PAVLUS’DA GNOSTİK İNSAN AYRIMCILIĞI : RUHSAL ULUSLAR KARŞISINDAKİ BEDENSEL İSRAİLLİLER

Öz

Pavlus tanrının İncil’ini iki farklı tarzda vazetmektedir: ilk olarak Davut’un bedensel olarak tohumundan var olmuş İsraillilere mesajı duyurmakta, ikincisi ise ruha göre tanrının oğlu olarak seçilmiş ve tasarlanmış kimselere aktarmıştır. İlk olarak yaratıcı olarak Yahve ile bağlantı kurmayı, daha sonra kurtarıcının insan nesline yönelmektedir. Davut uygun bir benzetmeyle Demiurge’nin kendisini ifade etmektedir, birincisi tıpkı bilge ve vakur bir kralmış gibi yarattıklarına hâkim olmakta, ve ikincisi bir Demiurge olarak bedene göre bütün insanları biçimlendirmekte ve hepsinin babası olmaktadır. Pavlus, yine üstü kapalı olarak, kurtarıcının iblis ruhlu bedensellere söylediği vaazın, Demiurge’nin (Davut’un) oğlu olarak bedene göre olmasına rağmen; İsa’nın ruhsallara duyurusunun ise, tanrının ya da babanın tasarladığı oğul olarak ruha göre olduğunu karakterize etmiştir. Hıristiyanların çoğu ya da çağrılmışlar bedensellerden gelmekte, görünmeyen tanrının bir görünümü olarak gözle görünen kâinata göre algıladıkları imanla ümit etmekte, kendisini yaratıcı ya da yüce güç olarak tanıtan Demiurge’ye tapmaktadırlar. Ruhsallar, Demiurgsal yasaya itaat etmekle yükümlü kılınmış bedensellerden çok daha iyi bir şekilde ruhun düsturlarına uymaktadır. Tanrının içteki gizli yasası; yazıyla kâğıt üzerine de yazılmaz, kutsal metinleri de oluşturmaz, sadece ruhsalları kalbine yazılır. Bedenseller, kutsal kelimeleri Demiurge’den kaptıkları için, bunları sadece kelime anlamıyla anlarlar. Pavlus, ruhsalların inancıyla yasayı ve kutsal metinleri imanlarıyla ortadan kaldıracağı sonucuna varmaktadır. Yasa seçilmişler tarafından geçersiz kılınacağı için, bedensel ibadet olarak sünnetin sunacağı kurtuluş ayrıcalığıyla bile olsa bedenselleri seçilmişler arasına katmayacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Petrus, Yahudi Hıristiyanlığı, Göksel Kudüs, Bedensel Yasa, Ruhsal Elçi

-

Öz

Pavlus preaches the gospel of god in two different forms: first he proclaims the Israelian who descended from David in the flesh, second the one elected and designated son of God according to spirit. He first verges to contact to Yahweh as the creator and second verges to the savior's human lineage. Pavlus is speaking symbolically. David signifies the demiurge himself as an appropriate metaphor, first in that he masters the things he created like any vise and dignified king, and second as demiurge he has formed and fathered the mankind in the flesh. Pavlus characterizes still implicitly the psychic preaching of the savior according to the flesh as son of the demiurge (David) but the pneumatic proclamation of Christ according to the spirit as one designated son of god or the father. The majority of christians or called who are come from the flesh who sight in faith perceive as the visible cosmos an image of the invisible God, worship to the demiurge who advertised himself the creator or high power. The pneumatics who keep precepts of the spirit far better than psychics who are bound to obey the demiurgic law. The inner, the law of God, is written only on pneumatic's heart, not literal written and not consist to secret texts. So the psychics who received sacred words from the demiurge themselves understood them only literally. Pavlus concludes that the pneumatics abolish the law through the faith. The law is abolished by to the elect, the advantage of circumcision is that it offers the possibility of salvation to those psychics who are not included among the elect

Anahtar Kelimeler

• Peter, Jewish Christianity, Heavenly Holy Land, Fleshly Law, Spiritual Prophet

Kaynakça

1. Bauer W. (1971). Orthodoxy and Heresy in Earliest Christianity, Philadelphia
2. Bornkamn G. (1973). Pavlus, Harper & Row, New York
3. Brock D.L. (2008). Kayıp İnciller, Haberci, İstanbul
4. Bultmann R. (1959). Theology of the New Testament, Scribner, New York
5. Burkitt F.C. (1963). Church and Gnosis, Cambridge University Press, Cambridge
6. Churton T. (1987). The Gnostics, London
7. Couchoud P.L. (1939). The Creation of Crist, London
8. Darrell L.B. (2008). Kayıp İnciller, İstanbul

9. Eflatun, (1950). Cumhuriyet, İstanbul
10. Freke T, Gandy P. (2005). İsa’nın Gizemleri, İstanbul
11. Freke T. , Gandy P. (2006). İsa ve Kayıp Tanrıça, Ayna Yayınevi, İstanbul
12. Floramo G. (2005). Gnostisizm tarihi, İstanbul
13. Grant R.M. (1959). Gnosticism and early Christianity, New York
14. Grobel K. The Goospel of Truth, Black, London
15. Gündüz Ş. ( 1999). Sabiiler : Son Gnostikler, Ankara
16. Gündüz Ş. (2011). Pavlus Hıristiyanlığın Mimarı, Ankara
17. Gündüz Ş. (1998). Mitoloji ile İnanç Arasında, Samsun
18. Gündüz Ş. (1997). “Gnostik Mitolojide Düşüş Motifi ve Demiurg Düşüncesi” Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 9. cilt
19. Hançerlioğlu O. (1977). Felsefe Ansiklopedisi Kavram ve Akımlar, İstanbul
20. Haris G.H. (1999). Gnosticism: beliefs and practices, Sussex
21. Hoeller S.A. (2004). Bilinmeyen Jung: Carl G. Jung’un Gnostik ve Gizemli Dünyası, İzmir
22. Jonas H. (2001). The gnostic religion: the message of the alien God and the beginnings of Christianity, New York
23. Kasser R. (2006). The Gospel of Judas, London
24. KMŞ (2004). Kutsal Kitap Eski ve Yeni Antlaşma (Tevrat, Zebur, İncil), İstanbul
25. Kenneth H. (2010). Kayıp İncil’in Sırları, İstanbul
26. KMŞ (2004). Kutsal Kitap Eski ve Yeni Antlaşma (Tevrat, Zebur, İncil), İstanbul
27. Layton B. (1987). The Gnostic scriptures, New York
28. Logan H.B. (1996). Gnostic truth and Christian heresy: a study in the history of gnosticism, New York
29. Martin S. (2010). Gnostikler : İlk Hıristiyan Sapkınlar, İstanbul
30. Mercan Ş. (2003). Gnostik İnciller : Binlerce Yıldır Vatikan’ın Yasakladığı İnciller, İstanbul
31. Özemre Y.Ö. (2002). Toma’ya Göre İncil, Kaknüs, İstanbul
32. Pearson B.A. (2007). Ancient Gnosticism: traditions and literature, London
33. Platon, (1994). Yasalar (cilt 2), İstanbul
34. Platon (1997). Timaios, İstanbul
35. Platon, (2001). Phaidon, İstanbul
36. Schmithals W. (1976). Gnosticism in Corinth, Abingdon, Nashville
37. Schmithals W. (1972). Pavlus and The Gnostics, Abingdon, Nashville
38. Schoeps H. (2010). Yahudi Hıristiyanlığı, İstanbul
39. Schweitzer A. (1942)., The Mysticism of Pavlus : The Apostle, Harper & Brothers, New York
40. Sean M. (2010). Gnostikler : İlk Hıristiyan Sapkınlar, İstanbul
41. Smith A.P. Hoeller S.A. (2007). Gnostic Writings on the Soul, New York