Determination of nutritive value of knotweed (Polygonum Cognatum Meissn.) hay grown in Central Anatolia Region

Öz

This study was carried out to determine the chemical composition, relative feed value (RFV), in vitro gas production (GP), metabolic energy (ME), and organic matter digestibility (OMD) of knotweed (Polygonum cognatum meissn) grasses harvested in May from different provinces (Kırıkkale, Kırşehir, Sivas, Tokat, and Yozgat). Significant differences were detected in the chemical contents of knotweed grasses (P 0.001). The crude protein contents (CP) of knotweed grasses harvested in the Central Anatolia Region were found to be between 22.83 and 27.98%. Neutral detergent fiber (NDF) and acid detergent fiber (ADF) values of the knotweed grasses were found between 37.53 and 41.53% and 28.64 and 31.21%, respectively. Relative feed values (RFV) of knotweed grasses were found between 144.14 and 165.05, metabolic energy (ME) between 8.18 - 9.37 MJ/kg KM-1, and organic matter digestibility (OMD) between 62.68 - 70.37%. The CP rate of knotweed harvested from Kırşehir province was 28.70%, the NDF rate of knotweed harvested from Tokat province was 37.53%, the ADF rate was 28.64%, and the RFV of knotweed harvested from Kırıkkale province was 165.05. In terms of gas production, Kırşehir province stood out with 31.46 ml, and Kırıkkale province stood out with 13.07% in terms of methane production rate (CH4). As a result, it can be concluded that knotweed grass harvested from different provinces can be a potential roughage source, and in vivo studies are needed to see their effects on feed intake amounts.

Anahtar Kelimeler

• ın vitro gas production
• madımak hay
• metabolic energy
• relative feed value

İç Anadolu Bölgesinde yetişen madımak (Polygonum Cognatum Meissn.) otunun yem değerinin belirlenmesi

Öz

Çalışmada, farklı illerden (Kırıkkale, Kırşehir, Sivas, Tokat ve Yozgat) mayıs ayında hasat edilen madımak (Polygonum cognatum meissn) otlarının kimyasal kompozisyonları, nispi yem değerleri (NYD), in vitro gaz üretimi (GÜ), metabolik enerji (ME) ve organik madde sindirim derecesini (OMSD) saptamak amacıyla yürütülmüştür. Madımak otlarının kimyasal içeriklerinde önemli farklılıklar tespit edilmiştir (P<0.001) İç Anadolu Bölgesinde hasat edilen madımak otlarının ham protein içerikleri (HP) %22.83 -27.98 arasında bulunmuştur. Madımak otlarının nötral deterjan lifi (NDF) ve asit deterjan lifi (ADF) değerleri sırasıyla %37.53 - 41.53 ve %28.64 - 31.21 arasında saptanmıştır. Madımak otlarının nispi yem değerleri (NYD) 144.14 – 165.05, metabolik enerji (ME) 8.18 – 9.37 MJ/kg KM-1 ve organik madde sindirim dereceleri (OMSD) %62.68 - 70.37 arasında bulunmuştur. Kırşehir ilinden hasat edilen madımak otu HP oranı %28.70, Tokat ilinden hasat edilen madımak otunun NDF oranı %37.53, ADF oranı %28,64 ve Kırıkkale ilinden hasat edilen madımak otunun NYD’ i 165,05 bulunmuştur. Gaz üretimleri açısından Kırşehir ili 31.46 ml, metan üretim oranı (CH4) bakımından Kırıkkale ili %13.07 ile öne çıkmıştır. Sonuç olarak farklı illerden hasat edilen madımak otlarının potansiyel bir kaba yem kaynağı olabileceği ve yem tüketim miktarları üzerine etkilerini görmek için in vivo çalışmalara gereksinim olduğu söylenebilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• in vitro gaz
• madımak otu
• metabolik enerji
• nispi yem değeri

Kaynakça

1. Aksoy, A., Macit, M., Karaoğlu, M. (2000). Hayvan Besleme Ders Kitabı. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Zootekni Bölümü Erzurum, 179-199.
2. AOAC, (1990). Official Method of Analysis. Association of Official Analytical Chemists 15th.edition, Washington DC, USA, s. 66.
3. Atalay, A.İ., & Kamalak, A. (2018). Effect of maturity on chemical composition and nutritive value of polygonum cognatum hay. Iğdır International Conference on Multidisciplinary studies, (Iğdır), 1784-1788.
4. Avellaneda, J.H., Rodrıguez, J.M.P., Gonzalez, S.S., Barcena, R., Hernandez, A., Cobos, M., Hernandez, H., Montanez, O. (2009). Effects of exogenous fibrolytic enzymes on ruminal fermentation and digestion of Guinea grass hay. Anim. Feed Sci. and Tech., 149, 70–77.
5. Ball, D.M., Hoveland, C.S. & Lacefıeld, G.D. (1996). Forage Quality in Southern Forages. Potash&Phosphate Institute. Norcross, Georgia, 124- 132s.
6. Baytop, T. (1984). Türkiye'de Bitkiler ile Tedavi (Geçmişte ve Bugün). İstanbul Üniv. Eczacılık Fak. İstanbul Üniv. Yayınları No: 3255, Eczacılık Fak. Yayınları No: 40, İstanbul.
7. Baytop, T. (1999). Türkiye'de Bitkiler İle Tedavi: Geçmişte Ve Bugün. Nobel Tıp Kitabevleri.
8. Blümmel, M., Steingaβ, H., & Becker, K. (1997). The relationship between in vitro gas production, in vitro microbial biomass yield and 15N incorporation and its implications for the prediction of voluntary feed intake of roughages. British Journal of Nutrition, 77(6), 911-921.

9. Boadi, D., Benchaar, C., Chiquette, J., & Massé, D. (2004). Mitigation strategies to reduce enteric methane emissions from dairy cows: Update review. Canadian Journal of Animal Science, 84:319-335.
10. Boğa, M., & Çevik, K.K. (2012). Ruminant hayvanlar için karma yem hazırlama programı. XIV. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri, 1(3).
11. Boman, R.L. (2003). New Forage Analysis: Increased Feed Efficiency Potential. USU Dairy Newsletter, 26, 3.
12. Budak, F., & Budak, F. (2014). Yem Bitkilerinde Kalite ve Yem Bitkileri Kalitesini Etkileyen Faktörler. Türk Bilimsel Derlemeler Dergisi ISSN: 1308-0040, E- 2146-0132, 7(1): 01-06.
13. Davis, P.H. (1967). Flora of Turkey and the East Aegean Islands, Vol: 2, Edinburgh Univ. Press, Edinburgh.
14. Demirgül, F., Divriklioğlu-Kundak, M., & Sağdıç, O. (2022). Bioactive properties, antibacterial activity, and color features of Polygonum cognatum: The effects of frozen storage and cooking process. Food Science and Technology, 42.
15. Duncan, D.B. (1955). Multiple range and multiple F tests. Biometrics, 11(1): 1-42.
16. Ergün, A., Tuncer, Ş. D., Çolpan, İ., Yalçın, S., Yıldız, G., Küçükersan, M. K., ... Küçükersan, S.(2020). Hayvan Besleme ve Beslenme Hastalıkları. Ankara: Elma Yayınevi.
17. Goel, G., Makkar, H.P.S., Becker, K. (2008). Effect of Sesbaniases banand Cardu uspycno cephalus leaves and Fenugreek (Trigonella foenum-graecum L) seed sand the irextract on partitioning of nutrientsfromroughage-andconcentrate-based feeds to methane. Animal Feed Science and Technology, 147(1-3): 72-89.
18. Grainger, C., & Beauchemin, K.A. (2011) . Can enteric methane emissions from ruminants be lowered without lowering their production. Animal Feed Science and Technology, 166: 308-320.
19. Gürsoy, E., & Macit, M. (2014). Erzurum ili meralarında doğal olarak yetişen bazı buğdaygil yem bitkilerinin in vitro gaz üretim değerlerinin belirlenmesi. Yuzuncu Yıl University Journal of Agricultural Sciences, 24(3), 218-227.
20. Jayanegara, A., Leiber, F., & Kreuzer, M. (2012). Meta‐analysis of the relationship between dietary tannin level and methane formation in ruminants from in vivo and in vitro experiments. Journal of animal physiology and animal nutrition, 96(3), 365-375.
21. Khafipour, E., Li, S., Plaizier, J.C., & Krause, D.O. (2009). Rumen microbiome composition determined using two nutritional models of subacute ruminal acidosis. Applied and environmental microbiology, 75(22), 7115-7124.
22. Kılıç, Ü., & Abdiwali, M.A. (2016). Alternatif kaba yem kaynağı olarak şarapçılık endüstrisi üzüm atıklarının in vitro gerçek sindirilebilirlikleri ve nispi yem değerlerinin belirlenmesi. Kafkas Universitesi Veteriner Fakultesi Dergisi, 22(6).
23. Kutlu, H.R. (2008). Yem Değerlendirme Ve Analiz Yöntemleri. Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Zootekni Bölümü, Ders Notu, Adana, 3.
24. Lamb, B. (2004). “Forage Quality Influences Animal Performance”. http: //www. moormans.com/ Ecosyl/ Forage QualityInfluences Animal.htm.
25. López, S., Makkar, H.P., & Soliva, C.R. (2010). Screening Plants and Plant Products For Methane İnhibitors. In Vitro Screening of Plant Resources For Extra-Nutritional Attributes İn Ruminants: nuclear and related methodologies, 191-231.
26. Makkar, H.P.S, Blummel, M., & Becker, K. (1995). Formation of complexes between polyvinyl pyrrolidones or polyethylene glycols and their implication in gas production and true digestibility in vitro techniques. Brit J Nutr, 73(6), 897-913.
27. Makkar, H.P.S. (2003). Effects and fate of tannins in ruminant animals, adaptation to tannins, and strategies to overcome detrimental effects of feeding tannin-rich feeds. Small ruminant research, 49(3), 241-256.
28. Menke, K.H., & Steingass, H. (1988). Estimation of the energetic feed value obtained from chemical analysis and in vitro gas production using rumen fluid. Animal research and development, 28, 7-55.
29. Menke, K.H., Raab, L., Salewski, A., Steingass, H., Fritz, D., & Schneider, W. (1979). The estimation of digestibility and metabolizable energy content of ruminant feed stuffs from the gas production when the yare incubated with Rumen liquor in vitro. Journal of Agricultural Science, Cambridge, 92: 217-222.
30. Norton, B.W. (2012). The Nutritive Value of Tree Legumes, http://www.fao.org/ag/AGP/AGPC/ doc/Pubicat/Guttshel/x5556e0j.htm. (Erişim tarihi, 07.11.2012).
31. NRC, (2001). Nutrient Requirements of Dairy Cattle. 7th edn. NAS-NRC, Washington.
32. Ørskov, E.R., & McDonald, I. (1979). The estimation of protein degradability in the rumen from incubation measurements weighted according to rate of passage. The Journal of Agricultural Science, 92(2), 499-503.
33. Önen, H., Altuntaş, E., Özgöz, E., Bayram, M., & Özcan, S. (2014). Moisture effect on physical properties of knotweed (Polygonum cognatum Meissn.) seeds. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 31(2): 15-24.
34. Özer, M.Ö., & Aksoy, M. (2019). Orta Karadeniz Bölgesi’nde sebze olarak tüketilen Madımak (polygonum) türlerinin beslenme durumu. Yuzuncu Yıl University Journal of Agricultural Sciences, 29(2), 204-212.
35. Pekdemir, S., Çiftci, M., & Karatepe, M. (2020). Elazığ’da yetişen Polygonum cognatum Meissn (madımak) bitki ekstraktlarının in vitro biyolojik aktiviteleri ve bazı fitokimyasal bileşenlerinin belirlenmesi. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, 18: 368-378.
36. Redfearn, D., Zhang, & H., Caddel, J. (2006). Forage quality interpretations. Oklahoma State University, Division of Agricultural Science and Natural Resources. İnternetten alınan bilgi: http://pods.dasnr. okstate.edu/docushare/dsweb/Get/Document-2557/F-2117web.pdf (12/02/2006).
37. Richardson, C. (2001). Relative Feding Value (RFV), an Indicator of Hay Quality. OSO Extension Fact F2117. http://clay.agr.okstate.edu/alfalfa/ webnews/quality3.html.
38. Rohweder, D.A., Barnes, R., & Jorgensen, N. (1978). Proposed Hay Grading Standart Based on Laboratory Analyses for Evaluating Quality. Journal of Animal Science. 47: 747- 759.
39. Sampath, K.T., Wood, C.D., & Prasad, C.S. (1995). Effect of urea and by‐products on the in‐vitro fermentation of untreated and urea treated finger millet (Eleusine coracana) straw. Journal of the Science of Food and Agriculture, 67(3), 323-328.
40. Saraç, H., Daştan, T., Demirbaş, A., Daştan, S. D., Karaköy, T., & Durukan, H. (2018). Madımak (Polygonum cognatum Meissn.) bitki özütlerinin besin elementleri ve in vitro antikanserojen aktiviteleri yönünden değerlendirilmesi. Ziraat Fakültesi Dergisi, 340-347.
41. SPSS, (2011). IBM SPSS statistics for Windows, version 20.0. New York: IBM Corp 440.
42. Şerafettin, K. (2008). Kaba yemlerin değerlendirilmesinde göreceli yem değeri ve göreceli kaba yem kalite indeksi. Türk Bilimsel Derlemeler Dergisi, (1), 59-64.
43. Tatlı, A., 1988. Important Range Plants of Erzurum Province, Food and Agriculture Organisation of the United Nations, Rome, 43 p.
44. Tekce, E., & Gül, M. (2014). Ruminant Beslemede NDF ve ADF’nin Önemi. Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, 9 (1): 63-73.
45. Tuncturk, M., & Ozgokce, F. (2015). Chemical composition of some Apiaceae plants commonly used in herby cheese in Eastern Anatolia. Turk. J. Agric. For. 39, 55–62.
46. Van Dyke, N.J., & Anderson, P.M. (2000). Interpreting a Forage Analysis. Alabama Cooperative Extension Circular ANR-890.
47. Van Soest, P.J. (1994). Fiber and Physicochemical Properties of Feed in: Nutritional Ecology of The Ruminant. Second Edition. Cornell University Press. 140-155.
48. Van Soest, P.J., Robertson, J.D. & Lewıs, B.A. (1991). Methods for Dietry Fibre, Neutral Detergent Fibre and Non-Starch Polysaccharides in Relation to Animal Nutrition. Journal of Dairy Science, 74: 3583-3597.
49. Wolin, M.J. (1960). A theoretical rumen fermentation balance. Journal of Dairy Science, 43(10), 1452-1459.
50. Yang, W.Z., & Beauchemin, K.A. (2009). Increasing physically effective fiber content of dairy cow diets through forage proportion versus forage chop length: chewing and ruminal Ph. J. Dairy Sci., 92, 1603–1615.