmış ve bu refahtan dezavantajlı kesimlerin faydalandığı bir uzlaşı kültürüne sahip olan sosyal devlet anlayışı, ideal anlamda olmasa da optimal anlamda Türkiye’de kümülatif bir şekilde uygulanmaya başlamıştır. Bu bağlamda, engellilere, kadınlara, çocuklara, yoksullara vs dezavantajlı kesimlere yönelik sosyal politika uygulamaları bilhassa son on yılda artmıştır. Bu çalışmada son on yılda gerçekleştirilen pasif sosyal politika uygulamaları analiz edilmeye çalışılmıştır.

 

Anahtar kelimeler: Sosyal Devlet, Refah Devleti, Sosyal Politika, Avantajlı Kesimler, Dezavantajlı Kesimler

Anahtar Kelimeler

• Sosyal Devlet, Refah Devleti, Sosyal Politika, Avantajlı Kesimler, Dezavantajlı Kesimler

-

Öz

Social state profile is a kind of compassion state or maternalist state understanding, which has principle of protection of those who are disadvantageous groups such as women, children, the poor against advantageous ones. Social state understanding which has already reached the level of welfare position and which has a consensus culture understanding from which disadvantageous groups benefit this welfare state has already begun to be applied in Turkey in the sense of optimal level cumulatively even if it is not ideal. In this context, social political applications concerning the disabled, women, children, the poor, etc have increased especially in the last decade. In this study, passive social political applications carried out over the last decade have been attempted to be analyzed

Anahtar Kelimeler

• Social State, Welfare Stare, Social Policy, Advantageous groups, Disadvantageous groups

Kaynakça

1. AARON, Henry J., “Six Welfare Questions Still Searching for Answers”. Brooking Review’s, Fall, 1984
2. ALTAY, Asuman, “Küreselleşen Yoksulluk Olgusunun Önlenmesinde Mikrofinansman Yaklaşımı”, Finans Politik & Ekonomik Yorumlar Dergisi, Cilt: 44, Sayı: 510, 2007
3. DJURAEV, Nurjan, Mikro Kredi Sistemi Ve Kırgızistan, Kırgızistan – Türkiye Manas Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, 2008
4. ÇELİK, Şerif, “Sosyal Güvenliğin Tarihsel Gelişimi”, http://www.hinisinsesi.com/ yazdir.asp?ID=382, 26.05.2011
5. ÇOLAK, Ö. Faruk ve Kılıç Cem, Yeni Sanayileşen Bölgelerde Kadın İşgücü Arzı: Şanlıurfa Örneği, Türkiye İşveren Sendikaları Konfederasyonu, Yayın No: 214, 2001
6. ELA, E.D., Sosyal Devlet Anlayışındaki Değişikliklerin Türkiye' de Uygulanan İstihdam Politikalarına Etkisi, Gazi Üniversitesi, Ankara, 2007
7. GUTMAN, Amy, Democracy and Welfare State, New Jersey, USA, 1988 İLKKARACAN, İpek, Kentli Kadınlar ve Çalışma Yaşamı, 75 Yılda Kadınlar ve Erkekler, İstanbul: Tarih Vakfı Yayınları, 1998
8. KOCACIK, Faruk ve Ve dv. B., Gökkaya., “Türkiye’de Çalışan Kadınlar ve Sorunları”, Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, C: 6.

9. KORAY, Meryem, Sevda, Demirbilek, Tunç Demirbilek, (Proje Araştırmacıları), Gı- da İşkolunda Çalışan Kadınların Koşulları ve Geleceği, T.C. Başbakanlık Kadının Statü- sü ve Sorunları Genel Müdürlüğü, Ankara, 1999
10. ÖREN, Kenan, Sosyal Politika, Nobel Yayınları, Ankara, 2013
11. ÖREN, Kenan, Nilüfer Negiz, Elvettin Akman, “Kadınların Yoksullukla Mücadele Aracı Mikro Kredi: Deneyimler Üzerinden Bir İnceleme”, A.Ü., İktisadi Ve İdari Bilimler Dergisi / Journal Of Economıcs And Admınıstratıve Scıences, Cilt 26, Sayı 2, 2012
12. TÜİK, ttp://www.tuik.gov.tr/, 2014
13. ZASTROW, Charles, Introduction to Social Work and Social Welfare, Empowering People, Nineth Edition, Thomson/Brooks/Cole Pub. Canada, 2008