AHMET HAMDİ TANPINAR’DAN ORHAN OKAY’A KÜLTÜREL SERMAYENİN DAĞITIM MERKEZİ OLARAK PARİS

19. yy. da Osmanlı Devletinde eğitim için Paris’e gitmek, devlet tarafından öğrenci ve devlet adamlarına biçilmiş aydınlatıcı bir kültür göreviyken Paris, zaman içinde Türk aydın ve yazarları için seyahat edilmesi gereken bir kültür merkezi hâlini alır. Şehir bu yönüyle Avrupa ve dünyanın farklı yerlerindeki aydın ve sanatçılar tarafından da bir kültürel sermaye dağıtım merkezi olarak görülmüştür. Dünya edebiyat ve sanat dünyasında Pablo Picasso’dan Salvador Dali’ye, James Joyce’dan Ernest Hemingway’e, Emil Cioran’dan Danilo Kiš’e kadar alanlarındaki yönelimleri etkilemiş sanatçıların adları Paris’ten aldıkları evrensel geçerliliği olan bu kültürel sermayeyle dünya çapında duyulmuştur. Bu makalede pek çok sanatçı ve aydının ziyaret ettiği şehrin bir kültürel sermaye dağıtım merkezi olarak nitelikleri ve bu yönüyle Türk yazarı ve aydını üstündeki etkisi, Ahmet Hamdi Tanpınar ve Orhan Okay’ın Paris’e dair yazdıkları kullanılarak aydınlatılacaktır.

In the 19th century Ottoman Empire, education in Paris is an enlightening cultural duty assigned by the state to students and statesmen. Eventually the city becomes a cultural center for Turkish intellectuals and writers to travel. In this respect, the city is a cultural capital distribution center not only in Ottoman-Turkish Westernization, but also in Europe and different parts of the world. In the world of literature and art, the artists who have influenced their fields from Pablo Picasso to Salvador Dali, James Joyce to Ernest Hemingway, Emil Cioran to Danilo Kiš have been heard with this cultural capital and gain universal validity from Paris. In this article, Ahmet Hamdi Tanpınar and Orhan Okay's writings on Paris will be shown to shed light on how the city works as a cultural capital distribution center and its impact on Turkish writer and intellectual.