TURİST REHBERLİĞİNDE MESLEK ETİĞİ İLKELERİNİN FAYDACI ETİK YAKLAŞIMI İLE BELİRLENMESİ

Burak Düz

doi:10.17218/hititsosbil.286973

TURİST REHBERLİĞİNDE MESLEK ETİĞİ İLKELERİNİN FAYDACI ETİK YAKLAŞIMI İLE BELİRLENMESİ

Öz

Bu çalışma, faydacı etik açısından turist rehberliği mesleğinde etik ilkeleri belirlemeyi amaçlamaktadır. Bu kapsamda, 11 turist rehberi yarı-yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Turist rehberlerinden elde edilen verilere içerik analizi uygulanmıştır. Turist rehberliğinde mesleki etik ilkeleri üç tema altında toplanmaktadır: Mesleki Sorumluluklar, Rehberlerle İlişkiler, Turist ve Paydaşlarla İlişkiler. Mesleki Sorumluluklar teması Mesleki Özellikler, Mesleki Beraberlik; Rehberlerle İlişkiler teması Bilgi Paylaşımı, Destek Olma, İyi Niyetli Olma; Turist ve Paydaşlarla İlişkiler teması Turistlere Karşı Sorumluluklar, Turizm Paydaşlarına Karşı Sorumluluklar kategorilerinden oluşmaktadır. Araştırmada elde edilen bulgular, turist rehberliği mesleğinde etik ilkelere yönelik ilk ampirik çalışmanın bulguları olma özelliğini taşımaktadır. Turist rehberliği mesleğine ilişkin 28 etik ilkenin belirlendiği çalışma uygulamaya yönelik bazı öneriler sunmaktadır. Bununla birlikte çalışma sonunda, gelecekte yapılabilecek araştırmalar hakkında değerlendirmeler yapılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Meslek Etiği,Faydacı Etik,Turist Rehberliği,Turist Rehberleri

Kaynakça

AHİPAŞAOĞLU, Suavi. (2006), Turizmde Rehberlik, Gazi Kitapevi, Ankara, 2. Baskı.
AKAN, Perran. (2007), “Uygulama Açısından İş Etiği Kuralları Ve Evrensel Turizm Etiği İlkeleri”, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, Cilt.18, S.23, ss. 7-20.
AKTAŞ, Kadir. (2014), “Etik-Ahlâk İlişkisi Ve Etiğin Gelişim Süreci”, Uluslararası Yönetim ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt.1 S.2, ss. 22-32.
ANAY, Harun. (2011), “Jeremy Bentham'ın Etkisi Ve Yararcılığın Çağdaş Arap Düşüncesine Girişi”, Osmanlı Araştırmaları, Cilt.37 S.37, ss. 99-138.
AYDIN, Metin. (2013), “John Stuart Mill’in Faydacı Ahlakı”, Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt.15, S.28, ss. 143-167.
AYDOĞAN, İsmail. (2011), “Öğretmenlerin Mesleki Etik İlkelerine Uyma Düzeylerinin Öğrenciler Tarafından Algılanması”, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt.21, S.2, ss. 87-96.
BÜKEN, Nükhet Örnek ve BÜKEN, Erhan. (2002), “Nedir Şu “Tıp Etiği” Dedikleri?”, Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi, Cilt.11, S.1, ss. 17-20.
CEVİZCİ, Ahmet. (2012). Etik, A. Cevizci (Ed.), Felsefe, Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Yayınları, Eskişehir.

CHANG, Kuo-Chien. (2014), “Examining The Effect Of Tour Guide Performance, Tourist Trust, Tourist Satisfaction, And Flow Experience On Tourists' Shopping Behavior”, Asia Pacific Journal of Tourism Research, Cilt.19, S.2, ss. 219-247.
DICICCO-BLOOM, Barbara ve CRABTREE, Benjamin F. (2006), “The qualitative research interview”, Medical Education, Cilt.40, S.4, ss. 314-321.
FENNELL, David A. ve MALLOY, David C. (1999), “Measuring The Ethical Nature Of Tourism Operators”, Annals of Tourism Research, Cilt.26, S.4, ss. 928-943.
GRANEHEIM, Ulla H. ve LUNDMAN, Berit. (2004), “Qualitative Content Analysis In Nursing Research: Concepts, Procedures And Measures To Achieve Trustworthiness”, Nurse Education Today, Cilt.24, ss. 105-112.
Güllüoğlu, Ö. (2006). “Halkla ilişkiler mesleğinde etik anlayışı” [Bildiri]. II. Ulusal Halkla İlişkiler Sempozyumu, (ss. 145-165). Kocaeli: Kocaeli Üniversitesi.
HEUNG, Vincent CS. (2008), “Effects Of Tour Leader's Service Quality On Agency's Reputation And Customers' Word-Of-Mouth”, Journal of Vacation Marketing, Cilt.14, S.4, ss. 305-315.
HSİEH, Hsiu-Fang ve SHANNON, Sarah E. (2005), “Three Approaches To Qualitative Content Analysis”, Qualitative Health Research, Cilt.15, S.9, ss. 1277-1288.
İYİ, Sevgi. (2015). Etik tarihinde ana yaklaşımlar. İ. Kuçuradi ve D. Taşdelen (Ed.), Etik, Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Yayınları, Eskişehir.
KAPLAN, Çetin. (2009), “Kamu Yönetiminde Etik Ve Kamu Çalışanlarının Etik Kavramını Algılayışları”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt.14, S.3, ss. 343-355.
KARATAŞ, Abdullah. (2013), “İlköğretim Öğretmen Adayları İçin Meslek Etiğinin Önemi”, Marmara Coğrafya Dergisi, Cilt.28, 304-318.
MACBETH, Jim. (2005), “Towards An Ethics Platform For Tourism”, Annals Of Tourism Research, Cilt.32, S.4, ss. 962-984.
MHYRE, Jill M. (2010), “Assessing Quality With Qualitative Research”, Canadian Journal of Anesthesia, Cilt.57, S.5, ss. 402-407.
MÖNGÜ, Bahtinur. (2015), “Modern Dünyada Mutluluk: John Stuart Mill’in Faydacı Etiği”, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt.19, S.1, ss. 23-30.
ÖZATEŞ, Özge Sanem. (2010), “Sosyal Hizmet Etiğinin Felsefi Temelleri”, Toplum ve Sosyal Hizmet, Cilt.21, S.1, ss. 85-97.
ÖZMEN, Fatma ve GÜNGÖR, Ali. (2008), “Eğitim Denetiminde Etik”, İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt.9, Sayı.5, ss. 137-155.
PATTON, Michael Quinn. (2002), Qualitative Research And Evaluation Methods, Sage Publications, Thousand Oaks, CA, 3. Baskı.
REYNOLDS, Paul. (2000), “Profit And Principles: Business Ethics In Hotel Management Companies In Asia”, Australian Journal of Hospitality Management, Cilt.7, S.1, ss. 1-14.
SARIIŞIK, Mehmet, AKOVA, Orhan ve ÇONTU, Mehmet. (2006), “Otel Yöneticilerinin Etik Politika Ve Yöntemlere Yaklaşımları Üzerine Ampirik Bir Araştırma”, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, Cilt.17, S.1, ss. 22-34.
SAYIM, Ferhat. (2015), “Etik Ve İş Etiği Kavramları”, Akademik Arge Dergisi-Sosyal Bilimler, Cilt.15, S.1, ss. 23-32.
SELINGER, Evan ve OUTTERSON, Kevin. (2010), “The Ethics Of Poverty Tourism”, Environmental Philosophy, Cilt.7, S.2, ss. 93-114.
SEZGİN, Erkan. (2004), Bilişim Teknolojileri ve Finansal Yapılanma Sürecinde Turizm Endüstrisi ve Türkiye Turizmi, Anadolu Üniversitesi Yayınları, Eskişehir.
STEVENS, Betsy. (1997), “Hotel Ethical Codes: A Content Analysis”, International Journal of Hospitality Management, Cilt.16, S.3, ss. 261-271.
Tang, C. Y. ve Chang, J. C. (2006). “An investigation of service quality between the licensed and un-licensed tour leaders” [Bildiri]. The 7th Biennial Conference on Tourism in Asia, (ss.19-28). Jeonju: The Hong Kong Polytechnic University & Jeonju University.
TEPE, Harun. (1998), “Yüzyılımızın Dönemecinde Etikler Beklenenler Ve Etiğin Durumu”, Edebiyat Fakültesi Dergisi, Cilt.15, S.2, ss. 56-69.
UPCHURCH, Randall S. (1998), “A Conceptual Foundation For Ethical Decision Making: A Stakeholder Perspective In The Lodging Industry (Usa)”, Journal of Business Ethics, Cilt.17, S.12, ss. 1349-1361.
YARCAN, Şükrü. (2007), “Profesyonel Turist Rehberliğinde Mesleki Etik Üzerine Kavramsal Bir Değerlendirme”, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, Cilt.18, S.1, ss. 33-44.
YAZICIOĞLU, İrfan, TOKMAK, Cüneyt ve UZUN, Serdar. (2008), “Turist Rehberlerinin Rehberlik Mesleğine Bakışı”, Bilim ve Eğitim Düşünce Dergisi, Cilt.8, S.2, ss. 1-19.
YILMAZ AKIN, İpek. (2012), Seyahat Acentalarının Uyguladıkları Rekabet Stratejilerinin Belirlenmesine Yönelik Antalya’da Faaliyet Gösteren A Grubu Seyahat Acentaları Üzerine Bir Araştırma, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hatay.
YILMAZER, Aydın ve BAHADIR, İsmet. (2011), “Otel İşletmelerinde Önbüro Çalışanlarının Etik Algılamalarına Yönelik Bir Araştırma”, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt.20, S.3, ss. 21-40.
ZHANG, Hanqin Q. ve CHOW, Ivy. (2004), “Application Of Importance-Performance Model In Tour Guides’ Performance: Evidence From Mainland Chinese Outbound Visitors In Hong Kong”, Tourism Management, Cilt.25, S.1, ss. 81-91.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Burak Düz
ANADOLU ÜNİVERSİTESİ
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

17 Aralık 2017

Gönderilme Tarihi

23 Ocak 2017

Kabul Tarihi

28 Kasım 2017

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2017 Cilt: 10 Sayı: 2

DOI

https://doi.org/10.17218/hititsosbil.286973

IZ

https://izlik.org/JA25GL33TR

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Düz, B. (2017). TURİST REHBERLİĞİNDE MESLEK ETİĞİ İLKELERİNİN FAYDACI ETİK YAKLAŞIMI İLE BELİRLENMESİ. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(2), 1639-1662. https://doi.org/10.17218/hititsosbil.286973

AMA

1.Düz B. TURİST REHBERLİĞİNDE MESLEK ETİĞİ İLKELERİNİN FAYDACI ETİK YAKLAŞIMI İLE BELİRLENMESİ. hititsosbil. 2017;10(2):1639-1662. doi:10.17218/hititsosbil.286973

Chicago

Düz, Burak. 2017. “TURİST REHBERLİĞİNDE MESLEK ETİĞİ İLKELERİNİN FAYDACI ETİK YAKLAŞIMI İLE BELİRLENMESİ”. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 10 (2): 1639-62. https://doi.org/10.17218/hititsosbil.286973.

EndNote

Düz B (01 Aralık 2017) TURİST REHBERLİĞİNDE MESLEK ETİĞİ İLKELERİNİN FAYDACI ETİK YAKLAŞIMI İLE BELİRLENMESİ. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 10 2 1639–1662.

IEEE

[1]B. Düz, “TURİST REHBERLİĞİNDE MESLEK ETİĞİ İLKELERİNİN FAYDACI ETİK YAKLAŞIMI İLE BELİRLENMESİ”, hititsosbil, c. 10, sy 2, ss. 1639–1662, Ara. 2017, doi: 10.17218/hititsosbil.286973.

ISNAD

Düz, Burak. “TURİST REHBERLİĞİNDE MESLEK ETİĞİ İLKELERİNİN FAYDACI ETİK YAKLAŞIMI İLE BELİRLENMESİ”. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 10/2 (01 Aralık 2017): 1639-1662. https://doi.org/10.17218/hititsosbil.286973.

JAMA

1.Düz B. TURİST REHBERLİĞİNDE MESLEK ETİĞİ İLKELERİNİN FAYDACI ETİK YAKLAŞIMI İLE BELİRLENMESİ. hititsosbil. 2017;10:1639–1662.

MLA

Düz, Burak. “TURİST REHBERLİĞİNDE MESLEK ETİĞİ İLKELERİNİN FAYDACI ETİK YAKLAŞIMI İLE BELİRLENMESİ”. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, c. 10, sy 2, Aralık 2017, ss. 1639-62, doi:10.17218/hititsosbil.286973.

Vancouver

1.Burak Düz. TURİST REHBERLİĞİNDE MESLEK ETİĞİ İLKELERİNİN FAYDACI ETİK YAKLAŞIMI İLE BELİRLENMESİ. hititsosbil. 01 Aralık 2017;10(2):1639-62. doi:10.17218/hititsosbil.286973

‘Türkçe rehberlik’ düzenlemesini içeren kanun değişikliğinin ardından turist rehberliği meslek kuruluşlarına yönelik algılar: TUREB ve ANRO hakkında bir metafor analizi

Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi

https://doi.org/10.31795/baunsobed.1509750

Paylaşım Ekonomisi Platformu ToursByLocals’daki Turist Rehberlerine Yönelik Müşteri Deneyimlerinin Değerlendirilmesi

Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi

https://doi.org/10.32572/guntad.1646748

A Bourdieusian Approach to Surviving in the Tour Guiding Field

International Journal of Tourism Research

https://doi.org/10.1002/jtr.70227

TURİST REHBERLİĞİNDE MESLEK ETİĞİ İLKELERİNİN FAYDACI ETİK YAKLAŞIMI İLE BELİRLENMESİ

TURİST REHBERLİĞİNDE MESLEK ETİĞİ İLKELERİNİN FAYDACI ETİK YAKLAŞIMI İLE BELİRLENMESİ

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster

Cited By

TURİST REHBERLERİNİN PERFORMANSINA ve ETİK DAVRANIŞLARINA YÖNELİK TURİST ALGILARININ İNCELENMESİ

Turist Rehberliği Programlarındaki Öğretim Elemanlarına ve Öğretim Planlarına Yönelik Bir Değerlendirme

DETERMINING UNETHICAL BEHAVIORS OF TRAVEL BUSINESSES' AGAINST TOURIST GUIDES: A CASE STUDY OF CARO

TURİST REHBERLERİNİN ETİK DAVRANIŞLARININ DESTİNASYON İMAJINA ETKİSİ: KAPADOKYA ÖRNEĞİ

Turist Rehberliği Meslek Etiği Konulu Ulusal Makale ve Tezlerin Bibliyometrik Analizi

Somut Olmayan Kültürel Miras Olarak Lületaşının Seyahatnamelerdeki Yeri

The Effect of The Ethical Behaviors of Tourist Guides on Tourist Satisfaction and Intention to Revisit

‘Türkçe rehberlik’ düzenlemesini içeren kanun değişikliğinin ardından turist rehberliği meslek kuruluşlarına yönelik algılar: TUREB ve ANRO hakkında bir metafor analizi

Paylaşım Ekonomisi Platformu ToursByLocals’daki Turist Rehberlerine Yönelik Müşteri Deneyimlerinin Değerlendirilmesi

A Bourdieusian Approach to Surviving in the Tour Guiding Field