Bir Muhaddis Olarak Seyyid Ahmed er-Rifâî ve Rivâyetleri Cihetiyle Ḥâletü ehli’l-ḥaḳīḳati me‘Allâh’ı

Bu makale, bir muhaddis olarak Ahmed er-Rifâî’yi ve isnâdında yer alan râvîleri cihetiyle Ḥâletü ehli’l-ḥaḳīḳati me‘Allâh adlı eserinde yer alan hadisleri tetkike konu edinmektedir. Seyyid Ahmed er-Rifâî, hadis ilmi açısından önemli bir yere sahip bir mutasavvıftır. Tetkike konu edindiğimiz eseri, kendisinin, irfânî geleneği hadislere dayandırarak izah ettiği en önemli kaynaktır. Öncelikle bu çalışmada, eser içerisinde yer verilen hadisler ve sıhhat dere-celerinin tespiti ve Seyyid Ahmed er-Rifâî’nin bu hadisleri tasavvufî açıdan nasıl yorumladığı tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu yapılırken, öncelikle, Ḥâletü ehli’l-ḥaḳīḳati me‘Allâh’ta ta-savvufî şerhe konu edilen hadisler isnadları cihetiyle dikkatli bir tetkike tabi tutulmuş, daha sonra eserde yer alan hadisler meşhur hadis kaynaklarındaki tarîkleriyle karşılaştırılarak sahihleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Ardından, bu hadislerin Seyyid Ahmed er-Rifâî’nin ta-savvufî görüşlerine nasıl katkı sağladığı ve onun bu hadisler aracılığıyla vermek istediği me-sajlar tahlil edilmiştir. Sonuç olarak, eserde yer alan hadislerin büyük çoğunluğunun sahîh olduğu ve Seyyid Ahmed er-Rifâî’nin, ma‘rifet tasavvurunu, bu hadislerden hareketle de te’yit ettiği görülmüştür. Dolayısıyla bu çalışmanın, Seyyid Ahmed er-Rifâî’nin hadis anlayışına ve tasavvuf ile hadis arasındaki ilişkiyi fark etmeye ma‘tûf küçük bir katkı olarak görülmesi ko-nuyu çalışmaya karar verip harekete geçmekteki temel arzumuzdur