MEHÂBÎB-İ TEZÂKİR: 18. ASIR ŞUARÂ TEZKİRELERİNDEKİ ERKEK SEVGİLİLER
Öz
Bu çalışmada, örneklem alanı olarak sâbık yüzyıllara nisbeten sosyal açıdan
daha rahat addedilebilecek 18. yüzyıldaki şuarâ tezkireleri belirlenip dîvân şiiri
geleneğinde “mahbûbculuk”un izleri sürülmeye çalışılmıştır. Bu çerçevede, şuarâ
tezkirelerinden örnek metinler ışığında güzel erkek sevgililer ile onlara
meyleden erkek şâirlerin isimleri belirlenmiş, alâkalar tasnîf edilmiştir. Sonuçta,
bu yüzyıl tezkirelerinde yer alan -bir kısmı aynı şâirlere âit olan- 2000’e yakın
hâl tercümesinde tesbit edilebilen mahbûbcu ilişki oranının çok düşük düzeyde
olduğu tesbît edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Dîvân Şiiri,Aşk Anlayışı,Erkek Güzel,Mahbûbculuk,Şuarâ Tezkireleri
Kaynakça
- Edirneli Sehî. (1325), Tezkire-yi Sehî, Matba‘a-yı Âmidî.