Lisans Öğrencilerinin Akademik Başarıları ve Kariyer Kararı Öz-Yeterliklerinin Lisansüstü Eğitim Niyetlerine Etkisi
Öz
olmadığını incelemektir. Araştırma, lisansüstü programlara sahip bir devlet üniversitesinin eğitim fakültesinde öğrenim gören 315 öğrenci
ile yürütülmüştür. Veriler “Kariyer Kararı Öz-Yetkinlik Ölçeği” ve “Lisansüstü Eğitim Niyeti Ölçeği” kullanılarak elde edilmiştir. Verilerin
analizinde Pearson momentler çarpımı korelasyon katsayısı ve kurulan modelin aracılık etkisini test etmek için yapısal eşitlik modellemesi
kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre akademik başarı ve kariyer kararı öz-yeterliği öğrencilerin lisans sonrası lisansüstü eğitime başlama
ile ilgili niyetlerini pozitif yönde yordamıştır. Ayrıca akademik başarı öğrencilerin kariyer kararı öz-yeterliklerini pozitif yönde etkilemiştir.
Yapısal eşitlik modellemesi sonuçlarında kariyer kararı öz-yeterliğin akademik başarı ile lisansüstü eğitim niyeti arasındaki ilişkide kısmi
aracı rolünde olduğu görülmüştür. Sonuç olarak üniversite öğrencilerinin akademik başarı düzeyleri arttıkça kariyer kararı öz-yeterliklerinin
de yükseldiği; bunun sonucu olarak da lisans sonrası lisansüstü programlara devam etme niyetlerinin arttığı görülmektedir. Bu anlamda
üniversitelerin lisansüstü eğitim için mentorluk ya da çalışma merkezleri oluşturarak öğrencilerin kariyer potansiyelleri hakkında bilgiler
toplamaları, planlar yapmaları ve bu planları uygulamaya koymaları lisansüstü eğitime katılım için önemli bir adım olabilir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abele-Brehm, A. E., and Stief, M. (2004). Die Prognose des berufserfolgs von hochschulabsolventinnen und-absolventen: Befunde zur ersten und zweiten Erhebung der Erlanger Längsschnittstudie BELA-E. Zeitschrift für Arbeits-und Organisationspsychologie A and O, 48(1), 4-16.
- Aitken, L., Currey, J., Marshall, A., and Elliott, D. (2008). Discrimination of educational outcomes between differing levels of critical care programmes by selected stakeholders in Australia: A mixed-method approach. Intensive and Critical Care Nursing, 24(2), 68-77.
- Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50, 179-211.
- Akoğlan, K. M. ve Dalkıranoğlu, T. (2013). Mezun öğrencilerin kariyer algılamaları: Anadolu Üniversitesi örneği. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 13(1), 41-52.
- Anderson, D., Johnson, R. and Milligan, B. with Stephanou, A. (1998) Access to PG courses: Opportunities and obstacles. Higher Education Council. Canberra: Australian Government Publishing service.
- Anderson, J. C. and Gerbing, D. W. (1988). Structural equation modeling in practice: a review and recommended two-step approach. Psychological Bulletin, 103(3), 411-423.
- Artess, J. and Hooley, T. (2017). Toward a new narrative of postgraduate career. In: Padró F., Erwee R., Harmes M., Harmes M., P. Danaher (Eds.), Postgraduate Education in Higher Education (pp.521-538). Singapore. Springer.
- Bacanlı, F. (2012). Kariyer karar verme güçlükleri ve meslek seçimine ilişkin akılcı olmayan inançların ilişkisi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(37), 86-95.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Alan Eğitimleri
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
İlhan Ilter
*
0000-0002-1473-7172
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
30 Nisan 2021
Gönderilme Tarihi
17 Mart 2021
Kabul Tarihi
23 Mart 2021
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2021 Cilt: 11 Sayı: 1