Neşe Karel’in Öykülerinde Göç Olgusu

Fatma Neşe Karel starts to take part in Turkish literature with her first stories written in 1975. Expressing that the source of her stories was experiences, impressions and fables she listened to in her childhood, Karel mostly wrote short stories and give voice to the themes of loneliness, longing, sadness etc. Just as the events take place in Antalya, Bursa, İstanbul, Ankara etc. cities, especially Germany, the Netherlands and America also take place in the stories. In her stories, Karel call attention to the problems brought about by migration and migration, and mostly addressed the theme in question in the women’s center. The aim of the study is to discuss the phenomenon of external migration in the 22 story of Karel, who is the daughter of an immigrant family and worked as a worker in Germany for a short time, and to determine the author’s approach to migration and perspective. Although the labor migrations to Germany are mainly expressed in the stories, the suffering of exiles and refugees are also described, and the phenomenon of migration is not approached unilaterally. In this direction, the phenomenon of migration in our study will be evaluated with the document analysis method under the headings of labor migration, migration through marriage, exile, political refugees. It has been seen that Germany, which is seen as a door of hope, is also perceived as an exile and a place of escape for women, and Karel executed strong, successful, struggling, patient image of a woman no matter what and didn’t hesitate to criticize women when appropriate.

Fatma Neşe Karel, 1975 yılında yazmış olduğu ilk öyküleriyle Türk edebiyatında yer almaya başlar. Öykülerinin kaynağının çocukluğunda dinlediği masallar, yaşanmışlıklar ve izlenimleri olduğunu dile getiren Karel, çoğunlukla kısa öyküler kaleme alır ve söz konusu öykülerde yalnızlık, hasret, hüzün vb. temaları dile getirir. Yazarın eserlerinde olaylar Antalya, Bursa, İstanbul, Ankara vb. şehirlerde geçtiği gibi Almanya başta olmak üzere Hollanda ve Amerika da öykülerde mekân olarak yer almaktadır. Karel öykülerinde göçe ve göçün getirmiş olduğu sorunlara dikkat çekmiş, söz konusu temayı çoğunlukla kadınlar merkezinde ele almıştır. Çalışmanın amacı, göçmen bir ailenin kızı olan ve kısa bir süre Almanya’da işçi olarak çalışan Karel’in yirmi iki öyküsünde yer verdiği dış göç olgusunu ele almak, yazarın göçe olan yaklaşımını ve bakış açısını tespit etmektir. Öykülerde ağırlıklı olarak Almanya’ya yapılan iş gücü göçleri dile getirilse de sürgünlerin ve mültecilerin yaşadıkları acılar da anlatılmış, göç olgusuna tek taraflı yaklaşılmamıştır. Bu doğrultuda çalışmada göç olgusu; iş gücü göçü, evlilik yoluyla yapılan göçler, sürgün, siyasi mülteciler başlıkları altında doküman analiz yöntemi ile değerlendirilecektir. Öykülerde bir umut kapısı olarak görülen Almanya’nın kadınlar için ayrıca bir sürgün, bir kaçış mekânı olarak da algılandığı, ne olursa olsun Karel’in güçlü, başarılı, mücadeleci, sabırlı bir kadın imajı ortaya koyduğu ve yeri geldiğinde kadınları da eleştirmekten uzak durmadığı görülmüştür.