-

Öz

When social policy or social assistance were mentioned till the last years in Turkey, the subject was limited to access to education and health services and rights of working class. In a globalised world, social welfare states have gone through a transformation in parallel with the transformation of the society. AK Party, in the government since 2002, started on one hand implementing liberal economy policies while on the other hand developing and carrying out rights based social policies that are based upon ‘equal citizenship’ principle. This might at first sound controversial, but when looked closer with the developments in economy, distribution of welfare more equally and cooperation of the state, civil society and private sector as a governance model, it has been possible to diversify social assistance. In this context, the qualitative and quantitative transformation of social assistance and social policies in Turkey is tried to be discussed in this article

Anahtar Kelimeler

• Social Policy, Social Assistance, AK Party

TÜRKİYE’DE SOSYAL YARDIM VE SOSYAL POLİTİKALARDAKİ DÖNÜŞÜM: AK PARTİ MODELİ

Öz

Türkiye’de sosyal politika ve sosyal yardım denildiği zaman son yıllara dek eğitim ve sağlık hizmetlerine erişim ve çalışan hakları gibi konuların dışına çıkılmamıştır. Küreselleşen dünyada sosyal refah devletleri, değişen toplum yapılarıyla paralel olarak bir dönüşüm geçirmektedir. 2002 yılında iktidar olan AK Parti geride kalan 12 yıl süresince, programlı bir şekilde bir yandan liberal ekonomi politikaları uygularken diğer yandan ‘eşit vatandaşlık’ anlayışına uygun hak temelli sosyal politikalar geliştirmeye ve uygulamaya başlamıştır. Bu, ilk etapta çelişkili bir durum gibi görünse de ekonominin gelişmesi, refahın daha adil dağılımını sağlarken, yeni bir yönetişim modeli olarak devlet, sivil toplum ve özel sektör işbirliği ile toplumun geçmişten günümüze taşıdığı hayırseverlik geleneği sosyal yardımlara çeşitlilik kazandırmaktadır. Bu bağlamda, makalede sosyal yardımların nitelik ve niceliksel olarak Türkiye’de dönüşümü ve bu dönüşümün etkileri irdelenmiştir.

 

Anahtar kelimeler: Sosyal Politika, Sosyal Yardım, AK Parti

Anahtar Kelimeler

• Sosyal Politika, Sosyal Yardım, AK Parti

Kaynakça

1. KAYNAKÇA
2. AK Parti (2002), “AK Parti Programı”, http://www.akparti.org.tr/site/akparti/icraat, 07.03.2014.
3. AK Parti (2014), “Genel İcraat Kitabı”, http://www.akparti.org.tr/site/akparti/icraat, 07.03.2014.
4. ARIKAN, G. (2013), “Values, ReligiosityandSupportforRedistributionandSocialPolicy in Turkey”, TurkishStudies, 14:1, s.34-52.
5. ASPB (2013), “Sosyal Yardımlar Genel Müdürlüğü 2013 Faaliyet Raporu”, http://www.aspb.gov.tr, 04.03.2014.
6. AŞIK, G. (2013), “Türkiye’yi Kadınlar Büyütebilir mi?”, TEPAV Politika Notu, http://www.tepav.org.tr/upload/files/1361452044-2.Türkiye_yi_Kadinlar_Buyutebilir_mi.pdf, 07.03.2014.
7. BONOLİ, G. (1997), “Classifying Welfare States: A two Dimension Approach”, Journal of Social Policy, Vol.26, No.3, s.351-372.
8. BUĞRA, A. (2008), “Kapitalizm, Yoksulluk ve Türkiye’de Sosyal Politika”, İletişim Yayınları, İstanbul.

9. BUĞRA, A., ADAR, S. (2008), “Social Policy Change in Countries without Mature Welfare States: The Case of Turkey”,http://193.140.213.67/faculty/Faculty/Ayse%20Bugra/makaleler/Bugra,%20Ayse_Social%20Policy%20Change%20in%20Countries%20without%20Mature%20Welfare%20States.doc, 07.02.2014.
10. BUĞRA, A., KEYDER, Ç. (2003), “New Poverty and Changing Welfare Regime of Turkey”, Report Prepared for United Nations Development Programme (UNDP), Ankara.
11. BUĞRA, A., KEYDER, Ç. (2006), “Sosyal Politika Yazıları”, İletişim Yayınları, İstanbul.
12. ESPING-ANDERSEN, G. (1990), “The Three Worlds of WelfareCapitalism”, Cambridge PolityPress, Cambridge.
13. ESPING-ANDERSEN, G. (2011), “Tamamlanmamış Devrim”, (Çev. Selin Çağatay), İletişim Yayınları, İstanbul.
14. GHA (2013), “Global Humanitarian Assistance Report”, http://www.globalhumanitarianassistance.org/wp-content/uploads/2013/07/GHA-Report-2013.pdf, 07.03.2014
15. GÜNAY ve GÜNAY (2011), “1933’den Günümüze Türk Yükseköğretiminde Niceliksel Gelişmeler”, Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, http://higheredusci.beun.edu.tr/text.php3?id=1517, 07.03.2014.
16. KARAGÖL, E. T. (2013), “AK Parti Dönemi Türkiye Ekonomisi”, SETA, Ankara.
17. KUTUB, S. (2006), “İslam’da Sosyal Adalet”, Ağaç Kitabevi, İstanbul.
18. MARSHALL, T. H., BOTTOMORE, T. (2006), “Yurttaşlık ve Toplumsal Sınıflar” (Çev. A. Kaya), İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul.
19. OECD (2013), “EmploymentandLabourMarketsStatistics”, http://www.oecd-library.org/employment/data/labour-market-statistics_lfs-lms-data en;jsessionid=27an5s40stap7.x-oecd-live-02, 07.03.2014.
20. ÖNİŞ, Z. (2012), “TheTriumph of ConservativeGlobalism: ThePoliticalEconomy of the AKP Era”, TurkishStudies, 13:2, s. 135-152.
21. ÖNİŞ, Z. (2013), “SharingPower: Turkey’sDemocratization Challenge in the Age of the AKP Hegemony”, Vol.15, N.2, s.103-122.
22. TÜİK (2013), “Sosyal Koruma İstatistikleri 2008-2014”, http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=16201,07.03.2014.
23. TUİK (2012), “Yoksulluk İstatistikleri 2008-2012”, http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=16023, 08.03.2014.
24. UN (2012), “World PopulationProspects,” http://esa.un.org/wpp/, 07.03.2014