Resilience Evaluation Scale: First Psychometric Findings Related to the Turkish Version

Öz

The purpose of this study is to adapt a Turkish version of Resilience Evaluation Scale (RES) and evaluate its psychometric properties. The research group consists a total of 558 students, including 377 women and 181 men who continue their education at Trabzon University. The age of students ranged from 18 to 38 and the age mean was 19.94 (SD= 1.98). As a result of confirmatory factor analysis conducted within the scope of the study, it was demonstrated that the model has acceptable fit indexes and it was concluded that hypothesis model for two-dimensional structure is confirmed in the universe. In the context of the criterion-related validity, significant positive correlations were found between Resilience Evaluation Scale (RES) and Brief Resilience Scale, The Satisfaction With Life Scale and Oxford Happiness Questionnaire. The Cronbach’s Alpha coefficient of the RES was calculated as .85, Factor 1 called self-efficacy .78, and Factor 2 called selfconfidence as .79. Also the reliability coefficient between split-half was found to be .72 and the scale was found to have high reliability. It is concluded that the RES is a valid and reliable instrument to measure resilience level of university students.

Anahtar Kelimeler

• Resilience
• Scale adaptation
• Validity
• Reliability

Psikolojik Sağlamlığı Değerlendirme Ölçeği: Türkçe Versiyonuna İlişkin İlk Psikometrik Bulgular

Öz

Bu çalışmanın amacı Psikolojik Sağlamlığı Değerlendirme Ölçeği’nin (PSDÖ) Türkçe formunun psikometrik özelliklerinin değerlendirilerek, uyarlama çalışmasının yapılmasıdır. Araştırma grubunu Trabzon Üniversitesi’nde öğrenimlerine devam etmekte olan 377 kadın ve 181 erkek olmak üzere toplam 558 öğrenci oluşturmaktadır. Katılımcıların yaşları 18 ile 38 arasında değişmekte olup, yaşları ortalaması 19.94’tür (Ss= 1.98). Çalışma kapsamında yapılan doğrulayıcı faktör analizi sonucunda modelin kabul edilebilir uyum indekslerine sahip olduğu belirlenmiş ve iki boyutlu yapısına yönelik hipotez modelinin evrende doğrulandığı sonucuna varılmıştır. Ölçüt bağıntılı geçerliği sonuçlarına göre PSDÖ ile Kısa Psikolojik Sağlamlık, Yaşam Doyumu ve Oxford Mutluluk Ölçeği arasında pozitif yönde anlamlı düzeyde ilişkiler bulunmuştur. Ölçeğin, Cronbach alfa değeri .85, öz yeterlik olarak adlandırılan Faktör 1’in .78 ve özgüven olarak adlandırılan Faktör 2’nin .79, olarak hesaplanmıştır. Eş değer yarılar arasındaki güvenirlik katsayısının ise .72 ile yüksek güvenirliğe sahip olduğu tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda Psikolojik Sağlamlığı Değerlendirme Ölçeği’nin üniversite öğrencileri örnekleminde psikolojik sağlamlığı ölçmede geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Psikolojik Sağlamlık
• Ölçek Uyarlama,
• Geçerlik,
• Güvenirlik

Kaynakça

1. Akbar, M., Akram, M. J., Ahmed, M., Hussain, M. S., Lal, V., & Ijaz, S. (2014). Relationship between resilience and life satisfaction among Nomadic. International Journal of Innovation and Applied Studies, 6, 515-529.
2. Arslan, G. (2019). Mediating role of the self–esteem and resilience in the association between social exclusion and life satisfaction among adolescents. Personality and Individual Differences, 151, 109514.
3. Aydoğdu, T. (2013). Bağlanma stilleri, başa çıkma stratejileri ile psikolojik dayanıklılık arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.
4. Bajaj, B., & Pande, N. (2016). Mediating role of resilience in the impact of mindfulness on life satisfaction and affect as indices of subjective well-being. Personality and Individual Differences, 93, 63-67.
5. Balgiu, B. A. (2017). Self-esteem, personality and resilience: Study of a students emerging adults group. Journal of Educational Sciences and Psychology, 1, 93-99.
6. Basım, N., & Çetin, F. (2011). The reliability and validity of the resilience scale for adults Turkish version. Turkish Journal of Psychiatry, 22(2), 104-114. Bayram, N. (2016). Yapısal eşitlik modellemesine giriş amos uygulamaları. Bursa: Ezgi Kitabevi.
7. Benard, B. (2007). The foundations of the resiliency paradigm. In N. Henderson, B. Benard, & N. Sharp-Light (Eds.), Resiliency in action: Practical ideas for overcoming risks and building strengths in youth, families, and communities (pp. 3– 9). San Diego, CA: Resiliency in Action.
8. Bonanno, G. A., Rennicke, C., & Dekel, S. (2005). Self-enhancement among high exposure survivors of the September 11th terrorist attack: Resilience or social maladjustment? Journal of Personality and Social Psychology, 88, 984-998.

9. Bulut, S., Doğan, U., & Altundağ Y. (2013). Adolescent psychological resilience scale: Validity and reliability study. Suvremena Psihologija, 16(1), 21-32.
10. Carver, C. S. (1998). Resilience and thriving: Issues, models, and linkages. Journal of Social Issues, 54, 245-266.
11. Cohen, L., Manion, L., & Morrison, K. (2018). Research methods in education (8th. ed.). New York: Routledge.
12. Çakar, F. S., Karataş, Z., & Çakır, M. A. (2014). Yetişkin Yılmazlık Ölçeği: Türk kültürüne uyarlanması. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 22-39.
13. Doğan, T. (2015). Adaptation of the Brief Resilience Scale into Turkish: A validity and reliability study. The Journal of Happines and Well-Being, 3(1), 93-102.
14. Doğan, T., & Çötok, A. N. (2011). Adaptation of the short form of the Oxford Happiness Questionnaire into Turkish: A validity and reliability study. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 4, 165-172.
15. Eminağaoğlu, N. (2006). Güç koşullarda yaşayan sokak çocuklarında dayanıklılık (sağlamlık) (Yayınlanmamış doktora tezi). Ege Üniversitesi, İzmir.
16. Eryılmaz, S. (2012). Üniversite öğrencilerinde psikolojik sağlamlığı yordamada yaşam doyumu, benlik saygısı, iyimserlik ve kontrol odağının incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Muğla Üniversitesi, Muğla.
17. Fergus, S., & Zimmerman, M. A. (2005). Adolescent resilience: A frame work for understanding healthy development in the face of risk. Annual Review Public Health, 26, 399-419.
18. Friborg, O., Hjemdal, O., & Rosenvinge JH ve ark. (2003) A new rating scale for adult resilience: What are the central protective resources behind healthy adjustment? Int J Methods Psychiatr Res, 12:65-76.
19. Garcıa-Izquierdo, M., Meseguer de Pedro, M., R´ıos-Risquez, I., & Sa´nchez, I. S. (2017). Resilience as a moderator of psychological health in situations of chronic stress (burn out) in a sample of hospital nurses. Journal of Nursing Scholarship, 50(2), 228-236.
20. Garmezy, N., Masten, A. S., & Tellegen, A. (1984). The study of stres and competence in children: A building block for develop mental psychopathology. Child Development, 55, 97-111.
21. Gizir, C. A. (2007). Psikolojik sağlamlık, risk faktörleri ve koruyucu faktörler üzerine bir derleme çalışması. Türk Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik Dergisi, 28, 113-128.
22. Gürgan, U. (2006). Yılmazlık Ölçeği (YÖ): Ölçek geliştirme, güvenirlik ve geçerlik çalışması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 39(2), 45-74.
23. Hills, P., & Argyle, M. (2002). The Oxford Happiness Questionnaire: A compact scale for the measurement of psychological wellbeing. Personality and Individual Differences, 33, 1073-1082.
24. Human Development Report (2014). Sustaining human progress: Reducing vulnerabilities and building resilience. Retriewed from http://hdr.undp.org/sites/default/files/hdr14-reporten- 1.pdf
25. Hunter, A. J., & Chandler, G. E. (1999). Adolescent resilience. Image: Journal of Nursing Scholarship (Third Quarter), 31, 243-247.
26. Joreskog, K. G., & Sorbom, D. (1996). LISREL 8: Structural equation modeling. Chicago: Scientific Software International.
27. Kline, R. B. (2016). Principles and practice of structural equation modeling (4rd Ed.). New York: Guilford Press.
28. Karaırmak, Ö. (2006). Psikolojik sağlamlık, risk faktörleri ve koruyucu faktörler. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(26), 129-142.
29. Karaırmak, Ö., & Çetinkaya, R. S. (2011). Benlik saygısının ve denetim odağının psikolojik sağlamlık üzerine etkisi: Duyguların aracı rolü. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(35), 30-41.
30. Karataş, Z., & Çakar, S. F. (2011). Self-esteem and hopelessness, and resiliency: An exploratory study of adolescents in Turkey. International Education Studies, 4(4), 84-91.
31. Kaya, F., & Odacı, H. (2021). Connor-Davidson Psikolojik Sağlamlık Ölçeği kısa formu: Türkçe’ye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. HAYEF: Journal of Education, 17(2), 38-54.
32. Kobasa, S. C. (1979). Stressful life events, personality, and health: An inquiry into hardiness. Journal of Personality and Social Psychology, 37(1), 1-11.
33. Kong, F., Wang, X., Hu, S., & Liu, J. (2015). Neural correlates of psychological resilience and their relation to life satisfaction in a sample of healthy young adults. Neuro Image, 123, 165-172.
34. Lee, Y. E., Kim, E., & Park, S. Y. (2017). Effect of self-esteem, emotional intelligence and psychological well-being on resilience in nursing students. Child Health Nursing Research.
35. Korean Academy of Child Health Nursing, 23(3), 385-393. Luthar, S. S., Cicchetti, D., & Becker, B. (2000). The construct of resilience: A critical evaluation and guidelines for future work. Child Development, 71(3), 543-562.
36. Luthar, S. S., & Cicchetti, D. (2000). The construct of resilience: Implications for interventions and social policies. Development and Psychopathology, 12, 857-885.
37. Masten, A. S., Best, K. M., & Garmezy, N. (1990). Resilience and development: Contributions from the study of children who overcome adversity. Development and Psychopathology, 2, 425-444.
38. Masten, A. S. (2001). Ordinary magic: Resilience process in development. American Psychologist, 56, 227-238.
39. Masten, A. S., & Coatsworth, J. D. (1998). The development of competence in favorable and unfavorable environments: Lessons from research on successful children. American Psychologist, 53(2), 205-220.
40. Murphy, L. B. (1987). Further reflections on resilience. In E. J. Anthony, & B. J. Cohler (Eds), The invulnerable child (pp. 84-105). New York: Guilford.
41. Rutter, M. (2007). Implications of resilience concepts for scientific understanding. Annuals of New York Academy of Sciences, 1(1094), 1-12.
42. Rutter, M. (2013). Annual research review: Resilience-clinical implications. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 54(4), 474–487.
43. Ryan, L., & Caltabiano, M. (2009). Development of a new resilience scale: The resilience in midlife scale. Asian Social Science, 5(11), 39-51.
44. Sapienza, J. K., & Masten, A. S. (2011). Understanding and promoting resilience in children and youth. Current Opinion Psychiatry, 24, 267-273.
45. Sezgin, K. (2016). Üniversite öğrencilerinin psikolojik sağlamlık ve dindarlık düzeylerinin incelenmesi (Dicle Üniversitesi örneği) (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Dicle Üniversitesi: Diyarbakır.
46. Schok, M. L., Kleber, R. J., & Lensvelt-Mulders, G. J. (2010). A model of resilience and meaning after military deployment: Personal resources in making sense of war and peacekeeping experiences. Aging Mental Health, 14, 328-338.
47. Seki, T., & Dilmaç, B. (2020). Benlik saygısı ve ilişkisel faktörler: Bir meta-analiz çalışması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 18(2), 349-369.
48. Shi, M., Wang, X., Bian, Y., & Wang, L. (2015). The mediating role of resilience in the relationship between stress and life satisfaction among Chinese medical students: A cross-sectional study. BMC Medical Education, 15(1), 2-7.
49. Smith, B. W., Dalen, J., Wiggins, K., Tooley, E., Christopher, P., & Jennifer Bernard, J. (2008). The brief resilience scale: Assessing the ability to bounce back. International Journal of Behavioral Medicine, 15, 194–200.
50. Shetty, V. (2015). Resilliency, hope and life satisfaction in midlife. IOSR Journal Of Humanities and Social Science, 20(6), 29-32.
51. Şahin, G., & Buzlu, S. (2017). The mediating role of perceived stress on relationship of resilience with self efficacy social support and the effective coping skills in nursing students. Journal of Anatolia Nursing and Health Sciences, 20(2), 122-136.
52. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2014). Using multivariate statistics. (6th). London: Pearson Education Limited.
53. Terzi, Ş. (2006). Kendini Toparlama Gücü Ölçeğinin uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Türk Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik Dergisi, 26, 77-86.
54. Toprak, H. (2014). Ergenlerde mutluluk ve yaşam doyumunun yordayıcısı olarak psikolojik sağlamlık ve psikolojik ihtiyaç doyumu (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
55. Tugade, M. M., & Fredrickson, B. L. (2004). Resilient individuals use positive emotions to bounce back form negative emotional experiences. Journal of Personality and Social Psychology, 86, 320-333.
56. Tusaie, K., & Dyer, J. (2004). Resilience: A historical review of the construct. Holistic Nursing Practice, 18, 3-8.
57. Ungar, M. (2016). The resilience research centre adult resilience measure (RRC-ARM). Canada: Resilience Research Centre.
58. Ülker, T. G., & Recepoğlu, E. (2013). Üniversite akademik personelinin psikolojik dayanıklılık ve yaşam doyumu arasındaki ilişki. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 3(3), 205-213.
59. , G. M., & Young, H. M. (1993). Development and psychometric evaluation of the resilience scale. Journal of Nursing Measurement, 1, 165-178.
60. Werner, E. E. (1996). Vulnerable but invincible: High risk children from birth to adulthood. European Child and Adolescent Psychiatry, 5, 47-51.
61. Werner, E. E., & Smith, R. S. (1992). Overcoming the odds: Highrisk children from birth to adulthood. Ithaca, New York: Cornell University Press.
62. Van der Meer, C.A.I., te Brake, H., van der Aa, N., Dashtgard, P., Bakker, A., & Olff, M. (2018). Assessing psychological resilience: Development and psychometric properties of the English and Dutch version of the Resilience Evaluation Scale (RES). Frontiers in Psychiatry, 9(169), 1-11.
63. Yakıcı, E., & Traş, Z. (2018). Life satisfaction and loneliness as predictive variables in psychological resilience levels of emerging adults. Research on Education and Psychology, 2(2), 176-184.
64. Yang, C., Zhou, Y., Cao, Q., Xia, M., & An, J. (2019). The relationship between self-control and self-efficacy among patients with substance use disorders: Resilience and self-esteem as mediators. Frontiers in Psychiatry, 10, 1-10.
65. Yılmaz-Irmak, T. (2004). Çocuk istismarı ve ihmalinin yaygınlığı ve dayanıklılıkla ilişkili faktörler (Yayınlanmamış doktora tezi). Ege Üniversitesi, İzmir.