Araştırma Makalesi

Karaman Ovası Geç Tunç Çağı Seramik Buluntuları

Cilt: 42 Sayı: 1 30 Haziran 2025
PDF İndir
TR EN

Karaman Ovası Geç Tunç Çağı Seramik Buluntuları

Öz

Konya Havzası’nın güneyinde bulunan Karaman Ovası Orta Anadolu ile Akdeniz Bölgesi arasında stratejik bir konuma sahiptir. Ova içerisinde özellikle Karadağ’ın doğusundan başlayan yerleşimlerin güneye kadar yayıldığı görülmektedir. MÖ 2. binyıl içerisinde Hititlerin “KUR UGU” olarak tanımladıkları Aşağı Ülke sınırları içerisinde kalan Karaman Ovası pek çok araştırmacı tarafından ziyaret edilmiştir.1950’lerden itibaren bölge genelinde yürütülen yüzey araştırmaları sırasında Neolitik Çağ’dan Demir Çağı’na kadar tarihlenen pek çok yerleşim yeri tespit edilmiştir. Hititlerin “Aşağı Ülke” olarak tanımladıkları bölge içerisinde yer alan Karaman Ovası’nda 2016-2022 yılları arasında gerçekleştirilen yüzey araştırmaları neticesinde beş yerleşimde Hitit Dönemi’ne ait seramik bulunmuştur. Hitit başkenti Boğazköy’ünde içinde yer aldığı çekirdek bölge ve çevresinde Hitit seramiğinin standart olarak üretildiği bilinmektedir. Merkezi otoritenin kontrolünde üretilen bu seramikler güneye doğru inen güzergâh üzerinde bir hat boyunca yayılmıştır. Bu çalışmada 2016-2022 yılları arasında yürütülen yüzey araştırmaları sırasında ele geçen Hitit seramikleri genel hatları ile incelenmiş, çekirdek bölge yerleşimleri başta olmak üzere diğer Hitit merkezlerine ait seramik buluntuları ile karşılaştırılmış ve bu yerleşimlerin genel karakteri belirlenmeye çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Hitit , Aşağı Ülke , Karaman Ovası , seramik , imparatorluk dönemi

Kaynakça

  1. Bahar, H. (2005). Konya ve Karaman İlleri Yüzey Araştırmaları 2003. K. Olşen, F. Bayram ve A. Özme (Yay. haz.), 22. AraŞtırma Sonuçları Toplantısı (1. Cilt) içinde (ss. 341-359). T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
  2. Baird, D. (2001). Settlement and landscape in the Konya plain, South Central Turkey, from the Epipaleolithic to the Medieval Period. H. Karpuz, A. Baş ve R. Duran (Yay. haz)., I. Uluslararası Çatalhöyük’ten Günümüze Çumra Kongresi içinde (ss. 269-276). Çumra Belediyesi.
  3. Baird D (2007). Pınarbaşı: Orta Anadolu’da epi-paleolitik konak yerinden erleşik köy yaşamına. M. Özdoğan ve N. Başgelen (Yay. haz.), Anadolu’da uygarlığın doğuşu ve Avrupa’ya yayılımı Türkiye’de neolitik dönem yeni kazılar yeni bulgular içinde (ss. 285-311). Arkeoloji ve Sanat Yayınları.
  4. Baird, D., & Mustafaoğlu, G. (2023). Pınarbaşı. Heritage Türkiye, 13, 44-45. https://doi.org/10.18866/biaa2023.23
  5. Blakeney, S. (2007). The Late Bronze Age. N. Postgate and D.Thomas (Yay. haz.), Excavations at Kilise Tepe 1994-98 from Bronze Age to Byzantine in western Cilicia (Cilt 1) içinde (ss. 111-120). British Institute.
  6. Bryce, T. (1986). The boundaries of Hatti and Hittite border policy. Journal of the İnstitute of Archeaeology of Tel Aviv Universty 13(1), 85-102.
  7. Bryce, T. (2019). Hitit Krallığı. Alfa Yayınları.
  8. Cohen, R. (1970). The palaeocology of South Central Anatolia at the end of the Pleistocene and the beginning of the Holocene. Anatolian Studies, 20, 119-137.
  9. Daddi, P. ve Mazzoni, S. (2015). The Uşaklı Höyük survey project (2008-2012) A Final Raport. Firenze University Press.
  10. de la Broquière, B. (1892). Le Voyage d’Outremer. Ernest Leroux.

Kaynak Göster

APA
İlhan, F. (2025). Karaman Ovası Geç Tunç Çağı Seramik Buluntuları. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 42(1), 182-202. https://doi.org/10.32600/huefd.1564983