ÇEVRE EKONOMİSİNDE ÇEVRE VERGİLERİ UYGULAMALARI

Öz

Çevre ve ekonomi biri olmadan diğerinin sürdürülebilmesi mümkün olmayan
bütünleşik bir yapı içermektedir. Ekonomi ve ekoloji kelimelerinden oluşan
eko-ekonomi kavramı, son yıllarda yaygın olarak tartışılmaktadır. Çevre
ekonomisinde, çevre vergilerinden yararlanma henüz yeni bir düşünce olmakla
birlikte, özellikle Avrupa Birliği içerisindeki uygulamalar başarılı sonuçlar
vermiştir. Karayolu araçlarının vergilendirme yoluyla CO2 emisyon salımlarının
azaltılması konusunda Avrupa Birliği içerisinde çok geniş bir görüş birliği
bulunmakla birlikte, Türkiye motorlu taşıtlar vergisini halen çevreci bir yapıya
kavuşturamamıştır.

Anahtar Kelimeler

• Çevre Ekonomisi, Ekoloji, Çevre Vergileri, Eko-Ekonomi

Applications of Environmental Taxes in Environment Economy

Abstract

Environment and economy are not sustainable enough so that one cannot achieve anything without the other. The concept of eco-economy has been introduced and widely discussed in related literature during the last few years, and consists of words related to ecology and economy. Environmental taxes are meant to benefit from this new idea, and when put into practice, it has proven successful in the EU, especially in applications. Although there is a broad consensus to reduce CO2 emissions from vehicles on the road through taxation within the European Union, it has not been identified how it can benefit the eco-friendly tax system yet

Keywords

• Environment Economy, Ecology, Environmental Taxes, Eco-Economy

Kaynakça

1. ALDEMİR,Ş. (2008). “Eko-Ekonomi “Kavramı ve Türkiye İçin Bölgesel Ölçekli Değerlendirme, 2. Ulusal İktisat Kongresi, Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, s. 1-10, İzmir. Avrupa Topluluğu NICE Antlaşması, Madde 174.
2. BRUVOLL, Annegrete (2009). “On The Measurement of Environmental Taxes”, Discussion Papers No:. 599, Statistic Norway Research Department, Oslo: 1-19.
3. ÇELİKKAYA, A, (2011). “Avrupa Birliği Üyesi Ülkelerde Çevre Vergisi Reformları ve Türkiye’deki Durumun Değerlendirilmesi”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt:11, Sayı:2, s.97-120, Eskişehir.
4. ERTÜRK, H., (1996). Çevre Bilimlerine Giriş, UÜ Güçlendirme Vakfı Yayın No: 10, Bursa EUROSTAT, (2010). http://epp.eurostat.ec.europa.eu/cache/ITY_OFFPUB/KS- 32-10-283/EN/KS-32-10-283-EN.PDF, (12.12.2012).
5. EUROSTAT, (2011), “Energy, Transport and Environment Statistics”, s.61
6. FERHATOĞLU, E, (2003). “Avrupa Birliği’nde Ortak Çevre Politikası Çerçevesinde Çevre Vergileri”, E- Yaklasım Yayınları, Sayı:3, s.1-7, http: //www. yaklasim.com tr, (10.09.2013)
7. HOERNER, J.a, (1998). “Tax Tools for Protecting the atmosphere: The US ozonedepleting chemicals tax”, Green Budget Reform: An International Casebook of Leading practices, Earthscan Publications, s. 185-199, London.
8. HUSSEN M. Ahmed, (2000). Principles of Environmental Economics, Ecology and Public Policy, Routledge.

9. KAPLAN, A, (1991). “Çevre Sorunları ve Ekonomi”, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, Cilt XLVI, Sayı: 1-2, s.279-287
10. OECD, (2008). “Çevresel Performans İncelemeleri, Türkiye” http://www. oecd. org/env/environmentalcountryreviews/42198785.pdf, 23.03.2013
11. -----------, (2008b), “OECD Çevresel Performans İncelemeleri: Türkiye”, http:// www. oecd.org, 02.10.2013.
12. -----------, (2008a). “More Information on Environmentally Related Taxes”, Fees and Charges, http://www.oecd.org. (8.3.2013)
13. WHO Regional Office for Europe (2007), “Report: Country Profiles of the Environmental Burden of Disease”, http://www.euro.who.int/en/healthtopics/environment-and-health, Erişim Tarihi: 11.10.2013.
14. TANRIVERMİŞ, H, (1997). “ Çevre Kirliliğinin Vergilendirilmesi: İlkeler, Uygulamaları ve Türkiye Açısından Genel Değerlendirme”, Ekonomik Yaklaşım, Cilt 8, Sayı 27, s.303-328
15. YALÇIN, Z, (2013). “Potansiyel Bir Çevre Vergisi Olarak Motorlu Taşıtlar Vergisi: Avrupa Birliği ve Türkiye Arasında Karşılaştırmalı Bir Analiz”, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt:27, Sayı:2, s.141, Erzurum