DİVÂN ŞİİRİNDE VATAN

Müslüman Türk toplumunun temelini oluşturan, “özgürlük”, “namus”, “bayrak”, “devlet”, “toprak”, “millet” gibi esaslardan birisi de “vatan” konusudur. Bu tema, Edebiyatımızın her döneminde öncelikli işlenen konulardandır. Namık Kemal ile en anlamlı boyuta ulaşan vatan konusu divan şiirinde de yer alır. Cem Sultan, Ahmedî, Haşmet, Niyâzî, Hâfız, Hüsnü mahlaslı şâirlerimizin “vatan redifli” manzumeleri bu konuda verilecek güzel örneklerdendir. Divan şiirinde vatan, “Cennet”, “Bâğ-ı Behişt”, “cilve-geh-i sırr-ı Hudâ”, “reşk-i gülzâr-ı İrem” gibi maddi ve manevi güzelliğe sahip yer olarak zikredilir. “Vatan tutmak”, “vatan kılmak”, “vatan eylemek”, “vatan itmek” gibi deyimlerle de geçen vatan, hasretliği duyulan, özlenilen, hayal edilen, sevdası çekilen bir güzel gibidir.