Investigation of Adults’ Childhood Traumas in Terms of Some Variables

Öz

The aim of this research is to examine the frequency of exposure to childhood neglect and abuse in adults and the emotional and behavioral problems seen in these individuals. Survey method was used from quantitative research designs. Participants consisted of 618 adults who has exposed abuse reached by convenient sampling technique; 76.2% of the participants were women, 23.8% were men, 34.1% of them were married. The average age of the participants was 28,37±8,04. As a data collection tool, the Personal Information Form and Childhood Trauma Scale were used. The results are as follows: 90.8% of the participants stated that they were exposed to various degrees of physical abuse, 88.8% of them were emotional abuse and 17.7% of them were sexual abuse. It was concluded that male participants were exposed significantly more physical neglect / abuse than females. Exposure to sexual abuse did not differ in terms of gender. Findings indicate that low education level is associated with more childhood traumatic experiences. There are statistical differences in terms of education level in the dimensions of emotional neglect and abuse and physical abuse. Similarly, it can be said that low socio-economic level is a risk factor for more childhood traumas than others. In this current study, those with a history of receiving psychological support were exposed to a statistically higher childhood traumatic experience than the others. Individuals who use medicine regularly and have chronic diseases have more childhood trauma experiences. Finally, individuals using one or more addictive substances were found to be in the risk group in terms of childhood traumatic experiences and abuse in the other three sub-dimensions, and the results were discussed on the basis of the literature. These findings show the importance of the subject and it is considered important to examine the subject with qualitative studies.

Anahtar Kelimeler

• childhood traum
• abuse
• neglect
• adult
• maltreatment

Bir Grup Yetişkinde Çocukluk Dönemi Örselenme Yaşantılarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı, yetişkin bireylerin çocukluk çağı ihmal ve istismara maruz kalma sıklığını ve bu bireylerde görülen duygusal ve davranışsal problemleri incelemektir. Araştırma, nicel araştırma desenlerinden tarama modeli kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Katılımcılar uygun örnekleme tekniğiyle ulaşılmış 618 yetişkinden oluşmuştur; katılımcıların %76.2’si kadın, %23.8’i erkek ve % 34.1’i evli ve yaş ortalaması 28.37±8,04’dır. Verilerin toplanmasında araştırmacılar tarafından geliştirilmiş olan Kişisel bilgi formu ve Çocukluk Çağı Örselenme Ölçeği veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, katılımcıların %90.8’inin fiziksel, %88.8’inin duygusal ve %17.7’sinin cinsel istismara farklı derecelerde maruz bırakıldıkları, erkek katılımcıların kadın katılımcılardan anlamlı bir şekilde daha fazla fiziksel ihmal/istismara maruz bırakıldıkları bulgulanmıştır. Cinsel istismar açısından ise cinsiyete dayalı bir fark gözlenmemiştir. Bulgular, eğitim düzeyinin düşük olmasının daha yüksek çocukluk çağı örselenmeleriyle ilişkili olduğunu işaret etmektedir. Duygusal ihmal ve istismar ile fiziksel istismar boyutlarında eğitim düzeyine yönelik istatistiksel farklar belirmektedir. Benzer şekilde, sosyo-ekonomik gelir düzeyi düşük olan grubun daha fazla çocukluk çağı istismarı yaşadığı sonucuna ulaşılmıştır. Çalışmada, psikolojik destek alma geçmişi olanlar diğerlerine göre istatistiksel olarak daha yüksek örselenme ve istismar yaşantısına maruz bırakılmıştır. Düzenli ilaç kullanan ve süreğen hastalığı bulunan bireylerin çocukluk istismar yaşantıları daha fazladır. Son olarak bir veya birden fazla bağımlılık yapıcı madde kullanan bireyler, çocukluk örselenmeleri ve diğer üç alt boyuttaki istismar yaşama açısından risk grubunda olduğu bulgulanmış ve sonuçlar literatür temelinde tartışılmıştır. Ulaşılan bu bulgular konunun önemini göstermekte olup nitel çalışmalarla konunun irdelenmesi önemli görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• çocukluk travması, istismar,
• istismar
• ihmal
• yetişkin
• kötü muamele

Kaynakça

1. Afifi, T. O., & McMillan, H. L. (2011). Resilience followind child maltreatment: A review of protective factors. Canadian Journal of Psychiatry, 56(5), 266-272. https://doi.org/10.1177/070674371105600505
2. Aktepe, E. (2009). Çocukluk çağı cinsel istismarı. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 1(2), 95-119.
3. Aktepe, E. (2009). Çocukluk çağı cinsel istismarı. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 1(2), 95-119.
4. Anders, S. L., Frazier, P. A., & Shallcross, S. L. (2012). Prevalence and effects of life event exposure among undergraduate and community college students. Journal Of Counseling Psychology, 59(3), 449-457. https://doi.org/ 10.1037/a0027753
5. Arslan, G. (2015) Relationship between childhood psychological maltreatment, resilience, depression and negative self-concept. Yeni Symposium, 53(4), 3-9. https://doi.org/10.5455/nys.20160328090400
6. Aslan, S. H., & Alparslan, Z.N. (1999). “Çocukluk Örselenme Yaşantıları Ölçeği’nin Bir Üniversite Öğrencisi Örnekleminde Geçerlik, Güvenirlik ve Faktör Yapısı”. Türk Psikiyatri Dergisi, 10(4), 275-285.
7. Aydın, E. (2018). Çocukluk çağı travmalarının psikolojik sağlamlık ve depresyon belirtileri üzerine etkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Fatih Sultan Mehmet Vakıf Üniversitesi.
8. Aydin, O., & Ismen, A. E. (2003). 18-25 yas grubu erkeklerde çocukluk çagi örselenme yasantisinin incelenmesi. MÜ Atatürk Egitim Fakültesi Egitim Bilimleri Dergisi, 18, 7-20.

9. Barnum, E. L. ve Perrone- McGovern, K. (2017). Attachment, Self-Esteem and Subjective Well-Being Among Survivors of Childhood Sexual Trauma. Journal of Mental Health Counseling, 39 (1), 39-55. https://doi.org/10.17744/mehc.39.1.04
10. Beutel, M. E., Tibubos, A. N., Klein, E. M., Schmutzer, G., Reiner, I., Kocalevent, R.D., & Braehler, E. (2017). Childhood adversities and distress - The role of resilience in a representative sample. PLoS ONE, 12 (3). https://doi.org/ 10.1371/journal.pone.0173826
11. Bonanno, G. A. (2013). How prevalent is resilience following sexual assault?: Comment on Steenkamp et al. (2012). Journal of Traumatic Stress, 26(3), 392-393.
12. Bozgun, K., & Pekdoğan, S. (2018). Öğretmen adaylarının çocukluk dönemi örselenme yaşantılarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 17(67), 982-996.
13. Bostancı, N., Albayrak, B., & Bakoğlu, İ. (2006). Üniversite öğrencilerinde çocukluk çağı travmalarının depresif belirtileri üzerine etkisi. New Symposium Journal, 44(2): 189- 195.
14. Chasan, N. (2010). Alkol bağımlılığı ile çocukluk çağı travmaları ilişkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Maltepe Üniversitesi.
15. Chelf, C. M., & Ellis, J. B. (2002). Young adults who were sexually abused: demographics as predictors of their coping behaviors. Child Abuse and Neglect, 26, 313-316. https://doi.org/10.1016/s0145-2134(01)00327-1
16. Çakar, F. S.(2018). Yetişkinlerin Çocukluk Çağı Travmatik yaşantıları ile psikolojik belirtileri arasındaki ilişkide yılmazlığın ve cinsiyetin rolü. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 44, 114-131.
17. Demirkapı, E. Ş. (2014). Çocukluk çağı travmalarının duygu düzenleme ve kimlik gelişimine etkisi ve bunların psikopatolojiler ile ilişkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Adnan Menderes Üniversitesi.
18. Dube, S. R., Miller, J. W., Brown, D. W., Giles, W. H., Felitti, V. J., Dong, M., & Anda, R. F. (2006). Adverse childhood experiences and the association with ever using alcohol and initiating alcohol use during adolescence. Journal of Adolescent Health, 38(4), 444-452. https://doi.org/10.1016/j.jadohealth.2005.06.006
19. Erükçü, G. (2013). Farklı sosyo-ekonomk düzeyden gelen ergenlerin çocukluk dönemi örselenme yaşantılarının bazı değişkenler açısından incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Hacettepe Üniversitesi.
20. Evren, C., Dalbudak, E., & Evren, B. (2011). Childhood trauma and quality of life among alcohol dependent men. Anatolian Journal of Psychiatry, 12, 245-252.
21. Hedin, L. W. (2000). Physical And Sexual Abuse Against Women And Children. Current Opinion içinde; Obstetrics & Gynecology, 12(5), 349- 355.
22. Hedin, L. W. (2000). Physical And Sexual Abuse Against Women And Children. Current Opinion içinde; Obstetrics & Gynecology, 12(5), 349- 355.
23. Horwitz, A. V, Widom, C.S., McLaughlin, J., & White, H. R. (2001). The impact of childhood abuse and neglect on adult mental health: a prospective study. Journal of Health and Social Behavior, 42(2), 184-201.
24. Kanak, M., & Arslan, AD. (2018). A Study of the Relationship Between the Level of Emotional Abuse Perceived by High School Students and their Levels of Psychological Resilience. Sakarya University Journal of Education, 8 (2), 187-201. https://doi.org/10.19126/suje.373618
25. Kara, B., Biçer, Ü., & Gökalp, A. (2004); “Çocuk İstismarı”, Çocuk Hastalıkları Ve Sağlığı Dergisi, 47(2): 140-151.
26. Karasar, N. (2009). Araştırmalarda Rapor Hazırlama. Ankara: Nobel Yayınevi.
27. Karasar, N. (2009). Araştırmalarda Rapor Hazırlama. Ankara: Nobel Yayınevi.
28. Kıray, P. (2018). Çocukluk çağı travmaları, algılanan sosyal destek ve algılanan anne baba tutumunun psikolojik sağlık ile arasındaki ilişki [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Üsküdar Üniversitesi.
29. Koç Başaran, Y. (2017). Sosyal Bilimlerde Örnekleme Kuramı. ASOS Journal, 5(47), 480-495. https://doi.org/10.16992/ASOS.12368
30. Kong, J. (2018). Childhood Maltreatment and Psychological Well-Being in Later Life: The Mediating Effect of Contemporary Relationships with the Abusive Parent. Journals of Gerontology: Social Sciences, 73 (5), 39-48. https://doi.org/10.1093/geronb/gbx039
31. Kozcu, Ş. (1989). Çocuk istismarı ve ihmali. Ege Üniversitesi. Psikoloji Seminer, 6(7), 63-76
32. Lee, E. E., Sirkin Martin, A., Tu, X., Palmer, B. W., & Jeste, D. V. (2018). Childhood Adversity and Schizophrenia: The Protective Role of Resilience in Mental and PhysicaL Health, and Metabolic Markers. Journal of Clinical Psychiatry, 79 (3). https://doi.org/10.4088/JCP.17m11776
33. Lee, M-A., & Song, R. (2017) Childhood abuse, personality traits and depressive symptoms in adulthood. Child Abuse and Neglect, 65, 194-203.
34. Ludy-Dobson, C. R., & Perry, B. D. (2010). The role of healthy relational interactions in buffering the impact of childhood trauma. Working with children to heal interpersonal trauma: The power of play, 26-43.
35. Ludy-Dobson, C. R., & Perry, B. D. (2010). The role of healthy relational interactions in buffering the impact of childhood trauma. Working with children to heal interpersonal trauma: The power of play, 26-43.
36. Mall, S., Mortier, P., Taljaard, L., Ross, J., Stein, D. J., & Lochner, C. (2018) The relationship between childhood adversity, recent stressors, and depression in collage students attending a South African University. BMC Psychiaty, 18(63), 3-10.
37. Ovayolu N, Uçan Ö, Serindağ S. 2007 Çocuklarda Cinsel İstismar ve Etkileri. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi; 4:14-22.
38. Ovayolu N, Uçan Ö, Serindağ S. 2007 Çocuklarda Cinsel İstismar ve Etkileri. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi; 4:14-22.
39. Ressell, M., Lyons, J., & Romano, E. (2018). Abuse characteristics, multiple victimisationand resilience among young adult males with histories of childhood sexual abuse. Child Abuse Review, 27, 239-253. https://doi.org/10.1002/car.2508
40. Rosenberg, D. A., & Krugman, R. D. (1991). Epidemiology and outcome of child abuse. Annuel Review Medicine,42, 217-224.
41. Sheikh, M. A., Abelsen, B., & Olsen, J. A. (2016). Clarifying Associations between Childhood Adversity, Social Support, Behavioral Factors, and Mental Health, Health, and Well-Being in Adulthood: APopulation-Based Study. Frontiers in Psychology, 7 (246), 727. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2016.00727
42. Schore, A. (2003). Early relational trauma, disorganized attachment, and the development of a predisposition to violence. M. F. Solomon & D. J. Siegel (Ed.), Healing trauma: Attachment, mind, body, and brain içinde. New York: Norton Company.
43. Schore, A. (2003). Early relational trauma, disorganized attachment, and the development of a predisposition to violence. M. F. Solomon & D. J. Siegel (Ed.), Healing trauma: Attachment, mind, body, and brain içinde. New York: Norton Company.
44. Schury, K., Zimmermann, J., Umlauft, M., Hulbert, A. L., Guendel, H., Ziegenhain, U., & Kolassa, I.-T. (2017). Childhood maltreatment, postnatal distress and the protective role of social support. Child Abuse & Neglect, 67, 228–239. https://doi.org/10.1016/j.chiabu.2017.02.021
45. Şen, M. (2019). Psikolojik destek alan ve almayan bireylerde çocukluk çağı travmaları ve dürtüsellik ilişkisinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Maltepe Üniversitesi.
46. Şenol, A. (2021). Travma sonrası bilişler ile somatizasyon arasında duyguların aracı rolü [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi.
47. Topbaş, M. (2004). İnsanlığın Büyük Bir Ayıbı: Çocuk İstismarı. TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni, 3(4), 76-80.
48. UNICEF (2016). The State of the World’s Children. New York.
49. UNICEF (2016). The State of the World’s Children. New York.
50. Van der Kolk, B. (2005). Developmental Trauma Disorder: Toward a rational diagnosis for children with complex trauma histories. Psychiatric Annals, 35(5), 401-408. https://doi.org/10.3928/00485713-20050501-06
51. Vranceanu, A-M., Hobfoll, S., & Johnson, R. J. (2007) Child multi-type maltreatment and associated depression and PTSD symptoms: The role of social supports and stress. Child Abuse and Neglect, 31, 71-84. https://doi.org/10.1016/j.chiabu.2006.04.010
52. Walrath, C., Ybarra, M., Holden, E.W., Liao, Q., Santiago, R., & Leaf, R. (2003). Children With Reported Histories Of Sexual Abuse Utilizing Multiple Perspectives To Understand Clinical And Psychosocial Profiles. Child Abuse Neglect, 27, 509-524. https://doi.org/10.1016/s0145-2134(03)00035-8
53. World Health Organisation [WHO] (2017). Child maltreatment. https://www.who.int/violence_injury_prevention/violence/child/Child_maltreatment_infographic_EN.pdf?ua=1
54. Wu, H., Zhao, J., & Chao, X. (2020). Influence of attributions on negative emotions of individuals experiencing parenting-related trauma. Social Behavior and Personality: an international journal, 48(8), 1-9. https://doi.org/10.2224/sbp.8693
55. Zeren, C., Yengil, E., Çelikel, A., Arık, A., & Arslan, M. (2012). Üniversite öğrencilerinde çocukluk çağı istismarı sıklığı. Dicle Tıp Dergisi, 39(4), 536-541.
56. Zeren, C., Yengil, E., Çelikel, A., Arık, A., & Arslan, M. (2012). Üniversite öğrencilerinde çocukluk çağı istismarı sıklığı. Dicle Tıp Dergisi, 39(4), 536-541.
57. Zheng, F., Wu, W., Wang, L., Ngoubene-Atioky, A. J., & Chen, L. (2021). Childhood trauma and suicidal ideation among Chinese female prisoners: The mediating roles of negative emotions and social support. Personality and Individual Differences, 168, 110405. https://doi.org/10.1016/j.paid.2020.110405